Πρόσφατες δημοσιεύσεις στον Ελληνικό τύπο που αναδεικνύουν την Τουρκική απειλή

Times for Change

“Τουρκία, η μεγαλύτερη απειλή για την Ανατολική Μεσόγειο”.

Ως τη μεγαλύτερη απειλή για την Ανατολική Μεσόγειο χαρακτήρισε την Τουρκία ο Αμερικανός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ.

Ο κ. Μενέντεζ , είπε επίσης ότι οι τακτικές της Άγκυρας δεν χαρακτηρίζουν μία δημοκρατική χώρα και επανέλαβε τη θέση του ότι δεν πρέπει να εγκριθεί η συμφωνία για την αναβάθμιση των F-16, που επιδιώκει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και οι συνεργάτες του..

«Αξιόπιστος σύμμαχος και πυλώνας σταθερότητας η Ελλάδα»

Κατά τον διάλογο που είχαν μπροστά στις κάμερες, ο κ. Μενέντεζ τόνισε μεταξύ άλλων την πρόοδο που έχει γίνει στην Αλεξανδρούπολη και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι θα γίνει «γεωστρατηγικό κέντρο για την Ελλάδα, την περιοχή και τους συμμάχους μας».

«Πήγα στην Αλεξανδρούπολη. Φοβερή πρόοδος. Θα γίνει γεωστρατηγικό κέντρο για την Ελλάδα, την περιοχή και τους συμμάχους μας. Απεριόριστες δυνατότητες» πρόσθεσε.

Πεπραγμένα της Τουρκικής πλευράς

Ο Χουλουσί Ακάρ ο αντιπρόεδρος τηςΤουρκίας Φουάτ Οκτάι, προχώρησε…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.315 επιπλέον λέξεις

Οι ψίθυροι

Times for Change

,

Έχεις αλήθεια ακούσει, μέσα στην νύχτα που κρατά τα μυστικά της,

κάποιες φωνές σαν ψίθυρους ανάκατους με κάποιο θρόισμα των φύλων λίγων δένδρων;

Μιλούν τα δένδρα άραγε ή είναι η φαντασία σου που ξυπνά φόβους μαζί μ’ επιθυμίες που ξαφνικά ζωντάνεψαν μέσα στην νύχτα που φωτίζει το τίποτα;

Ίσως το θρόισμα να είναι το κύμα που σκάει στη αμμουδιά, πάντως ανθρώπινη λαλιά δεν είναι.

Κι’ όμως αυτοί οι ψίθυροι ακούγονται πιο δυνατά σχεδόν αναγνωρίζω τα λόγια τους, μου είναι γνωστά, αγγίζω τις φιγούρες, είναι κοντά.

Θέλω ν’ ακούσω πιο καλά μιλούν σε μένα ή στην σκιά;

Ήρθε η αυγή σαν πινελιά με κόκκινο χρώμα να διώξει την σκιά.

Ήταν δυο πεύκα σκοτεινά.

Δείτε την αρχική δημοσίευση

The world needs awakening urgently.

Limits of Legal Imagination in International
Affairs

.

Despite the grave challenges that humanity is facing, the human nature does not seem to be able to eliminate its fundamental weaknesses.

Climatic changes, revival of national conflicts, financial antagonism, social conflicts, political and religious fanaticism, global energy crisis, institutional crisis and more, altogether are putting at risk years of technological progress social evolution and stability.

Consequently, we have reached the point of having to face new forms of dangers that we have been misled to believe we have overcome, such as global food shortage, nuclear risk, poverty even health risks for the global community.

One may ask, which is the main reason for such decay?

There will be different responses due to the different points of view that, partly, caused this historical decay.

It has taken two World Wars and many regional or local conflicts for the humanity to appreciate basic values that may lead to peaceful coexistence.

This led to the creation of United Nations Organization and the International law and justice.

For more that 3.000 years the word history was dominated by the rise and fall of different Empires ruling the World based on military strength and power.

The creation of UN organization and international law was expected to change the status quo of what was happening for thousands of years, yet UN and International law has not been respected by some of the old Empires that tried to restrict its effectiveness by creating the UN Security Council which was supposed to keep a balance among the big powers.

Meanwhile, new parameters of power were evolving, political power, energy resources, religion, technology, atomic energy, etc.

The original Security Council did not include such parameters so that countries representing some of such parameters felt that were not included, especially countries worshiping some religions that played significant political role administering power and justice.

Such countries felt that they were not equally represented by UN resolutions or international law and constantly refused to comply with such rules.

This eventually led to the reduction and the influence and effectiveness of UN.

Because of such changes and the inefficiency of UN the world has evolved to a state of three groups antagonizing each other, a group consisting of the old Soviet Union, today consisting of Russia and its allies, and a group of what we refer to as Western World and China.

This leaves out a part of the third world, mostly following non-Christian religions Such as Muslimism, Buddhism, Hinduism and other.   

 The third world has always been a cause for fights and antagonism among Soviet Union, China, and the West. Since, Russia felt that West has benefited disproportionally after the end of Soviet Union, in benefit of West, hence. Russia invaded Ukraine which, according to Russia, it should have never been an independent country.

Russia has rediscovered its old enemy, the American capitalism and is trying to justify its revisionism by announcing it’s intention to establish a new world independent of USA domination with a new basis for a more independent form of International institution for law and justice.

China has been for some time planning to prove that their economic success has taken place due to its political system and is in the way to overtake USA and challenge its defense superiority.

Africa and part of the Balkans is part of China’s objectives.

Yet both China and Russia highly depend on their trade with West.

The Arab world is temporarily contented controlling major part of

The recent changes have brought Europe and USA closer.

Turkey is also attempting to follow a similar revisionary approach to reestablish the Ottoman Empire as it considers that the treaty of Lausanne has not been in benefit of Turkey, hence it is trying to maintain a balance among West Russia, China, and West to achieve maximum benefits.

Both Russia and Turkey advocate the establishment a new world order, liberating the world from the control and USA domination.

Such new ambitions, expressed by several old empires, challenges UN effectiveness and international law. This is of major concern to West and the rest of the world.

Greece is one more victim of these developments as Turkey is using every means to challenge, not only, the patience of Greece but the patience of European Union, USA, UN and NATO.

Turkey has increased the violations of Greek air space daily as well as the Sovereign rights of Greek islands including Dodecanese and Crete advertising maps indicating that all the Greek islands in the Eastern Agean belong to Turkey while at the same time complain that Greece is denying entering a discussion about a solution to the problem. To discuss what the sovereignty of Greek Islands? This not a matter to discuss.

I wonder how far Turkey intends to take this policy.

The issue is becoming more serious as Gaz and oil resources are found in the Cyprus EEZ.

No surprise for the reason why Turkey is following similar policies with President Putin of Russia in Ukraine

Also, no need to understand why Turkey is engaging ridiculous lies, propaganda, advertising maps about their rights in Cyprus EEZ, their, so called “Bleu Homeland” in Eastern Mediterranean Sea, forcing refugees, to Greek frontiers adopting illegal practices and unfounded accusations.

I wonder how Turkey dares talk about international law. There is only one way to resolve international law issues, international courts.

A journey into the history of data processing, and the impact it had on Greece Part B

Times for Change

From PC’s to Artificial Intelligence and the future

A review on IT history in simple language to be understood by both IT and non IT specialists interested in the course of events and the impact that the third and forth industrial revolution had on society with a glimpse on what is coming in the future.

PERSONAL COMPUTERS

Apersonal computer(PC) is a multi-purpose minicomputerwhose size, capabilities, and price make it feasible for individual use.Personal computers are intended to be operated directly by an end user, rather than by a computer expert or technician. Unlike large, minicomputersand mainframes, time-sharing by many people, at the same time, is not used with personal computers.

Major impact

Since the introduction of Personal Computers, the shape of the world has changed in many ways. The main aspect for this change was the fact that the computer technology came closer to every individual in many aspects, so…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 4.408 επιπλέον λέξεις

Μία ελεεινή ομιλία του Ρώσου προέδρου Πούτιν στις 21/2/2022

Μία ελεεινή ομιλία του Ρώσου προέδρου Πούτιν στις 21/2/2022 θα παραμείνει για την ανθρωπότητα μνημείο υποκρισίας και παραχάραξης της ιστορίας.

Ο Πούτιν πιστεύει ότι η Ρωσία και η Ουκρανία αποτελούν έναν ιστορικό λαό

Άναψε μία μαύρη λυχνία μαύρου φωτός για να δείξει τον δρόμο της καταστροφής στους όμοιούς του, καινούριους δικτάτορες της ανθρωπότητας που αναβιώνουν τα τελευταία χρόνια, μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο.

Μίλησε επί μία ώρα, θυμίζοντας εθνικιστές και δικτάτορες σαν τον Χίτλερ, τον Μουσολίνη, τον Φράνκο και τον Έλληνα Παπαδόπουλο, τον σημερινό Τούρκο πρόεδρο Ερντογκάν και άλλους ακόλουθους του ολοκληρωτισμού που ασφυκτιούν κάτω από τους νόμους που κατάφερε η ανθρωπότητα να θεσπίσει, με χίλια βάσανα και θυσίες,  για να αποφύγει τις συγκρούσεις και τους ανταγωνισμούς των εθνών και των οικονομικών συμφερόντων.

Κατάφερε, βέβαια, με αυτή την παραχάραξη της ιστορίας, να αποδείξει την ανεπάρκεια της Ευρωπαϊκής ένωσης που σαν ψευτο-παρθένα κάθεται και βλέπει τον πρόστυχο αναθεωρητισμό να εκβιάζει την παγκόσμια κοινότητα με την ανατολή ενός καινούριου δικαίου ανεξάρτητα από τον ΟΗΕ και το Διεθνές δίκαιο.

Δεν θα τα καταφέρει όμως γιατί οι μνήμες του Εβραϊκού ολοκαυτώματος, τα εγκλήματα του Χιτλερισμού και του Σταλινισμού δεν μπορούν να ξεχαστούν ούτε και από τις τρίτες γενιές μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, απλώς θα ξυπνήσει την ανθρωπότητα για μια νέα διαφορετική αντιμετώπιση.

Ο Πούτιν επικαλέστηκε ότι οι ανατολικές επαρχίες παρανόμως δόθηκαν στην Ουκρανία μετά την Επανάσταση του 1917, πλην όμως καμία σοβιετική κυβέρνηση δεν είχε αμφισβητήσει την ένταξη τους, αλλά ούτε και καμία ρωσική, μέχρι την άνοδο του ίδιου στην προεδρία της Ρωσίας.

Αξιοπρόσεκτο σημείο του διαγγέλματος Πούτιν είναι η ασυνήθης οξύτητα με την οποία επικρίνει καθαρά εσωτερικά ζητήματα της Ουκρανίας, τα οποία, δεν εγκρίνει ο αυτόκλητος κηδεμόνας της. Μερικά από τα καταγγελλόμενα είναι ίσως υπαρκτά και ενοχλητικά, όπως οι ολιγάρχες, η αφαίμαξη εθνικού πλούτου, η απουσία μιας εθνικής στρατηγικής ανάπτυξης, κλπ.

Ποιος μιλάει όμως για να τα καταγγείλει όλα αυτά; Ο πρόεδρος μιας χώρας που επίσης έχει αναδείξει τους ολιγάρχες σε μία κάστα ανεξέλεγκτης εξουσίας και στους οποίους έχουν παραχωρηθεί ατελείωτα προνόμια εκμετάλλευσης εθνικών πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Το διάγγελμα του Ρώσου ηγέτη εξελίχθηκε σε ιστορική αναδρομή. Υπήρξε κριτικός προς την ΕΣΣΔ, τόνισε ότι οι συμφωνίες με τους δυτικούς μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης δεν τηρήθηκαν και περιέγραψε το πλέγμα των ρωσο ουκρανικών σχέσεων.

Έχοντας ένα ΑΕΠ ίσο με εκείνο του Βελγίου και της Ολλανδίας μαζί, και σίγουρα δεκαοκτώ φορές μικρότερο των ΗΠΑ, ο Πούτιν απείλησε τη σταθερότητα και την ειρήνη του κόσμου.

Σε ένα διάγγελμα βγαλμένο από τις πιο σκοτεινές μέρες του ψυχρού πολέμου ο Ρώσος ηγέτης επιτέθηκε στη Δύση, διότι δε σεβάστηκε την κληρονομιά της Ρωσικής αυτοκρατορίας.

Ο Πούτιν, στην ομιλία του, αποδόμισε ιστορικά, πολιτισμικά και οικονομικά την Ουκρανία και το δικαίωμά της στην ανεξαρτησία.

Ο ίδιος εμφανίστηκε υπό τον μανδύα του Ρώσου πατριώτη και ως διάδοχος μιας μετασοβιετικής αυτοκρατορίας που διατηρεί ανέπαφο το δικαίωμα παρέμβασης επί των πρώην αποικιών της, απευθυνόμενος στο παγκόσμιο ακροατήριο, δε δίστασε ακόμα και να αναθεωρήσει τη διεθνή αρχιτεκτονική ασφαλείας, που η ίδια η ΕΣΣΔ συν διαμόρφωσε τα ίδια θεμέλια του ΟΗΕ για δέσμευση στην προστασία της εδαφικής ακεραιότητας και υιοθέτησης του διεθνούς δικαίου.

Στην προσπάθειά του αυτή παραχάραξε τα ιστορικά γεγονότα που προηγήθηκαν πριν και μετά την οκτωβριανή επανάσταση ακολουθώντας την τακτική της αναθεώρησης ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που η Τουρκία λειτουργεί με την νεο Οθωμανική πολιτική.

Ποια είναι λοιπόν τα όρια δημιουργίας ανεξάρτητων κρατών μέσα σε υφιστάμενες κρατικές οντότητες που εμπεριέχουν εθνικές μειονότητες; Μήπως και οι Έλληνες που κατοικούν στην Μαριούπολη έχουν παρόμοια δικαιώματα; Η μήπως όλα αυτά είναι επικίνδυνες ανοησίες;

Μήπως όλα αυτά είναι προφάσεις για να στερηθούν τα κράτη των δικαιωμάτων ανεξαρτησίας και να αποδεχτούν το δίκαιο του ισχυρότερου που η παγκόσμια κοινότητα έχει απορρίψει θεσπίζοντας ένα οργανισμό όπως ο ΟΗΕ;

Μήπως ο ΟΗΕ θεσπίστηκε για να εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντα της Δύσης και χώρες όπως η Ρωσία η Κίνα και ο Μουσουλμανικός κόσμος θέλει να δημιουργήσει ένα καινούριο καθεστώς και να απαγκιστρωθεί από τους θεσμούς που δημιουργήθηκαν μετά από δύο Παγκόσμιους πολέμους;

Η αναθεωρητική αφήγηση του Βλ.Πούτιν όμως, θέτει απροκάλυπτα πια ένα δίλημμα ασφαλείας στην Ευρώπη, θέτοντας σε νέα βάση, όχι μόνο τη σχέση της Δύσης με τη Ρωσία, αλλά ολόκληρο το αμυντικό δόγμα της κεντρικής Ευρώπης, που αποστρατιωτικοποιήθηκε επαναπαυόμενο στο «τέλος της Ιστορίας». Κυρίως όμως, το διάγγελμα του Ρώσου προέδρου συνιστά το τέλος των ψευδαισθήσεων της Ευρώπης. Το φάντασμα του αυταρχισμού είναι εδώ, υπενθυμίζοντας στους Ευρωπαίους πως η ιστορία εάν δε διδάσκει, επαναλαμβάνεται. Και η γηραιά ήπειρος έχει πληρώσει βαρύ τίμημα κατευνασμού αυταρχικών ηγετών.

΄Κατά την γνώμη μου αυτός ο ανατρεπτικός αναθεωρητισμός των αυταρχικών πολιτικών σε ορισμένες , αναβιούμενες αυτοκρατορίες και ο υπέρμετρος λαϊκισμός σε πολλές δημοκρατίες θα είναι οι συμπληγάδες πέτρες ανάμεσα από τις οποίες θα πρέπει να περάσει η ανθρωπότητα τα επόμενα χρόνια.

Επειδή ‘όμως οι ιστορικές αναφορές κίνησαν το ενδιαφέρον αρκετών Ελλήνων αξίζει να αναφερθούμε στις διατυπωθείσες απόψεις του Πούτιν για την Ουκρανία τόσο κατά την ομιλία του όσο και σε γραπτά που είχαν διατυπωθεί παλαιότερα από τον ίδιο.

Μία περισσότερο λεπτομερή αναφορά στα στοιχεία αυτά που αποκαλύπτουν την απόπειρα  παραχάραξης της ιστορίας και των σχέσεων μεταξύ των λαών της Ουκρανίας και της Ρωσίας, δίδονται σε επόμενο άρθρο.  

.

ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ

Times for Change

ΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ

 

 Πάντα φοβόμουν την Βαβέλ

Έψαχνα να βρω τον τρόπο, τον άθλιο τούτο  πύργο να γκρεμίσω

Ένοιωθα  τον ήλιο να μιλά και να ζεσταίνει αισθησιακά την ύπαρξή σου.

Λένε ότι τα λουλούδια ανθίζουν  πιο όμορφα όταν ακούνε μουσική

Ένοιωθα το ελαφρύ, ξηρό  αεράκι των Κυκλάδων να σε χαϊδεύει ερωτικά και να ψιθυρίζει γλυκά μυστικά στο αυτί σου. Όλα μιλούν.

Αλλά ο πύργος της Βαβέλ μένει πεισματικά ορθός.

Άνθρωποι, δούλοι και αφεντάδες χτίζουν σιωπηλά, ακόμα πιο ψηλά, τόσο ψηλά.

Ευχή και κατάρα κάνουν να είναι ετοιμόρροπος, έτοιμος να πέσει να γκρεμιστεί.

Αυτός θα ήταν ο απώτερος σκοπός και τέλειος στόχος, ο ήχος της κατάρρευσης,

πιο εύγλωττος από την άθλια αρχιτεκτονική του.

Τότε, ίσως το θλιβερό ακροατήριο ν’ ακούσει και να αισθανθεί.

Μήπως αυτή είναι η στιγμή, η εκκωφαντική, να γίνουν αυτοί,

οι δούλοι και αφεντάδες ένα κάποιο ακροατήριο.

Μέσα στον αέναο χρόνο που χρειάστηκε, σιωπηλά να κτιστεί ο πύργος…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 4 επιπλέον λέξεις

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ. ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ

Εκπλήσσομαι με τον φανατισμό που αποκαλύπτεται, όσο περνά ο χρόνος, με τα άτομα που αρνούνται να εμβολιαστούν.

Η κρίση της πανδημίας θα πρέπει να γίνει αντικείμενο πολλών ερευνών διαφορετικών κατηγοριών, τόσο υγειονομικού , οικονομικού, κοινωνικού, θρησκευτικού, και πολιτικού χαρακτήρα.

Διαλύονται οικογένειες, ζευγάρια μηνύουν ο ένας τον άλλο για τον εμβολιασμό των παιδιών, γονείς σταματούν να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και τα στερούν το δικαίωμα της μόρφωσης για ολόκληρο έτος, ορισμένοι επιτίθενται σε γιατρούς και νοσηλευτές μέσα στα νοσοκομεία, άλλοι οργανώνονται σε ομάδες και εκτελούν κωμικές πράξεις αντικαθεστωτικές όπως επιβολή προστίμων σε αστυνομικούς, δικαστές, βουλευτές, και νομικούς, εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται στα όπλα.

Ιερείς και μοναχοί αμφισβητούν τις εντολές της ίδιας της Ελληνο-ορθόδοξης εκκλησίας και ακολουθούν τις απόψεις ορισμένων ιερωμένων που επικαλούνται την θεία φώτιση έκτος της επίσημης εκκλησίας, αμφισβητούν τις απόψεις της  επιστήμης όπου αυτή εκφράζεται από διεθνείς οργανισμούς και υιοθετούν απόψεις αιρετικών με αμφίβολα κίνητρα.

Πολλά άτομα παρασύρουν ασθενείς στο θάνατο πείθοντάς τους να αρνηθούν την νοσηλεία σε νοσοκομεία και τον έγκαιρο εμβολιασμό, διαδίδουν υστερικές μυθιστορηματικές συνομοσίολογίες   για μία παγκόσμια τάξη πραγμάτων μασονικής προέλευσης που προσπαθούν να μετατρέψουν ολόκληρο τον κόσμο σε πειθήνια όργανα μίας τάξης πλουτοκρατίας, σε αυτήν την τάξη συμμετέχουν όλες οι  κυβερνήσεις ανεξάρτητα πολιτικής ή εθνικής προέλευσης που ελέγχονται από το κακό, πιστεύουν ότι οι κυβερνήσεις και τα μέσα διαδίδουν ψέματα για τους θανάτους και τα κρούσματα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών,

Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αποκρύπτονται οι θάνατοι από τα εμβόλια και όσοι εμβολιαστούν θα εμφανίσουν θανατηφόρες παρενέργειες σε λίγα χρόνια, πιστεύουν ότι οι μολύνσεις διαδίδονται εξ ίσου από τους εμβολιασμένους και τους μη εμβολιασμένους και οποιαδήποτε εξέλιξη θετική η αρνητική δίδεται μόνο από τον θεό ο οποίος δεν θα δεχτεί στον παράδεισο όσους εμβολιαστούν.

Οι πιο φανατικοί δεν αποδέχονται καμία νομοθεσία που προστατεύει την δημόσια υγεία και το δικαίωμα των υπολοίπων ανθρώπων, που αποτελούν πλειοψηφία, να προφυλαχτούν από τους ίδιους, τόσο σε ατομικό επίπεδο αλλά και σε γενικό όπως η αναστολή των μεταλλάξεων και της δημιουργία ανοσίας που ανατρέπεται κυρίως όταν ο ιός βρίσκει ευκαιρία να πολλαπλασιάζεται, στο σώμα ατόμων που δεν έχουν αναπτύξει αντισώματα .

Κάθε απόπειρα να πεισθεί αυτή η σκληρή  μειοψηφική ομάδα αποβαίνει ατελέσφορη γιατί προσκρούει σε βαθύτερες προκαταλήψεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με λογική ή με τεκμήρια, ιδιαίτερα όταν αμφισβητούνται όλα τα στοιχεία σαν ψευδή λόγο σκοπιμοτήτων ή άγνοιας.

Πανδημίες προέκυψαν αρκετές φορές και παλαιότερα, για πρώτη φορά όμως δημιούργησε κινήματα τόσο εκτεταμένης αντίδρασης, έστω και αν αυτή είναι μειοψηφική.

Η αντίδραση αυτή  ενισχύεται κυρίως λόγω της διάδοσης ανεξέλεγκτων ειδήσεων μέσω των κοινωνικών δικτύων και λόγω της αμφισβήτησης της αξιοπιστίας των εμβολίων που παράγονται με νέες τεχνολογίες.

Υπήρξε μία σοβαρή αμφισβήτηση των εξελίξεων της επιστήμης, πράγμα που είναι πολύ περίεργο, σχεδόν πρωτοφανές, ίσως γιατί οι εξελίξεις στην βιολογία και νέες τεχνολογίες στο ΡNA και DNA δεν πρόλαβαν να αφομοιωθούν από ολόκληρη την κοινωνία. Είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτεί η κοινωνία την πρόοδο στην βιοτεχνολογία που έφτασε στο ακραίο  σημείο να προσομοιώνει ακόμα και τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ή άλλα όργανα του ανθρωπίνου σώματος σε ένα μικροτσίπ.

Παρεμφερείς κοινωνικές αντιδράσεις παρατηρούνται σε περιόδους οικονομικών κρίσεων που τελικά κατέληξαν σε  πολέμους ή επαναστάσεις με πολύ άσχημα αποτελέσματα, γι’ αυτό πιστεύω ότι οι συνθήκες απαιτούν σοβαρή ανάλυση. Επίσης αντιδράσεις εμφανίστηκαν και σε άλλες επιστημονικές επιτεύξεις όπως στην αναπαραγωγή, με βιοτεχνολογικά μέσα, του προβάτου της Ντόλης, που έθεσε κοινωνικά  θέματα ηθικής.

Ποιες κοινωνικές ομάδες αντιδρούν, γιατί αντιδρούν γιατί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην κοινωνία, γιατί αισθάνονται αδικημένες ή παραγκωνισμένες;

Είναι δύσκολο να συμφωνήσει η παγκόσμια κοινότητα ακόμα και σε βασικές έννοιες,  σε ποιες κοινωνίες παράγεται πλούτος και σε ποιες κοινωνίες γίνεται καλύτερη κατανομή του πλούτου αυτού; Η κοινωνία διαχωρίζεται σε πολλές διαφορετικές κατηγορίες, για λόγους πολιτισμικούς, θρησκευτικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, γεωπολιτικούς, και εθνικούς. Άρα και οι λόγοι που τροφοδοτούν τις αντιδράσεις αυτές είναι διαφορετικοί σε κάθε περιοχή.  

Ποια επιρροή μπορεί να έχει το επίπεδο μόρφωσης στην αποδοχή των νέων τεχνολογιών παραγωγής εμβολίων RNA;

Το μέλλον μας επιφυλάσσει πολλές κρίσεις αυτού του είδους.

Μία είναι η απάντηση, ενημέρωση, ενημέρωση, ενημέρωση.

Implementing Enterprise Content Management strategy

Times for Change

Options and directions

Capturing, Processing Information, Integration

 Enterprise Content Management technology is a recent development in Information technology market that came as follow up of the ERP explosion that took place a few years ago.

Avery implementation of an ECM solution will most certainly generate significant benefits to any part of an organization.

Management has come to realize only some of its benefits and advantages.

The problem arises when different priorities are imposed, either from market conditions or changes in technology as well as internal company needs.

Management need first to fully understand the use and benefits that may come from the adoption of ECM strategy so that it can fully exploit its potential and then take decisions on how and in which areas it can be applied.

This article is written to simplify some attributes, so that management can obtain a closer understanding and analyze the basic constitutes…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 599 επιπλέον λέξεις

Το παραμύθι του μέλλοντος ¨Εν οίδα ότι ουδέν οίδα.

Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μεγάλη εύπορη πεδιάδα που είχε πολλές καλλιέργειες από φρούτα λαχανικά και αμπέλια ΚΛΠ.

Πολλοί αγρότες εργαζόντουσαν σκληράστις καλλιέργειες αυτές και η γη παρήγαγε αρκετά για να στηρίξει τους κατοίκους της περιοχής.

Οι κάτοικοι αυτοί απέκτησαν πολλά καλά και ζούσαν όμορφα. Με τα χρόνια βελτίωσαν την ζωή τους, αγόρασαν αυτοκίνητα και τηλεοράσεις και πολλά άλλα σκεύη και προϊόντα. Τα παλιά αγροτόσπιτα αντικαταστάθηκαν από όμορφα μεγάλα σπίτια.

Έστειλαν τα παιδιά τους για σπουδές στην πρωτεύουσα και προσέλαβαν εργάτες και προσωπικό να καλλιεργούν τα χωράφια γιατί η δουλειά ήταν σκληρή.

Η παραγωγή μεγάλωνε και άρχισαν να πουλάνε τα προϊόντα στην πρωτεύουσα αλλά και σε άλλες χώρες του εξωτερικού.

Για να καλύψουν τις ανάγκες της αγοράς πήραν μηχανήματα που έκανα πολλές από τις δουλειές του προσωπικού.

Το προσωπικό που περίσσευε το έβαλαν δίπλα σε εργοστάσια συσκευασίας και άλλους αξιοποίησαν σαν οδηγούς σε φορτηγά ψυγεία που μετέφεραν τα προϊόντα σε πολλά σημεία αγορών.

Το κόστος όμως μεγάλωνε το ίδιο και ο ανταγωνισμός.

Εν το μεταξύ γύρισαν και τα παιδιά από τις σπουδές, μερικά έφυγαν στο εξωτερικό γιατί δεν έβρισκαν δουλειά.

Για να μειώσουν το κόστος αύξησαν τους αυτοματισμούς και τα μηχανήματα.

Η παραγωγή μεγάλωσε και η ζήτηση μίκρυνε, άρχισαν οι εξαγωγές σε αγορές του εξωτερικού.

Στο εξωτερικό υπήρχαν διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας των αγορών.

Οι παραγγελίες γίνονται ηλεκτρονικά, υπάρχει ποιοτικός έλεγχος, υπάρχει τυποποίηση και μεγαλύτερος ανταγωνισμός, αλλά υπάρχει και μεγαλύτερη ανάγκη έρευνας αγοράς.

Τα παιδιά των αγροτών έχουν νέες ιδέες αλλά διαπιστώνουν και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό, συμβουλεύουν τους αγρότες να βελτιώσουν την ποιότητα και να μειώσουν το κόστος, περισσότερος αυτοματισμός. εκπαίδευση του προσωπικού, μέτρηση της παραγωγικότητας,  αξιολόγηση, μείωση του προσωπικού.

Πραγματοποιήθηκε προμήθεια νέων αυτόνομων φορτηγών. Τα φορτηγά ,πλέον,  μπορούσαν να λειτουργούν χωρίς οδηγούς.

-Μα τι θα κάνουμε με το περισσευούμενο προσωπικό; Αναρωτιούνται οι αγρότες.

-Πρέπει  να βρούμε δουλειά και για τους οδηγούς και τους υπόλοιπους εργάτες που δεν τους χρειαζόμαστε πια, γεράσανε μαζί μας στην επιχείρηση, δεν μπορούμε να τους πετάξουμε στον δρόμο.

-Να τους εκπαιδεύσουμε σε νέες δουλειές, σε νέες θέσεις εργασίας μέσα στα εργοστάσια να χειρίζονται τα νέα μηχανήματα, να επικοινωνούν με τους πελάτες να παίρνουν παραγγελίες. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα για κάθε εργαζόμενο είναι η προσαρμοστικότητα.

– Μερικούς θα τους  μετεκπαιδεύσουμε να γίνουν νυχτοφύλακες ή να κάνουν καλύτερο έλεγχο στα προϊόντα.

-Καλή ιδέα αλλά μας περισσεύουν και άλλοι, τις γυναίκες να τις στείλουμε να καθαρίζουν τα δωμάτια στα ξενοδοχεία στις παραλίες,  ο τουρισμός είναι μία διέξοδος.

-Μα ότι και να κάνουμε μας περισσεύει και άλλος κόσμος και από τις καλλιέργειες και τα εργοστάσια!!

-Οι παραγγελίες πληθαίνουν αλλά όλα γίνονται ηλεκτρονικά τι θα κάνουμε με τον κόσμο λένε τα  παιδιά. Δεν μπορούμε να τους απολύσουμε.

-Να μειώσουμε το οκτάωρο και να εργάζονται λιγότερεςημέρες την εβδομάδα.

-Καλή ιδέα λέει ο ένας γιος αλλά εγώ στο δικό μου εργοστάσιο έχω μόνο τρεις ,τον  γενικο διευθυντή, τον διευθυντή του λογιστηρίου και τον δικηγόρο, α! ξέχασα και τον φύλακα!!!

-Το δικό μου πρόβλημα είναι διαφορετικό, πετάχτηκε ο άλλος γιος. Οι πελάτες μου άλλαξαν πολλά από τα προϊόντα που προμηθευόντουσαν  και μου ζητάνε πρώτες ύλες τροφών αντί τα ίδια τα έτοιμα προϊόντα που παράγουμε. Οι πελάτες μου είναι ξενοδοχεία και εστιατόρια, απέλυσαν τους μαγείρους και προμηθεύτηκαν κάτι, λέει, τρισδιάστατους εκτυπωτές που μαγείρευαν κατασκευάζοντας τις τροφές από πρώτες ύλες τις οποίες και μαγείρευαν. Οι περισσότεροι μάλιστα μου ζήτησαν, αν θα μπορούσα, να προσλάβω κανένα από το διαθέσιμο προσωπικό.

– Πόσο μεγάλο πρόβλημα έχω, λέει ο επόμενος, εγώ έκλεισα την κτηνοτροφική  φάρμα γιατί τα βοσκοτόπια εξαφανίστηκαν  κάτω από τα ηλιακά για την παραγωγή πράσινης ενέργειας.

-Αχ!  λέει ο τρίτος γιος, αυτό δεν είναι τίποτα εγώ είχα επίσκεψη από τον έφορο που μου ζήτησε να πληρώνω ένσημα για τα μηχανήματα και τα αυτόνομα αυτοκίνητα. Δεν είσαι στα καλά σου του είπα. Και αυτός απάντησε: Και πώς θα πληρώσω εγώ τόσους αργόσχολους και συνταξιούχους που μου έστειλες;

Μπήκε στην συζήτηση και ένας από τους Παππούδες:

-Αν πρόκειται από τα μηχανήματα αυτοματισμού να χρηματοδοτούμε τις συντάξεις αλλά και την συντήρηση των αργόσχολων , τουλάχιστον να επενδύσουμε σε δραστηριότητες που θα αρέσκονται να ασχολούνται τα άτομα στον ελεύθερο χρόνο τους.

Να επενδύσουμε σε μικρά κρουαζιερόπλοια και τουριστικά γραφεία.

Και παραθεριστικές κατοικίες και προσωπικό ασφαλείας συμπλήρωσε ο άλλος Παππούς.

Ποδήλατα, υγειονομικές υπηρεσίες, πάρκα και θαλάσσια παιχνίδια και ίντερνετ καφέ με ολογραφικά βίντεο για διασκέδαση.

Ένα από τα εγγόνια που είχαν αρχίσει να συμμετέχουν στις συζητήσεις παρεμβαίνει:

-Δεν είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να περάσουν την ζωή τους διασκεδάζοντας με αυτό τον μονότονο τρόπο. Θα μας μείνουν μόνο οι εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια.

Μεγάλη αλήθεια, ποιος θα φανταζόταν την εποχή των εργατικών αγώνων ότι θα έφτανε η στιγμή που ο ελεύθερος χρόνος θα γινόταν  ένα πρόβλημα καταστροφικού εθισμού.

Ο άνθρωπος αποζητά ελεύθερο χρόνο ανάμεσα σε κάποιες δραστηριότητες που του ικανοποιούν και κάποια αίσθηση δημιουργίας.

Όλοι συνειδητοποίησαν ότι αυτή η ισορροπία που επέτυχαν έφερνε τον ‘θάνατο της αδράνειας’.

Έπρεπε να βρούνε τρόπους να επαναφέρουν την ‘χαρά της δημιουργίας’ στον άνθρωπο. Αυτό φάνηκε λίγο πιο δύσκολο από την σκληρή αγροτική εργασία.

Τελικά επαναφέρανε, αρκετό κόσμο στην δουλειά, αλλά μοιράσανε τον χρόνο σε εργασίακαι επιμόρφωση, ανοίξανε καινούρια τμήματα στα πανεπιστήμια αλλάζοντας το αντικείμενο της εργασίας. Κυρίωςάλλαξε ο τρόπος εκπαίδευσης, ο στόχος των εκπαιδευτών έγινε η ανακάλυψη και καλλιέργεια νέων ταλέντων και ενδιαφερόντων που βρίσκονταν κρυμμένα κάτω από την πίεση των καθημερινών αναγκών.

Προστέθηκαν τμήματα τέχνης για όσους ενδιαφερόντουσαν, και ως εκ θαύματος πολλοί ανακάλυψαν ταλέντα που δεν γνώριζαν ότι έχουν, άνοιξαν νέοι δρόμοι ανάπτυξης από την επικοινωνία με άλλους λαούς και χώρες, μπήκαν στόχοι για να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη αυτών των νέων ικανοτήτων , δεξιοτήτων και ενδιαφερόντων.

Τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών πήραν πολύ χρόνο να φανούν. Δυστυχώς δεν πρόλαβαν να τα ζήσουν οι Παππούδες ούτε και τα παιδιά τους, άρχισαν όμως να τα βλέπουν τα εγγόνια τους.

Τα εγγόνια ή μερικά από αυτά πρόλαβαν να δουν αυτό που θα ονόμαζα‘στίγμα’ μιας αλλαγής της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

 Μειώθηκε, επιτέλους,  η τάση της ατομικότητας και η απληστία.

Σιγά σιγά η ποιότητα στις ανθρώπινες σχέσεις βελτιώθηκε, το άτομο γνώρισε την θέση του μέσα στην παγκόσμια κοινωνία, το κοινό συμφέρον έγινε κοινός στόχος, ο πλούτος και η καλλιέργεια μοιράστηκε μεταξύ των περιοχών και των λαών, η προσέγγιση και η συνεργασία είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία πρόσθετου πλούτου. Οι οικονομίες απαλλάχτηκαν από τις δαπάνες και την φθορά των αντιθέσεων και οι ορίζοντες της ανθρωπότητας διευρύνθηκαν.  

Η τεχνητή νοημοσύνη, το βασικότερο εργαλείο ανάπτυξης διαχωρίστηκε και πείρε ένα διαφορετικό δρόμο από τον δρόμο που η συνολική ανθρώπινη ευφυΐα  των κοινωνιών έπαιρνε. Η ανάπτυξη βρήκε καινούργιες διεξόδους με άπειρο χώρο και χρόνο.

Τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας όπως η καταστροφή του περιβάλλοντος η έλλειψη πρώτων υλών, η μόλυνση, ο υπερπληθυσμός μπόρεσαν να αντιμετωπιστούν με την ισχύ της παγκόσμιαςανθρώπινης νόησης που αξιοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη σαν ελεγχόμενο εργαλείο, γιατί, επιτέλους, ησυνολική ανθρώπινη ευφυΐα έμαθε να βάζει κοινά όρια και κοινούς στόχους.

Βέβαια, όπως κάθε παραμύθι έχει το χαρακτηριστικό της παραγωγικής φαντασίωσης, ελπίζω η αισιοδοξία μου να μην με παρέσυρε σε ουτοπιστικούς ατραπούς, γιατί δεν μπορώ να αντέξω να φανταστώ τους κινδύνους μίας άλλης εξέλιξης με τα στα σημερινά προβλήματα της ανθρωπότητας.

Τέλος , έχοντας βιώσει τις εξελίξεις, ιστορικές , τεχνολογικές και κοινωνικές του 20ου και 21ου αιώνα, για ένα πράγμα μπορώ να είμαι βέβαιος ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως θα είναι ο κόσμος σε 20 χρόνια.

Για τον λόγο αυτό κλείνω, με τα σοφά  λόγια των προγόνων μας και συγκεκριμένα τα λόγια του Σωκράτη, ¨Εν οίδα ότι ουδέν οίδα.

Οι μεγάλες κρίσεις της ανθρωπότητας και το ‘μικρόκλιμα’ των κρατών

Τα τελευταία κοσμογονικά γεγονότα είτε αυτά αφορούν οικολογικές καταστροφές, φωτιές, κατακλυσμούς, τυφώνες αύξηση της θερμοκρασίας, ξηρασία κλπ είτε αφορούν πανδημίες όπως ο Covid, είτε γεωπολιτικές ανακατατάξεις όπως η αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν μετά από 20 χρόνια αγώνων και θυσιών, είτε οι οικονομικο-πολιτικές αλλαγές με την αναβάθμιση του ρόλου της Κίνας  στην παγκόσμια αγορά δεν μπορούν παρά να προβληματίζουν την κοινωνία.

Οι προβληματισμοί αυτοί δεν μπορεί παρά να άπτονται σε αντίστοιχους τομείς που αποκτούν ιστορική φιλοσοφική και επιστημονική διάσταση που ξεπερνούν τα όρια των δυνατοτήτων και των γνώσεων ενός ατόμου πολύ δε περισσότερο ενός μη εξειδικευμένου, από την άλλη πλευρά υπάρχει στους προβληματισμούς μεγάλο ποσοστό ανάλυσης που απαιτεί κοινό νου, άλλωστε στην δημοκρατία ψηφίζουν όλοι, γνώστες και αδαείς.

Την πρώτη παρατήρηση που κάνω, λοιπόν, είναι η διάσταση των απόψεων για τις αιτίες που προκαλούν τα γεγονότα αυτά.

Ακόμα και για την κλιματική αλλαγή, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα διαφωνεί για την αιτία που προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου, άλλοι το αποδίδουν στην αύξηση του διοξειδίου του άνθρακος και άλλοι στις ηλιακές θύελλες.

Για το θέμα της ενέργειας άλλοι θεωρούν ότι η λύση θα δοθεί από την αξιοποίηση πράσινων μορφών παραγωγής και άλλοι θεωρούν την ατομική ενέργεια σαν την προσφορότερη λύση.

Στα γεωπολιτικά και οικονομικά εμπλέκονται τα αναχρονιστικά θεωρήματα θρησκειών σε αντιπαράθεση με  αποικιοκρατικές πρακτικές της δύσης που κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί την δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν πρόφαση για να συνεχίσει την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών του αναπτυσσόμενου τρίτου κόσμου, ιδιαίτερα του Μουσουλμανικού κόσμου. Μία ιδιαίτερα επικίνδυνη άποψη που προάγει και την τρομοκρατία.

Οι μαζικές μετακινήσεις των πληθυσμών που άλλοτε από τις κλιματιστικές , άλλοτε από οικονομικές συνθήκες, άλλοτε από συγκρούσεις και πολέμους δημιουργούν περίπλοκες καταστάσεις που επηρεάζουν τον κόσμο στην Δύση και την Ανατολή. Οι κοινωνίες αλλάζουν αναπόφευκτα και μετατρέπονται σε πολυπολιτισμικές κοινότητες που κλονίζουν την σταθερότητα στην προσπάθεια προσαρμογής.

Κάθε χώρα προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στην κρίση που όλα αυτά προκαλούν δημιουργώντας  το δικό της μικρόκλιμα μέσα στον ευρύτερο κυκλώνα της παγκόσμιας κρίσης.

Ακόμα και σε απλούστερα θέματα όπως η αντιμετώπιση της πανδημίας εμφανίζονται τα παράδοξα των αντιθέσεων στα πλαίσια της Ιατρικής επιστήμης. Οι αντιθέσεις αυτές παίρνουν πολιτικά αλλά και κοινωνικά χαρακτηριστικά συνωμοσιολογίας ή κοινωνικής αντίδρασης μέχρι και αντιστασιακής τοποθέτησης σημαντικών τμημάτων της κοινωνίας που προστίθενται στους παραδοσιακούς αντιστασιακούς, έτσι που, κατά καιρούς, δημιουργούν περιστασιακές ομάδες ‘αγανακτισμένων’ ή περιθωριακών, ή ακόμα και φανατικών ακολούθων ακραίων πολιτικών, εθνικιστικών  ακόμα και θρησκευτικών κατευθύνσεων.   κλπ.

Όμως οι κίνδυνοι για την αποσταθεροποίηση της υφηλίου είναι ορατοί διότι τα γεγονότα οξύνουν τις αντιθέσεις  είτε αυτές είναι εθνικές είτε οικονομικές είτε πολιτικές.

Παρατηρώντας τα γεγονότα μέσα στον εικοστό και εικοστό πρώτο αιώνα από μία ευρύτερη γωνία βλέπουμε τις εξελίξεις που παίρνουν την μορφή διαφορετικών τάσεων αποτέλεσμα των πιέσεων, όπως παγκοσμιοποίηση, Αραβική άνοιξη, εθνικός ή θρησκευτικός φονταμενταλισμός, έξαρση πολιτικών αντιθέσεων κλπ.

Αποτέλεσμα, γίνονται πλέον περισσότερο εμφανείς παρενέργειες που μετατοπίζουν το ισοζύγιο οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος παγκόσμια, βλέπε αύξηση της οικονομικής επιρροής της Κίνας, αμφισβήτηση της οικονομικής και στρατιωτικής παντοκρατορίας της Αμερικής, αναθεωρητισμός της Τουρκίας που προβάλει τον εαυτό της σαν τον εκπρόσωπο των πανταχού Μωαμεθανών προκυμμένου να αποκτήσει γεωπολιτικά πλεονεκτήματα κλπ.

Ποιες είναι όμως οι πραγματικές αιτίες που αυξάνουν τους κινδύνους;

Παλαιότερα οι σκέψεις των πολιτικών αναλυτών της δύσης προσέγγιζαν τα θέματα κυρίως επηρεασμένα από μαρξιστικές θεωρίες, δηλαδή η ισχύς του κεφαλαίου, ο περιορισμός της καπιταλιστικής παραγωγής από τον έλεγχο των αγορών και τις συγκρούσεις των συμφερόντων. Πολύ λίγοι πίστευαν ότι ο θρησκευτικός φανατισμός και ο Εθνικισμός θα μπορούσε να προξενήσει πολέμους και συγκρούσεις όπως αυτή του Αφγανιστάν που κατά την γνώμη μου κηρύσσει την έναρξη μίας αναχρονιστικής μορφής πολέμου που δεν θα έχει αποκλειστικά οικονομικά χαρακτηριστικά.

Σήμερα οι βασικές αιτίες είναι  το μεταναστευτικό, ο υπερπληθυσμός του αναπτυσσόμενου κόσμου και η υπογεννητικότητα του αναπτυγμένου κόσμου, ή μείωση των πρώτων υλών και το ενεργειακό, η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, η μείωση της επάρκειας τροφής λόγω κλιματιστικών αλλαγών και ανταγωνισμού κάλυψης γης  με την εξάπλωση των ηλιακών. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η μόλυνση του περιβάλλοντος, θαλάσσης, γης και αέρα.

Πως μπορεί να σταθεροποιηθεί η ισορροπία στην παγκόσμια κοινότητα με βάση τους παραπάνω κινδύνους;

Είναι αναμφίβολο ότι σημαντικό ρόλο παίζει η ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας, αλλά η ταχύτητα των τεχνολογικών εξελίξεων είναι σχετικά αργή, παρά το γεγονός ότι η τεχνολογία αποτελεί και αυτή στοιχείο ανταγωνισμού.

Εδώ  παίζεται και το παιχνίδι ανταγωνισμού Αμερικής Κίνας.

 Η Αμερική έχει πλέον τις δικές της φοβίες ότι θα χάσει την οικονομική αλλά και στρατιωτική κυριαρχία έναντι της Κίνας ενώ ταυτόχρονα έχει μειωμένη ανάγκη υγρών καυσίμων και αερίου από τις περιοχές της Μέσης Ανατολής και άλλων περιοχών, δεδομένης της επάρκειας που της εξασφαλίζει αυτονομία.

Τι μπορούμε να αναφέρουμε για την Ευρώπη από την οποία εξαρτάται και η πατρίδα μας;

Πέρα από την πολιτιστική της κληρονομιά, η οποία με κανένα τρόπο δεν μπορεί να θεωρηθεί ευκαταφρόνητη, η Ευρώπη δεν κατάφερε να διατηρήσει την ενότητά της, η αποχώρηση της Μ Βρετανίας ήταν ένα καθοριστικό πλήγμα για να μπορέσει η Ευρώπη να καταστεί ένας πόλος που θα μπορούσε να αποκαταστήσει μία ισορροπία μεταξύ Αμερικής

και Κίνας.

 Η Ευρώπη κυριαρχήθηκε από την Γερμανία η οποία εξαρτάτε τόσο από την ίδια την Ευρώπη αλλά και τον υπόλοιπο αναπτυσσόμενο κόσμο συμπεριλαμβανομένου και του κόσμου του Ισλάμ. Δηλαδή βρίσκεται σε μία αντίστοιχη θέση του δεύτερο παγκόσμιο πόλεμου, τηρουμένων βέβαια των αναλογιών και των διαφορετικών γεωπολιτικών και ιστορικών διαφορών. Με λίγα λόγια η Γερμανία δεν καλύπτεται μόνο από την Ευρωπαϊκή αγορά, έχει την ανάγκη του Ισλαμικού χώρου και της Αφρικής. Αυτό την διαφοροποιεί από πολλές Ευρωπαϊκές χώρες.

Κατά κάποιο τρόπο η απόσπαση της Μ Βρετανίας συνέβαλε στην  αποτυχία του πειράματος της δημιουργίας μία ενωμένης Ευρωπαϊκής οντότητας. Η Ευρώπη Στροβιλίζεται και αυτή στο ‘μικρόκλιμα’ των ιδιαιτεροτήτων των κρατών που την αποτελούν μέσα στην θύελλά που προξενούν τα παγκόσμια γεγονότα.

Αναπόφευκτα λοιπόν και η Ελλάδα, μία χώρα δέκα εκατομμυρίων στροβιλίζεται μέσα στο δικό της μικρόκλιμα χωρίς να μπορεί να επηρεάσει ή να παίξει σημαντικό ρόλο στην μεγάλη εικόνα, προσπαθεί με κάθε τρόπο να προφυλαχτεί από τις επιπτώσεις των μεγάλων ανακατατάξεων.

Το μέγεθος της Ελλάδας δεν πρέπει να αποτελέσει παράγοντα αναστολής της προσπάθειες προσαρμογής στα νέα δεδομένα προκυμμένου η ίδια να επιβιώσει.

Βασικό παράγοντα επιλογής αποτελεί .η προτεραιότητα των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με το δικό μας ‘μικρόκλιμα’.

Η Ελλάδα απειλείται από τα περισσότερα τρέχοντα γεγονότα, όπως κλιματολογικές συνθήκες, απειλή εθνικής κυριαρχίας, μεταναστευτικό, υπογεννητικότητα, διαχείριση ανθρωπίνου δυναμικού κλπ. Από πού να ξεκινήσει κανείς;

Είναι γεγονός ότι αρκετός κόσμος αλλά και πολιτικά κόμματα έχουν αρχίσει να κατανοούν την ανάγκη προσαρμογής αλλά τα προβλήματα είναι πολύ μεγάλα και η αντιμετώπισης τους φαίνεται ανυπέρβλητη όταν τα γεγονότα εμφανίζονται ταυτόχρονα.

Ας παρατηρήσουμε τις πρόσφατες κρίσεις:

Καταστροφές μεγάλων εκτάσεων δασών που συμπαρασείρει τμήματα της πρωτογενούς παραγωγής, μεταναστευτικό, απώλεια προσωπικού δυναμικού στο εξωτερικό που αυξάνει την υπογεννητικότητα, κοινωνικά προβλήματα από αδυναμία απορρόφησης διαφορετικών πολιτισμικά εισροών ατόμων που τελικά επιβαρύνουν οικονομικά τον εθνικό προϋπολογισμό, Εθνικούς κινδύνους που μας υποχρεώνουν σε αμυντικούς εξοπλισμούς που με την σειρά τους επιβαρύνουν τον εθνικό προϋπολογισμό αντλώντας πόρους από τομείς όπως η παιδία , υγεία και άλλες υποδομές που σχετίζονται με την ανάπτυξη, πολιτικό σύστημα που δεν έχει ξεπεράσει παλαιότερες πληγές από εμφυλιο-πολεμικές καταστάσεις, την στιγμή που απαιτείται η μέγιστη συναίνεση για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων που έχουν αποκτήσει υπαρξιακή υπόσταση.

Δεν θέλω να αναπτύξω περισσότερο πολιτικές τοποθετήσεις γιατί ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι η συνειδητοποίηση της κρισιμότητας της εποχής που διανύουμε και όχι η κατά περίπτωση κριτική.

Υπάρχουν αρκετά προβλήματα που η λύση τους άπτεται στον κοινό νου ενώ η δράση επαφίεται τόσο στις εκάστοτε κυβερνήσεις όσο και στην αλλαγή της νοοτροπίας ενός λαού που έχει αποδείξει ότι διαθέτει δυνάμεις που τον βοήθησαν να επιβιώσει, διαχρονικά, μέσα από σοβαρές αντιξοότητες, μόνο που σήμερα τα προβλήματα είναι πολύ σύνθετα και μέσο αντιμετώπισης απαιτούν μεγαλύτερη ευελιξία και εφευρετικότητα.

 Η Ελλάδα είναι η τρίτη χώρα στο κόσμο που εξαρτάται από τον τουρισμό μετά από τις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη,  μεγάλο πλεονέκτημα για αξιοποίηση αλλά και μειονέκτημα που μας κάνει ευάλωτους σε μεταβολές, οικονομικές, κλιματολογικές, και συνθήκες ασφάλειας.

Η Ελλάδα είναι τα σύνορα της Ευρώπης γεγονός που την καθιστά στόχο για εκατομμύρια οικονομικών μεταναστών και προσφύγων. Θα μπορούσε αυτό το γεγονός να αποτελέσει πλεονέκτημα ταυτόχρονα με μειονέκτημα;

Πολλοί θα έλεγαν ναι αν μπορούσε η Ελλάδα να διαχειριστεί θέματα ασφαλείας, πολυπολιτισμικότητας.

Οι καταστροφές των δασών  ακολουθείται από πλημύρες, μήπως τα αντιπλημμυρικά έργα θα πρέπει να συνδυαστούν με την αξιοποίηση των υδάτινων πόρων που και αυτά αποτελούν μέσο αντιμετώπισης της λειψυδρίας και της επερχόμενης ξηρασίας;

Ειδικά για τα νησιά αλλά και όχι μόνο, η διαμόρφωση του εδάφους θα μπορούσε να σχεδιαστεί για την δημιουργία  φυσικών δεξαμενών για την ενίσχυση της άρδευσης.   

Σήμερα παρά ποτέ η συνδυαστικές λύσεις που αξιοποιούν τις υφιστάμενες μορφολογικές συνθήκες αλλά και άλλες καταστάσεις που υφίστανται σε κάθε  κράτος ή περιοχή αποτελούν αναγκαία παράμετρο για την αντιμετώπιση αυτού που ονομάζουμε πλέον μικρόκλιμα με μεταφορική και πραγματική έννοια.

Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να αντιμετωπίζουμε θέματα όπως η βελτίωση και αξιοποίηση τομείς όπως η υγεία, η παιδία, η πρωτογενής παραγωγή, η ενέργεια, η βιομηχανία η τεχνολογία και τόσοι ακόμα τομείς.

Τέλος η καλύτερη συνειδητοποίηση των ιδιαιτεροτήτων, πλεονεκτημάτων αλλά και μειονεκτημάτων του λαού μας καθώς και η αξιοποίηση της  πνευματικής μας κληρονομιάς θα πρέπει να συμπεριληφθεί στη εξίσωση αυτή για να πετύχουμε τα βέλτιστα αποτελέσματα με στόχο την επιβίωση της πατρίδας μας.

Δεν θα ήθελα να απορυθμίσω περισσότερα παραδείγματα συνδυαστικών δράσεων σε άλλους πολυάριθμους τομείς, αυτό αποτελεί έργο των κυβερνήσεων και των ειδικών επιστημόνων, απλά στόχος μου είναι η αφύπνιση των αναγνωστών μου για μία κατεύθυνση που πρέπει ο λαός να σκέπτεται και να αξιολογεί τις δράσεις τόσο του κρατικού μηχανισμού αλλά και να εφαρμόσει σε μεγαλύτερο βαθμό μία αυτοκριτική και να μειώσει τα γηγενή ελαττώματα του λαού μας που περιλαμβάνει την έλλειψη κουλτούρας συνεργασίας και εύκολης κρητικής, ακόμα και αδράνειας όταν τα συμφέροντα δεν είναι άμεσα για τον κάθε ένα από εμάς.

Τα συμφέροντα είναι πλέον περισσότερα κοινά παρά ποτέ.