Archives for category: Uncategorized

 

Δεν μπορεί κανείς να μην  αναφερθεί , την περίοδο αυτή,  στην διαμάχη που προέκυψε μεταξύ της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης για το θέμα συμμέτοχης της Ελλάδας στο συνέδριο που διοργανώθηκε  την Τετάρτη 23 Αυγούστου στην  πρωτεύουσα Ταλίν της  Εσθονίας,  στο πλαίσιο της «Ευρωπαϊκής Μέρας Μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων», που έχει καθιερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το θέμα της άρνησης του υπουργού δικαιοσύνης Κοντονή να πάρει μέρος στην εκδήλωση της 23ης Αυγούστου του 2017 δηλώνει τα βαθύτερα ιδεολογικά θεμέλιά της κυβερνούσας παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να ψηφοθηρήσει από δύο ακροατήρια, του παραδοσιακού καθαρόαιμου κουμμουνιστικού και του κεντροαριστερού σοσιαλιστικού ακροατηρίου που το θεωρεί απαραίτητο και αναγκαίο συνοδοιπόρο για τις επερχόμενες εκλογές. Ταυτόχρονα ανησυχεί για την ερμηνεία που θα δώσουν τα ευρωσοσιαλιστικά κόμματα.

Η διγλωσσία είναι αναπόφευκτη΄, διότι παρά την προσπάθεια να εμφανίσει την προσπάθεια της Ευρώπης ή κυρίως των κρατών της τέως Σοβιετικής Ένωσης σαν κατάλοιπα Ναζισμού, στην πραγματικότητα αντιμετωπίζει την ουσιαστική καταδίκη της κουμμουνιστικής κοσμοθεωρίας από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σαν αποτέλεσμα ο κ Κοντονής δεν κερδίζει ψήφους ούτε από το ΚΚΕ ούτε από τα κεντροαριστερά κόμματα που σήμερα προσπαθούν να ανασυνταχθούν.

Από την άλλη πλευρά η προσπάθεια της ‘Αυγής’ να εμφανίσει την Νέα Δημοκρατία σαν ακροδεξιό κόμμα  την εκθέτει γιατί το πραγματικό θέμα που τίθεται δεν είναι η εξίσωση Ναζισμού και Κουμμουνισμού σαν κοσμοθεωρίες  αλλά τα εγκλήματα που πραγματοποιήθηκαν από τους Ναζιστές και τον Κουμμουνισμό σε διάφορες φάσεις της εξέλιξής του. Ο Κουμμουνισμός σαν πολιτική οντότητα έχει νομιμοποιηθεί από τον Κωσταντίνο Καραμανλή, μετά την μεταπολίτευση. Δεν τίθεται λοιπόν κανένα θέμα εξίσωσης του Ναζισμού με τον Κουμμουνισμού, τα εγκλήματα όμως είναι εγκλήματα και δεν πρέπει να αφήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ να μας παρασύρει, για καθαρά λόγους αποπροσανατολισμού, από τα πραγματικά προβλήματα που η ιδεοληψία του μας οδηγεί.

 

Advertisements

timesforchange

Papas.png

Μετά τον πανηγυρισμό για τις αποφάσεις του χθεσινού Eurogroup δεν ξέρω ποιον να μεμφθώ περισσότερο την Ελληνική κυβέρνηση , το ΔΝΤ η την Ευρώπη.
Μας δίνουν σκοινί για να κρεμαστούμε και η κυβέρνηση, για μία ακόμη φορά ψεύδεται ασύστολα με πλήρη συνείδηση ότι οδηγούν την χώρα στην τελική καταστροφή.
Είναι αδύνατο κατά την γνώμη μου να υπάρξει ανάπτυξη με φόρους που αποτρέπουν τις επενδύσεις, φόρους που θα οδηγήσουν στις κατασχέσεις των τραπεζικών λογαριασμών και αφού αδειάσουν αυτοί θα οδηγηθούμε σε κύμα κατασχέσεων των περιουσιακών στοιχείων με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Πως θα επιτευχθούν πλεονάσματα 3.5% κάτω από τις συνθήκες αυτές;
Το πρόσχημα της στήριξης με κεφάλαια για ανάπτυξη δεν διευκολύνουν την κατάσταση αν δεν συνδυαστούν με φορολογικές μειώσεις και πολιτική προώθησης των εξαγωγικών επιχειρήσεων.
Η αποταμίευση της μέσης αστικής τάξης που για μισό αιώνα, καλώς η κακώς, προσανατολίστηκε σε επενδύσεις ακίνητης περιουσίας, εξανεμίζεται και αφελληνίζεται, μετά τον αφελληνισμό της βιομηχανίας.
Δεν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 107 επιπλέον λέξεις

Θέατρο Η Ωραία Ελλάς.

oraia-ellas.jpg

Εργο: Η αναδιανομή πλούτου.

 

Σενάριο.

Τσίπρας: Η λιτότητα έληξε

euro.JPG

Σταθάκης: Επειδή η συμφωνία είχε πολλά προβλήματα, δεν θα κλείσει η συμφωνία στις 20 Μαρτίου.

ΕΛΣΤΑΤ: Υπάρχει 1,3% ύφεση.

YFESI-ELSTAT.png

ΣΥΡΙΖΑ: Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ είναι προσωρινά, άλλωστε η ΕΛΣΤΑΤ είναι ….ανεξάρτητη αρχή, δεν είναι αξιόπιστη!

Λαός: Τι ψάχνεις ψιλούς στ’ άχυρα; Δεν βγάζεις άκρη. Δεν υπάρχει πιο ψεύτης και παραπλανητικός πολιτικός

ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ εν χορώ: Κάνε προσλήψεις μεγάλε, κάνε νομιμοποιήσεις, και αυτοί έτσι κάνανε όταν ήταν εξουσία  , κορόιδα είμαστε;

ΚΕEΛΠΜΟ.jpg

Επιχειρηματίες: Δεν είμαστε ανταγωνιστικοί με φόρους 50%. Φεύγουμε για άλλες πολιτίες.

 

Νέοι επιστήμονες: Φεύγουμε.

Μέση τάξη: Αντισταθμιστικά μέτρα; Μας δουλεύετε; Θέλετε να επιβαρύνετε πάλι την μέση τάξη, να δημεύσετε ότι περιουσιακό στοιχείο που μας έχει απομείνει  για να εξυπηρετήσετε τον κομματικό στρατό σας, για να εξυπηρετήσετε πάλι τους φίλους συνδικαλιστές, τις καθαρίστριες, την ΕΡΤ, τις δημόσιες διοικήσεις.

Bloumberg για την Οικονομία: Misery index . Βλέπω   τον Τσάβε στην Βενεζυέλα, σε λίγο φτάσαμε.

bloomberg.jpg

Πολάκης: Θα σας θάψω στα ρια μέτρα!

Polakis_mezoura.jpg

Τσίπρας: Πες το πιο ευγενικά, ‘Θα σας εξαφανίσουμε, η εσείς η εμείς’ !

Κατρούγκαλος: Είπα ότι είμαι και εγώ κουμουνιστής. Δεν είπα ότι είμαι και μαθηματικός  να βγάλω και σωστό τύπο για τον υπολογισμό των συντάξεων.

Κατρούγκαλος.png

Τσίπρας :Σκάσε Κατρούγκαλε αυτά δεν τα λέμε. Σε ακούει το ΚΚΕ, αλλά και η Ευρώπη δεν τα θέλει αυτά!

Βουλευτές: Φόρος αλληλεγγύης;  Τι είναι αυτό; Εμείς δεν ήμαστε Βουλευτές από παλιά είμασταν Βολευτές, έχουμε κεκτημένα δικαιώματα.

Αλληλεγγύη.jpg

Ιδιωτική τηλεόραση: Βάλε Survivor και XFactor

survivor.jpg

Συνταξιούχοι: Εμείς νομίζαμε ότι θα είμασταν τα … Τα τιμημένα γηρατειά.

τιμημένα.jpg

Νέα δημοκρατία: Δεν θα λαϊκίσουμε.

Προέδρος ΔΕΣΦΑ:  Μαζί τα τρώμε. Εσείς μαζί τα τρώγατε. Το εποπτικό συμβούλιο  αποτελείται από Συριζαίους, είναι δικοί μας.

 

Δεν έγινε και τίποτα.jpg

Σταθάκης: Δεν έγινε και τίποτα!

«Θα έπαιρνε εφάπαξ έτσι κι αλλιώς. Όταν ανεβαίνεις βαθμίδα, παίρνεις κάτι παραπάνω» δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας για τον Σωτήρη Νίκα. Μας πείσατε!!!

Κυβέρνηση: Εμείς διαπραγματευόμαστε συμφωνία πακέτο αλλά το πακέτο θα αποτελείται από πολλά επί μέρους πακέτα. To αναπτυξιακό πακέτο….  θα το μελετήσουμε!!!

Πόσοι συριζαίοι χρειάζνται για να αλλάξουν μία λάμπα;

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ  “Η  ΚΑΤΑΡΑ Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ” Του George Horton Προξένου των ΗΠΑ στην Σμύρνη το 1922

 

 

 George-horton.jpg

Έχω δημοσιεύσει σχετικό άρθρο στο site http://www.nick-kouzos.info για το έργο της Νάνσυ Χορτόν, κόρης του George Horton Προξένου των ΗΠΑ στη Σμύρνη την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής, αυτόπτη μάρτυρα των γεγονότων του Σεπτεμβρίου 1922. Η Νάνσυ Χόρτον διαφύλαξε και διέδωσε, μέχρι την τελευταία της πνοή,  συγγράμματα από έργα και μαρτυρίες του μεγάλου φιλέλληνα Πατέρα της.

Ένα από τα πλέον σημαντικά έργα του George Horton ήταν το βιβλίο  “Η KATAΡA Η ΜΑΣΤΗΓΑ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ”.

Το βιβλίο αποτελεί μία από τις πιο αξιόπιστες ιστορικές καταγραφές των γεγονότων της εποχής.

Είναι πολύ επίκαιρο να διαβαστεί και να διανεμηθεί το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού σήμερα που βιώνουμε τις προκλήσεις του Νέου Σουλτάνου Ερντογάν που αναφέρεται στα “Σύνορα της καρδιάς του”.

Κατωτέρω παρεντίθενται τα ΙΓ΄,ΙΔ΄και ΙΕ΄, κεφάλαια του βιβλίου που δημοσιεύτικαν στο fb από τον κ Fotis Karalis
ΙΓ’ Τι ήταν η Σμύρνη.
Ι∆’ Η καταστροφή της Σμύρνης.
ΙΕ’ Πρώτες ανησυχητικές φήμες για την αποκατάσταση της αλήθειας ως προς τα «εγκλήματα» των Ελλήνων που προσπαθούν να μας προσάψουν. Είναι μια μαρτυρία ενός μη Έλληνα, όπως είδε να διαδραματίζονται τα γεγονότα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΓ’
ΤΙ ΗΤΑΝ Η ΣΜΥΡΝΗ

BEFORE.jpg

Η πυρπόληση της Σμύρνης και η σφαγή και ο διασκορπισμός των κατοίκων της διήγειρε εκτεταμένο ανθρωπιστικό και θρησκευτικό ενδιαφέρον σχετικά µε τις πρωτοφανείς δοκιμασίες των λαϊκών µαζών πού τις είχαν υποστεί. Υπάρχει όμως και ένας άλλος κύκλος ανθρώπων στις Ηνωμένες Πολιτείες, όχι πολυάριθμος πού εθλίβη βαθύτερα απ’ την τύχη της αρχαίας αυτής πόλεως: οι κλασικοί λόγιοι και ιστορικοί.
Τα βλέµµατα των λογίων ήδη αφότου έγιναν οι µμεγάλες ανακαλύψεις του Schliemann, στράφηκαν προς την νήσο Κρήτη, όπου, όπως τώρα είναι γνωστό, υπήρξε ένας πολιτισμός ανωτέρου επιπέδου, πού ήταν σύγχρονος µε τον πρώιμο Αιγυπτιακό και του οποίου προφυλακές αποτελούσαν οι αρχαίες πόλεις Τύρινς και Μυκήναι. Είναι πιθανό, ότι οι πρόγονοι των βασιλικών οίκων των πόλεων αυτών είχαν έλθει αρχικά απ’ την Μικρά Ασία και είναι δυνατό η σύλληψη της ιδέας των αγριωπών μεγάλων λεόντων πού είναι στημένοι υπεράνω της πόλεως ιών Μυκηνών να συμβόλιζαν το θάρρος των βασιλέων της πόλεως αυτής και να είχαν εισαχθεί απ’ την Μικρά Ασία. Ο Θησέας, ο θελκτικός και ρομαντικός αυτός ήρωας, πού τελικά έγινε ένας απ’ τους ηγεμόνες της µμυθικής εποχής των
Αθηνών έχει σχέση µε την Μικρά Ασία δια µέσου των Αμαζόνων, οι όποιες ήταν ιέρειες της αρχαίας λατρείας της πολύστηθης θεάς της φύσεως της Εφέσου.
Από την Ιωνία ο αρχικός αυτός πολιτισμός ξαπλώθηκε στην Αρχαία Ελλάδα, στην Σικελία, στην Ιταλία και σε όλο το µήκος των ακτών του Ευξείνου Πόντου και τελικά στην Ευρώπη και στην Αμερική. Είναι περισσότερο από πιθανό ότι ο Όμηρος ήταν Σμυρνιός η κάτοικος της Μικράς Ασίας και επί αμέτρητα χρόνια τα έπη του ήταν ένα είδος Ιεράς Βίβλου η Αγίας Γραφής και διαμόρφωναν τον χαρακτήρα εκατοµµυρίων ανθρώπων. Ίσως η πρωϊιστορία-Όμηρου.

Η ιδέα µας για την οικογένεια είναι Ελληνική και την πήραμε απ’ την Οδύσσεια, πού γράφηκε πιθανότατα στη Σμύρνη πριν από χιλιάδες χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της ζωής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της λαμπρής, ρομαντικής και τραγικής αυτής ∆υνάµεως, η οποία ανέπτυξε ένα µμεγαλοπρεπή πολιτισμό και διατήρησε αναµµένη τη φλόγα της µαθήσεως σ’ όλη τη διάρκεια του σκότους του Μεσαίωνος, η Μικρά Ασία ήκμαζε και ήταν η επαρχία πού συνέβαλε περισσότερο απ’ όλες στη σταθερότητα και στη δύναμή του όλου κράτους. Τα κατορθώματα του Νικηφόρου Φωκά και ο µύθος του ∆ιγενή Ακρίτα, πού έχουν απαθανατιστεί σε στίχους, είναι πολύ γνωστά ακόμα και σε κείνους τους λόγιους πού δεν είναι ειδικοί στις Βυζαντινές σπουδές. Εκείνη ήταν η εποχή των µμεγάλων χωροκοµήτων πού είχαν κοινωνική
θέση ηγεμόνος και των οποίων η λησμονημένη ιστορία θα έπρεπε να είναι ένας ανεξάντλητος θησαυρός για τους ρομαντικούς νουβελίστες.

 

Αργότερα η Ιωνία είχε πολύ µεγάλο ενδιαφέρον για ολόκληρο το Χριστιανικό κόσμο.
Είναι η χώρα των πέντε Πόλεων της Αποκαλύψεως, των Επτά Εκκλησιών και του θαυμαστού µυστικιστικού ποιήματος του Ευαγγελιστού Ιωάννη. Έξη απ’ τις κανδήλες έσβησαν για πάντα πριν από πολλά χρόνια, η κανδήλα όμως της Σμύρνης έκαιε µε µεγάλη λάμψη µέχρι την καταστροφή της στις δέκα τρεις Σεπτεμβρίου 1922 απ’ τους Τούρκους του Μουσταφά Κεµάλ και το θάνατο του τελευταίου των µεγάλων Ιεραρχών της, του οποίου το µαρτύριο έκλεισε µε τρόπο επάξιο την ένδοξη Χριστιανική ιστορία της.
Ο Πολύκαρπος, ο προστάτης άγιος της Σµύρνης, στη διάρκεια της υπάρξεως της σαν Χριστιανικής πόλεως είχε καεί ζωντανός σε ένα αρχαίο στάδιο, του οποίου το περίγραµµα είναι ακόμα ορατό, στις 26 Φεβρουαρίου του156 µ.Χ. Ο Χρυσόστομος βασανίστηκε και κατατεμαχίστηκε απ’ τον Τουρκικό όχλο µπροστά στο στρατηγείο των Κεµαλικών δυνάμεων στη Σμύρνη στις 9 Σεπτεμβρίου 1922. Στη Μικρά Ασία είχαν συνέλθει οι µεγάλες Χριστιανικές Σύνοδοι της Νίκαιας, της Εφέσου και της Χαλκηδόνος και εκεί γεννήθηκαν οι πατέρες της Εκκλησίας απόστολος Παύλος, και οι δύο Γρηγόριοι. Στην Έφεσο επίσης κοντά στη Σμύρνη ο Απόστολος Παύλος πάλεψε µε θηρία σαν να ήταν άνθρωποι.
Ελληνικός πολιτισμός είχε αναπτυχθεί πολλές φορές στη Μικρά Ασία και συντριβόταν από Ασιατικές εισβολές: Στην πιο µεγάλη ακοή του δημιούργησε τις αθάνατες πόλεις της Περγάμου, Σμύρνης, Κολοφώνος, Φιλαδέλφειας, Εφέσου και Αλικαρνασσού. Η όλη χώρα είχε προικιστεί µε µικρότερες πόλεις στολισμένες µε σχολεία Καλών τεχνών και ωραιότατους ναούς, κι από πολλές απ’ αυτές γεννήθηκαν φημισμένοι ποιητές και φιλόσοφοι. Η Ιωνία αποτελεί νεκροταφείο αρχαίων Ελληνικών πόλεων και καλλιμάρμαρων κωμοπόλεων σχετικά µε τις οποίες το ενδιαφέρον των Αμερικανών λογίων άρχισε να αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο. Ένας εκ των πρωτοπόρων στο πεδίο αυτό υπήρξε ο J. R. Sitlington Sterret, πού άφησε µια αλησμόνητη φήμη ανάμεσα στους Αµερικανούς αρχαιολόγους. Το κλίκα της Σμύρνης µοιάζει παρά πολύ µε το κλίκα της Νότιας Καλιφόρνιας. Σπάνια χιονίζει το χειμώνα αν όχι και καθόλου και το καλοκαίρι η περιοχή δροσίζεται καθημερινά από την αύρα της θάλασσας, τον «µπάτη», όπως λέγεται στη Σμυρναϊκή διάλεκτο.
Η πορεία των πλοίων απ’ την Αθήνα στη Σμύρνη πηγαίνει ανάμεσα στην Εύβοια και στην Άνδρο και ανάμεσα στα νησιά της Χίου και της Μυτιλήνης, της αρχαίας Λέσβου, περίφημής σαν πατρίδας της Σαπφούς. Περιτρέχει το µεγάλο ακρωτήρι του Καρά Μπουρνού και µπαίνει στον κόλπο του Ερµού. Αριστερά βρίσκεται η αρχαία πόλη της Φώκαιας. Άποικοι απ’ τη Φώκαια ίδρυσαν την Μασσαλία στη Γαλλία πριν µερικές χιλιάδες χρόνια. Είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι η σφαγή και η εκδίωξη των κατοίκων της Φώκαιας τον Ιούνιο του 1914 είχε προκαλέσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συμπάθεια στη νεότερη αυτή Γαλλική πόλη.
Ο λιμένας της Σμύρνης είναι ένας απ’ τους καλύτερους του κόσμου και µπορεί να συγκριθεί προς εκείνον του Vancouver.

Στο µυχό του κόλπου του Ερµού βρίσκεται ένα στενό πού αποτελεί την είσοδο στον ίδιο το λιμένα,
µέσα στον όποιο µπορεί ν’ αγκυροβολήσει ασφαλώς το µεγαλύτερο πλοίο ανοικτής θάλασσας. Η Σμύρνη είχε αποχτήσει τα τελευταία χρόνια µεγάλη σπουδαιότητα σαν εμπορικός λιμένας. Ενώ άλλοι λιμένες και ιδιαίτερα ο λιμένας της Εφέσου της παλαιάς αντιζήλου της, έχουν κατακλυστεί από φερτές ύλες που κατέβασαν οι ποταμοί, ο λιμένας της Σμύρνης δεν έπαθε το ίδιο γιατί η ιλύς του ∆έλτα του Ερµού είχε σαν αποτέλεσμα να στενέψει το στόμιο του.
Ανάμεσα στα πρώτα πράγματα πού κάμνουν εντύπωση στον ταξιδιώτη όταν µπαίνει στον κόλπο είναι τα «∆υο Αδέλφια» δηλ. οι δίδυμές βουνοκορφές πού έχουν το ίδιο εντελώς σχήμα. Στα δεξιά βρίσκεται το αρχαίο φρούριο πού είχε βομβαρδιστεί στη διάρκεια του πολέμου απ’ τον Βρετανικό στόλο και του οποίου τα κανόνια µπορούν να δουν καθαρά οι επιβάτες των ατμόπλοιων. Αμέσως αφού προσπεράσει κανείς το φρούριο, εμφανίζεται η Σμύρνη πού βρίσκεται στον µυχό ενός επιμήκους, άσπρου και ημικυκλικού όρμου πού µοιάζει µε κείνον της Νεαπόλεως, µε τον όποιο έχει σχεδόν την ίδια ομορφιά, και σκαρφαλώνει τις πλαγιές του βουνού Πάγου, στην κορυφή του οποίου βρίσκονται ένα τείχος και ένα κάστρο. Η ίδια η πόλη µαζί µε τα προάστειά της απλώνεται σε µεγάλο µήκος γύρω στο ημικύκλιο και απ’ τα δύο µέρη.
Τον καιρό της καταστροφής της είναι πιθανό ότι οι κάτοικοι της ξεπερνούσαν τις πεντακόσιες χιλιάδες. Η τελευταία επίσημη στατιστική δίνει τον αριθμό των τετρακοσίων χιλιάδων ατόμων, απ’ τα όποια εκατόν εξήντα πέντε χιλιάδες Αρμένιοι και είκοσι χιλιάδες ξένοι δηλ. δέκα χιλιάδες Ιταλοί, τρεις χιλιάδες Γάλλοι, δύο χιλιάδες Άγγλοι και τρεις χιλιάδες Αμερικανοί.
Ο κυριότερος τόπος για περίπατο ήταν η προκυμαία, όπου βρίσκονταν το Αμερικανικό θέατρο, το ομορφότερο κτίριο του είδους του σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, πολλοί κινηματογράφοι, τα καλύτερα ξενοδοχεία, πολλά µμοντέρνα και καλοχτισμένα µέγαρα για γραφεία και εκτός απ’ αυτά τα σπίτια των πλουσιότερων εμπόρων, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν Έλληνες, Αρμένιοι και Ολλανδοί. Στον ίδιο δρόμο (της προκυμαίας) υπήρχαν πολλά απ’ τα προξενεία, ανάμεσα στα όποια το ιδιόκτητο προξενείο της Γαλλίας αποτελούσε µια επιβλητική οικοδομή, κατάλληλη ακόμα και για πρεσβεία.
Τα κτίρια πού αναφέραμε παραπάνω ήταν πολύ όμορφα στην εμφάνιση και περιείχαν θησαυρούς από χαλιά, πολύτιμα έπιπλα, έργα τέχνης και σπάνια αντικείμενα της Ανατολής.
Η πόλη ήταν χωρισμένη βασικά σε συνοικίες, αν και αυτό δεν αποτελούσε αυστηρό κανόνα. Η Τουρκική συνοικία βρισκόταν προς Ανατολάς και προς το Νότο και, όπως συμβαίνει συνήθως σε όλες τις Οθωμανικές πόλεις, µε ανάμικτο πληθυσμό, κατείχε το υψηλότερο τμήμα της πόλεως, και εκτεινόταν πάνω στις πλαγιές του ορούς Πάγου (όπως είναι και σήμερα, γιατί αυτή δεν κάηκε). Από αρχιτεκτονική άποψη αποτελεί ένα τυπικό σύμφυρμα από ετοιμόρροπα φτωχόσπιτα µε πολύ λίγες οικοδομές ανώτερου είδους (αν µπορούµε να πούμε πώς υπήρχαν τέτοιες).
Προς Ανατολάς είναι συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι απ’ τους Εβραίους, ενώ η Αρμένικη συνοικία βρισκόταν προς Βορραν της Τουρκικής και σε συνέχεια µ’ αυτή. Η Ελληνική περιοχή βρισκόταν βορειότερα ακόµη απ’ την Αρμενική.
Μιλώντας για τον πληθυσμό της Σμύρνης δεν πρέπει να ξεχάσομε ν’ αναφέρομε τους «Λεβαντίνους». Φαίνεται πώς υπάρχει κάποια αμφιβολία µέσα στο Αμερικανικό µυαλό σχετικά µε το ποιοι ήταν αυτοί, στην πραγματικότητα. Ο ορός εφαρμόζεται συνήθως σε κάθε κάτοικο της Εγγύς Ανατολής και υποτίθεται ότι περιέχει κάποιον υπαινιγμό δόλου και πονηρίας στις συναλλαγές. Ο «Λεβαντίνος» είναι στην πραγματικότητα ένας ξένος, πού οι προγονοί του είχαν εγκατασταθεί στη χώρα αύτη πριν από µια η περισσότερες γενεές, πού απόχτησε πλήρη πείρα στις συναλλαγές της Ανατολής, και µίλα τις γλώσσες της και του οποίου µερικοί πρόγονοι ήρθαν σε γάμο µε Έλληνες η Αρμένιους.
Όπως το εννοεί ένας κάτοικος της Ανατολής, ο πληθυσμός της χώρας αυτής αποτελείται από Τούρκους, Έλληνες, Αρμένιους, Εβραίους και Λεβαντίνους. Οι τελευταίοι ευημερούσαν παρά πολύ και υπάρχουν δυο κωμοπόλεις, ο Μπουτζάς και ο Βουρνόβας και οι δυο σε απόσταση µισής ώρας µε τον σιδηρόδρομο απ’ την µητρόπολη, πού οι κάτοικοι τους είναι κυρίως απόγονοι Άγγλων, Γάλλων και ‘Ολλανδών, των οποίων οι πρόγονοι είχαν εγκατασταθεί πριν από εκατό χρόνια περίπου στην Εγγύς Ανατολή. Τα δυο αυτά χωριά είναι πολύ όμορφα. Πολλά απ’ τα σπίτια τους είναι επιβλητικά και τα πάρκα και οι ροδόκηποι πού είναι ολόγυρα τους έχουν µια ομορφιά πού σπάνια βρίσκει κανείς σ’ όλο τον κόσμο. Οι ιδιοκτήτες τους ζούσαν (ή ζουν ακόμα, όσοι απ’ αυτούς γύρισαν πίσω) τη ζωή µμεγαλεμπόρων. Είχαν µπορέσει, µε την προστασία των διομολογήσεων, να συγκεντρώσουν µεγάλες περιουσίες. Οι άνθρωποι αυτοί στενοχωρούνται γενικά όταν τους αποκαλούν «Λεβαντίνους», είναι προσκολλημένοι στην αρχική τους εθνικότητα.

Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσµίου Πολέµου είχαν καταταγεί µε ενθουσιασμό στις τάξεις του στρατού και τα Γερµανικά και Τούρκικα κανόνια και άλλα φονικά όργανα είχαν αποδεκατίσει αρκετούς απ’ τους αριστοκράτες και πλούσιους νέους του Μπουτζα και του Βουρνόβα.
Η κυριότερη εμπορική οδός της Σμύρνης ήταν η Rue Franque επί της οποίας βρίσκονταν τα µεγάλα καταστήματα χονδρικής και λιανικής πωλήσεως των ‘Ελλήνων, Αρμενίων και Λεβαντίνων. Την ώρα πού γίνονταν τα ψώνια το απόγευμά, η οδός αυτή ήταν τόσο γεμάτη από κόσμο, ώστε δύσκολα µπορούσε κανείς να κυκλοφορήσει µέσα σ’ αυτή και ανάμεσα στο ποικιλόμορφο πλήθος κυρίες µε φορέματα της τελευταίας µόδας, πού έψαχναν για εμπορεύματα του είδους πού ψωνίζουν οι κυρίες παντού, αποτελούσαν το µμεγαλύτερο µέρος του πλήθους.
Η κοινωνική ζωή προσέφερε πολλά θέλγητρα. Στα πολυτελή σαλόνια των πλουσίων Αρµενίων και Ελλήνων δίδονταν τσάγια, χοροί, µουσικά «Apres Midi» και εσπερίδες. Υπήρχαν τέσσερις µεγάλες λέσχες: το Cercle de Smyrne, στο οποίο εσύχναζαν κατά το πλείστον Άγγλοι, Γάλλοι και Αµερικανοί. To «Sporting» πού ήταν εγκατεστηµένο σ’ ένα ωραίο κτίριο, µε κήπο στην προκυµαία. Η Ελληνική Λέσχη και η Εξοχική Λέσχη κοντά στο Αµερικανικό Κολλέγιο µε εξαιρετικά γήπεδα για golf και µε ιπποδροµίες.
Σε καµµια πόλη του κόσμου δεν ανακατευόταν µε τόσο θεαματικό τρόπο η Ανατολή και η ∆ύση από άποψη υλική όπως στη Σμύρνη, ενώ από πνευματική άποψη διατηρούσαν τις ιδιότητες του λαδιού και του νερού. Ένα από τα συνηθισμένα θεάματα στους δρόμους ήταν τα µακριά καραβάνια καμηλών τα οποία περνούσαν ένα-ένα, δεμένα σε σχοινιά και οδηγούμενα από έναν οδηγό πού καθόταν επάνω σ’ ένα γαϊδούρι και φορούσε κόκκινο φέσι και µια χοντρή υφαντή άσπρη κάπα.
Τα καραβάνια αυτά έρχονταν απ’ το εσωτερικό φορτωμένα µε σακιά σύκων, γλυκόριζας, σταφίδας, ξυλείας, καπνού και χαλιών. Ενώ ο ξένος εύκολα φοβάται απ’ τα άχαρα αυτά ζώα, συχνά έβλεπε κανείς µια Ελληνίδα η Αρμένισσα κυρία µε ψηλοτάκουνα παπούτσια και κομψή τουαλέτα να σκύβει και να σηκώνει το σχοινί ανάμεσα σε δυο καμήλες και να περνά από κάτω.

Στο βόρειο άκρο της πόλεως υπάρχει ένας σιδηροδρομικός σταθμός λεγόμενος «Γεφύρι των καραβανιών», γιατί πολύ κοντά εκεί υπάρχει µια παλιά λίθινη γέφυρα µε το όνομα αυτό, επάνω
απ’ την οποία συνήθιζαν να περνούν τα καραβάνια των καμηλών πού έρχονταν από πολύ µακρυά π.χ. απ’ τη Βαγδάτη η τη ∆αµασκό.
Ήδη έχομε πει παραπάνω για την ευθυμία των ντόπιων κατοίκων της Σμύρνης. Ένα απ’ τα κυριότερα µέσα ψυχαγωγίας της Σμύρνης ήταν τα «Πολιτάκια», για τα όποια ρωτούσαν πάντοτε οι ναυτικοί, δηλ. µμουσικοί όμιλοι µε έγχορδα όργανα, κιθάρες, µανδολίνα και σαντούρια. Αυτοί πού τους αποτελούσαν προσέδιδαν µεγάλη νοστιμάδα στην εκτέλεση τραγουδώντας τοπικά τραγούδια και αυτοσχεδιάσµατα µε τη συνοδεία των οργάνων. Οι όμιλοι αυτοί έδιναν νυχτερινά κοντσέρτα στα κυριότερα καφενεία και συχνά τους καλούσαν για ψυχαγωγία σε δεξιώσεις στα ιδιωτικά σπίτια.
Η ευθυμία των Σµυρνιωτών ήταν σχεδόν ασυγκράτητη και συνεχίστηκε σχεδόν µέχρι τις τελευταίες µέρες, οπότε και έσβησε για πάντα. Στη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου οι Άγγλοι βομβάρδισαν το φρούριο. Στην αρχή ο κρότος των µεγάλων κανονιών τρομοκράτησε τους κατοίκους, όταν όμως έγινε φανερό ότι οι Άγγλοι δεν σκόπευαν να ρίξουν οβίδες µέσα στην ίδια την πόλη, όλος ο πληθυσμός ανέβαινε στις στέγες των σπιτιών και στα καφενεία για να κοιτάζει τις λάμψεις και τις εκρήξεις των βλημάτων. Ο κανονιοβολισμός φαινόταν καθαρά απ’ την προκυμαία και έγινε µια τακτική θεατρική παράσταση και πωλούνταν θέσεις σε καθίσματα επάνω στα πεζοδρόμια
σε µμεγάλες τιφς.
Όταν πήγαινε κανείς απ’ την Ευρωπαϊκή συνοικία — οι Έλληνες και οι Αρμένιοι θεωρούνταν στη Σμύρνη Ευρωπαίοι — στην Τουρκική, ήταν σαν να βρισκόταν µε µιάς στην εποχή των παραμυθιών της Χαλιµάς. Ο πολιτισμός, η συμπεριφορά, η απομόνωση των γυναικών, οι οποίες η δεν φαίνονταν καθόλου η περνούσαν απ’ τους δρόμους σκεπασμένες εντελώς, όλα ήταν έτσι πού περιγράφονται στο βιβλίο «Χίλιες και µία νύχτες». Ιδιαίτερα πρέπει ν’ αναφέρουμε τους «γραφείς επιστολών» πού συνήθως ήταν καλοσυνάτοι γέροι χοτζάδες και κάθονταν µπροστά σε τραπεζάκια γράφοντας τα ερωτικά γράµµατα και αλλά µηνύµατα πού οι πελάτες τους τους ψιθύριζαν στα αυτιά τους.

Παρέες Μουσουλμάνων µε τα φέσια τους κάθονταν γύρω γύρω καπνίζοντας τους ναργιλέδες τους δίπλα σε παλιά σιντριβάνια η στη σκιά κληματαριών.
Τα Αμερικανικά συμφέροντα στη Σμύρνη ήταν πολύ σημαντικά. ‘Εκτός απ’ την πανταχού παρούσα Standard Oil Company, υπήρχαν ο µεγάλος εµπορικός οίκος «Me Andrews and Forbes licorice firm» µε τα τεράστια γραφεία της και τις χιλιάδες των υπαλλήλων και εργατών της, όλες οι κυριότερες καπνεμπορικές εταιρείες, των οποίων οι εργασίες είχαν τζίρο εκατοµµυρίων κάθε χρόνο, οι εξαγωγείς σύκων, σταφίδας και χαλιών και µετά την Ελληνική κατοχή οι εισαγωγείς γεωργικών εργαλείων και αυτοκινήτων.
Υπήρχαν σπουδαία Αμερικανικά εκπαιδευτικά και ανθρωπιστικά ιδρύματα, καθώς και αρχαιολογικές αποστολές στις Σάρδεις και στον Κολοφώνα. Οι Αµερικανοί πού ενεργούσαν ανασκαφές στις Σάρδεις είχαν κάμει κατά την τελευταία τους εκστρατεία µια σπουδαία ανακάλυψη τριάντα χρυσών νομισμάτων του Κροίσου τα όποια παρέλαβα εγώ και τα µετέφερα στις Ηνωμένες Πολιτείες αμέσως µετά την καταστροφή της Σμύρνης. Οι ίδιοι Αμερικανοί επέτυχαν µε τη βοήθεια µου να κάμουν την πρώτη µεγάλη αποστολή γνησίων γλυπτών από µάρµαρο πού είχε γίνει ποτέ προς οιοδήποτε Αμερικανικό Μουσείο. Τα τελευταία αυτά είχαν σταλεί µε πλοίο στην Αμερική στο Metropolitan Museum της Νέας Υόρκης. Όλα όμως αυτά τα νομίσματα και γλυπτά στάλθηκαν πίσω απ’ την
Νέα Υόρκη στην Κωνσταντινούπολη για πολιτικούς λόγους.
Ας µου επιτραπεί να κάμω εδώ µια αρκετά σημαντική παρέκβαση απ’ το θέα µου για να τονίσω ότι είχα αισθανθεί πολύ βαθύτερη ικανοποίηση όταν µετέφερα τις σημαντικές αυτές αρχαιότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες από κάθε άλλη µεµονωµένη πράξη όλης µου της καριέρας σαν Προξένου. Την ικανοποίηση αυτή συµµερίσθηκε και ο µακαρίτης Howard Crosby Butler, ο οποίος αύξησε την ευχαρίστηση µου µε τον απεριόριστο έπαινο του.
Εάν ο µέγας αυτός σοφός και τόσο ευγενής κύριος δεν είχε πεθάνει ξαφνικά στο Παρίσι, θα είχε µπορέσει ίσως να παρεµποδίσει τη θυσία του αρχαιολογικού αυτού θησαυρού εξ αιτίας πολιτικών και εμπορικών συμφερόντων, θυσία, πού υπήρξε άσκοπη και παράλογη.
Ανάµεσα στα ενδιαφέροντα αρχαία µνηµεία πού υπάρχουν στη Σµύρνη είναι και δυο υδραγωγεία πού φαίνονται απ’ τη σιδηροδρομική γραµµή πού πηγαίνει στο Μπουτζα. Υπάρχει επίσης και ο λεγόµενος «Τάφος του Ταντάλου», του µυθικού ιδρυτού της πόλεως. Η εξαιρετική ύδρευση της πόλεως γίνεται ακόμα και τώρα από µια αρχαία πηγή πού είναι γνωστή µε το όνομα «Λουτρά της Αρτέµιδος».
Ο δρόµος απ’ τη Σµύρνη προς τον Μπουτζα περιτρέχει την όμορφη κοιλάδα της Αγίας Άννας, πού έχει αυτό το όνομα, γιατί, όπως λέγουν, η αγία είχε ταφεί εκεί. Την ίδια κοιλάδα διαρρέει ο ποταμός πού είναι γνωστός σαν Μελής, στις όχθες του οποίου είχε γράψει κατά πάσαν πιθανότητα τα περίφημά έπη του ο Όμηρος.
Ο πολιτισμός της αρχαίας και όμορφης αυτής πόλεως ήταν ουσιαστικά Ελληνικός. Οι µεγάλοι κυλινδρόµυλοι του Ναζλή, πού πριν από τον πόλεμο εφοδίαζαν µε αλεύρι εξαιρετικής ποιότητας όχι µόνο τον Νομό της Σμύρνης, αλλά και το υπόλοιπο της Τουρκίας, ακόμα δε έκαναν εξαγωγή απ’ αυτό και στην Ευρώπη, είχαν ιδρυθεί από έναν Έλληνα.

Απ’ τα τριακόσια ενενήντα ένα εργοστάσια της Σμύρνης, τα τριακόσια σαράντα τέσσερα ήταν Ελληνικά και δέκα τέσσερα Τούρκικα.

Παρόμοιες στατιστικές θα µπορούσαν να πολλαπλασιαστούν σε αόριστο αριθμό.
Οι δύο κυριότερες ντόπιες Σχολές — Ελληνικές και οι δύο — ήταν το Ομήρειον Λύκειο για κορίτσια, και η Ευαγγελική Σχολή για αγόρια, η τελευταία αυτή κάτω από Αγγλική προστασία. Οι σχολές αυτές ήταν ακαδημαϊκά ιδρύματα µμεγάλης αξίας, πού παρείχαν φιλελεύθερη εκπαίδευση, πτυχιούχους των δε απ’ τους οποίους πολλοί, άνδρες και γυναίκες, επέτυχαν εντελώς στη ζωή, µμπορεί κανείς να συναντήσει σε όλα τα µμέρη του κόσμου. Η βιβλιοθήκη της Ευαγγελικής Σχολής είχε αναγνωριστεί από πολλούς λόγιους ότι περιείχε µια µμεγάλη και ανεκτίμητη
συλλογή βιβλίων, χειρόγραφων και επιγραφών, πολλά απ’ τα όποια είναι αναντικατάστατα.
Ανάμεσα σε άλλες ανεπανόρθωτες απώλειες πού επέφερε η πυρκαγιά και πού πρέπει να αναφέρουμε είναι δυο αρχαιότατα αντίγραφα της Αγίας Γραφής απ’ τα όποια το ένα φυλαγόταν σε µια εκκλησία της Σμύρνης και του άλλου την υπεύθυνη φύλαξη είχε αναλάβει µια µμικρή Κοινότης Χριστιανών οι όποιοι, όπως λέγεται είχαν ξεφύγει από την Έφεσο, όταν η πόλη αυτή είχε λεηλατηθεί πριν από αιώνες απ’ τους Τούρκους και είχαν ιδρύσει ένα µμικρό χωριό µε τον µμοναδικό σκοπό να περισώσουν το ιερό αυτό βιβλίο. Το µμέρος αυτό της διηγήσεώς µας δεν θα ‘έπρεπε
να το τελειώσουμε χωρίς ν’ αναφέρουμε και τα αρχεία του Αμερικάνικου Προξενείου.

Η Σμύρνη είχε ένα απ’ τα παλαιότερα προξενικά µας Γραφεία πού περιείχε πολλές εκθέσεις υπογραµµένες απ’ τον Daniel Webster και από άλλους εξίσου διάσημους στην ιστορία µας, ακόμη δε και πολύ ενδιαφέρουσες αναφορές για επιδρομές Βερβερίνων πειρατών και µια έκθεση σχετικά µε τη διάσωση ενός περίφημου Πολωνού πατριώτη από ένα Αμερικανικό καταδρομικό πού είχε ειδοποιήσει ότι θα επέμβει και είχε ζητήσει την απελευθέρωση του από ένα Αυστριακό Πολεμικό, οπού τον κρατούσαν αιχμάλωτο. Η ιστορία του ναυτικού µας περιέχει πολλά συγκινητικά και αξιοθαύμαστα επεισόδια, κατά τα οποία πλοίαρχοι ενήργησαν «επί ιδία ευθύνη» χάριν της δικαιοσύνης και ανθρωπιάς. Τέτοια επεισόδια ήταν πολύ συχνότερα πριν απ’ την τελειοποίηση του ασυρμάτου και του υποβρυχίου τηλεγράφου.
Είναι µια παρηγοριά να σκέπτεται κανείς ότι το επεισόδιο γενναιότητας πού αναφέραμε παραπάνω συνέβη στον λιμένα της Σμύρνης για να ισορροπήσει, αν ήταν δυνατό, την ιστορία του τόπου αυτού.
Είχα αρχίσει πριν απ’ την πυρπόληση της Σμύρνης να ερευνώ τα παλιά αρχεία και να ετοιμάζω µια περίληψη των περιεχομένων τους. Ανάμεσα στους θησαυρούς του προξενείου υπήρχαν δώδεκα υπέροχες παλιές ξυλογραφίες της ναυμαχίας του Ναβαρίνου, πού παριστάνουν διάφορα στάδια της επιχειρήσεως µε πιστές εικόνες των διαφόρων πολεμικών πλοίων µε τα ονόματα τους, τις όποιες επειδή ήταν ατομική µου ιδιοκτησία, είχα σκοπό να τις χαρίσω στο Υπουργείο µας των Ναυτικών. Πιστεύω πώς δεν σώζονται αλλά αντίγραφα των ξυλογραφιών αυτών.
Η Σμύρνη είναι τώρα ένας σωρός από ερείπια και ένα Τούρκικο χωριό. Εν πάση περιπτώσει θέλω να πιστεύω ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η Σμύρνη, είχε ανοικοδομηθεί απ’ τους Έλληνες µετά την καταστροφή της απ’ τους Λύδιους και ο Ελληνικός πολιτισμός επιβλήθηκε και πάλι ύστερα απ’ τις θηριωδίες των Τούρκων πειρατών του 1084 και τις τρομερές σφαγές του Ταμερλάνου.

Μια µμεγαλούπολή είναι το ανθός της βιομηχανίας και ενός ειρηνικού και ευημερούντος πολιτισμού. Όταν οι πεδιάδες είναι γεμάτες από γεωργούς πού κινούνται και εργάζονται και οι ναυτικοί κατεβαίνουν στη θάλασσα και µπιάνουν στα καράβια, τότε είναι πού χτίζονται αγορές και µε-
γάλα καταστήματα και ιδρύονται τράπεζες, εμπορικοί οίκοι και καταστήματα επιτηδείων τεχνιτών. Η Σμύρνη θα δημιουργηθεί και πάλι όταν αναπτυχθεί άλλη µια φορά ένας ζωντανός και προοδευτικός ∆υτικός Πολιτισμός στην Ιωνία.

Η ιστορία απέδειξε ότι οι Έλληνες, ως εκ της γεωγραφικής θέσεως της χώρας των, της βιομηχανικής και οικονομικής των επιχειρηματικότητας και της σχετικής ναυτικής υπεροχής των στη Μεσόγειο, είναι ο λαός πού τελικά προορίζεται να εισαγάγει την Ευρωπαϊκή πρόοδο στη Μικρά Ασία, εκτός εάν στην πραγματικότητα ο Χριστιανισμός χρεωκοπήσει εντελώς και μαζί µ’ αυτόν και ο πολιτισμός πού στηρίζεται επάνω του.

Η Σμύρνη είναι πάρα πολύ κοντά στην Ευρώπη για µια Τουρκική παλινδρόμηση και τη συμφορά να µμείνει εκεί απ’ αόριστόν.

Η γη της, είναι πάρα πολύ πλούσια και πάρα πολύ πολύτιμη για την ανθρωπότητα για να µμείνει µόνιµα στα χέρια ενός ανεπαρκούς πληθυσμού ανικάνων βοσκών. Συχνά τίθεται το ερώτημα: «Πότε θα ξαναχτίσουν οι Τούρκοι την Σμύρνη;». Η Τούρκικη Σμύρνη δεν κάηκε.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι∆’
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Σεπτέμβριος 1922)

Smyrna-massacre-refugees_port-1922.jpg

Η τελευταία πράξη στο τρομερό δράμα της εξοντώσεως του Χριστιανισμού µμέσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν η πυρπόληση της Σμύρνης απ’ τα στρατεύματα του Μουσταφά Κεµάλ. Η δολοφονία της Αρμένικής φυλής είχε συντελεστεί στην πραγματικότητα κατά τα έτη 1915-1916 και οι πολυπληθείς και ακμάζουσες Ελληνικές Κοινότητες µε εξαίρεση εκείνης της Σμύρνης είχαν καταστραφεί επίσης µε θηριώδη τρόπο. Έχει κυκλοφορήσει πολύ πλατιά η ιδέα ότι ο Τούρκος άλλαξε πίστη σε µια νύχτα.
Η καταστροφή της Σμύρνης εν πάση περίπτωση έλαβε χωράν στα 1922 και καµµιά πράξη πού διαπράχθηκε απ’ την Τουρκική φυλή σε όλη τη διάρκεια της κηλιδωμένης από αίμα ιστορίας της δεν παρουσίασε κτηνωδέστερα και περισσότερο ακόλαστα χαρακτηριστικά, ούτε ποικιλότερες απ’ τις χειρότερες μορφές ανθρώπινων βασανιστηρίων πού έχουν επιβληθεί εις βάρος αμάχων και αόπλων. Ήταν η πιο ταιριαστή ζοφερή και σατανική κατακλείδα στην όλη φρικτή τραγωδία.

Η αβεβαιότητα πού υπήρχε κάποτε σχετικά µε το ερώτημα «Ποιος έκαψε τη Σμύρνη;»
φαίνεται τώρα ότι έχει διαλυθεί ολότελα. Κάθε εξήγηση πού τείνει να δημιουργήσει αμφιβολίες σχετικά µε το ζήτημα αυτό µμπορεί να αναχθεί σε ύποπτες πηγές πού υποστηρίζουν (ορισμένα συμφέροντα. Ο προσεκτικός και αμερόληπτος ιστορικός William Stearns Davis, τον οποίον αναφέραμε ήδη παραπάνω, λέγει: «Οι Τούρκοι κατευθύνθηκαν κατ’ ευθείαν προς τη Σμύρνη την οποία κατέλαβαν (Σεπτέμβριος 1922) και υστέρα την πυρπόλησαν».*
Επίσης ο Sir Valentine Chirol, Υφηγητής της Harris Foundation στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο υ στα 1924, έκανε την έξης αφήγηση: «Αφού οι Τούρκοι συνέτριψαν τον Ελληνικό Στρατό, µμετέβαλαν την ουσιαστικά Ελληνική πόλη (Σμύρνη) σε ένα σωρό στάχτης σαν απόδειξη της νίκης τους».**
Άνδρες τέτοιας αξίας δεν προβαίνουν σε διαβεβαιώσεις χωρίς προηγουμένη προσεκτική έρευνα και εξακρίβωση.

Death.jpg

Έχομε ιδεί ήδη µε ποιες µμεθόδους οι Έλληνες είχαν εκδιωχθεί απ’ τις παραλιακές περιοχές της Μικράς Ασίας.
Έχουν περιγράφει οι φόνοι και οι εκτοπίσεις µε τους οποίους ένας πολιτισμός πού ανθούσε και αύξανε γρήγορα, είχε καταστραφεί, χωριά και αγροκτήματα είχαν αφανισθεί και αμπελοφυτείας είχαν εκριζωθεί. Μολαταύτα µμεγάλος αριθμός Ελλήνων, πού είχαν κατορθώσει να διαφύγουν µε πλοία, ξαναγύρισαν στα κατεστραµµένα σπίτια τους µετά την απόβαση του Ελληνικού στρατού πού έγινε τον Μάιο του 1919, και άρχισαν µε µμεγάλη επιμέλεια το έργο
της αποκαταστάσεως των κατεστραµµένων ιδιοκτησιών τους.
Ο Μουσταφά Κεµάλ αποφάσισε τότε να επιφέρει µια πλήρη και ανεπανόρθωτη καταστροφή του Χριστιανισμού στη Μικρά Ασία. Carthago delenda est. (Η Καρχηδών πρέπει να καταστραφεί). Το σχέδιο, όπως αποκαλύφθηκε απ’ την εκτέλεση του, ήταν να παραδοθεί η πόλη για µμερικές µέρες στη σφαγή και στην ακολασία. Να σφαγούν οι Αρμένιοι, πράγμα πού ανέκαθεν προξενούσε ιδιαίτερη ευχαρίστηση στους Τούρκους. Να κάψουν την πόλη και να απαγάγουν τον Ελληνικό ανδρικό πληθυσμό στην αιχμαλωσία.
Τα κυριότερα γεγονότα σχετικά µε την πυρπόληση της Σμύρνης είναι τα εξής:

  1. Οι δρόμοι πού πήγαιναν στην Αρμενική συνοικία, φυλάγονταν από Τούρκους στρατιώτες φρουρούς και δεν επιτρεπόταν σε κανέναν να µπει σ’ αυτούς όσο διαρκούσε η σφαγή.
    2. Ένοπλοι Τούρκοι, κι ανάμεσα σ’ αυτούς πολλοί στρατιώτες, µμπήκαν στην συνοικία αυτή πού φυλαγόταν όπως είπαμε και τη διέσχιζαν πέρα ως πέρα λεηλατώντας, σφάζοντας και καταστρέφοντας. Έκαναν ένα συστηματικό και τρομερό «ξεκαθάρισα», υστέρα απ’ το όποιο έβαλαν φωτιά σε διάφορα σημεία στη συνοικία τοποθετώντας δοχεία πετρελαίου η άλλα καύσιμα μέσα στα σπίτια η µμουσκεύοντας δέματα από κουρέλια µε πετρέλαιο και ρίχνοντας τα δέματα αυτά μέσα στα σπίτια απ’ τα παράθυρα.
    3. Τοποθέτησαν μικρές µπόµπες από κάτω απ’ το λιθόστρωτο σε διάφορα σημεία του Ευρωπαϊκού τμήματος της πόλεως για να εκραγούν και αποτελέσουν έναν συμπληρωματικό παράγοντα στο έργο της καταστροφής, πού θα επέφερε το αναµµένο πετρέλαιο, µε το όποιο Τούρκοι στρατιώτες είχαν ραντίσει τους δρόμους. Το πετρέλαιο μετέδωσε τη φωτιά και την εξάπλωσε πέρα για πέρα µέσα στην Ευρωπαϊκή συνοικία και οι µπόµπες γκρέμιζαν τους τοίχους πού κλονίζονταν. Μια τέτοια µπόµπα είχε τοποθετηθεί κοντά στο Αρμένικό Παρθεναγωγείο και µια άλλη κοντά στο Αμερικανικό Προξενείο.
    4. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1922 έβαλαν φωτιά στην Αρμενική συνοικία. Οι τελευταίοι Έλληνες στρατιώτες είχαν περάσει απ’ τη Σμύρνη το βράδυ της 8ης Σεπτεμβρίου, δηλ. οι Τούρκοι είχαν στην πλήρη και αναμφισβήτητη κατοχή τους την πόλη επί πέντε µέρες, προτού να εκραγεί η φωτιά και κατά το µμεγαλύτερο µέρος αυτού του διαστήματος είχαν αποκλείσει στρατιωτικής την Αρμενική συνοικία, ενώ ενεργούσαν µέσα σ’ αυτή συστηματική και ολοκληρωτική σφαγή. Εάν μερικοί Αρμένιοι ήταν ακόμα ζωντανοί στις τοποθεσίες, οπού οι Τούρκοι είχαν βάλει φωτιά, ήταν κρυµµένοι στα υπόγεια κατατρομαγμένοι τόσο, ώστε να µην µπορούν να µετακινηθούν, γιατί όλη η πόλη
    είχε κατακλυστεί από Τούρκους στρατιώτες και ιδιαίτερα οι τοποθεσίες οπού είχαν αρχίσει οι πυρκαγιές.

Γενικά όλοι οι Χριστιανοί της πόλεως ήταν κρυµµένοι στα σπίτια τους σε µια κατάσταση µέγιστου και δικαιολογημένου τρόμου για τον εαυτό τους και για τις οικογένειες τους, γιατί οι Τούρκοι είχαν στην κατοχή τους την πόλη επί πέντε µέρες κατά τις όποιες λεηλατούσαν, άρπαζαν και σκότωναν. Το κάψιμο όμως των σπιτιών ανάγκασε τους κρυµµένους να βγουν έξω στους δρόμους και προκάλεσε    τις τρομερές σκηνές βασανισμών πού θα περιγράψουμε παρακάτω. Εγώ ο ίδιος υπήρξα αυτόπτης µάρτυρας των γεγονότων πού ανέφερα παραπάνω.
5. Η φωτιά είχε αναφτεί στην άκρη της Αρμένικής συνοικίας την ώρα πού ένας δυνατός άνεμος φυσούσε προς την κατεύθυνση του Χριστιανικού τμήματος της πόλεως, και µακρυά απ’ το Τούρκικο. Η Τουρκική συνοικία δεν είχε ανακατευτεί καθόλου στην καταστροφή και καθ’ όλη τη διάρκεια των απαίσιων σκηνών πού επακολούθησαν και των απερίγραπτων βασανισμών των Χριστιανών, η Μωαμεθανική συνοικία ήταν φωταγωγημένη και οι κάτοικοι διασκέδαζαν χορεύοντας, τραγουδώντας και γιορτάζοντας χαρούμενα.
6. Τούρκοι στρατιώτες έβαλαν φωτιά στο καλοχτισμένο σύγχρονο Ελληνικό και Ευρωπαϊκό τμήμα της Σμύρνης διαβρέχοντας τους στενούς δρόμους µε πετρέλαιο η µε άλλες εύφλεκτες ύλες. Έχυσαν πετρέλαιο µπροστά στο Αμερικανικό Προξενείο µε τον προφανή σκοπό να µεταδώσουν τη φωτιά στο οίκημά του την ώρα πού ο C. Claflin Davis, Πρόεδρος του Τμήματος Κωνσταντινουπόλεως της Επιτροπής Ανακουφίσεως Ατυχημάτων του Ερυθρού Σταυρού και άλλοι στέκονταν στην πόρτα. Ο κ. Davis βγήκε έξω και έβαλε τα χέρια του µέσα στη λάσπη πού είχε γίνει και είδε ότι µύριζε πετρέλαιο και βενζίνη. Οι στρατιώτες, πού είδε ο κ. Davis και οι άλλοι, είχαν ξεκινήσει απ’ την προκυμαία και προχωρούσαν προς τη διεύθυνση της φωτιάς.
7. Τούρκοι στρατιώτες ξεγύμνωσαν και κτύπησαν µε ρόπαλα τον κ. Alexander Maclachlan, Πρόεδρο του Αμερικάνικου Κολλεγίου και ένα Λοχία του Αμερικάνικου Ναυτικού και πήραν από τον ένα τα ρούχα του και απ’ τον άλλον ένα µέρος της στολής του. Πυροβόλησαν επίσης επάνω σε ένα απόσπασμά Αμερικανών ναυτών.
* «A short history of the near east» Σελίς 393.
** «The occident and the orient» Σελίς 58.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΕ’
ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΝΗΣΥΧΗΤΙΚΕΣ ΦΗΜΕΣ
Η γυναίκα µου κι εγώ βρισκόμαστε στο Σεβδίκιοϊ, ένα Ελληνικό χωριό πού απέχει µερικά µίλια απ’ τη Σμύρνη, επάνω στην Οθωμανική Σιδηροδρομική γραµµή, όταν έφθασαν ειδήσεις ότι ο Ελληνικός στρατός έπαθε σοβαρές ήττες. Οι φήμες αυτές δεν έγιναν στην αρχή πιστευτές, διαδίδονταν όμως ολοένα περισσότερο επίμονα και έφερναν στον πληθυσμό την αγωνία και το φόβο.
Τελικά η διήγηση έγινε βεβαιότητα. Έφτασαν επίσημές ειδήσεις ότι ο Ελληνικός Στρατός είχε υποστεί µια τρομερή και ανεπανόρθωτη ήττα και ότι τίποτε δεν εμπόδιζε πλέον τους Τούρκους να κατέβουν στην παραλία. Ο πληθυσμός άρχισε να φεύγει, στην αρχή λίγοι, υστέρα όλο και περισσότεροι, ωσότου η φυγή εξελίχθηκε σε πραγματικό πανικό.
Η πόλη είχε γεμίσει σχεδόν από πρόσφυγες απ’ το εσωτερικό. Οι περισσότεροι απ’ τους πρόσφυγες αυτούς ήταν µικροί αγροκτηµατίες πού είχαν ζήσει στα αγροκτήματα πού είχαν κληρονομήσει από τους προγόνους τους από πολλές γενεές. Οι προγονοί τους είχαν εγκατασταθεί στη Μικρά Ασία πριν οι Τούρκοι αρχίσουν ν’ αναπτύσσονται σε έθνος. Ήταν παιδιά της γης αυτής ικανοί να ζήσουν και να περιθάλπουν τους εαυτούς των µέσα στα µικρά τους σπίτια και πάνω στα λίγα στρέµµατα γης τους, έχοντας η κάθε οικογένεια την αγελάδα της, το γαϊδούρι της και την κατσίκα της. Παρήγαν μάλιστα και καπνό, σύκα, σταφύλια χωρίς σπόρο, και άλλα προϊόντα για εξαγωγή. Ήταν πολύ έμπειροι στο να καλλιεργούν και επεξεργάζονται τις καλύτερες ποιότητες καπνού σιγαρέτων και την ανεκτίμητη σταφίδα, της οποίας η Μικρά Ασία παρήγε τελευταία την πιο καλύτερη ποιότητα του κόσμου.
Το πολύτιμο αυτό στοιχείο των γεωργών πού αποτελούσε τη σπονδυλική στήλη της ευημερίας της Μικράς Ασίας μετετράπη σε επαίτες πού εξαρτώνται αποκλειστικά απ’ την ευσπλαχνία των Αμερικανών. Έφθαναν κατά χιλιάδες στη Σμύρνη και σε όλο το µήκος της παραλίας. Γέμιζαν όλες τις εκκλησίες και τα σχολεία και τις αυλές της Χριστιανικής Ενώσεως Νέων και Νεανίδων καθώς και τα σχολεία της Αμερικανικής Ιεραποστολής. Κοιμούνταν ακόμα και στους δρόμους. Πολλοί έφευγαν κατά τις πρώτες κείνες µέρες επάνω σε ατμόπλοια και ιστιοφόρα. Τα καΐκια, στο λιμένα φορτωμένα µε τους πρόσφυγες και τις αποσκευές τους αποτελούσαν ένα γραφικό θέαμά. Για τον άνθρωπο πού η καρδιά του δεν είχε πάθει ατροφία εξ, αιτίας του Μεγάλου Πολέμου, το θέαμά πολυάριθμων
αβοήθητων µικρών παιδιών ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό. ∆υστυχώς η ατροφία της ανθρώπινης καρδιάς υπήρξε ένα απ’ τα πιο αξιοσημείωτα φαινόμενα του µεγάλου Αρµαγεδώνος. Η ∆ρ. Εσθήρ Lovejoy απ’ τη Νέα Υόρκη έκανε ήδη λόγο γι αυτό µε το να χρησιμοποιήσει ένα χαρακτηρισμό σχετικά µε µερικούς Αμερικανούς πού παρευρέθηκαν στις σκηνές των βασανισμών και κακοποιήσεων. «Τα µυαλά τους δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται τα γεγονότα». Εάν είχε ειπεί «οι καρδιές τους» θα ήταν πλησιέστερα στην αλήθεια.

Οι πρόσφυγες κουβάλησαν µαζί τους τόσα πράγματα τους, όσα τους επέτρεπε η αντο-
χή τους και µπορούσε κανείς να ιδεί συχνά ένα µικρό παιδί να κάθεται στην κορυφή ενός µεγάλου δέµατος από στρώματα πού κουβαλούσε στους ώμους του κάποιος άνδρας η κάποια γυναίκα πού βάδιζε τρικλίζοντας.
Σε ομαλές περιστάσεις δεν βλέπει κανείς τους αρρώστους, γιατί οι περισσότεροι τους µένουν στα σπίτια τους και πλαγιάζουν στα κρεβάτια τους. Στην περίπτωση όμως µεγάλης πυρκαγιάς η πανικού απορεί κανείς µε τον αριθμό των αρρώστων η αναπήρων πού βγαίνουν τότε έξω. Πολλοί απ’ τους πρόσφυγες κουβαλούσαν άρρωστους επάνω στους ώμους των. Ειδικά θυμούμαι µια γριά γκριζομάλλα γυναίκα πού βάδιζε τρικλίζοντας µέσα στους δρόμους της Σμύρνης έχοντας καβάλα πάνω στους ώμους της έναν τρομερά αδυνατισμένο γιο της µε πυρετό, πού ήταν ψηλότερος απ’ τη µητέρα του και οι κνήμες του ακουμπούσαν σχεδόν στο έδαφος.
Και υστέρα άρχισαν να φτάνουν οι ηττημένοι, σκονισμένοι και ρακένδυτοι Έλληνες στρατιώτες κοιτάζοντας ίσια µπροστά τους σαν υπνοβάτες πού περπατούσαν. Πολλοί απ’ αυτούς — οι πιο τυχεροί — κάθονταν επάνω σε Ασσυριακά κάρα, πού ήταν διάδοχοι των πρωτόγονων οχημάτων των χρησιμοποιουμένων την εποχή του Ναβουχοδονόσορος.
Σε ένα ατέλειωτο ρεύμα διέσχιζαν την πόλη και τραβούσαν για το σημείο της παραλίας όπου είχε αποσυρθεί ο Ελληνικός στόλος. Βάδιζαν σιωπηλά σαν φαντάσματα, χωρίς να κοιτάζουν ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Κάπου κάπου µερικοί στρατιώτες εξαντλημένοι ολότελα, έπεφταν χάμω δίπλα στο δρόμο η µπροστά σε µια πόρτα. Άκουσα πώς µερικούς απ’ αυτούς τους πήραν µέσα στα σπίτια και τους έντυσαν µε πολιτικά ρούχα και πώς έτσι γλύτωσαν µερικοί.

Άκουσα επίσης την πολύ πιθανή διήγηση πώς άλλοι στρατιώτες πού εξαντλήθηκε η αντοχή τους προτού να µπουν µέσα στην πόλη, βρέθηκαν αργότερα µε κοµµένο το λαιµό τους. Και υστέρα ακούσαµε τελικά πώς οι Τούρκοι πλησίαζαν στην πόλη. Μερικοί είχαν πει πώς τα Ελληνικά στρατεύµατα, µπαίνοντας στην Σµύρνη θα την έκαιαν, αλλά το φέρσιμο τους διέλυσε γρήγορα αυτές τις διαδόσεις. Στην πραγματικότητα οι διπλωματικοί αντιπρόσωποι της Αμερικής, της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας είχαν επισκεφτεί το Στρατηγό Χατζηανέστη, τον Έλληνα Αρχιστράτηγο για να τον ρωτήσουν ποια µέτρα θα µπορούσε να λάβει για να παρεμποδίσει βιαιοπραγίες εκ µέρους των διαλυμένων Ελληνικών δυνάμεων. Τους είπε για ένα καλά οργανωμένο σύνταγμά απ’ τη Θράκη
το όποιο περίμενε να έρθει και το όποιο υποσχέθηκε να διαθέσει µέσα στην πόλη σαν προφυλακτικό φράγμα για να εμποδίσει µεµονωµένα αποσπάσματα στρατιωτών να µπουν στην πόλη η και να οργανώσουν νέα αντίσταση
κατά των Τούρκων, δεν µπορούσε όμως να δώσει καµµιά οριστική διαβεβαίωση στους διπλωματικούς αντιπροσώπους. Ήταν ψηλός και λεπτός, ίσιος σαν µια κάννη τουφεκιού, πολύ περιποιημένος, µε αιχμηρή γκρίζα γενειάδα και το εξωτερικό ενός αριστοκράτη. Ήταν ωραίος άνδρας µε φήμη ακατάκτητού γυναικείων καρδιών. Ήταν η τελευταία φορά πού τον έβλεπα, όταν όμως αργότερα διάβασα ότι αντίκρυσε το εκτελεστικό απόσπασμά στην Αθήνα, είχα µπροστά µου ζωηρή την εικόνα της τελευταίας µας εκείνης συναντήσεως στο Στρατηγείο της Σµύρνης.
Εάν ήταν πράγματι υπεύθυνος της αποστολής των καλλίτερων στρατευμάτων του για ν’ απειλήσει την Κωνσταντινούπολη σε µια περίσταση πού αυτά ήταν απαραίτητα µέσα στην Μικρά Ασία, ήταν πράγματι άξιος αυστηρής τιμωρίας η εισαγωγής σε φρενοκομείο. Είχε τη φήμη ενός µεγαλοµανούς χωρίς σπουδαίες ικανότητες. Και βέβαια µόνο ένας τρελός θα δεχόταν τότε την αρχιστρατηγία στη Σμύρνη από φιλοδοξία. Ό,τι χρειαζόταν ήταν ένας άνδρας µε ενεργητικότητα και µε καθαρή δύναμη κατανοήσεως της καταστάσεως, ώστε να περισώσει όσο το δυνατό περισσότερα πράγματα από την κατάρρευση. Ο Χατζηανέστης όμως ήταν απασχολημένος µε την πολυτελή επίπλωση και επισκευή ενός µεγάρου στην προκυμαία πού είχε επιτάξει για τη διαμονή του. Είναι άξιος οίκτου, γιατί
είναι πολύ πιθανό πώς δεν ήταν διανοητικά ισορροπημένος.
Έγινε γνωστό µε βεβαιότητα ότι το Τουρκικό ιππικό θα έμπαινε στην πόλη το πρωινό της 9ης Σεπτεµβρίου 1922. Το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο και ο Ύπατος Αρμοστής µαζί µε όλους τους διοικητικούς υπαλλήλους ετοιμάζονταν να φύγουν. Οι Έλληνες χωροφύλακες περιπολούσαν ακόμα µέσα στην πόλη και τηρούσαν την τάξη. Οι άνδρες αυτοί είχαν κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων µέσα στη Σμύρνη και όλης της κατεχόμενης περιοχής µε την εν γένει δραστηριότητα τους και την καλή συμπεριφορά τους. Ίσως να ήταν δυνατό να εξακριβωθούν µερικές κατηγορίες εις βάρος Ελλήνων στρατιωτών, τίποτε όμως τέτοιο παρά µόνο εγκώμια θα µπορούσαν να ειπωθούν σχετικά
µε τους Έλληνες χωροφύλακες. Όλοι οι προκάτοχοι µου στη Σμύρνη και όλοι οι κάτοικοι της περιοχής θα υποστηρίξουν τη γνώμη µου αύτη. Μεταξύ της εκκενώσεως της Σμύρνης και της αφίξεως των Τουρκικών δυνάμεων θα µμεσολαβούσε ένα χρονικό διάστημα πού η πόλη θα ήταν χωρίς καµµιά κυβερνητική εξουσία. Μερικοί απ’ τους διπλωματικούς αντιπροσώπους ξένων κυβερνήσεων πήγαν στον Ύπατο Αρμοστή και του εζήτησαν ν’ αφήσει στην πόλη τους χωροφύλακες, ωσότου θ’ αναλάμβαναν την εξουσία οι Τούρκοι, υπό τον όρο βέβαια ότι οι τελευταίοι
αυτοί θα έδιδαν την διαβεβαίωση ότι θα επιτρεπόταν στους Έλληνες χωροφύλακες να φύγουν ανενόχλητοι. Ο Ύπατος Αρμοστής δεν δέχθηκε την αίτηση αυτή. Εγώ δεν είχα πάρει µέρος στο σχετικό διάβημα. Όλοι οι Έλληνες υπάλληλοι έφυγαν. Ο κ. Στεργιάδης δεν είχε παρά να κάμει µερικά βήματα απ’ το σπίτι του µέχρι τη θάλασσα, οπού τον περίμενε ένα πλοίο, αλλά ο λαός τον γιουχάϊζε. Είχε κάμει ό,τι καλλίτερο µπορούσε σε µια κατάσταση πού αποτελούσε αδιέξοδο. Είχε προσπαθήσει µε όλα τα µέσα πού είχε στην εξουσία του να κάνει φίλους τους αμείλικτους Τούρκους και είχε τιμωρήσει αυστηρά, µερικές φορές µε θάνατο, Έλληνες πού ήταν ένοχοι εγκλημάτων εναντίον Τούρκων. Είχε ιδρύσει Πανεπιστήμιο στη Σμύρνη και έφερε απ’ τη Γερμανία έναν Έλληνα καθηγητή
διεθνούς φήμης για να αναλάβει την πρυτανεία του.
Ένας απ’ τους τελευταίους Έλληνες πού είδα στους δρόμους της Σμύρνης πριν απ’ τον ερχομό των Τούρκων ήταν ο Καθηγητής Καραθεοδωρής, Πρύτανής του καταδικασμένου Πανεπιστημίου. Μαζί µ’ αυτόν έφυγε η ενσάρκωση του Ελληνικού πνεύματος πολιτισμού και παιδείας µέσα στην Ανατολή.
Οι Ελληνικές αρχές, πολιτικές και στρατιωτικές είχαν φύγει και άρχισε η µμεσοβασιλεία σε µια πόλη χωρίς κυβέρνηση. Τίποτε όμως δεν συνέβη. Μωαμεθανοί και Χριστιανοί ήταν ήσυχοι περιμένοντας µε µεγάλη αγωνία. Το µεγάλο ερώτημα ήταν: Πώς θα συμπεριφέρονταν οι Τούρκοι; Οι αντιπρόσωποι της Γαλλίας και Ιταλίας διαβεβαίωναν τις παροικίες τους, ότι ο στρατός του Κεµάλ αποτελείτο από στρατεύματα µε πολύ καλή πειθαρχία και ότι δεν είχαν να φοβηθούν τίποτε. ∆εν είχα καµµιά ανησυχία για τους γηγενείς Αμερικανούς, φοβόμουν όμως πολύ για τους διακόσιους περίπου πού είχαν πολιτογραφηθεί, πολλοί απ’ τους οποίους ήταν πρωτύτερα Οθωμανοί υπήκοοι. Γι αυτό και δεν ανέλαβα την ευθύνη της εξασφαλίσεως του εντοπίου πληθυσμού, Ελλήνων και Αρμενίων, ότι
θα διασώζονταν ασφαλώς, ούτε είπα τίποτε πού θα µπορούσε να δημιουργήσει πανικό. Πολλές κυρίες Αμερικανίδες και άλλες έφυγαν τότε. Συνεβούλευσα και τη γυναίκα µου να φύγει, εκείνη όμως αρνήθηκε µε τη σκέψη ότι µε το να µείνει η ίδια θα µπορούσε να βοηθήσει εκείνες πού θα έμεναν. Αποφάσισα να διαλέξω έναν τόπο συναντήσεως για τους Αμερικανούς πολίτες και να τους ειδοποιήσω όλους να µείνουν όσο το δυνατό πλησιέστερα στον τόπο αυτό και σε περίπτωση σοβαρών ταραχών και γενικού κινδύνου να καταφύγουν εκεί. ∆ιάλεξα το Αμερικανικό θέατρο, ένα µεγάλο και κατάλληλο οίκημά στην προκυμαία, για τον σκοπό αυτό και προσκάλεσα τα προεξέχο-
ντα µέλη της Αμερικανικής παροικίας, πολίτες εκ γενετής η πολιτογραφηµένους σε µια συνάντηση στο Γραφείο µου και τους έδωσα οδηγίες σχετικά µε τα µέτρα πού είχα λάβει για την περίπτωση ανάγκης. Όταν τους είπα ότι η συγκέντρωση είχε τελειώσει ο κ. Rufus W. Lane, πού ήταν τότε έμπορος στη Σμύρνη, αλλ’ είχε χρηματίσει πρωτύτερα Αμερικανός Πρόξενος εκεί, σηκώθηκε και είπε: «∆εν ήρθαμε εδώ µόνο για να σώσουμε τα πετσιά µας. Οι πρόσφυγες πού συρρέουν κατά χιλιάδες στην πόλη πεθαίνουν απ’ την πείνα και κανείς δεν υπάρχει για να τους βοηθήσει. Είχα ελπίσει πώς η συγκέντρωση αυτή είχε γίνει για να ληφθούν µέτρα βοηθείας για τους δυστυχείς αυ-
τούς ανθρώπους». Αμέσως οργανώθηκε προσωρινή Επιτροπή Βοηθείας και µαζεύθηκε ένα αρκετά µεγάλο ποσό χρημάτων για την έναρξη των σχετικών εργασιών. Προσελήφθησαν αρτοποιοί και ετέθησαν «επί το έργον», ανακαλύφθηκαν αποθέματα αλεύρου και αγοράσθηκαν και σε µερικές ώρες η οργάνωση αυτή άρχισε να δίνει τροφή στους αβοήθητους και ζαλισμένους πρόσφυγες πού είχαν συσσωρευθεί µέσα στην πόλη. Αν δεν υπήρχε η Αμερικανική παροικία της Σμύρνης, χιλιάδες θα είχαν πεθάνει απ’ την πείνα, ωσότου θα γινόταν δυνατό να έλθει η Οργάνωση Αρωγής απ’ την Κωνσταντινούπολη.
Εν τω µεταξύ τηλεγραφούσα επιμόνως να έλθουν στην Σμύρνη Αμερικανικά πολεμικά. Αν υπήρχε περίπτωση πού µια κατάσταση θ’ απαιτούσε την παρουσία ναυτικών µονάδων, ήταν ακριβώς αυτή. Αν και η παροικία µας δεν ήταν µεγάλη, τα οικονομικά µας συμφέροντα και οι ιδιοκτησίες µας ήταν πραγματικά πολύ σημαντικά, χωρίς να λάβουμε υπ’ όψη τα µεγάλα σχολεία µας µε το προσωπικό τους σε δασκάλους και καθηγητές.
Το ναυτικό µας στα ύδατα εκείνα ήταν τότε κάτω απ’ τον έλεγχο του έξοχου εκείνου αξιωματικού και κυρίου, του Ναυάρχου Mark L.Bristol. Είχα λόγους να νομίζω ότι ο Ναύαρχος είχε πλήρη εμπιστοσύνη στις καλές προθέσεις και στις διοικητικές ικανότητες των Τούρκων και πίστευε πώς οι τελευταίοι αυτοί θα έφεραν στη Σμύρνη ένα είδος αφιλάνθρωπης διοίκησης. Σε απάντηση στις τηλεγραφικές µου εκκλήσεις προς το State Department πήρα ένα τηλεγράφημα µε τον ασύρματο για το ότι θα στέλνονταν στη Σμύρνη αντιτορπιλικά γιατί δεν υπήρχαν διαθέσιμα καταδρομικά, για την προστασία της ζωής και περιουσίας των Αμερικανών υπηκόων. Και πράγματι εστάλησαν δύο µικρά αντιτορπιλικά. Υπήρχαν στη Σμύρνη ναυτικές µονάδες της Μεγ. Βρετανίας, Ιταλίας, Γαλλίας και των
Ηνωμένων Πολιτειών, αγκυροβολημένες σε µια απόσταση ολίγων εκατοντάδων µέτρων η και µικρότερη απ’ τα σπίτια της προκυμαίας καθ’ όλη τη διάρκεια των φρικτών, επαίσχυντων και σπαραξικάρδιων σκηνών πού επακολούθησαν.

G.H 

Μπορείτε να ανατρέξεται σο κεφάλαιο Σμύρνη στον ιστοτοπο nick-kouzos.info για οικογενιακές αναφορές από την καταστροφή από διοιγήσεις αυτόπτη μάρτηρα.

NK

 

Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός… Πάμε να δούμε την πραγματική αλήθεια. «Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29»

http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://amfipolinews.blogspot.gr/2017/02/7271nsa1158-ar29.html&send=false&share=true&layout=standard&show_faces=false&width=450&action=like&font=arial&colorscheme=light&height=35

Κατι που πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Ελληνες.

Όποιος επιθυμεί ας το ψάξει να δει αν αληθεύει.
Σύμφωνα με τις δικές μας πηγές, ότι θα διαβάσετε αληθεύει
Έχουμε ακούσει από πολλούς να λένε ότι με τον Ανδρέα φάγαμε ψωμί, ότι έδωσε και έφαγε ο λαός κτλ. είναι

όμως έτσι; για να δούμε.

Κατ’ αρχήν για να ξέρουμε τι λέμε πρέπει να ασχοληθούμε με το γενεαλογικό του δένδρο: Ζιγκμουντ Μινέικο, Πολωνοεβραίος μηχανικός που κατασκευάζει οπλικά συστήματα και τα δίνει στους Τούρκους για να πολεμήσουν τους Έλληνες που ζητάνε απελευθέρωση…
Ο Ζίγκμουντ κάνει μια κόρη, την Σοφία.
Η Σοφία Παντρεύεται τον Γεώργιο Παπανδρέου εξ Αχαΐας και κάνουν τον Ανδρέα Παπανδρέου.
 Ο Ανδρέας το 1941 φεύγει Αμερική για σπουδές και νυμφεύεται το 1951 την Αμερικανοεβραία Margaret Chant. Πατέρας της Margaret Chant ήταν ο Douglas Chant ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος Ιεχωβάδων Αμερικής.
Ο Ανδρέας και η Margaret έκαναν μεταξύ άλλων τον Γιώργο Παπανδρέου σημερινό εκλεγμένο από τον λαό πρωθυπουργό.
Ο Ανδρέας λοιπόν με απόδειξη το παρακάτω έγγραφο χρηματοδοτήθηκε από την τράπεζα των Rockefeller, Chase Manhattan Bank με 100.000.000 δολάρια το 1974 για την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ.
Η Κοινή λογική λέει ότι όταν ένας τραπεζίτης δίνει ένα δολάριο αποσκοπεί σε κέρδος 1000 δολαρίων, έτσι λοιπόν ο Ανδρέας βγήκε πρωθυπουργός, έβαλε λουκέτο στις μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (izola, pitsos, elinda, κτλ κτλ) μέσω των διπλασιασμών μισθών και εισφορών χωρίς να ελαφρύνει όμως φορολογικά τις εταιρείες για να υπάρξει ισορροπία.
 Αυτό είχε σαν λογικό αποτέλεσμα η Ελλάδα πλέον να μην παράγει οπότε και να μην εξάγει τίποτα κλείνοντας την κάνουλα των κρατικών εσόδων (η οποία έκτοτε δεν ξανάνοιξε ποτέ).
Εκτός αυτών, αύξησε κατά 1000% τους δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι δεν παράγουν έσοδα για το κράτος όπως οι βιομηχανίες που είχε κλείσει, αύξησε κατ επέκταση την γραφειοκρατία καταστώντας απίθανο να κάνει κάποιος δουλειές στην Ελλάδα.
Αποτέλεσμα λόγω μη εσόδων και πολλών εξόδων να πάει σε ΔΑΝΕΙΣΜΟ. Επόμενο λοιπόν ήταν να δανειστεί από Τράπεζες “οικείες” για να ξεπληρώσει και την υποχρέωση… Η Ελλάδα μετά το 1981 για πρώτη φορά φτάνει στο σημείο να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει.
Το χρέος από 8 ΔΙΣ που παρέλαβε από τον άλλον εθνοπατέρα Καραμανλή εκτοξέυεται στα 100+ ΔΙΣ. Αυτό έθεσε την Ελλάδα δέσμια των Τραπεζών (δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το σε ποιους ανήκουν, όποιος διαθέτει έστω και 5 δράμια μυαλό ξέρει).
Ο Μηχανισμός “ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ” δεν σημαίνει τίποτε άλλο από πρόσκαιρη και εικονική ευμάρεια αλλά σε βάθος χρόνου μάζεμα αυτών των “δωρισμένων” χρημάτων με τον μηχανισμό που λέγεται “ΦΟΡΟΣ” για να ξεπληρωθούν τα δάνεια. Επειδή όμως οι τόκοι των δανείων είναι όπως είναι φυσικό τεράστιοι και η Ελλάδα πια δεν έχει υγιή έσοδα για να ξεπληρώσει τα δάνεια, η μόνη “λύση” πληρωμής προηγούμενων δανείων είναι επαναΔανεισμός, το ΧΡΕΟΣ μεγαλώνει με γεωμετρική πρόοδο με λογική συνέπεια το όλο και αυξανόμενο χρέος να μην ξεπληρώνεται ποτέ, αυτό μας παρασέρνει αναπόφευκτα στην συνεχή αύξηση των φόρων. Έτσι φτάσαμε σήμερα να έχουμε εξωτερικό χρέος 320 ΔΙΣ προ ΔΝΤ, και 320 ΔΙΣ + 120ΔΙΣ + τόκους μετα ΔΝΤ (αν υπάρξει μετά…)
Ο όρος “ΦΟΡΟΣ” στην οικονομολογία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από αφαίμαξη ρευστού από την αγορά με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται. Επίσης ο όρος “ΦΟΡΟΣ” σημαίνει μεγάλα λειτουργικά έξοδα με ότι αυτό το ντόμινο συνεπάγεται (ακρίβεια κτλ).
Εν ολίγοις ο Ανδρέας ως άριστος ψυχολόγος των μαζών δίνει όχι υγιή αλλά δανεικά χρήματα στον λαό, γίνεται ήρωας (δηλαδή ψήφους για μια ζωή), ο λαός αρχίζει να συνηθίζει στα πολλά έξοδα (υπερκαταναλωτική μανία) μετά από ένα χρονικό διάστημα τα χρήματα αυτά μέσω των φόρων επιστρέφονται στην βάση από όπου ξεκίνησαν με την διαφορά ότι έχει μείνει ως κληρονομιά όλης αυτής της ιστορίας το ΧΡΕΟΣ(=το μέσον χειραγώγησης ενός κράτους από τον δανειστή της).
Ως χώρα δηλαδή, κάναμε έναν κύκλο και φτάσαμε πάλι από εκεί που είχαμε ξεκινήσει με την διαφορά ότι τώρα είμαστε δέσμιοι.
Ελπίζω να κατανοήσαμε ότι όταν ο Ανδρέας μοίραζε χρήματα στον λαό δεν μοίραζε υγιή χρήματα από εξωτερικά κρατικά έσοδα, αλλά από εξωτερικό δανεισμό για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις και συμφωνίες που είχε κάνει, βάζοντας στον θαμπωμένο λαό μια θηλιά που ονομαζόταν ΧΡΕΟΣ.
Τι λέει το κείμενο:
1. Απομάκρυνση από τις επιλεγμένες θέσεις θα αποφασίζονται μόνο από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. από την λευρά του Ανδρέα Παπανδρέου επιτρέπονται μόνο φραστικές παρεκκλίσεις.
2. Προς ικανοποίηση των Ριζοσπαστών (αριστερών) ψηφοφόρων θα επιτραπεί η αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ
3. Ελαχιστοποίηση της δύναμης του κομμουνιστικού κόμματος Ελλάδος. Η μείωση αυτή δεν θα πρέπει να υπερβεί το όριο που συμφωνήθηκε με τους συναδέλφους της KGB.
4. Επιτρέπονται φραστικές “συγκρούσεις” με το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ, όχι όμως ανοικτός πόλεμος.
5. Ο σύνδεσμος μεταξύ ΗΠΑ και Ελληνικής κυβέρνησης θα αναλάβει να καθησυχάζει τους αξιωματούχους του ΝΑΤΟ.
6. (Έχει διαγραφεί με μαρκαδόρο)
7. Αν και όταν το επιθυμεί η ομάδα(?) τα πυρηνικά όπλα που βρίσκονται εναποθηκευμένα  στην Ελλάδα θα αντικατασταθούν ή ανταλλαχθούν με νέα.
8. Όταν η CIA και DIA χρειάζονται όπλα για συγκαλυμμένες επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό, η κυβέρνηση του Παπανδρέου θα προβαίνει σε πωλήσεις και μεταφορές όπλων με τις τιμές που θα ισχύουν τότε. Θα ειδοποιείται σχετικά από την υπηρεσία Διοικητικής Μέριμνας (των ενόπλων δυνάμεων) των ΗΠΑ
9. Η Κυβέρνηση Παπανδρέου δεν θα ανακινήσει το θέμα Κύπρου με αντίδωρο την μη ύπαρξη προβλημάτων με την Τουρκία.
10. Η ανοχή απέναντι στην τρομοκρατία (το υπόλοιπο σβησμένο με μαρκαδόρο)
11. Το οικονομικό θέμα θα ρυθμιστεί από τον Brian Crosier. Οι εταιρείες που υποστηρίζουν το κίνημα Παπανδρέου στην Ελλάδα, θα καταθέσουν 100.000.000 δολλάρια για την δημιουργία του νέου κόμματος. (έχουν διαγράψει 3 λέξεις) ARAMKO (επίσης διαγραφή 2 λέξεων με μαρκαδόρο) της Wall Street είναι (διαγραφή 1 λέξης).
 Οι τράπεζες: Chase Manhattan Bank (διαγραφή 4 λέξεων)
Υπογραφή
Ανδρέας Γ. Παπανδρέου
Andreas Papandreou
Το έγγραφο αυτό υπέγραψε τον Αύγουστον του 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου, και εφόσον απεδέχθη τις “οδηγίες”, προβλέπετο καταβολή από την Τσέϊς Μανχάταν Μπανκ ( των Ροκφέλερ ) ποσού 100.000.000 δολλαρίων για την ίδρυση νέου κόμματος!
Οι Αμερικανοί χρηματοδότες του… “σοσιαλιστικού” κινήματος στην Ελλάδα, καθόριζαν σαφώς στον αρχηγό του, τι κινήσεις μπορούσε να κάνει, τι στάση θα τηρούσε επί συγκεκριμένων θεμάτων, και τι περιθώριο ελιγμών διέθετε. Από τους “κανόνες” που υπέγραφε ο Ανδρέας, επιτρέποντο μόνον “φραστικές παρεκκλίσεις”.
Υ.Γ. Παρατηρήστε ότι στο έγγραφο αναφέρεται πολλές φορές η έκφραση “η κυβέρνηση του Παπανδρέου”, επίσης ότι το έγγραφο είναι του 1974 , δηλαδή 7 χρόνια πριν γίνει ο Παπανδρέου πρωθυπουργός.
Aναρωτιέμαι λοιπόν αν τους το είπε κάποιο Μέντιουμ ότι σίγουρα θα γίνει κυβέρνηση ο Παπανδρέου προβλέποντας το “7 χρόνια μετά” ή συμβαίνει κάτι άλλο…
Δείτε το παρακάτω έγγραφο με το οποίο πιστοποιείται ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974 υπέγραψε σύμφωνο με τις ΗΠΑ και τον Rockefeller και τις λεπτομέρειες της συμφωνίας.
Πηγή εγγράφου: “Απόρρητο 7271/NSA/1158-AR/29”

ΤΟ ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Αναπτηξιακό.jpg

Δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν Βουλευτές, στελέχη,  απασχολούμενοι και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να μην μπορούν να καταλάβουν μερικά βασικά θέματα, για να δώσουν πειστικές απαντήσεις στα πάρα κάτω.

  1. Κλείνουν περισσότερες επιχειρήσεις από ότι ανοίγουν. Αυτές που ανοίγουν είναι κυρίως καφέ και σουβλατζίδικα. Αυτές που κλείνουν είναι εμπορικές και βιομηχανικές καθώς και αυτές που μεταφέρονται στο εξωτερικό.
  2. Η δωρεάν υγεία για πολλά εκατομμύρια πολιτών είναι ένα ψέμα για δύο λόγους, το επίπεδο των υπηρεσιών δημοσίων νοσοκομείων είναι πολύ κακή, σχεδόν επικίνδυνη για την ζωή των ασθενών και ο δεύτερος είναι ότι τα έσοδα των επιχειρήσεων υγείας αυξάνονται που σημαίνει ότι όσοι τα καταφέρνουν προσφεύγουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Τέλος η μόνη διαφορά με την προηγούμενη κατάσταση ήταν ότι υπήρχε το ποσό των 5 € για την είσοδο. Μικρό το πρόβλημα εάν η ποιότητα είναι καλύτερη.
  3. Φορολογούνται οι μικροεπιχειρηματίες και οι νέοι επιστήμονες σε σημείο να προσφεύγουν, κατά χιλιάδες, στο εξωτερικό τόσο σαν επιχειρηματίες όσο και σαν εργαζόμενοι.
  4. Στις μεγάλες επιχειρήσεις απαγορεύουμε τις απολύσεις με αποτέλεσμα να μην προσλαμβάνουν νέο προσωπικό και να διατηρούνε τους παλαιότερους με υψηλότερους μισθούς με συνέπεια την αύξηση της ανεργίας.
  5. Οι αναγγελίες των κυβερνητικών παραγόντων και του Πρωθυπουργού ειδικότερα εξακολουθούν να είναι αντιφατικές και συνεχώς διαψεύδονται. Πχ  Πόσες φορές ανακοινώνουν πρόοδο και συμφωνία σε πολιτικό επίπεδο ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται στο επίπεδο των θεσμών.
  6. Η συμπεριφορά των στελεχών της κυβέρνησης εμφανώς προβάλει την ιδεολογική προτίμηση του που είναι κουμμουνιστική και βασίζεται στην άποψη ότι ανάπτυξη γίνεται από κρατικές επενδύσεις, δεδομένου ότι η ιδιωτική επιχειρηματικότητα κατηγορείται σαν εκμεταλλευτής των εργαζομένων. Ποιος επενδυτής θα αισθανθεί ασφαλής σε αυτό το περιβάλλον για να επενδύσει;
  7. Υποστηρίζεται, από αρκετούς, η άποψη ότι διανέμεται βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους. Άλλο ένα ψέμα, όταν κόβεις το ΕΚΑΣ και το επικουρικό από τους ίδιους συνταξιούχους, προς τι το βοήθημα; Και γιατί το ονομάζεις τρίτη σύνταξη; Μία ακόμα απόπειρα να κοροϊδέψεις μερικούς αφελείς, μάζευε…ψηφοφόρους και ας είναι και ρόγες!
  8. Τέλος, ολόκληρη η στρατηγική της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους δανειστές βασίστηκε στην δημιουργία πλεονάσματος αντί να καλυφθούν τα υπεσχημένα, δηλαδή εμφανίζει το πλεόνασμα σαν επίτευγμα προκειμένου να αγνοηθούν όλες οι ιδεοληπτικές  αντιρρήσεις μίας Μαρξιστικής άποψης, παρά το γεγονός ότι έχουν υπογραφεί. Μα, οι δανειστές δεν τρώνε κουτόχορτο! Για τον λόγο αυτό γινόμαστε  υποχείριο του Σόιμπλε ο οποίος διατυμπανίζει ότι αν η Ελλάδα πραγματοποιήσει έστω το 60% των δεσμεύσεών της θα υπάρχει μέλλον, άλλως το πρόγραμμα σταματά… Ποιος είναι αυτός που ψεύδεται; Αλλά ακόμα και η παρουσίαση του πλεονάσματος εμφανίζει σοβαρά στοιχεία αναξιοπιστίας αν συνυπολογίσει κανείς τις οφειλές του δημοσίου σε προμηθευτές δημοσίου, συνταξιούχους κλπ.
  9. Η φορολογική πολιτική βασίζεται στην άποψη ότι αυτή δεν επηρεάζει την προσέλκυση επενδύσεων. Συμφωνούμε αλλά ποια είναι τα στοιχεία της πολιτικής που προωθούμε για να προσελκύσουμε επενδύσεις; Δεν βλέπω και δεν ακούω. Ακόμα και οι πιο υγιείς  εξαγωγικές επιχειρήσεις δημιουργούν εργοστάσια στο εξωτερικό, στην Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία ακόμα και Νότιο Αμερική. Γιατί να επενδύσουν οι ξένοι επενδυτές στην Ελλάδα όταν οι Έλληνες φεύγουν; Εταιρίες υπηρεσιών; Αυτές είναι που φεύγουν δημιουργώντας υποκαταστήματα ή ξεχωριστές εταιρίες στην Κύπρο στην Μάλτα, στο Ντουμπάι, στο Κατάρ. Εκεί δημιουργείται ο νέος πλούτος που ψάχνει η Μαρξιστική νοοτροπία να αναδιανέμει. Μάλλον τα στενόμυαλα κεφάλια της Μαρξιστικής ιδεοληψίας προσπαθούν, με αστυνομικούς μεθόδους να περιορίσουν την διαφυγή αυτή. Ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ούτε ο Ντόναλτ Τραμπ δεν μπορεί να τον σταματήσει, θα τον σταματήσει ο Τσίπρας με την επιρροή της Ελλάδας του 2% στην Ευρώπη; Δεν γίνεται πιστευτός, ούτε η ανεξάντλητη ψεύτικη αισιοδοξία του μπορεί να μας κοροϊδέψει, μάλλον την εικόνα ενός χαζοχαρούμενου, γραφικού και ανεύθυνου πολιτικού εμφανίζει. Θα τον θυμούνται οι Έλληνες για πολλά χρόνια σαν μία λυπηρή φιγούρα ματαιοδοξίας που χρησιμοποίησε το Πρωθυπουργικό αεροπλάνο για να παρευρεθεί και να τιμήσει τον Κάστρο στην κηδεία του στην Κούβα, την περίοδο που η χώρα του  πτώχευε.
  10. Ένα ακόμα από τα μεγάλα προβλήματα είναι το εσωτερικό χρέος του ιδιωτικού τομέα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων προς τις τράπεζες, την εφορία και τα ταμεία που συνεχώς μεγαλώνει. Το σύνολο του χρέους αυτού ξεπερνά το 50% του παραγομένου Εθνικού προϊόντος. Η λύσεις που παρέχονται από τις τράπεζες είναι ανεπαρκείς, δεδομένου ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι παρεχόμενες διευκολύνσεις  αυξάνουν το χρέος αντί να το μειώνουν, λόγω των τόκων που οι τράπεζες επιβάλουν. Δεν συζητώ για το δημόσιο που προχωρά σε κατασχέσεις και πλειστηριασμούς. Και στο σημείο αυτό υπάρχει αδιέξοδο που δεν έχει λυθεί.

Σε μια προσπάθεια να καταλήξω με μία νότα αισιοδοξίας αναλογίζομαι πως μέχρι σήμερα επέζησε ο Ελληνισμός, πως αναβίωσε, κατά καιρούς, μέσα από τις στάχτες του.

Νομίζω ότι η απάντηση είναι μία, ο απόδημος Ελληνισμός, αυτός που παρέμεινε για χρόνια και αιώνες εμποτισμένος με την Ελληνική παράδοση, την λατρεία για την πατρίδα και τον πολιτισμό, είναι αυτός που επιβίωσε σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες. Ο Ελληνισμός που φεύγει σήμερα απογοητευμένος, είναι ποιοτικά καλύτερος από τον απόδημο Ελληνισμό της δεκαετίας  του 50 και 60.

Βέβαια, όλες οι γενιές που δημιούργησαν μεταναστευτικές  ροές , από το 1915, 1922, το 1924, το 1949, 1956, 1960 μέχρι και της τελευταίας  πενταετίας, δημιουργούν σημαντικές εστίες Ελληνισμού σε όλο τον κόσμο που διατηρούν αδιάρρηκτους δεσμούς με την πατρίδα. Αυτός ο Ελληνισμός παραμένει μία πραγματική ελπίδα, όπως επανειλημμένα αποδεικνύεται και στο παρελθόν.

Είναι η μοίρα των Ελλήνων να διαπρέπουν στο εξωτερικό και να αποτυγχάνουν στο εσωτερικό.

Ελπίζω να μην καταλήξουμε να γίνουμε  επαίτες σε αυτή την απόδημη Ελλάδα, υπογραμμίζοντας, για μία ακόμη φορά, την ανικανότητα και τις παθογένειες της Μητέρας πατρίδας.

 

Tsipras.jpg

Alexis Tsipras, the Greek leader, needs to persuade the IMF that his country can meet its financial targets. Photograph: Patricia de Melo Moreira/AFP/Getty Images

Greece has three weeks to deal with ‘potentially disastrous’ debt, says IMF

 

Greece’s embattled government has three weeks to break the deadlock in increasingly difficult talks with creditors or risk the country’s debt crisis resurfacing with renewed vigour.

Faced with the dilemma of agreeing to additional austerity or calling fresh elections, prime minister Alexis Tsipras was weighing his options at the weekend. Fears of further uncertainty in Europe’s weakest member state mounted as the International Monetary Fund (IMF) predicted that Greece’s debt load could become “explosive” by 2030.

“It is critical that a compromise is found,” said Aristides Hatzis, professor of law and economics at the university of Athens, noting that a slew of elections across Europe would only make Greece’s predicament worse.

“If these negotiations are not wrapped up by 20 February [when eurozone finance ministers next meet] we could be looking at potentially disastrous political turmoil, which would bring back the scenario of Grexit with a vengeance.”

Central to the impasse is the enduring argument among lenders over Athens’ ability to achieve fiscal targets once its latest bailout programme expires in 2018. Without legislation of further pension cuts and tax increases, the IMF does not believe it can attain a primary budget surplus of 3.5%. At a meeting of eurozone finance ministers on Thursday, Athens found itself out in the cold with even the normally supportive European commission failing to rally to its defence.

Tsipras’ two-party coalition marked two years in office last week with the leftist leader declaring he was not prepared to take an “extra euro” in measures beyond those the country has committed to under its current €86bn (£73.3bn) bailout. Passage of some of the harshest cuts yet has seen the government’s popularity nosedive in polls. To ask for more measures when by dint of retrenchment Greece’s state revenues were better than expected was not only “extreme” but “absurd,” Tsipras’ office said.

The spat has delayed a second compliance review of reforms and economic progress that the government had hoped to complete by December. Conclusion of the review is vital to unlocking further loans from the bailout, the third since Athens revealed the extent of its financial woes in late 2009.

With €10.5bn in debt repayments lined up this summer, a rerun of the debt crisis looms if disbursements aren’t made.

Either way Greece’s economic future looks grim. In a devastating assessment that may well dominate the course of events, the IMF warned that even if reforms are religiously implemented — and agreed short–term debt relief imposed — Athens’ debt load is doomed to become “explosive”.

“Greece cannot grow out of its debt problem,” the Washington-based body wrote in a confidential report leaked to the media last week. “Greece requires substantial debt relief from its European partners to restore debt sustainability.”

The report, compiled by the IMF staff as part of ongoing discussion over whether the fund should participate in the country’s latest international bailout, is expected to ignite further debate when it is formally presented to the body’s executive board on 6 February. Short of debt re-profiling by EU member states, the board may decide the IMF cannot join the latest rescue progamme agreed with eurozone partners in 2015. If that happens, the European Central Bank would be unable to include Greek bonds in its bond buying programme, also seen as key to the country’s economic recovery as it would allow it to test its borrowing skills on international markets.

The prospect of fresh austerity — not least a reduction in the tax-free threshold and further pension cuts — comes at a time of worsening social conditions for many Greeks. For the first time since the debt crisis erupted, 53% of those asked in a recent Alco poll said they believed the euro was “wrong” for their country, with a third calling for the return of the drachma.

“The risks are quite considerable,” said George Pagoulatos professor of European politics and economy at the Athens University of economics and business.

“If there is no agreement by the end of February, Europe’s electoral calendar could kick in and freeze talks until May, by which time it will be too late.”