http://www.nick-kouzos.info

Μια εβδομάδα φιλοξενούμενοι στην Λέσβο

A wonderful week spent touring around Lesvos island in Greece with Vanda Roubani and Nick Kouzos who were invited by Efi Mentzafylli and Kostis Papadimitriou during July 2016.
It should also be noted that Lesvos is the island that Nick Kouzos Mother, Grandmother and the rest of their family fled as refugees from Asia Minor during 1922.
So this trip was also a trip ‘back to roots’, with special emotions in the background.
PS
Some of the photos included in the video have been taken by Nick’s first cousin,Tzeli Hadjidimitriou. The full selection of Tzeli’s photos on Lesvos will be exhibited shortly in Beijing

EXHIBIT: “Aura from the Island of Sappho”
Works by poet Lan Lan and photographer Tzeli Hadjidimitriou
OPENING: September 3
DATES: September 3 to September 19
VENUE: The Zero Space Gallery
798 Art District
N.2, Jiuxianqiao Road Chaoyang District
Beijing

Tzeli, our congratulations!!!!

ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ;

ΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ.jpg

Αν δεν είναι, πως συνεπαίρνει τους ανθρώπους τόσο; Γιατί εκδηλώνουν τέτοιο πάθος; Είναι γιατί πιστεύουν βαθειά στο δίκιο των ιδεών τους ; Είναι γιατί  είναι μεγαλοθυμοι;  Είναι γιατί είναι μεγαλομανείς;

Tι προξενεί τον φανατισμό, η καταπίεση, η φτώχια, η εθνική ή οικογενειακή παράδοση, η ιστορία, η εμπειρία, η αδικία;

Μέσα από το πρίσμα του πολιτικού πάθους, πιστεύουν πολλοί,  πραγματικά, ότι οι ιδέες τους θα σώσουν την πατρίδα και τον κόσμο, ή μήπως το βλέπουν σαν επαγγελματική καταξίωση;

Το πολιτικό πάθος, παραμορφώνει την αντικειμενικότητα,  χαλάει φιλίες, οικογένειες, συνεργασίες, δημιουργεί πολέμους, εγκλήματα.

Αφορά το πάθος άραγε τα συμφέροντα, την θρησκεία, μία ιδεοληψία, μία εγωιστική αυτό επιβεβαίωση, καλύπτει συγκεκριμένες υπαρξιακές ανάγκες ;

Ας αναλογιστεί ο κάθε ένας από εμάς σε ποια κατηγορία ανήκει.

Πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο ποσοστό αλήθειας στο κάθε ένα από αυτά, αλλά είναι τόσο δύσκολο να το υπολογίσει κανείς όσο δύσκολο είναι να υπολογίσει το ποσοστό ιδεοληψίας που υπάρχει σε κάθε μείγμα της όποιας εφαρμοζόμενης πολιτικής. Ο πραγματικός κίνδυνος προέρχεται κυρίως από την αυθαιρεσία.

Τέλος πιστεύω ότι, κανένας από εμάς δεν θα έχει την αυτογνωσία να τοποθετηθεί με ειλικρίνεια απέναντι στο πάρα πάνω ερώτημα…

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ

ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.jpg

Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα διατηρεί μία παράδοση πολιτιστικής καθυστέρησης παρά το γεγονός ότι, σαν λαός, οι ‘Έλληνες  έχουν να επιδείξουν, διαχρονικά, ιδιαίτερα  υψηλό πολιτισμικό επίπεδο.

Παρακολουθώντας αντίστοιχες αντιπαραθέσεις σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά ακόμα και σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες  της Αφρικής, διαπιστώνω υψηλό επίπεδο  διαλεκτικής αντιπαράθεσης και έκφρασης του πολιτικού λόγου και απόψεων που εντυπωσιάζει.  Αυτό με κάνει να  θλίβομαι για την δική μας εμφανή καθυστέρηση, που παραπέμπει σε εποχές πολιτικών αντιπαραθέσεων που εκφράζονται μόνο με συνθηματολογία του τύπου …’Ψωμί και ελιά και Κότσο Βασιλιά…’, ανεξάρτητα του χώρου από τον οποίο προέρχεται η συγκεκριμένη φράση και συνθηματολογία.

Τι παρατηρούμε λοιπόν, τα τελευταία χρόνια, στις πολιτικές αντιπαραθέσεις, στα πλαίσια της βαλλόμενης  κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας;

Παρατηρούμε την επανάληψη της ίδιας αντιπαράθεσης, σχεδόν από όλες τις κυβερνήσεις και αντιπολίτευσης που εναλλάσσουν τις ίδιες  επιχειρηματολογίες ακόμα και στην φρασεολογία, ανάλογα αν βρίσκονται στην θέση της κυβέρνησης η της αντιπολίτευσης.

-‘ Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει διότι όσο μένει κάνει κακό στην χώρα’

– ‘Η αντιπολίτευση, αντί να αναλίσκεται στην καταστροφολογία, ας ανακοινώσει το δικό της πρόγραμμα για έξοδο από την κρίση’

Μπορεί κανείς να προσδιορίσει αν αυτά είναι λόγια της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ η της Κυβέρνησης Σαμαρά η του Μητσοτάκη , ανάλογα εάν είναι  Κυβέρνηση η αντιπολίτευση;

Αλλά και στο ιδεολογικό επίπεδο:

  • Εμείς προστατεύουμε τις αδύνατες ομάδες της κοινωνίας και όταν αναγκαζόμαστε να επιβάλουμε πολιτικές λιτότητας είναι γιατί μας τις επιβάλουν οι πιστωτές
  • Δεν διαπραγματευόσαστε με σθένος τους δανειστές.
  • Κάναμε ότι ήταν δυνατόν , διαπραγματευτήκαμε σθεναρά και δεν ήταν δυνατόν να αφήσουμε την χώρα να πτωχεύσει, δεχτήκαμε να υπογράψουμε το μνημόνιο σαν την λιγότερη επώδυνη λύση.
  • Ξεπουλάτε την Ελλάδα με τις ιδιωτικοποιήσεις.
  • Με ιδιωτικοποιήσεις επιτυγχάνουμε επενδύσεις.
  • Σήμερα βλέπουμε τα πρώτα δείγματα της ανάκαμψης.
  • Υπάρχει μικρή μείωση της ανεργίας.
  • Στα επόμενα δύο χρόνια θα δούμε την ανάκαμψη.
  • Δεν μας λέτε από πού θα προκύψει η ανάπτυξη.
  • Οι εκλογές είναι η απόλυτος καταστροφή.

Και πάλι προκαλώ τον καλόπιστο αναγνώστη να ξεχωρίσει την πηγή των… σοφών αυτών λόγων των  σημερινών πολιτικών αδρών, στων οποίων  τα χέρια, είχε την ατυχία η χώρα αυτή,  να πέσει.

Καμία ολοκληρωμένη  στρατηγική που να δίνει ελπίδα σε κάποια  κοινωνική ομάδα η παράταξη, εργατική, μεσαία η υψηλή αστική τάξη.

Αντίθετα γινόμαστε μάρτυρες μίας άγονης αντιπαράθεσης με συνθηματολογίες, καιροσκοπία, τακτισμούς,  ιδεοληψία, ψευδολογία, Δονκιχωτισμό.

Το πιο επικίνδυνο είναι ότι, σε ένα τέτοιο  περιβάλλον παρακμής, αρπάζουν  την ευκαιρία και αναπτύσσονται ακραίες πολιτικές δυνάμεις που βασίζονται στην  απογοήτευση, που σύντομα  μετενσαρκώνεται  στις γνωστές από παλαιά πολιτικές του αυταρχισμού, είτε της δεξιάς ή της αριστεράς.

Έννοιες όπως ‘αδηφάγος καπιταλισμός’, ‘κουμουνιστογεμής ριζοσπαστική αριστερά’, ‘ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς’, θρησκοληψία, πατριδοκαπηλία, Εθνικισμός, απολυταρχισμός, και πολλές ακόμα δεν είναι έννοιες που προάγουν την ρεαλιστική αντιμετώπιση του προβλήματος της χώρας η ακόμα και ευρύτερα της Ευρώπης η της παγκόσμιας τάξης που πολλοί από τους αυτόκλητους σωτήρες επικαλούνται .

Ακόμη χειρότερα, η εμμονή των κυβερνήσεων και περισσότερο της σημερινής κυβέρνησης που φοβάται την προβλεπόμενη και επερχόμενη αποτυχία,  την κάνει ακόμη πιο ευάλωτη στον αυταρχισμό, αλλά και στην δυσπιστία που εμπνέει στους δανειστές εταίρους.

Συμπληρωματικά, η δυσπιστία δεν είναι ένα αμελητέο χαρακτηριστικό για την σημερινή παγκόσμια αγορά κυρίως για την προσέλκυση στρατηγικών επενδύσεις αλλά ακόμα  και γενικότερα για την ενίσχυση της γεωπολιτική θέση της χώρας.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την πίεση που υπέστησαν παλαιότερες κυβερνήσεις  της Ελλάδας για την  συνυπογραφή των μνημονίων από ευρύτερα πολιτικά σχήματα, αλλά και για τους λόγους που επέβαλαν  τον γνωστό μας  ‘κόφτη’.  Διότι ποιος άλλος λόγος θα υπήρχε  εάν δεν ήθελε να τονίσει την έλλειψη εμπιστοσύνης στην Ελληνική πολιτική κατάσταση;

Το κακό ξεκίνησε από την εποχή που η τότε αντιπολίτευση διατυμπάνιζε ότι δεν θα αναγνωρίσει τις υπογραφές και συμβατικές υποχρεώσεις των προηγουμένων κυβερνήσεων.

Η αξιοπιστία δεν αποκτάται με λόγια αλλά με έργα και αυτό δεν ακούω να αποτελεί αντικείμενο των αντιπαραθέσεων.

Λυπάμαι πραγματικά για την σημερινή κατάσταση και δεν θεωρώ ότι είναι αποτέλεσμα μίας και μόνο πολιτικής παράταξης, είναι αποτέλεσμα του χαμηλού επιπέδου των Ελλήνων πολιτικών ανδρών της εποχής μας, είτε αυτοί προέρχονται από την εκάστοτε  διοικούσα παράταξη η την αντιπολίτευση.

Εάν αυτή η άποψη δεν γίνει αποδεκτή της πολιτικής ηγεσίας θα συνεχίζουμε να έχουμε, την σιωπή ορισμένων πολιτικών, τις  ‘κολοτούμπες’ άλλων, τα ψεύδη και τις φρούδες ελπίδες που διασπείρονται,  στο τέλος, ολόκληρο το έθνος θα γίνεται εύκολη λεία  του διεθνούς ανταγωνισμού για την εκμετάλλευση των όποιων γεωπολιτικών και πλουτοπαραγωγικών πλεονεκτημάτων που μπορεί να διαθέτει

ΜΟΥΓΚΑ.jpg

ΑΠΟΓΝΩΣΗ 

Η ‘αξιοπρέπεια’ του Έλληνα μέσου απλού πολίτη είναι το μεγάλο όπλο και η μεγαλύτερή του αδυναμία.

Δεν θέλω να τοποθετήσω αυτόν τον απλό πολίτη ταξικά παρά το γεγονός ότι  στο μυαλό μου έχω τον μέσο αστό.

Τα τελευταία 35 χρόνια ο πολίτης αυτός έχει υποστεί το ψυχολογικό σοκ του ‘ανελκυστήρα’ που οδηγεί στον νευρικό κλονισμό..

Πέρασε από την κόλαση μιας δικτατορία στην μεταπολίτευση που του έδωσε ελπίδα.

Το αντίτιμο για την μετάπτωση αυτή ήταν βαρύ. Η μισή Κύπρος.

Η Ελπίδα δόθηκε από την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης.

Η γενιά του πολυτεχνείου διαδέχτηκε την παλιά φρουρά των πολιτικών που είχαν κατηγορηθεί για ραδιουργίες ενώ οι πραγματικές μηχανορραφίες γινόταν στους κόλπους των στασιαστών αξιωματικών της 21ης Απριλίου.

Κάτω όμως από όλα αυτά ελλόχευε ένας καινούριος κίνδυνος, ένας κίνδυνος της ‘ωρίμανσης’ μιας νέας δημοκρατίας που η Ελλάδα δεν είχε βιώσει ακόμα.

Τονίζω ‘ωρίμανσης’ λόγω:

  • Tης νομιμοποίησης του Κουμουνιστικού κόμματος, που μας έκανε να πιστέψουμε ότι ο εμφύλιος  έληξε,
  • Tης είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή και αργότερα
  • Tης Νομισματικής Ένωσης, που μας έκανε να σβήσουμε την εικόνα της ψωροκώσταινας,  που όλα αυτά δημιούργησαν την Ελπίδα.

Όμως η ελπίδα που βασίστηκε στην νέα ‘διασφαλισμένη’ δημοκρατική δομή και την εισροή χρημάτων από την Ευρωπαϊκή ένωση  με την μορφή επιδοτήσεων και δανείων λειτούργησε περισσότερο σαν διαφθορέας της νέας γενιάς πολιτικών  από την εποχή του ριζοσπάστη Ανδρέα Παπανδρέου, αυτού που βασίστηκε στις παροχές και που προσχώρησε σε μία λαϊκίστικη τακτική για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους.

Αυτή η τακτική  επεκτάθηκε στην δημιουργία των γνωστών μας κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών που τροφοδοτούσαν τις μίζες,  μέσω των ενδιάμεσων πρασινοφρουρών. Αυτοί καταχράστηκαν μεγάλα ποσά και κατεύθυναν αντους τους πόρους σε λανθασμένες κατευθύνσεις με υπέρ τιμολογημένες  επενδύσεις και λανθασμένα έργα υποδομής.

Ταυτόχρονα, αυτή η τακτική επέτρεψε να δημιουργηθούν ανεξέλεγκτα συνδικαλιστικά κινήματα που με την γιγάντωση του δημοσίου τομέα και κάτω από την πρόφαση της προστασίας των εργατικών δικαιωμάτων οδήγησαν στην αποδυνάμωση της επιχειρηματικότητας.

Η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα  έμεινε ο μόνος φορέας σοβαρής δραστηριότητας που όμως δεν οδήγησε σε εξωστρέφεια με αποτέλεσμα την σταδιακή συρρίκνωση της μικρομεσαίας επιχείρησης ακόμα και του αγροτικού τομέα. Αποτέλεσμα, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας και η ανεργία.

Αν η κεντροαριστερά ήταν η γενεσιουργός αιτία, η δεξιά υπέκυψε και αυτή στον λαϊκισμό και την ψηφοθηρία, βλέπε περίοδο Κώστα Καραμανλή που το μόνο για το οποίο μπόρεσε να επαίρεται είναι η μείωση της ανεργίας… αλλά με προσλήψεις στο ήδη διογκωμένο δημόσιο.

Δεν θέλω να αναφερθώ στην τελείως αλλοπρόσαλλη πολιτική του ΓΑΠ, θυμάμαι τα κορκοδείλια .. δάκρυα στο λιμάνι για την ΚΟΣΚΟ.

Όλα αυτά  κατέληξαν στην επιβολή της λιτότητας, μίας καταστροφικής λιτότητας που δυστυχώς κατέληξε να την διαχειρίζονται  οι διάδοχοι των πρωταιτίων της σημερινής πτωχευτικής κατάστασης που μην έχοντας μάθει από τα λάθη των προκατόχων τους εξακολουθούν να μάχονται την επιχειρηματικότητα, να προστατεύουν τους φίλους και ψηφοφόρους τους  προφασιζόμενοι την αλλαγή και την κάθαρση ενώ στην πραγματικότητα προσπαθούν να ιδρύσουν το δικό τους καθεστώς της αριστεράς κοινωνικής συναλλαγής.

Αναρωτιέται ο άμοιρος ο απλός πολίτης, τι φταίω εγώ που γέρασα δουλεύοντας σαν το μυρμήγκι για να μου αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού της ζωής μου για να καλύψουν τις αποτυχίες, τις κλοπές, τα λάθη, τις ψεύτικες ελπίδες, την κατάχρηση, τις ραδιουργίες.

Απελπησία.jpg

Ακούω τον ογδονταπεντάρη συνταξιούχο που του κατάσχουν το σπίτι γιατί η σύνταξη  δεν φτάνει να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ, τα δάνεια, την θέρμανση, τα φάρμακα και την περίθαλψη: Θελω να εκφράσω την δκή του αγανακτηση.

 ΑΝΑΘΕΜΑ στους πολιτικούς που καταχράστηκαν τα χρήματα που πλήρωσα σε εισφορές και φόρους!

ΑΝΑΘΕΜΑ στους πολιτικούς που έκλεψαν τα λεφτά που τους δόθηκαν για την υποδομή της πατρίδας μου

ΑΜΑΘΕΜΑ σε αυτούς που έκρυψαν την αλήθεια

ΑΝΑΘΕΜΑ σε αυτούς που έσωσαν την περιουσία τους βγάζοντας τα χρήματα τους στο εξωτερικό.

ΑΝΑΘΕΜΑ σε αυτούς που είπαν ψέματα για να κλέψουν την εξουσία.

ΑΝΑΘΕΜΑ σε αυτούς που επιβιώνουν πουλώντας ψεύτικες ελπίδες.

ΑΝΑΘΕΜΑ στου άρρωστους ιδεοληπτικούς που ζουν σε ιδεατό κόσμο αγνοώντας ηθελημένα η σκόπιμα την καταστροφή που προκαλούν

ΑΝΑΘΕΜΑ στους ανίκανους άχρηστους  που προσβλεπουν στην επιβίωση μέσω της ανακατανομής του προϊόντος  παραγωγής των ικανών.

ΝΙΤΣΕ.jpg

ΚΑΘΕ ΛΑΟΣ.jpg

Μεταφραστικό βοήθημα της γλώσσας ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

..για να καταλάβουμε τι εννοούν….

 

ΧΑΜΑΙΛΕΩΝ.JPG

Για πρώτη φορά μία πολιτική παράταξη στην Ελλάδα λειτουργεί με την τακτική του χαμαιλέοντα, για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο να αποκτήσει κάθε Έλληνας  πολίτης λεξικό που ερμηνεύει τις πραγματικές έννοιες κάθε λέξης που χρησιμοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για να κρύψει την πραγματικότητα.

 

Το λεξικό:

 

Ανά πλαισίωση = Μείωση

Αυταπάτη  = Ψέματα

Αναδιανομή πλούτου = Κλοπή του πλούτου.

Φορολογία = Πηγή εισοδήματος  του κρατικού μηχανισμού.

Ισονομία = ισότητα στο συσσίτιο

Αναδιάρθρωση χρέους = Ψευδής υπόσχεση διαγραφής χρέους

Απλή αναλογική = Δυνατότητα εκβιασμού από τις περιθωριακές κοινωνικές μειονότητες.

Απόδοση λαϊκής δικαιοσύνης = Αυθαιρεσία της αριστεράς

Ανάπτυξη = Ανάπτυξης του κρατικού τομέα..

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο = Εκπρόσωπος νεοφιλελευθερισμού.

Ανεξάρτητες αρχές = Επιτροπές ελεγχόμενες από την κυβέρνηση.

Υποστήριξη Τραπεζικού συστήματος = Έλεγχος Τραπεζών από το αριστερό καθεστώς.

Ευρωπαϊκή Ένωση = Σύνδεσμος μονοπωλιακών επιχειρήσεων.

Κοινωνικό κράτος = Κουμμουνιστικό κράτος

Επενδυτής = Καπιταλίστας

Επανα υπολογισμός 3 εκ συντάξεων = Μείωση συντάξεων σε 3 εκ συνταξιούχων.

Προστασία φτώχιας = Συσσίτιο και ίση διανομή πτώχειας

Δημόσιος Υπάλληλος = Ψηφοφόρος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

MME = Βοθροκάναλα.

Ηθική = Ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς.

Δημοκρατία= Λαοκρατία.

Δικαιώματα εργαζομένων = Συνδικαλιστικός έλεγχος.

Απεργία εργαζομένων = Μονομερής προστασία δικαιωμάτων .

Συνδικαλισμός =  Προστασία κεκτιμένων μειοψηφίας εργαζομένων.

Στρατηγική ανάπτυξης = Τακτική προστασίας εκλογικής βάσης ΣΥΡΙΖΑ.

Δανειστής = Τοκογλύφος

Μαθητής = Πιθανός μελλοντικός ψηφοφόρος της αριστεράς.

Νεοδημοκράτης= Εχθρός και δοσίλογος.

ΠΑΣΟΚ = Προδότης της ιδέας της αριστεράς, λαγός της δεξιάς

ΚΚΕ = Αναχρονιστική και αφελής αριστερά.

ΑΝΕΛ = Τα αδέρφια μας της απολυταρχίας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Ιδιωτικοποίηση = Αναγκαστική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Κρατικοποίηση = Εξιδανίκευση

Θρησκεία = Το όπιο…

ΕΝΦΙΑ = Η ακίνητη περιουσία  δεν περιελαμβάνετο ποτέ στην οικονομική θεωρία της αριστεράς, για τον λόγο αυτό είχαμε εξαγγείλει ότι θα τον καταργούσαμε … μαζί βέβαια με την ακίνητη περιουσία.

Ανεξαρτησία εξουσιών=  Τι είναι αυτό;

Άμεση Δημοκρατία = Κατάργηση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Κίνα =Είδατε τι μπορεί να πετύχει ο Κουμμουνισμός;

Ρωσία = Είδατε πως μας καταντά ο καπιταλισμός και τα μονοπώλια;

Αυταρέσκεια= Το χαμόγελο του…. Τσίπρα.

Ιδιωτικά πανεπιστήμια= Το μίασμα του επάρατου φιλελευθερισμού.

Δημόσια πανεπιστήμια = Στήριξη της εγχώριας πολιτισμικής κουλτούρας  των καταλήψεων σαν μέσο αγώνα επιβολής των αριστερών απόψεων, και μέσο αύξησης εισοδήματος των πανεπιστημιακών από πρόσθετη απασχόληση σε ιδιωτικά πανεπιστήμια της Κύπρου.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο για την απλή αναλογική= Η ένατξη του διαλόγου για την αλλαγή του Συντάγματος και της απλης αναλογικής .

Τσίπρας= Ανδρέας Τσίπρας

Ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ= Η συμμορία της Αίγινας με κουστούμι σοσιαλδημοκράτη

Ασφαλές επιχειρηματικό περιβάλλον= Αποδοχή του συνδικαλισμου σαν μέσον διοίκησης  των επιχειρήσεων.

Μείωση Φοροδιαφυγής= Αύξηση ΦΠΑ για να δημιουργηθούν περισσότεροι ανεξέλεγκτοι φοροφυγάδες σε συνδιασμό με την μείωση της φορολογητέας ύλης .

 

ΠΟΙΟΙ ΗΜΑΣΤΕ

Η Συμφωνία της Βαρκιζας.jpg

Σιγά σιγά η πραγματική μορφή και επιδιώξεις του ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύπτονται.

Μα ποιοι είναι;

Είναι η ξεχασμένη γενιά του αριστερού απολυταρχισμού αλλά και των ηρώων της αντίστασης που ήρθε να ζητήσει εκδίκηση για τα όσα η “επάρατος” καπιταλιστική δεξιά τους επέβαλε για τόσες δεκαετίες.

Είναι σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από  την ταπείνωση που ένοιωσαν οι Κουμουνιστές πολεμιστές του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα που κατέθεσαν τα όπλα, στην Βάρκιζα δακρύζοντας,.

Είναι σαν να μας λένε, δεν πέρασε από πάνω μας καμία αλλαγή, καμία επιρροή από τις εξελίξεις στον κόσμο και την Ευρώπη μετά τον β! παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτοί, αυτοί μας οδηγούν…. Και δείχνουν την νέα γενιά του Τσίπρα που ενσαρκώνουν και αναβιώνουν  τους ήρωες της γενιάς του πολυτεχνείου και του Τσε Γκουεβάρα, αυτοί που δεν κατέθεσαν ακόμα τα δικά τους όπλα που υμνούν την αριστερά ιδεολογία και αγνοούν την  πτώση του τείχους  του Βερολίνου, γι αυτούς δεν σημαίνει τίποτα, η προσπάθεια της Ευρώπης να εξελιχτεί, να δημιουργήσει ένα περιβάλλον συμβιβασμού των συγκρουόμενωνΕθνικών οικονομικών και ταξικών συμφερόντων  .

Δεν πέτυχε η Ευρώπη, μας λένε στο αυτή, η μόνη ελπίδα είναι η αναβίωση ενός νέου κουμουνιστικού καθεστώτος  με βάση τις Μαρξιστικές θεωρίες, με κάθε τρόπο, «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», ψέμα, παραπλάνηση των μαζών είναι ο μόνος τρόπος  να μην παραμείνουμε μία παρένθεση, το λένε και ανοιχτά καπηλευόμενη την δίκαιη αγανάκτηση, το λέει και ο Κατρούγκαλος.. ‘και εγώ Κουμουνιστής είμαι….’

‘Οι εκπρόσωποι του καπιταλισμού μας εξαναγκάζουν να εφαρμόζουμε τακτικές υποχώρησης, ο αγώνας απαιτεί νέες μεθόδους, θα ξηλώσουμε, κάθε αρχή που δεν μας βολεύει, θα υπονομεύσουμε κάθε ανεξάρτητη αρχή και θεσμούς που δεν θα υπακούουν στις δικές μας αλήθειες, έστω και αν καταστρέφουμε την  χώρα, τις Τράπεζες, τον ιδιωτικό τομέα.’ Όλα για την καταστροφή του παλαιού κατεστημένου του κεφαλαίου και των μονοπωλίων που μας διαφεντεύουν.

Θα επιβιώσουμε με τις δικές μας αξίες, δημόσια διοίκηση, δημόσια εκπαίδευση, δημόσια τηλεόραση, δημόσια έργα, δημόσια νοσοκομεία, δημόσιες επενδύσεις, δημόσιος έλεγχος.

Κατάλυση των θεσμών της ιδιαιτερότητας και της αριστείας.

Επαγγελλόμεθα ίσες παροχές, ίσες ευκαιρίες και δεν ανταμείβουμε την αριστεία που μπορεί να προέρχεται από διαφορετικές οικονομικές δυνατότητες, αυτά είναι καπιταλιστικά συστήματα που παράγουν έργο για την θετική αυτό ανάδραση  της νομενκλατούρας της προνομιούχου δεξιάς.

Κατάληψη των πανεπιστημίων, προστασία των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και των κλειστών επαγγελμάτων σε βάρος  των υπολοίπων, πάλη του λαού ενάντια στον φιλελευθερισμό του κεφαλαίου…

Καλύτερα πτωχευμένες τράπεζες αλλά ελεγχόμενες παρά κερδοφόρες μη ελεγχόμενες που υπηρετούν το διεθνές κεφάλαιο.

Καλύτερα λιγότεροι τηλεοπτικοί σταθμοί που να εξαρτώνται από τον υπουργό παρά πολυφωνία μη ελεγχόμενη.

H κοινοβουλευτική δημοκρατία πρέπει να λειτουργεί στα μέτρα μας.

Ψήφος στους δεκαεξάρηδες που είναι πιο ευάλωτοι στις εξαγγελίες της αριστεράς, και στο κάτω κάτω δεν έχουν ακόμα αναπτύξει υποχρεώσεις αλλά να αποκλείσουμε τον απόδημο Ελληνισμό που από ότι φαίνεται δεν ελέγχεται.

Εκλογικό σύστημα μα βέβαια, απλή αναλογική που ο δεύτερος  θα δημιουργήσει λαϊκό μέτωπο.

Έτσι θα χτίσουμε τον δικό μας καπιταλισμό, όπως το έκανε και η Κίνα που σήμερα εξουσιάζει ακόμα και την δυτική οικονομία.  Δεν βλέπεται το παράδειγμα της επιτυχίας του ολοκληρωτισμού όταν εφαρμόζονται Μαρξιστικά και Μαοϊκά συστήματα; Ο Μάο μας οδηγεί.

Όσο για τον διαχωρισμό των εξουσιών, θα κάνουμε τα ίδια που έκαναν και αυτοί για τόσα χρόνια, μικρό το πρόβλημα…

Η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, και οι αντιδράσεις;  Σιγά το πρόβλημα απλώς θα διευκολύνουν τον δρόμο μας για ανεξαρτησία, μέχρι να λειτουργήσει η γραφειοκρατία τους, θα έχουμε μία defacto κατάσταση . Δες τι έκανε η Αγγλία, Η συνθήκη  sengen ;  Ποιος νοιάζεται;

Ναυτιλία; Αυτούς τους πειρατές και κλέφτες; Ας τους πάρει η Γερμανία Θα φτιάξουμε ναυπηγο επισκευαστική βιομηχανία για την Κινεζική πλοιοκτησία.

Που θα βρούμε τα χρήματα; Μα δεν το καταλάβατε ακόμα;  Αναδιανομή, με φόρους, την αλληλεγγύη και τον ΕΝΦΙΑ  και ταυτόχρονα θα …’ανά πλαισιώσουμε’ και τους μικρό συνταξιούχους.

Τελικά ποιοι είναι οι φίλοι σας;

Μεταξύ σας συνεχώς διαφωνείται.  Το ΚΚΕ; Η Ένωση Κεντρώων του Λεβέντη; Ο Κουβέλης; Η Δημοκρατική Αριστερά; Το ΠΑΣΟΚ; Ο ΓΑΠ;  Το ποτάμι;

Μα δεν το καταλάβατε ακόμα;  Όλες οι δυνάμεις που έβαλαν στόχο να διαλύσουν την Ευρώπη,  η άκρα δεξιά, οι Ευρωσκεπτικιστές, μέχρι και η Χρυσή Αυγή, γιατί αυτοί μας ενώνουν, αυτοί μας βολεύουν.

Θα πολεμήσουμε την παγκόσμια ‘κρυφή’ παγκόσμια κυβέρνηση  των άπληστων καπιταλιστών που ξεζουμίζουν τους λαούς μέσα από το τραπεζικό σύστημα…

….Αλλά θα το κάνουμε έξυπνα.  Εμείς θα υλοποιήσουμε την απόφαση του Ελληνικού λαού στο πρόσφατο δημοψήφισμα, για έξοδο από την λιτότητα, δεν είμαστε απατεώνες που βαφτίσαμε το όχι ναι, θα το κάνουμε την σωστή στιγμή, εμείς θα ζητήσουμε την έξοδο από την καταρρέουσα Ευρώπη και θα βρούμε νέους υποστηρικτές, την Κίνα… Η αποικιοκρατία πέθανε ζήτω ο λαός και το κόμμα..και οι φίλοι αυτού.

Οι σειρήνες του καπιταλισμού θα σιωπήσουν…

Θα σιωπήσουν;

Λιγοστεύει η άμμος στην κλεψύδρα

Απόσπασμα από άρθρο του κ Παπαχελά, της ΚΑΘΗΜΕΡΗΝΗΣ 8 Ιουλίου 2016 http://www.kathimerini.gr/authors?id=4

«‘Οταν τελειώσει το καλοκαίρι, αυτή η κυβέρνηση θα έλθει αντιμέτωπη με την πραγματικότητα και την απύθμενη οργή των πολιτών. Τίποτα δεν θα το σταματήσει αυτό, ούτε η μανιώδης προσπάθεια ελέγχου της ενημέρωσης με κάθε μέσο. Μαζί με όποιον άλλο δαίμονα κατασκεύασαν, θα βρεθούν στο στόχαστρο, θα γευθούν το δηλητήριο με το οποίο πότισαν τα μυαλά των πολιτών.»

«το αίτημα για ένα βελούδινο διαζύγιο Ελλάδας – Ευρωζώνης θα προέρχεται από την Αθήνα, που πήρε την ευθύνη της καταστροφικής συνταγής».

Δεν θα μιλάτε για πολύ ακόμα κύριε Παπαχελά…..

Αλλά ο «ΚΟΦΤΗΣ» έρχεται κύριε Τσίπρα, οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι θα σε κατασπαράξουν όχι οι καπιταλιστές, αυτοί έχουν φύγει από το 2011.

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΑΜ

 

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ.png

Γράφω συχνά για να εκφρασθώ και για να ερμηνεύσω αυτά τα συναισθήματα που με πνίγουν ιδιαίτερα σε περιόδους που η κοινωνική αδικία είναι σε έξαρση.  Περιπλανιέμαι ανάμεσα στις  λέξεις και στις έννοιες που πολλές φορές με ξεσκίζουν γιατί μοιάζουν με τα αποδημητικά πουλιά που πάνε και έρχονται και σε κάνουν να αναρωτιέσαι πως η φύση τα εξοπλίζει με τέτοια αλάθητη πυξίδα και ρολόι ακριβείας.

Προσπαθώ να προσγειώσω τις σκέψεις μου στην πραγματικότητα, να τις κατεβάσω στο επίπεδο της κοινής λογικής, να διαγνώσω την πηγή των προβλημάτων, των ανθρώπινων λαθών ,προκαταλήψεων  κινήτρων και αδυναμιών.  Προβληματίζομαι  με την διαχρονικότητα , για  τις πραγματικές διαστάσεις του χρόνου και του χώρου μέσα στους οποίους τα γεγονότα  εξελίσσονται.  Αναγκάζομαι να προσεγγίσω τα θέματα τόσο με το συναίσθημα όσο και ρεαλισμό που αναγκαστικά με υποχρεώνουν να βλέπω τα πράγματα  και από διαφορετικές  οπτικές, συμπεριλαμβανομένης της σκοπιάς της πολιτικής και της οικονομίας  που συχνά υποκρινόμαστε ότι  ακολουθούν τον δρόμο του ρεαλισμού  και επιβάλουν τον δικό τους  ρυθμό .

Παλινδρομώ  μεταξύ ρεαλισμού και συναισθήματος , του δεύτερου επίπεδου της ανθρώπινης υπόστασης  και συνειδητοποιώ  ότι ζει σχεδόν αυτόνομα, ανεξάρτητα από την λογική και την πραγματικότητα, αυτό το κομμάτι που τρέφεται από την ομορφιά της τέχνης , της μουσικής, της ποίηση, του θεάτρου αλλά και τα συναισθήματα, όπως ο  έρωτας, η αγάπη, η λύπη, η χαρά από όπου και αν προέρχεται, αλλά και από τον πόνο που τα συναισθήματα και η ευαισθησία προκαλούν. Σε αυτή την πλευρά έρχονται  και προσκολλούνται  μερικά ακόμα όμορφα αλλά και άσχημα ανθρώπινα συναισθήματα  που προβάλουν πολλές από τις ανθρώπινες αδυναμίες και ελαττώματα , όπως ο εγωκεντρισμός  ο φθόνος  που και αυτά παίζουν τον ρόλο τους περισσότερο από ότι εκ πρώτης όψεως υποψιαζόμαστε.  

Επικίνδυνος δρόμος, σκέπτομαι, η ισορροπία δεν είναι εύκολη πρέπει να ισορροπείς μεταξύ της ενόρασης και της δράσης.

Η τέχνη και τα συναισθήματα, αναλογίζομαι, έχουν την δική τους επιρροή και δράση επάνω στην ανθρώπινη προσωπικότητα που είναι διαχρονική και πολλές φορές ποιο αποτελεσματική και από την στυγνή λογική. Πολλές φορές αυτά ανταγωνίζονται. Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μην θυμηθώ ένα απόσπασμα από κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη:

“Δυστυχώς, όσο πληθαίνουν οι σπουδασμένοι τόσο η αντίληψη χάνεται Πρόκειται για μια χωριατιά της μάθησης που μας απαγορεύει να βλέπουμε  την  ζωή σαν αίνιγμα, χωρίς και να μας φέρνει αποδείξεις ότι  δεν είναι. Συντεταγμένοι διοπτροφόροι  θεσμοθετούν στο όνομα της ρυτίδας και των ψηφιακών αριθμών , οι άθλιοι, την στιγμή που εσύ κοιτάς πώς να υποκαταστήσεις, γράφοντας, το νοητό σώμα σου στο «τρέχων σώμα», ώστε να αποφύγεις τα γηρατειά.”

Το νόημα του Ελύτη είναι λίγο απόμακρο ωστόσο  αρκετά  εξειδικευμένο , αν ο προσδιορισμός ‘άθλιοι’ επικεντρώνεται στους ενασχολούμενους με τα υλιστικά προβλήματα, πόσο ποιο ‘άθλιους’ θα αποκαλούσε αυτούς που εν ονόματι προσπορισμού υλιστικών η άλλων συμφερόντων θα εκμεταλλευόταν ανθρώπινα συναισθήματα.

Καταθλίβομαι λοιπόν και εξοργίζομαι όταν ανακαλύπτω  συγκεκριμένες  ενέργειες  που υιοθετούν  πρακτικές που εκμεταλλεύονται συνειδητά ανθρώπινες αδυναμίες η άγνοια. Δυστυχώς αυτή είναι και η συνήθης  πρακτική των ενασχολούμενων με τα δημόσια στην πατρίδα μας και αυτό με υποχρεώνει να εμπλέκομαι όλο και περισσότερο με τα κοινά. Αισθάνομαι την ανάγκη να προστατευτώ αλλά και να προστατεύσω.

Το θυμικό του Έλληνα είναι τελικά και η Αχίλλειος πτέρνα του έθνους μας. Αυτό παρατηρούμε σε πολλές εκδηλώσεις της καθημερινότητας, είτε αφορά την κοινωνικότητα ή την πολιτική.

Το θέμα δεν θα ήταν σημαντικό διότι όταν τηρούνται τα όρια η αλληλεπίδραση του θυμικού με την λογική ακόμα και την σκοπιμότητα δεν θα ήταν τόσο απεχθές αν δεν παραβιαζόταν τα όρια της ηθικής.

Ποιος θα είχε αντίρρηση για τον «θούριο» του Ρήγα, το «Ματχαουζεν»  του Θεοδωράκη ακόμα και τα αντιστασιακά τραγούδια την περίοδο της επταετίας, ακόμα και τα αντάρτικα της περιόδου του εμφύλιου, όμως η οικειοποίηση συμβόλων και εννοιών με την μορφή του ηθικού πλεονεκτήματος μίας παράταξης η ο αφορισμός μιας άλλης με βάση την οικειοποίηση  η τον αφορισμό μιας  τέχνης είναι μία απαράδεκτη και επικίνδυνη πρακτική από οποιαδήποτε πλευρά και αν προέρχεται, είτε  εθνικιστική με το πρόσχημα της πατριδοκαπηλίας  είτε του προστάτη των αδυνάτων .

 

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 151 ακόμα followers