http://www.nickkouzos.com

Advertisements

 

kapodistrias.jpg

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας, για μια ακόμη φορά τις σκέψεις μου, για την κατάσταση που βιώνουμε με τις εξελίξεις που έχουν φέρει τους περισσότερους από εμάς  σε πολύ άσχημη κατάσταση.

Αισθάνομαι ότι περνάμε μία περίοδο οικονομικής εξαθλίωσης για όλα τα κοινωνικά στρώματα. εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, εργοδότες, συνταξιούχους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες και το κράτος το ίδιο, που είναι αποτέλεσμα  του μειωμένου συνολικού παραγόμενου προϊόντος σε μία περίοδο που το παραγόμενο προϊόν στην περιοχή μας, δηλαδή Βαλκάνια, αλλά και Ευρώπη είναι αυξανόμενο, για να μην αναφερθώ και στο συνολικό παγκόσμιο προϊόν.

Αποτέλεσμα αυτής της οικονομικής εξαθλίωσης δεν μπορεί παρά έχει επιπτώσεις και στα εθνικά θέματα εφόσον οι  άσπονδοι φίλοι, σύμμαχοι και εχθροί εκμεταλλεύονται την οικονομική μας κατάσταση, βλέπε Τουρκία και όχι μόνο.

Σε οποιαδήποτε οικονομικο-πολιτική κοσμοθεωρία και αν είστε θιασώτες αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός είναι ότι ο διακρατικός παγκόσμιος ανταγωνισμός λειτουργεί  καπιταλιστικά.

Τα κράτη ανταγωνίζονται να παράγουν προϊόντα για να τα εξάγουν σε άλλα κράτη και με τον τρόπο αυτό να αυξάνουν τον δικό τους πλούτο, είτε αυτός είναι ιδιωτικός είτε  δημόσιος ανεξάρτητα αν ο πλούτος αυτός διανέμεται δίκαια η όχι.

Ενδεχόμενος αυτό να αποτελεί  μία υπερ απλουστευτική θεώρηση, δεν παύει όμως να αποτελεί ένα από τους βασικότερους συντελεστές για την ανάπτυξη κάθε οικονομίας που σε συνέχεια διαμορφώνει συνθήκες επιβίωσης.

Η παραπάνω διαπίστωση ερμηνεύει τον λόγο για τον οποίο μία ριζοσπαστική πολιτική δύναμη της αριστεράς  προσχώρησε στην πρακτική της παγκοσμίως πλέον γνωστής ‘κολοτούμπας’.

Η Ελλάδα είναι πλέον στο κατώτατο επίπεδο των καταλόγων των κρατών της Ευρώπης σε ρυθμούς ανάπτυξης, κατανάλωσης, παραγωγής πλούτου, ποσοστό υλικής στέρησης, ενώ ταυτόχρονα έχει απαξιωθεί τόσο η περιουσία, όσο και ο κατώτατος μισθός, έχει εξαφανισθεί η δυνατότητα τραπεζικής χρηματοδότησης χωρίς να έχει αναβαθμιστεί κανένας τομέας, συμπεριλαμβανομένου και της Εθνικής Άμυνας,  ενώ παραμένουν τα μόνιμα διαχρονικά προβλήματα της γραφειοκρατίας, της εγκληματικότητας, της ανασφάλειας, της μετανάστευσης της  υπογεννητικότητας, της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς, του μικροκομματισμού, της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας, της αναποτελεσματικότητας του δημοσίου και των προβλημάτων που αναφύονται από τις αυξανόμενες ροές προσφύγων.

Ειδικά για την υπογενητικότητα «Οδεύουμε προς το τέλος της νεοελληνικής κοινωνίας όπως την έχουμε γνωρίσει έως τώρα»  όπως ανέφερε ο Αναστάσιος Λαυρέντζος, συγγραφέας του βιβλίου «Σιωπηρή Άλωση, επισημαίνοντας ότι, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ο ελληνικός είναι ο έκτος πιο γερασμένος πληθυσμός στον κόσμο. εάν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί ο πληθυσμός το 2050 θα έχει μειωθεί σε 6,5 με 8 εκατομμύρια άτομα.

Δεν ξέρω ποιον να κατηγορήσω πρώτα για την κατάντια αυτή:

  1. Την Πρώτη μεταπολιτευτική περίοδο με τους αδηφάγους μεγαλοαστούς που έβγαζαν τα κεφάλαιά τους εκτός Ελλάδος;
  2. Την περίοδο της πρώτης φοράς αριστερά του Ανδρέα που μοίραζε τα χρήματα της Ευρώπης δημιουργώντας ένα πνεύμα ευημερίας με δανικά χωρίς αντίκρισμα, χωρίς την αναγκαία αιμοδοσία στον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα αλλά και χωρίς την δημιουργία υποδομής στον δημόσιο, δημιουργώντας μόνο την καινούργια τάξη κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών αλλά και στρατιές συνδικαλιστών που συναλλάσσονταν με την πολιτική εξουσία δημιουργώντας καρεκλοκένταυρους;
  3. Την νεότερη δεξιά που ευαγγελίζονταν την εφαρμογή μίας αξιοκρατικής και φιλελεύθερης πολιτικής αλλά υπέκυπτε στις βαθιές ρίζες του κακώς εννοούμενου συνδικαλισμού για τους ίδιους ψηφοθηρικούς λόγους;
  4. Tην νέα μορφή ριζοσπαστικής αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ που θα μείνει στην ιστορία σαν η επιτομή του τακτισμού της νέας γενιάς πολιτικών που ανέδειξαν το ψεύδος σαν αποδεκτό εργαλείο πολιτικής αναρρίχησης αλλά με αρκετή δόση ρεαλισμού για να πουλήσει και τις πιο βασικές αρχές και ιδεολογίες του σοσιαλισμού, εφαρμόζοντας τις πιο ακραίες μεθόδους αντιαναπτυξιακής πολιτικής, υπακούοντας σε όλες τις απαιτήσεις των δανειστών συμβιβαζόμενοι, για χάρη της παραμονής στη εξουσία, με τα πιο ακραία εθνικιστικά στοιχεία του Ελληνικού κοινοβουλίου;
  5. Αλλά και πέραν των δικών μας εσωτερικών προβλημάτων να κατηγορήσω και την ακραία ωφελιμιστική συμπεριφορά μίας Ευρώπης που αποτυγχάνει να ολοκληρώσει τις αρχές δημιουργίας της; Μίας Ευρώπης που βλέπει την Ελλάδα σαν το κακομαθημένο παιδί που απαιτεί δικαιώματα χωρίς να αναγνωρίζει υποχρεώσεις και συνέπεια στην εκτέλεση των συμβατικών δεσμεύσεων, με αποτέλεσμα η ίδια να αποζητά την αποδέσμευσή της από τον ρόλο του σωφρονιστής και παιδαγωγού δανειστή με κάθε μέσο και τρόπο;
  6. Τέλος πόσο συμβάλει στην κατάσταση αυτή η διαχρονική γεωπολιτική θέση της Ελλάδας και ιδιαίτερα σε αυτή την ασταθή περίοδο με την επιθετικότητα της Τουρκίας που εγκυμονεί σύρραξη με την Ελλάδα;

Είναι εμφανές, για την διαμόρφωση της δική μου άποψης, ότι η χώρα αποτελεί ένα πιόνι στην σκακιέρα   που παίζονται τα συμφέροντα πολύ μεγαλύτερων δυνάμεων χωρίς εμείς να  μπορούμε να προστατεύσουμε αποκλειστικά τα δικά μας συμφέροντα.

Δυστυχώς η ιστορία δεν μας έχει διδάξει επαρκώς. Η Ελλάδα ιστορικά έπαιξε τον ρόλο των ακριτικών συνόρων της Ευρώπης και ότι βοήθεια έχει λάβει, αυτό έχει γίνει για να παίξει αυτόν το πάρα πάνω ρόλο. Η ανταμοιβή μας  είναι η  ανεξαρτησία μας απέναντί στην επεκτατική δύναμη της ανατολής, πολιτισμικού, οικονομικού και θρησκευτικού κατεστημένου. Το τίμημα όμως είναι πολύ μεγάλο, σε ανθρώπινη και οικονομική αιμορραγία και υποτέλεια.

Για τον λόγο αυτό  καταλήγω στα πιο απλοϊκά συμπεράσματα:

Η πραγματική ανεξαρτησία μας εξαρτάτε απολύτως από την βιωσιμότητα της δικής μας οικονομίας  και αυτή ασφαλώς εξαρτάτε από την αύξηση του παραγομένου προϊόντος. και  κυρίως του εξαγώγιμου προϊόντος.

Μία γενιά πρέπει να υποστεί μία συνειδητή θησεία αλλά με πνεύμα ανταποδοτικότητας, για την επίτευξη αυτού του στόχου όπως ακριβώς και η γενιά του 21 και η γενιά των Βαλκανικών πολέμων που τριπλασίασε την χώρα, μόνο που σήμερα ο πόλεμος δεν γίνεται στο στρατιωτικό πεδίο  αλλά στο οικονομικό. Το στρατιωτικό εξαρτάτε απόλυτα από αυτό. Ο ηρωισμός σήμερα βρίσκεται στο πεδίο των εξαγωγών της εφευρετικότητας και της παραγωγικότητας .

Μακριά από τα παιδιά των κομματικών σωλήνων που επενδύουν μόνο στον έλεγχο του ψηφοθηρικού τους κεφαλαίου, μακριά από τις ιδεοληψίες και τους κομματικούς μηχανισμούς.

Προσπάθεια και ηρωισμοί μόνο στα πεδία της παραγωγής, ας παλέψουν οι νέοι στην πλατφόρμα των νεοφυών επιχειρήσεων, ας παλέψουν οι αγρότες για παραγωγή στον πρωτογενή τομέα εξαγωγών, ας αποδεσμεύσουν οι ιδιοκτήτες μέρος των δεσμευμένων κεφαλαίων ακινήτων τους στο πασίγνωστο πλέον   Airbnb,  ας αξιοποιήσουμε την μεγάλη ηλιοφάνεια της χώρας για να παράγουμε ενέργεια, ας αξιοποιήσουμε το internet για να πουλήσουμε υπηρεσίες εκτός Ελλάδος, ας σταματήσουμε να καταναλώνουμε εισαγόμενα προϊόντα, ας πουλήσουμε υπηρεσίες ιατρικού τουρισμού αντί να εξάγουμε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στο εξωτερικό, ας σταματήσουμε να φορολογούμε τις εξαγωγές με τον ίδιο τρόπο που φορολογούμε την ντόπια κατανάλωση, ας συνεργαστούν τα πανεπιστήμια με τις ντόπιες επιχειρήσεις, ας οργανώσουμε τον πρωτογενή τομέα να προάγει τις εξαγωγές με συμμετοχή σε διεθνείς εμπορικές εκθέσεις και τυποποίηση των προϊόντων τους, ας επιτρέψουμε την λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Ας αξιοποιήσουμε τις ακτές μας και τις βραχονησίδες μας με την επένδυση σε ταχύπλοες μεταφορές και υδροπλάνα.

Ας αξιοποιήσομε τον πολιτισμό και την ιστορία μας χωρίς να κλείνουμε τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία μας με συνδικαλιστικά κίνητρα.

Αν δεν λειτουργήσουμε με αυτό το πνεύμα προβλέπω η γενιά αυτή να είναι η υπαίτιος της δημιουργίας της νέας μοιρολατρίας για την επόμενη εθνική καταστροφή. Εμείς και οι πολιτικοί της γενιάς μας θα ήμαστε οι Εθνικοί προδότες.

 

ΔΙΑΦΘΟΡΑ.jpg

images.jpg

Σε αρκετές περιόδους της Νεοελληνικής ιστορίας βιώνεται η διαφθορά και είναι φυσικό, το φαινόμενο αυτό συχνά να αποτελεί την “αχίλλειο πτέρνα”  στην πολιτική ζωή της χώρας.

Αν προσπαθήσει κανείς να αναλύσει το φαινόμενο θα αντιληφθεί ότι  το πρόβλημα είναι παγκόσμιο αλλά έχει τοπικές ιδιομορφίες.

Το παράδειγμα της  NOVARTIS ήρθε και ανέδειξε επίκαιρο το πρόβλημα, επισκιάζοντας την διαφθορά που συγκλόνισε και ακόμα συγκλονίζει  την οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας καθημερινά σε όλους τους τομείς.

Κανείς  δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση ότι η εξουσία και το κυνήγι του κέρδους διαφθείρει.

Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα είναι η δημιουργία θεσμών και διαδικασιών που να το περιορίζει.

Δυστυχώς το κέρδος και η εξουσία αλληλοϋποστηρίζονται γεγονός που καθιστά την αντιμετώπιση ιδιαίτερα πολυδιάστατη.

Είναι λοιπόν  σημαντικό  να δημιουργηθούν θεσμοί και διαδικασίες ελέγχου τόσο της εξουσίας όσο και του κέρδους.

Έλεγχος της εξουσίας σε αυταρχικά καθεστώτα είναι αδύνατη εξ ορισμού.

Έλεγχος του κέρδους είναι καθαρά θέμα ελεύθερου ανταγωνισμού σε συνδυασμό με την εφαρμογή διαδικασιών ελέγχου που θα διασφαλίζουν ακριβώς αυτόν τον ελεύθερο ανταγωνισμό.

Η ανάμιξη της εξουσίας στις διαδικασίες ελέγχου ακυρώνει την αξιοπιστία της ίδιας της εξουσίας.

Η πιο επικίνδυνη ανάμιξη   της εξουσίας γίνεται με την κατάλυση της ανεξαρτησίας των αρχών.

Η ανεξαρτησία των αρχών καταλύεται  με την συναλλαγή, συναλλαγή γίνεται με τον καθορισμό της μισθοδοσίας των στελεχών των ανεξαρτήτων αρχών, με την πρόσληψη φιλικά προσκείμενων στελεχών, η αντικατάσταση κατά βούληση άλλων.

Βέβαια η παρέμβαση στην ανεξαρτησία των θεσμών δεν είναι ο μόνος τρόπος να μεθοδεύει θετικά η αρνητικά τα αποτελέσματα της λειτουργίας της δικαστικής εξουσίας σε ότι αφορά την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για  την ανάπτυξη της διαφθοράς, όπως, η υπερβολική γραφειοκρατία, η πολυνομία, ο φανατισμός, η μεροληπτική μεταχείριση ομάδων του πληθυσμού, η ανικανότητα διοίκησης, κλπ.

Για να υπάρξει αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της διαφθοράς θα πρέπει να μελετηθούν οι περισσότεροι από τους παραπάνω λόγους που επηρεάζουν και δημιουργούν τις συνθήκες αυτές ώστε να σχεδιαστούν μέθοδοί και διαδικασίες  ελέγχου ανεξάρτητοι από την εκτελεστική εξουσία.

Δεν είναι βέβαια εύκολο αυτό, είναι όμως πρωταρχικής σημασίας άλλως ματαιοπονούμε και καταντάμε σε “κυνηγούς μαγισσών”.

Δεν έχω πραγματικά δει ουσιαστικά αποτελέσματα αντιμετώπισης του φαινομένου της διαφθοράς αντίθετα  λειτουργεί μόνο σαν όπλο στο πεδίο διαμάχης των πολιτικών παρατάξεων για τη διεκδίκηση της εξουσίας, χωρίς όμως κανένας να ασχολείται με τις πηγές που προβλήματος  που ανέφερα παραπάνω.

ΠΡΟΒΑΤΑ.jpg

Επιτέλους ας αναπτύξουν οι πολιτικοί μας λίγο κοινό νου (common sense).
Αλλά και σαν λαός ας σταματήσουμε να τρώμε τόσο πολύ κουτόχορτο που μας ταΐζουν, ανεξαιρέτως, οι ωφελιμιστές πολιτικοί από κάθε πλευρά και περισσότερο απ’ όλους οι κυβερνόντες γιατί πέραν της οικονομικής καταστροφής μας οδηγούν και στην απαξίωση του πολιτεύματος.
1. Δεν έχει γίνει μεταρρύθμιση στο κράτος
2. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με τους μισούς Έλληνες να βρίσκονται σε αδυναμία πληρωμών από τους δυσβάστακτους φόρους.
3. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με κρατισμό.
4. Δεν καταπολεμάται η φοροδιαφυγή με την υπερ φορολόγηση.
5. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με δάνεια από ομόλογα που γίνονται για παροχές, προκειμένου να εξυπηρετούνται ψηφοθηρικοί λόγοι.
6. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με γραφειοκρατικές διαδικασίες. Οι γραφειοκράτες, από την φύση τους, δεν κατανοούν την ζημιά που προκαλούν, η γραφειοκρατία γίνεται αυτοσκοπός και συντηρούν την υπαρξιακή συνείδηση.
7. Το ψέμα των πολιτικών έχει σημαντικό ποσοστό σκοπιμότητας.
8. Η ανικανότητα στην διοίκηση ενός κράτους ενισχύει τον φανατισμό.
9. Ο φανατισμός είναι το χαρακτηριστικό του ηλίθιου.
10. Ο μηδενισμός είναι μία ακόμα μορφή ανικανότητας.
11. Η διαφθορά δημιουργείται από τον κρατισμό.
12. Δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση της αποδοτικότητας του δημοσίου χωρίς αξιολόγηση.
13. Οι φόροι δεν πρέπει να επιβάλλονται χωρίς ανταποδοτικότητα.
14. Ο διαχωρισμός των τριών εξουσιών και οι θεσμοθετημένες ανεξάρτητες αρχές προστατεύουν από τις καθεστωτικές αδυναμίες του κοινοβουλευτισμού. Δεν μπορεί η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία να συναλλάσσoνται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με την δικαστική εξουσία και τις ανεξάρτητες αρχές, πολύ δε περισσότερο να προσλαμβάνει, να ορίζει μισθούς και αυξήσεις η άλλου είδους παροχές, σε δικαστές ή να ορίζει  μέλη στις ανεξάρτητες επιτροπές.

ROI FOR ECM IMPLEMENTATIONS.jpg

 

Ας προβληματιστούμε και λίγο παραγωγικά. Υπάρχει χώρος να κάνουμε άλματα στην παραγωγικότητα του ιδωτικού και δημοσίου τομέα. Αλλά όπως με τα μνημόνια έτσι και στην παραγωγικότητα θα προχωρίσουμε με τις υποχρεωτικές διαδικασίες που επιβάλουν οι διεθνείς οργανισμοί και πρώτα από όλους οι Ευρωπαικοί θεσμοί. Διαβάστε!

http://skymarkrelate.com/blog/

 

Greater_Macedonia.png

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: 

 ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΞΕΣΚΕΠΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΥΣ

        Υπό Stephen G. Miller, Επιτίμου Καθηγητού του ΠανεπιστημίουBerkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

        Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου άρθρο, του  διάσημου Αμερικανού Καθηγητή Στέφεν Μίλλερ,  προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine»,στο οποίο με      ακλόνητα ντοκουμέντα και αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!

        Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του Δημοσιογράφου Matthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου του καταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολή του το «θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνη ήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοι της, να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους «Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

ΠΑΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ .«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»!

        Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη του Archaeology:

«Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία», και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμα από την Παιονία – περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο.

        Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του «Owning Alexander», ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

        Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελός 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότι είχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο και σαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπό μακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένης και της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομαζόταν Μακεδονία (και από όσα γνωρίζω δεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).

ΠΑΙΟΝΕΣ ΕΣΤΩ,

«ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ» ΠΟΤΕ!

        Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;

ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ ΤΟ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!

        O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500 χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 – 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονη Ιστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες.

        Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 δείχνει καθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος, προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μία ενότητα.

        Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα . Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα ημερολογίων, χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων για αυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.

ΣΕ ΠΟΙΑ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ΠΗΓΕ

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ;

        Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-2008), εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία να μας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγε στη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούν την ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτηση εγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίας Μακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας;

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΣΤΕΤΤΙΝΙΟΥΣ,1944

        Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:

        «Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικό ενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνων και άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν και ελληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περί μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανή συγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας.»

ΕΛΛΗΝΑΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

 ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ!

         Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στην Επιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο «Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι …..Έλληνας». Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι «διεκδίκηση» υπάρχει;

        Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ως Έλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας: «Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες» (Ηρόδοτος 5.22)

Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A), που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποία Γραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τον Φίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας;

ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ

        Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προς τιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα;

Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε στα Ελληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας;

        Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε στα Σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκαν στα Ελληνικά;

ΣΕ ΠΟΙΑ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ;

        Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο;

        Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή;

        Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική;

        Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτός ήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά «Μακεδόνας»; (σ.σ. εν. εθνικά «Μακεδόνας»)

        Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ

ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΣΛΑΒΙΚΑ

        Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφία του συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από «μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ». Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά το ερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής.

«ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ»

ΤΟΥ MATTHEW BRUNWASSER

        Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του περιοδικού Archaeology – ενός εντύπου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ – για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας, αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΜΙΑ

 

        Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει «Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».

«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

        Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυση του ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». ΗΕλλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και του πλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικής περιοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, ας ελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.

Ειλικρινώς,

Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker, «The Ancient Kingdom of Paionia,» Balkan Studies 6 (1965) 35-54

Κοινοποίηση:

C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America

Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America

Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece

Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece

Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement

Erik Meijer, Member, European Parliament »

 

 

Διαδύλωση για την Μακεδονία.jpg

Εδώ ο κόσμος καίγεται…..

Δεν μπορώ να σιωπήσω μετά τον απόηχο της κινητοποίησης- συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη   για  με το θέμα εκχώρησης του ονόματος ‘Μακεδονία΄ σαν μέρος της ονομασίας της FYROM.

Για μία ακόμη φορά συγκλονίζομαι με τις διαχρονικές παθογένειες του Ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, δυστυχώς διαπιστώνω ότι είμαστε αδιόρθωτοι, παρά τα επανειλημμένα δεινοπαθήματα που έχει προκαλέσει ο διχασμός και η αδυναμία των πολιτικών μας .

Λυπάμαι για την υποκριτική μικροπολιτική συμπεριφορά σχεδόν όλων των  πολιτικών κομμάτων που δεν μπόρεσαν να υπερβούν την εξάρτησή τους από τους τακτισμούς και τις ιδεοληψίες τους.

Είναι ξεκάθαρο για εμένα ότι με βάση την πατριδοκαπηλία κινούνται τόσο το κόμμα των ΑΝΕΛ αλλά και άλλων μικρών κομμάτων.

Από πλευράς  της Νέας Δημοκρατίας δεν διατυπώνει ξεκάθαρα την θέση της προφασιζόμενη την διάσπαση του κυβερνητικού συνασπισμού.

Από την άλλη πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να προσπορισθεί μία πιθανή επιτυχία που ενδεχομένως να επιτευχθεί από την συγκυρία των διεθνών γεωπολιτικών συνθηκών, διακυβεύοντας το τελικό αποτέλεσμα, ακροβατώντας μεταξύ της παλαιότερης αριστερής διεθνιστικής τοποθέτησης και της όξυνσης των αντιδράσεων εθνικιστικών παραγόντων.

Κατά την γνώμη μου, ο κ Πρωθυπουργός θα έπρεπε να επικαλεσθεί υψηλής σημασίας διαβουλεύσεις και να προσπαθήσει να εμφανίσει μία συνολική ενιαία  Εθνική θέση με ενημέρωση και σύμπραξη με τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ποιος θα διαφωνούσε με μία τοποθέτηση της Ελλάδας που θα πρόβαλε  τα δίκαια αιτήματα της Ελλάδας σχετικά με τις α λυτρωτικές διεκδικήσεις  και τα περί ύπαρξης Μακεδονικής Εθνότητας και γλώσσας ή Εθνικών μειονοτήτων σε στην Ελλάδα και Βουλγαρία;

Ποιος δεν θα θεωρούσε λογική και αυτονόητη την απαίτηση της Ελλάδας να μην θεωρεί σύμμαχο μία χώρα στα πλαίσια οποιουδήποτε συμμαχικού συνασπισμού, όταν αυτή αφήνει σε  εκκρεμότητα α λυτρωτικές  διεκδικήσεις;

Αντ’ αυτού  ο ΣΥΡΙΖΑ και η αντιπολίτευση αλληλοκατηγορούνται υποτιμώντας το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων.

Είναι φυσικό να αναρωτιέται κανείς τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά, μήπως έχουμε φθάσει στο απροχώρητο και ένας αναγκαστικός συμβιβασμός έχει γίνει απαραίτητος και ποιος θα υποστεί τις συνέπειες;

Ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η δημόσια τηλεόραση δεν αναφέρθηκε καθόλου στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης;

Γιατί ο Μητσοτάκης συμπεριφέρεται τιμωριτικά προς τον Τσίπρα δηλώνοντας ότι δεν θα προσέλθει σε πιθανή πρόσκληση για ενημέρωση και ταυτόχρονα γιατί ο Τσίπρας δεν ενημέρωσε  τα κόμματα για τις προθέσεις της Κυβέρνησης ;

Όλα αυτά δεν ικανοποιούν το αίσθημα ασφάλειας του Έλληνα παρά δίνουν τροφή για άγονους διαπληκτισμούς.

‘Όλοι γνωρίζουν τις προθέσεις της Αμερικής να προσχωρήσει η FYROM στο ΝΑΤΟ, η Ρωσία επιθυμεί το αντίθετο, η Τουρκία στηρίζει την ενίσχυση της Αλβανίας και του Αλβανικού στοιχείου σε βαθμό να στηρίζουν την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας, η Βουλγαρία υποστηρίζει την άποψη της ύπαρξης Βουλγαρικής Μακεδονίας και αντιτίθεται στην ιδέα της Σλαβικής Μακεδονίας.

Που βρίσκεται η Ελλάς; Θα έπρεπε, κατά την γνώμη μου να τοποθετηθεί ρεαλιστικά αποδεχόμενη την ύπαρξη τριών Γεωγραφικών τμημάτων της Μακεδονίας με διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αρχαίας και απόλυτα Ελληνικής Μακεδονίας και ξεκάθαρα να διατυπώσει ότι δεν υπάρχει θέμα Μακεδονικής Εθνότητας, να στηρίξει την αλήθεια της ύπαρξης τριών βασικών εθνοτήτων στην  FYROM, που θα πρέπει να λειτουργήσουν στα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, όπως είναι το Λουξεμβούργο κλπ.

Είναι τόσο δύσκολο να συμφωνήσουν οι βασικοί πολιτικοί παίκτες σε αυτή την  θέση, και να μην γίνονται έρμαια των κάθε λογής πολιτικών άκρων;

 

2018.jpg

Παρακολουθώ την προσπάθεια επιβίωσης της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που βλέπει την έλευση του νέου έτους σαν το σημείο κρίσης των όσων έπραξε από το 2015.

Δύσκολο έργο, γιατί τώρα αποκαλύπτονται, ή μάλλον τώρα γίνονται ποιο εμφανείς οι μεθοδεύσεις και τακτική που εφάρμοσε υποκαθιστώντας μία στρατηγική  στην οποία προσέβλεπαν πολλοί Έλληνες που πίστεψαν ότι θα εφαρμόσει.

Η ελπίδα του μύθους του ‘ ηθικού πλεονεκτήματος’ της αριστεράς σιγά σιγα αποκαλύπτεται ότι αφορά μία πολύ μικρή μερίδα αφελών συμπατριωτών μας που άλλοτε εμφανίζονται σαν μία πλειοψηφία ‘αγανακτισμένων’, άλλοτε σαν μία ρομαντική μειοψηφία ιδεολόγων προστατών των αδυνάτων και των καταπιεσμένων περιθωριακών μειονοτήτων , άλλοτε σαν μία φωτισμένη ομάδα τεχνοκρατών, masters της εφαρμοσμένης επιστήμης της Μαρξιστικής οικονομίας, άλλοτε σαν αδιαπραγμάτευτοι μαχητές της ριζοσπαστικής αριστεράς που αμύνεται κατά του διεφθαρμένου κατεστημένου μιας κατάπτυστης καπιταλιστικής κοινωνίας.

Τι αποκαλύπτεται τελικά; Αποκαλύπτεται ότι πρεσβεύουν μία ουτοπία, δεδομένου ότι χρησιμοποιούν τα ίδια μέσα και εργαλεία που τα προηγούμενα χρόνια επικαλούντο σαν  διαβολικά και καταδυναστευτικά του λαού.

Βασίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, τις τράπεζες, τα διεθνή funds, τους πλειστηριασμούς, τους διεθνείς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ, τους στρατηγικούς συμμάχους όπως οι ΗΠΑ, το διεθνές κεφάλαιο σαν βασικούς επενδυτές, για να πέτυχουν τα ίδια επιθυμητά   αποτελέσματα, δηλαδή την ανάπτυξη  σαν την μοναδική διέξοδο.

Πια είναι λοιπόν η διαφορά;

Θέλουν να μας πείσουν ότι αυτοί διαχειρίζονται τα κοινά καλύτερα, με διαφάνεια και νομιμότητα, προστατεύοντας περισσότερο τις αδύνατες μειονότητες, χωρίς την παλαιοκομματική κρατικοδίαιτη διαφθορά.

Μα πως είναι δυνατόν να γίνονται πιστευτοί όταν κάθε μέρα αποδεικνύονται ανεπαρκείς και ανειλικρινείς, με τις προσπάθειες να ελέγξουν τα  Media περιορίζοντας την πολυφωνία, με τις απροκάλυπτες απόπειρες να επηρεάσουν την λειτουργία και τις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας, με επιλεκτικές  παρεμβάσεις σε πολλούς τομείς όπως προστασία από την δράση ακραίων αντιστασιακών ομάδων, επιλεκτική εφαρμογή οικονομικών ψηφοθηρικών μέτρων με το πρόσχημα προστασίας αδυνάτων μερίδων του λαού χρησιμοποιώντας  επιδοματική πολιτική   που βαρύνει ευρύτερες μερίδες του λαού, που περιλαμβάνουν και πτωχούς συνταξιούχους αλλά και ομάδες που κρύβουν δυναμισμό, όπως ελεύθερους επαγγελματίες, προμηθευτές δημοσίου αλλά και τόσους άλλους.

Πώς να πιστέψουμε πλέον σ’ αυτούς που χρησιμοποιούν φιλοσοφίες ισοπέδωσης όπως η κατάργηση θεσμών όπως η αριστεία, η αντίδραση  στην δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα προσέφεραν χιλιάδες θέσεις εργασίας στους  Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν  στο εξωτερικό;

Πώς να πιστέψουμε σ’ αυτούς που αυξάνουν την φοροδιαφυγή λόγω της αμετροεπούς εφαρμογής υπερφορολογήσης;

Και ερωτώ τον ανεξάρτητο ελεύθερα σκεπτόμενο Έλληνα, είναι δυνατόν να πετύχουμε ανάπτυξη με αυτούς τους φορολογικούς δείκτες με μοναδική αιτιολογία την ανακατανομή πλούτου, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν ένα υφέρποντα κρατισμό, της κοινωνίας των…διορισμών;

Ασφαλώς όχι, γι’ αυτό ήδη ανακοινώνει ο πρωθυπουργός φορολογικές ελαφρύνσεις αλλά και νέες προσλήψεις.

Ακόμα και αν το εννοεί, το μάθημα κόστισε πολύ ακριβά στην πατρίδα που έφθασε να βλέπει σαν προοπτική την συρρίκνωση σε πληθυσμό 8 εκ κατοίκων,  μέσα σε λίγα χρόνια, εκτός αν μας σώσουν από την υπογεννητικότητα οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες, τους οποίους δεν βλέπω αρνητικά αλλά είναι σημαντικό, για την επιβίωση του Ελληνισμού, να τους απορροφήσουμε πολιτιστικά, πράγμα που δεν το βλέπω με τον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ .