Archives for category: ΣΚΕΨΕΙΣ

Στο μέσο του κυκλώνα 

ΚΥΚΛ'ΩΝΑΣ.jpg

 

Με πιάνει κάθε λίγο η φιλοσοφική μου διάθεση και προβληματίζομαι προσπαθώντας κάθε φορά να βλέπω τα πράγματα απαλλαγμένος από τυχόν δικές μου προκαταλήψεις και το κατεστημένο του περιβάλλοντός μου, εθνικό, πολιτικό ακόμα και θρησκευτικό.

Δύσκολο πράγμα, θα έλεγα ακόμα και λίγο υπεροπτικό.

Προσπαθώ να αντιληφθώ τους λόγους που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την δραματική πτωχευτική κατάσταση χωρίς να επηρεάζομαι από καμία κομματική συνταγή ή σκοπιμότητα.

Συνειδητοποιώ ότι ανήκω σε μία γενιά που ευνοήθηκε και βρίσκεται μεταξύ γενεών που από την μία πλευρά υπάρχει η γενιά που έζησε στα αποκαΐδια μεγάλων πολέμων, καταστροφών, και εθνικών ανακατατάξεων και από την άλλη πλευρά ακολουθεί η γενιά που  ακολουθεί, η οποία επιβιώνει σε  μία  κατάσταση που υποκρύπτει μία εικονική ‘Νιρβάνα’. Μία Νιρβάνα που μοιάζει με το κέντρο ενός κυκλώνα, χωρίς να γίνεται αντιληπτό ακόμα τι ακολουθεί. Μια ‘νεολαία’ αιώνιων φοιτητών και μεσηλίκων ‘ηλικιωμένων’ που γεύεται το γλυκό επιδόρπιο ενός πλούσιου γεύματος, που μερικούς αποχαυνώνει, άλλους καταβάλει, άλλους, τους περισσότερο αφυπνισμένους, τους δραστηριοποιεί γιατί υποψιάζονται την επερχόμενη λαίλαπα αλλαγών που δεν μπορούν να ελέγξουν. Την τρέχουσα κρίση της Ελλάδας την θεωρώ ‘Νιρβάνα’ μπροστά στις αναστατώσεις που προβλέπω  ότι θα έρθουν.

Στους προβληματισμούς μου αυτούς με βοηθούν να εμβαθύνω, οι αντιφατικές απόψεις και συμπεριφορές συγχρόνων μου καθώς και οι μελέτες της ιστορίας, οι αφηγήσεις και εμπειρίες των μεγαλύτερων μου, και οι παρατηρήσεις των δραστηριοτήτων των νεότερων.

Το μείγμα των παρατηρήσεων και των συγκρούσεων συνθέτουν ένα πολύ παραγωγικό περιβάλλον, χωρίς, όμως, πάντα, να φτάνω σε τελικά συμπεράσματα.

Ποιοι είναι λοιπόν οι προβληματισμοί που με ταλαιπωρούν;

Δεν είναι πολύ μακριά από τους κοινούς προβληματισμούς, που αφορούν τα τρέχοντα προβλήματα και τις διαθέσιμες επιλογές που έχουμε σαν κοινωνία.

Πώς αντιμετωπίζει κανείς την τρομοκρατία, πολιτική ή θρησκευτική, την μετανάστευση που αλλοιώνει τα εθνικά χαρακτηριστικά ολόκληρων κρατών, την διαφορετικότητα, την τεχνολογική εξέλιξη, την εξάρτηση της οικονομίας από την πολεμική βιομηχανία, ποια είναι τα όρια του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού στην ανάπτυξη, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις.

Ποια η ηθική των πολέμων ; Υπάρχει;

Πώς αντιμετωπίζεις τον θρησκευτικό φανατισμό σε συνδυασμό με τις πολιτισμικές αποστάσεις. Πώς αντιμετωπίζεις τον θρησκευτικό μεσαίωνα του ISIS, αλλά και άλλων ηπιότερης μορφής φανατισμούς.

Πως βοηθάς να φέρεις τις γενιές κοντύτερα; Μπορείς; Μήπως και δεν έχει σημασία;

Πολύ ανησυχώ  για την γενιά που θα χρειαστεί ν απαντήσει στα διλήμματα αυτά, ταυτόχρονα με πάρα πολλά πρακτικά προβλήματα, με κυριότερο απ’ όλα τον ταχύ ρυθμό των εξελίξεων και τον καταιγισμό των μεταβολών που θα έρχονται σε όλους τους τομείς.

Από πλευράς μου τείνω να επικεντρώνομαι στα γενικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά και στις επιπτώσεις τους όπως, για παράδειγμα, την θετική επίπτωση της αυτογνωσίας και αντίθετα, την αρνητική επίπτωση του φανατισμού.

Ξεκινώ από τα γενικά και ανθρώπινα χαρακτηριστικά, κυρίως των ανθρώπων που καθοδηγούν τις κοινωνίες μας γιατί αυτά είναι καθοριστικά στην διαμόρφωση των συνθηκών που επιτρέπουν την υιοθέτηση βέλτιστων επιλογών.

Δεν πιστεύω στους αιθεροβάμονες, ανερμάτιστους πολιτικούς, τους ανελαστικούς, δογματικούς και αμετροεπείς, θεωρητικούς, τους φανατικούς εκφραστές οιασδήποτε παράταξης η κοσμοθεωρίας.

Μου αρέσουν οι ρεαλιστές, οραματιστές πολιτικοί, που είναι σε θέση να αντιληφθούν την ταχύτητα με την οποία επέρχονται δραματικές αλλαγές που δεν προσομοιάζουν με τις παλαιότερες εμπειρίες που επέβαλαν λύσεις με μέσα και μεθόδους κατάλληλες για παρελθούσες εποχές .

Έχουμε μάθει να παρατηρούμε τις εξελίξεις των κοινωνιών, ανάπτυξη και πτώση πολιτισμών που χαρακτηρίζονται από συνθήκες ανεξάντλητων πόρων , μέσων και γης.

Για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε προβλήματα με χαρακτηριστικά ‘κλειστού κυκλώματος’, πεπερασμένων μέσων , υπερπληθυσμού, ανεξέλεγκτης τρομοκρατίας, μέσων μαζικής καταστροφής κλπ.

Οι διάδοχες γενεές θα πρέπει να συμβιβαστούν με τις αλλαγές των παραδοσιακών αξιών όπως η αποδοχή των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, την ανοχή στην διαφορετικότητα αλλά και στην σκληρότητα νόμων που θα επιβάλλονται για την βιωσιμότητα σε περιβάλλοντα ‘κλειστών κυκλωμάτων’. Πρώτο θύμα των αλλαγών θα είναι το μοντέλο ανάπτυξης.

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα προκύψει από το καινούριο μοντέλο ανάπτυξης, ελεγχόμενος καπιταλισμός, κατάργηση των δημοκρατικών πολιτικών συστημάτων, επιβίωση του ισχυρότερου, ισοπεδοτικές κοινωνίες ολοκληρωτικών καθεστώτων;

Πλησιάζουμε να διερωτηθούμε στα όρια επιστημονικής φαντασίας.

Όμως ακριβώς για τον λόγο αυτό χρειαζόμαστε πολιτικούς με διορατικότητα και ευρηματικότητα, απαλλαγμένους από αγκυλώσεις και προκαταλήψεις κολλημένους σε αρχέγονα πρότυπα που δεν προσφέρουν πολλά στην σημερινή εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας.

ΝΚ

Advertisements

επαναστασις.jpg

Το άρθρο αυτό στόχο έχει να τονίσει, στο στέλεχος μίας επιχείρησης μεσαίου η μεγάλου μεγέθους, την ανάγκη να ερευνήσει την τεχνολογία ECM, σε σχέση με το αντικείμενο της δραστηριότητας της εταιρίας του, με ευρύτητα, εν όψη τόσο της δυνατότητας  άμεσης μείωσης του λειτουργικού κόστους, όσο και της συνειδητοποίησης των σημαντικών αλλαγών που έρχονται και θα επηρεάσουν σοβαρά τον τρόπο λειτουργίας των περισσοτέρων επιχειρήσεων.

Η 3η τεχνολογική επανάσταση

Συχνά επικοινωνώ μαζί σας περιγράφοντας τα πλεονεκτήματα της τεχνολογίας Enterprise Content Management. (Διαχείριση Εταιρικής Πληροφορίας)

Σήμερα θα ήθελα να υπογραμμίσω τον ρόλο που παίξουν οι τεχνολογίες Enterprise Content Management στην προαγωγή της 3ης τεχνολογικής επανάστασης που έχει ήδη έχει ξεκινήσει.

Ο όρος 3η τεχνολογική επανάσταση

Ο όρος 3η τεχνολογική επανάσταση σιγά σιγά καθιερώνεται με τους ορίζοντες που ανοίγονται από τις νέες τεχνολογίες επικοινωνιών, τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης (machine learning)  , ‘έξυπνης’ ρομποτικής , της υιοθέτησης των μεγάλων βάσεων πληροφοριών (BigData) και από τις επιπτώσεις που, μετά βεβαιότητας, θα έχει η επανάσταση αυτή στις οικονομικές, κοινωνικές και  αναπόφευκτα πολιτικές εξελίξεις.

Τα πρώτα δείγματα

Η 3η τεχνολογική  επανάσταση έχει επιπτώσεις πρωταρχικά, στις προηγμένες βιομηχανικά κοινωνίες που η μαζικότητα και πολυπλοκότητα στις γραμμές παραγωγής είναι πολύ μεγάλες και όπου η αυτοματοποίηση έχει μεγαλύτερα περιθώρια βελτίωσης.

Το πρώτο στάδιο ένταξης στην 3η τεχνολογική επανάσταση για μια επιχείρηση είναι η υιοθέτηση τεχνολογιών ECM, όπως θα εξηγήσω πάρα κάτω.

Η Ελληνική αγορά

Η έλλειψη μεγάλων βιομηχανικών μονάδων στην Ελληνική αγορά περιορίζει σημαντικά την εμπειρία των στελεχών διοίκησης επιχειρήσεων σχετικά με τα οφέλη που προκύπτουν από την εφαρμογή αυτών των τεχνολογιών.

Ακόμη περισσότερο καθυστερεί την συνειδητοποίηση των επερχόμενων αλλαγών που η 3η τεχνολογική επανάσταση θα επιφέρει τα επόμενα χρόνια. Αυτές οι αλλαγές, θα επηρεάσουν τόσο τις δομές παραγωγής, όσο και τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες εργασίας και του διεθνούς ανταγωνισμού.

Στην Ελληνική αγορά, οι  φορείς που εμφανίζουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά, αλλά και την ανάγκη έγκαιρης προσαρμογής στις εξελίξεις, περιλαμβάνουν, το δημόσιο, τον χρηματοοικονομικό τομέα αλλά και τις εταιρίες παραγωγής και διανομής προϊόντων ( τρόφιμα, ποτά, φάρμακα, αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα μεγάλου αριθμητικού όγκου).

Ακόμη πιο έντονη ανάγκη παρουσιάζεται στους κάθετους τομείς των Supermarkets, Νοσοκομείων, Ναυτιλίας και Ασφαλειών ( ιδιαίτερα στις ασφάλειες αυτοκινήτων για την διαχείριση ζημιών) , καθώς οι τελευταίες συνδυάζουν μεγάλη πολυπλοκότητα διαδικασιών και μεγάλους αριθμητικούς όγκους.

Ευκαιρίες για την ελληνική οικονομία

Η άφιξη της 3ης τεχνολογικής επανάστασης εμφανίζει ορισμένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικά  πλεονεκτήματα και ευκαιρίες για την βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, δεδομένου ότι, η αναδιάρθρωση των μεγάλων βιομηχανικών μονάδων, απαιτεί αρκετό χρόνο μετασχηματισμού (Reengineering) που σήμερα επιτελείται παγκόσμια.

Ευτυχώς, δεν χρειάζεται να αναδιαρθρώσουμε κάποια βαριά βιομηχανία (πχ. Αυτοκινητοβιομηχανία ) την οποία δεν έχουμε. Αντίθετα μπορούμε να αναβαθμίσουμε άμεσα και εύκολα συγκεκριμένους τομείς και να διατηρήσουμε την πρωτοπορία, όπου την έχουμε, επεκτείνοντάς, για παράδειγμα, την αναβάθμιση του τομέα υγείας και ασφάλισης σε συνδυασμό με τον τουρισμό που είναι η βαριά βιομηχανία της χώρας.

Κλάδοι όπως η ναυτιλία, η επόμενη ελληνική παγκόσμια κυριαρχία, μπορούν να ωφεληθούν διατηρώντας την ανταγωνιστικότητά τους στην ασφάλεια και την αξιοπιστία, στην ποιότητα, στη ταχύτητα των μεταφορών, στη διαχείριση προσωπικού κλπ.

Μία ακόμη ευκαιρία για την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής οικονομίας με την αξιοποίηση της τεχνολογίας ECM αποτελεί τόσο ο κλάδος εισαγωγών και εξαγωγών όσο και η μεταποίηση καθώς και οι εταιρίες logistics  που σχετίζονται με την διαχείριση των διαδικασιών εισαγωγών εξαγωγών εκτελωνισμού και διακίνησης.

Βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε αντιπαράθεση με το πρόβλημα μείωσης του ανθρώπινου δυναμικού

Η 3η τεχνολογική επανάσταση και κατ’ επέκταση η τεχνολογία ECM κυρίως αφορά την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας που δεν σχετίζεται απαραίτητα με την μείωση του ανθρώπινου δυναμικού, αλλά αφορά στην αύξηση της αποδοτικότητας του ίδιου του ανθρώπινου δυναμικού, στην εξοικονόμηση δαπανών σε μέσα και υλικά, στη βελτίωση των διαδικασιών, στη μείωση, ακόμα και εξάλειψη των σφαλμάτων και τέλος αφορά στην ευελιξία της επιχειρησιακής μονάδας, ώστε να προσαρμόζεται στις απότομες αλλαγές των συνθηκών της αγοράς.

Βέβαια θα ήταν υποκριτικό να μην τονίσω ότι, μία από τις σοβαρότερες επιπτώσεις της 3ης τεχνολογικής επανάστασης θα είναι η μείωση διαθεσίμων θέσεων εργασίας και η πραγματική πρόκληση θα είναι ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος της ανεργίας .

Η αύξηση της ανεργίας, ή  η κάποια μείωση των ωρών εργασίας, είναι  ταυτόχρονα βέβαιο ότι, θα λειτουργήσει σαν μοχλός  για μια νέα κοινωνική προσαρμογή με την βελτίωση των συνθηκών εργασίας των εργαζομένων (όπως έγινε και παλαιότερα).   

Η τεχνολογία ECM προάγγελος ένταξης της τεχνητής νοημοσύνης 

Είναι εύλογο να αναρωτηθεί κανείς πού υπάρχει η συσχέτιση της τεχνολογίας ECM με την επόμενη φάση προσαρμογής της παραγωγικής διαδικασίας  που είναι η σταδιακή εφαρμογή της αυτοματοποίησης εργασιών και διαδικασιών αξιοποιώντας την τεχνητή νοημοσύνη, την ρομποτική σε συνδυασμό με τον τεράστιο όγκο πληροφοριών που παράγουν οι επιχειρήσεις καθημερινά  (Big Data).

Σαν παράδειγμα, υπογραμμίζω ότι τα συστήματα ECM περιλαμβάνουν τόσο, τις τεχνολογίες ψηφιοποίησης εγγράφων και εικόνων με δυνατότητες αυτόματης αναγνώρισης του περιεχομένου τους, όσο και τα συστήματα παρακολούθησης ροής εργασίας και διαδικασιών (BPM),  μέσω των οποίων  αξιολογούνται, επεξεργάζονται και διαμοιράζονται οι πληροφορίες.

Ο συνδυασμός των παραπάνω εργαλείων επιτρέπει σε ένα σύστημα ECM να αναγνωρίζει στοιχεία και δεδομένα από εκατοντάδες πηγές διαφορετικών εισερχόμενων έγγραφων, διαφόρων τύπων και κατηγοριών και αξιοποιώντας τη γνώση που αντλείται από αρχεία ‘big data’,  να χαρακτηρίζει, να ταξινομεί  τις πληροφορίες αυτές και να τις δρομολογεί σε διαφορετικούς παραλήπτες, χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση, ώστε να εκτελεστούν οι επόμενες δραστηριότητες ( πχ. έλεγχος, εγκρίσεις, λογιστικοποιήσεις κλπ.) .

Με αυτό, το σχετικά απλό παράδειγμα, ελπίζω να γίνεται αντιληπτό  πώς, με την παρεμβολή των τεχνολογιών ECM, εφαρμόζεται σταδιακά, η κατάτμηση φάσεων της όποιας παραγωγικής διαδικασίας, που τελικά οδηγεί στην αντικατάσταση του ανθρώπινου παράγοντα με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης.

Η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα

Η διαδικασία της μετάβασης αρχικά ξεχωρίζει το έργο σε κάθε στάδιο της παραγωγικής διαδικασίας, ώστε να απαιτεί όλο και λιγότερη ανθρώπινη παρέμβαση ( που μπορεί σε πρώτη φάση να καλύπτεται από προσωπικό χαμηλότερου κόστους) , αλλά αργότερα κάθε στάδιο αντικαθίσταται από συστήματα και αυτοματισμούς τεχνικής νοημοσύνης.

Τελειώνω κάνοντας την παρατήρηση που υπογραμμίζει την σημασία έγκαιρης προσαρμογής στις μεταβαλλόμενες συνθήκες που επιβάλουν οι εκάστοτε τεχνολογικές εξελίξεις:

  1. Η 1η Τεχνολογική επανάσταση. Ακολούθησε ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος
  2. Η 2η  Τεχνολογική επανάσταση. Ακολούθησε ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος
  3. Η 3η Τεχνολογική επανάσταση. Τι θα ακολουθήσει;

Με το ερώτημα αυτό σας αφήνω και σας προτρέπω να διερευνήσετε ακόμη περισσότερο τους τομείς εφαρμογής των τεχνολογιών  EnterpriseContent Management σε σχέση με το αντικείμενο της δικής σας επιχείρησης.

Το πρόβλημα αφορά την επιβίωση της επιχείρησή σας μέσο-μακροχρόνια.

Μια πλοήγηση στο site της εταιρίας www.modus.gr είμαι βέβαιος θα προξενήσει σημαντικό ενδιαφέρον για το αντικείμενο.

NK

 

Άρθρο του ιδίου  στο site της Modus

http://www.modus.gr/afipnisi-epixirimatikis-kai-politikis-koinotitas/

 

αστραπες.jpg

Ο μονότονος ήχος του τραίνου σε ναρκώνει, σου κλείνει τα μάτια.

Βλέπεις από το παράθυρο τα λαγκάδια της ζωής σου

τα δάση, τις γέφυρες πάνω από τους γκρεμούς.

Βλέπεις μέσα από το φως του φεγγαριού, τις ανταύγειες  από τις αστραπές η τον ήλιο που εναλλάσσεται με το απότομο σκοτάδι της σήραγγας .

Πάνω στις ράγες μιας διαδρομής με λίγες διακλαδώσεις και πολλούς σταθμούς

Με ένα τέρμα, γνωστό σαν το πεπρωμένο σου.

ΝΚ

 

Εσύ πόσες ζωές συνειδητά εβίωσες;

ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.jpg

Είναι αυτός ο κόσμος ένας και μοναδικός;

Η μήπως ο κάθε ένας από μας  βλέπει και παρατηρεί το πως αυτός αισθάνεται υποκειμενικά τον κόσμο;

Και αν αυτός ο ένας κόσμος, ο ιδιωτικός αλλάζει διαχρονικά και αποτελείται από αποτυπώσεις ή αντανακλάσεις  των  αισθήσεων ή ψευδαισθήσεων μιας υποκειμενικής πραγματικότητας που σχηματίζεται μες’ το ανθρώπινο μυαλό του, τότε, πόσες πολλές πραγματικότητες χωρά αυτός ο ένας και μοναδικός κόσμος ο ιδιωτικός για κάθε ένα από μας;

Και αν η αποτύπωση αυτή συνθέτει του καθενός την  συνειδητότητα τότε και το όνειρο ακόμα και οι επιθυμίες δεν αποτελούν βιώματα;

Κι αν είναι έτσι, πόσα βιώματα μπορούν να συνυπάρξουν σ’ αυτόν τον ένα  κόσμο, τον ιδιωτικό;  Πόσες διαχρονικές, ξεχωριστές ζωές και κόσμους βιώνουμε μέσα μας, ο καθένας από εμάς;

Μένω ανήμπορος να φανταστώ, να ξεχωρίσω και να  μετρήσω τους κόσμους που αγκαλιάζω μέσα μου, πόσο πολύ δε περισσότερο γίνομαι ανήμπορος να αναλογιστώ τους κόσμους που υπάρχουν γύρω μου.

Ω τι απέραντος κόσμος φίλοι μου! Τι πλούτος! Άπειρος ο αριθμός των κόσμων που δεν βάζει ο νους σου.

Εσύ πόσες ζωές, μες την ζωή σου εβίωσες;  Τι έζησες τι έχασες;  Ποιους κόσμους είδες και  πόσους άφησες να περάσουν δίπλα σου χωρίς να έχεις τα μάτια ανοιχτά και τις αισθήσεις σου να καταλάβεις;

Είσαι φτωχός η πλούσιος παγιδευμένε φίλε μου σε μια ζωή απελπιστικά μονότονη λάτρης μιας εικονικής ασφάλειας και οπαδός μιας ανύπαρκτης μοναδικότητας;

ΝΚ

 

 

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ.png

Γράφω συχνά για να εκφρασθώ και για να ερμηνεύσω αυτά τα συναισθήματα που με πνίγουν ιδιαίτερα σε περιόδους που η κοινωνική αδικία είναι σε έξαρση.  Περιπλανιέμαι ανάμεσα στις  λέξεις και στις έννοιες που πολλές φορές με ξεσκίζουν γιατί μοιάζουν με τα αποδημητικά πουλιά που πάνε και έρχονται και σε κάνουν να αναρωτιέσαι πως η φύση τα εξοπλίζει με τέτοια αλάθητη πυξίδα και ρολόι ακριβείας.

Προσπαθώ να προσγειώσω τις σκέψεις μου στην πραγματικότητα, να τις κατεβάσω στο επίπεδο της κοινής λογικής, να διαγνώσω την πηγή των προβλημάτων, των ανθρώπινων λαθών ,προκαταλήψεων  κινήτρων και αδυναμιών.  Προβληματίζομαι  με την διαχρονικότητα , για  τις πραγματικές διαστάσεις του χρόνου και του χώρου μέσα στους οποίους τα γεγονότα  εξελίσσονται.  Αναγκάζομαι να προσεγγίσω τα θέματα τόσο με το συναίσθημα όσο και ρεαλισμό που αναγκαστικά με υποχρεώνουν να βλέπω τα πράγματα  και από διαφορετικές  οπτικές, συμπεριλαμβανομένης της σκοπιάς της πολιτικής και της οικονομίας  που συχνά υποκρινόμαστε ότι  ακολουθούν τον δρόμο του ρεαλισμού  και επιβάλουν τον δικό τους  ρυθμό .

Παλινδρομώ  μεταξύ ρεαλισμού και συναισθήματος , του δεύτερου επίπεδου της ανθρώπινης υπόστασης  και συνειδητοποιώ  ότι ζει σχεδόν αυτόνομα, ανεξάρτητα από την λογική και την πραγματικότητα, αυτό το κομμάτι που τρέφεται από την ομορφιά της τέχνης , της μουσικής, της ποίηση, του θεάτρου αλλά και τα συναισθήματα, όπως ο  έρωτας, η αγάπη, η λύπη, η χαρά από όπου και αν προέρχεται, αλλά και από τον πόνο που τα συναισθήματα και η ευαισθησία προκαλούν. Σε αυτή την πλευρά έρχονται  και προσκολλούνται  μερικά ακόμα όμορφα αλλά και άσχημα ανθρώπινα συναισθήματα  που προβάλουν πολλές από τις ανθρώπινες αδυναμίες και ελαττώματα , όπως ο εγωκεντρισμός  ο φθόνος  που και αυτά παίζουν τον ρόλο τους περισσότερο από ότι εκ πρώτης όψεως υποψιαζόμαστε.  

Επικίνδυνος δρόμος, σκέπτομαι, η ισορροπία δεν είναι εύκολη πρέπει να ισορροπείς μεταξύ της ενόρασης και της δράσης.

Η τέχνη και τα συναισθήματα, αναλογίζομαι, έχουν την δική τους επιρροή και δράση επάνω στην ανθρώπινη προσωπικότητα που είναι διαχρονική και πολλές φορές ποιο αποτελεσματική και από την στυγνή λογική. Πολλές φορές αυτά ανταγωνίζονται. Στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μην θυμηθώ ένα απόσπασμα από κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη:

“Δυστυχώς, όσο πληθαίνουν οι σπουδασμένοι τόσο η αντίληψη χάνεται Πρόκειται για μια χωριατιά της μάθησης που μας απαγορεύει να βλέπουμε  την  ζωή σαν αίνιγμα, χωρίς και να μας φέρνει αποδείξεις ότι  δεν είναι. Συντεταγμένοι διοπτροφόροι  θεσμοθετούν στο όνομα της ρυτίδας και των ψηφιακών αριθμών , οι άθλιοι, την στιγμή που εσύ κοιτάς πώς να υποκαταστήσεις, γράφοντας, το νοητό σώμα σου στο «τρέχων σώμα», ώστε να αποφύγεις τα γηρατειά.”

Το νόημα του Ελύτη είναι λίγο απόμακρο ωστόσο  αρκετά  εξειδικευμένο , αν ο προσδιορισμός ‘άθλιοι’ επικεντρώνεται στους ενασχολούμενους με τα υλιστικά προβλήματα, πόσο ποιο ‘άθλιους’ θα αποκαλούσε αυτούς που εν ονόματι προσπορισμού υλιστικών η άλλων συμφερόντων θα εκμεταλλευόταν ανθρώπινα συναισθήματα.

Καταθλίβομαι λοιπόν και εξοργίζομαι όταν ανακαλύπτω  συγκεκριμένες  ενέργειες  που υιοθετούν  πρακτικές που εκμεταλλεύονται συνειδητά ανθρώπινες αδυναμίες η άγνοια. Δυστυχώς αυτή είναι και η συνήθης  πρακτική των ενασχολούμενων με τα δημόσια στην πατρίδα μας και αυτό με υποχρεώνει να εμπλέκομαι όλο και περισσότερο με τα κοινά. Αισθάνομαι την ανάγκη να προστατευτώ αλλά και να προστατεύσω.

Το θυμικό του Έλληνα είναι τελικά και η Αχίλλειος πτέρνα του έθνους μας. Αυτό παρατηρούμε σε πολλές εκδηλώσεις της καθημερινότητας, είτε αφορά την κοινωνικότητα ή την πολιτική.

Το θέμα δεν θα ήταν σημαντικό διότι όταν τηρούνται τα όρια η αλληλεπίδραση του θυμικού με την λογική ακόμα και την σκοπιμότητα δεν θα ήταν τόσο απεχθές αν δεν παραβιαζόταν τα όρια της ηθικής.

Ποιος θα είχε αντίρρηση για τον «θούριο» του Ρήγα, το «Ματχαουζεν»  του Θεοδωράκη ακόμα και τα αντιστασιακά τραγούδια την περίοδο της επταετίας, ακόμα και τα αντάρτικα της περιόδου του εμφύλιου, όμως η οικειοποίηση συμβόλων και εννοιών με την μορφή του ηθικού πλεονεκτήματος μίας παράταξης η ο αφορισμός μιας άλλης με βάση την οικειοποίηση  η τον αφορισμό μιας  τέχνης είναι μία απαράδεκτη και επικίνδυνη πρακτική από οποιαδήποτε πλευρά και αν προέρχεται, είτε  εθνικιστική με το πρόσχημα της πατριδοκαπηλίας  είτε του προστάτη των αδυνάτων .

 

ΕΣΥ ΤΙ ΕΙΣΑΙ;

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΕΞΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ,

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΕΝΤΡΩΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΑΝΑΤΙΚΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΕΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΛΕΦΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.

ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΚΕΡΑΙΟΣ.

ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ.

ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ.

ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΤΗΣ.

ΤΙΤΛΟΣ ΤΙΜΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΥΜΠΟΝΕΤΙΚΟΣ.

ekseliksi-anthrwpou
ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ
Ένας από τους πιο επιτυχημένους επενδυτές της Wall Street Jeremy Grantham
εκμυστηρεύεται τα πράγματα που θεωρεί πως συνιστούν απειλές για το παγκόσμιο οικονομικό σκηνικό
Ο θρυλικός επενδυτής λοιπόν ανησυχεί για έναν κόσμο που δεν μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται όπως επιθυμεί, δεν κυβερνάται σωστά, είναι γεμάτος από ηγέτες που απατούν τους εαυτούς τους σχετικά με τις δυνατότητές τους και την αποτελεσματικότητα τους, εξαντλούνται οι προμήθειές του και κυριαρχείται από ζώα με περιορισμένες δυνατότητες: τους ανθρώπους.
Δεν μπορώ να κρύψω την απομόνωση που αισθάνομαι όταν έρχομαι σε επαφή με ορισμένα από τα φαινόμενα της εποχής μας.
Αισθάνομαι απομόνωση σαν μία έκφραση της αδυναμίας μου να εκφράσω την αντίθεσή μου σε πολλά από τα τεκταινόμενα αυτή την περίοδο σε πολλούς τομείς, είτε αυτά παρατηρούνται στην πολιτική, είτε στην καθημερινότητα της κοινωνικής ζωής, είτε στην οικονομία, την παιδία, την εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας, την αξιοποίηση της τέχνης, της επιστήμης, της φιλοσοφίας, της θρησκείας, των μέσων επικοινωνίας και τόσους άλλους τομείς που χαρακτηρίζουν τις εξέλιξεις και τις συνθήκες της σημερινής εποχής.
Αναρωτιέμαι αν αυτή η απομόνωση έχει σχέση με το γεγονός ότι χρόνος βαρύνει πια τους ώμους μου η εάν η εκτεταμένη κρίση που βιώνεται τόσο έντονα στην χώρα μου συμβάλει σε αυτές τις σκέψεις και τα συναισθήματα.
Οποιοσδήποτε και αν είναι ο λόγος, δεν μπορώ να εθελοτυφλώ και να αποφεύγω να βλέπω εικόνες που ξεκινούν από τις εικόνες των μεγάλων δημιουργών που διαμορφώνουν σαν πολιτικοί τον καινούριο κόσμο που αναδύεται μέχρι την νέα γενιά που αμφισβητούν αλλά δεν έχουν ακόμα βρει κάποιον βηματισμό . Γιατί άραγε δεν με πείθουν;

Γιατί αισθάνομαι ένα βαρύ πέπλο υποκρισίας να καλύπτει κυρίως τον χώρο των μεγάλων;
Αλλά δεν είναι μόνο η υποκρισία που με ανησυχεί, με τρομάζει περισσότερο η έλλειψη θάρρους εφαρμογής μίας πειστικής θεωρίας που φέρνει στο μυαλό μου ένα γνωστό ευφυολόγημα :
‘Όσοι υπολείπονται σε θάρρος βρίσκουν πάντα μια φιλοσοφική θεωρία για να δικαιολογηθούν’.
Αυτή η κατάσταση οδήγησε στην διοίκηση μέσω πολιτικών συνασπισμών που απλώς προσπαθούν να επιβάλουν συμβιβασμούς χωρίς αποτελεσματικότητα.eurogroup1Είναι λοιπόν φυσικό να αναζητώ μία ελπίδα αισιοδοξίας από την νέα γενιά.
Παρατηρητής και εδώ της ζωής λαμβάνω ανάμεικτα μηνύματα.
Εικόνες αντιφατικές σχεδόν αλληλοσυγκρουόμενες. Βλέπω την υγειή αντί-συμβατικότητα σε αντιπαράθεση με την παθολογική επαναστατικότητα. Την δράση για την υλοποίησης μιας καινοτομίας σε αντίθεση με την αδράνεια της ευτυχίας της Νιρβάνα. Την χαρά της επικοινωνίας με την αρρώστια του facebook. Το πλήθος και η διαθεσιμότητα της πληροφορίας με την ανικανότητα αξιοποίησής της.
Τέλος από πού θα φωτίσει κάποια ηλιαχτίδα ελπίδας;
Πρόσφατα άκουσα στα νέα την πραγματική ιστορία ενός μικρού παιδιού που ατύχησε να χάση τους γονείς του, τον ένα μετά τον άλλο σε πολύ μικρό διάστημα. Η θεία που το ανέλαβε του προσέφερε από λύπη πολύ συμπόνια και πολλά δώρα, το ίδιο και οι φίλοι της οικογένειας.
Το παιδάκι παρακάλεσε να του δώσουν πολλά μικρά δωράκια που αφού τα έλαβε άρχισε να τα δωρίζει στον δρόμο. Σε ερώτηση γιατί το κάνει αυτό, απάντησε γιατί θέλω να μαζέψω 33.000 χαμόγελα!
Να μια αχτίδα ελπίδας.
ΝΚ

Υστερόγραφο:
Τι θα μπορούσε να θεωρεί ως απειλή για τον κόσμο ένας επενδυτής της Wall Street;

Σύμφωνα με τον βρετανό συνιδρυτή και επικεφαλής της στρατηγικής επενδύσεων της Grantham Mayo van Otterloo (GMO) Jeremy Grantham, έναν από τους πιο σημαντικούς επενδυτές στην παγκόσμια αγορά, η ερώτηση αυτή έχει μια περίεργη απάντηση.

Στην πρόσφατη επιστολή προς τους πελάτες της GMO, ο Grantham παρουσιάζει 10 προβλήματα «που απειλούν την υπόστασή μας».

Ποια είναι αυτά; Δείτε:
1. Η πίεση για αύξηση του ΑΕΠ των ΗΠΑ και στην ισορροπία του ανεπτυγμένου κόσμου.
2. Η εποχή των άφθονων και φθηνών πόρων που φεύγει για πάντα
3. Το πετρέλαιο
4. Τα κλιματικά προβλήματα
5. Η παγκόσμια έλλειψη τροφίμων
6. Η εισοδηματική ανισότητα
7. Η κατανόηση των ελλείψεων στη δημοκρατία και τον καπιταλισμό
8. Οι ελλείψεις της Fed
9. Οι επενδυτικές φούσκες σε έναν κόσμο που είναι, αυτή τη στιγμή, διαφορετικός
10. Οι περιορισμοί του Homo Sapiens

images