Archives for category: Μακεδονία.


The result of the public referendum from Skopje (FYROM) generates some interesting but also contradictory conclusions.

It indicates how deep the nationalistic roots are in this country, how much pride they derive from the ancient Greek history that makes them forget their own origin, their roots, their history their language.


They denounce the fact that Greece in ancient times consisted of different city states but they did share the same language, the same religion, the same nationality, the same culture, the same love for art and philosophy.  They united to fight the same enemies and they considered their civilization superior to all foreign races and nations. They declared, “Every non Greek was a Barbarian”. This conviction kept them together, Athenians, Spartans, Corinthians, Aeolis, Dorians, Ionians, Cretans, Lesbians etc

They admired and shared the same teachers like Aristotle, Socrates, Plato and Hippocrates from Samos Island, the same Historians like Homer and statesmen like Solon. They united under Alexander the Great against the mighty Persian Empire and conquered the world spreading around the Greek spirit and civilization.

What a glamour this story gives, even Slavs, Vlachs, Bulgarians and Albanians could unite to inherit part of this story.

Serbs’ ancestors settled in the Balkans somewhere in 6th and 7th century, according to the Byzantine sources. Serbs came to South Yugoslavia in similar times and assimilated with the indigenous people who lived there. Montenegrins – same time period. Croats lived in the territory that was a subject of rivalry between the Franks and Byzantine Empire, yet they united in 10th century. Slovenes in the second half of 6th century. Bosnians settled in similar period, Bulgarians as well.

Tito was very clever to sow seeds of this story to make the inhabitants of this mixture of nationalities, in the area, feel as successors of this proud past while at the same time the story was serving his plans to expand in North Greece and get access to Aegean Sea.


He almost forgot the Greek minority in Monastir area, a minority for which, even today, nobody talks about.

So the area of a district that used to belong to Ancient Macedonia, a City state of Greece, gives the inhabitants of this, although have nothing to do with Ancient Macedonians, who were pure Greeks, to claim Macedonian nationality living aside Greek Macedonians who have the right to claim that they are  the real successors of Ancient.

All this conflict that remains for more than 75 years, could have been solved with the name of the country to be North Macedonia and the nationality to be North Macedonians the same like New Zealand. One cannot understand the insistence of Macedonian nationality that is hiding irredentist aspirations.

The Times report that Greece has so far opposed any reference to the term «Macedonia» in the name of the country, pointing out that Alexander the Great had no relationship with FYROM and that the Skopje government was appropriating the Greek hero, perhaps by looking at territorial claims.

It is really a pity that that these two countries Greece and FYROM cannot find a solution that will help both to improve their future.

The fact is that both countries are victims of conflicting interests derived from previous years, when FYROM and the Greek part of Macedonia was the center of fights and claims between Bulgaria, Serbia, Greece, Turkey and USSR.

Now the conflict has been extended to include EU, NATO, Turkey, Albania, Greece and USA.

The result of the recent referendum is being considered as a success of Russian influence that is stopping the entry of FYROM in NATO and EU. It is also to the benefit of Turkey which is always taking advantage to promote its own commercial and military interests

Especially during recent developments that challenge the relationship between Turkey and USA the outcome of the public referendum gives a better opportunity for Turkey to take advantage of the situation destabilizing further the relationships of Turkey with Greece and West. Yet it Greece is becoming a strong hold for USA which is expanding its military basis in the area.

Politics is coming back to the Balkans and Greece is becoming a central point of conflict between East and West.

Russia is threatening that they will exercise veto in the security council of UN for the acceptance of FYROM under the name North Macedonia, but this in no way an issue that comes under the responsibility of the Security council of UN .

Turkey is also objecting the agreement signed between Greece and FYROM in Prespes and they recognize FYROM under their constitutional name Macedonia. What else one may expect from Turkey? They would always stay against Greece’s interests.

Turkey is going through a period with its worst relationship with West , mostly with  USA.

Germany is trying to protect its financial interests as they have significant investments in Turkey, but they cannot bridge the gap all the way. The distance Turkey  is taking from the European ways and regulations keep these two countries apart.

islamic clash.jpg

Turkey is also playing a double game, they maintain contact with Europe while they are also shifting towards Russia and China, not to mention Iran while they stay a NATO member, a very delicate position to maintain for long.

Turkey is also trying to establish a status quo in both Aegean and Cyprus regarding Mediterranean Sea and exploration rights. We can hear Erdogan advocating the famous Turkish statement, “Kazan-Kazan” which means “win-win”, everyone would agree with such statement but when Turkey speaks of “win –win” what they really mean is something like “karagkiozis” statement: “What is mine is mine and what is yours is 50% mine”. The following graph indicates the six miles limit set on Greek islands in Aegean Sea.


Greece has enough experience in negotiations with Turkey, this is why they would never negotiate directly with them, this is why Turks are afraid that Greece will always bring other western powers to such negotiations, hence the Greek boarders become EU boarders, and their interests become EU and USA interests. The following map indicates the real  conflict of interest with Cyprus where Turkey is denying the right for Cyprus, an UN and EU member to be an independent nation with its own AOZ. This is the risk that can cause a real war.

aoz-kypros-oikopedo-7-630x359 (1).jpg

Ankara’s recent statement that they will start explorations in  Cypriot AOZ caused the decision of the Cypriot cabinet to invite companies to express interest to receive authorization for explorations   bloke  7. of Cyprus AOZ






        Υπό Stephen G. Miller, Επιτίμου Καθηγητού του ΠανεπιστημίουBerkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

        Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου άρθρο, του  διάσημου Αμερικανού Καθηγητή Στέφεν Μίλλερ,  προς το επίσημο Περιοδικό του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου «Archaeology Magazine»,στο οποίο με      ακλόνητα ντοκουμέντα και αδιαμφισβήτητα επιστημονικά επιχειρήματα, καταρρίπτει απόλυτα τους ισχυρισμούς των Σκοπίων, περί του δήθεν δικαιώματός τους να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ»!

        Ειδικότερα, ο διάσημος Καθηγητής, με αφορμή προκλητικό άρθρο του Δημοσιογράφου Matthew Brunwasser για τα Σκόπια, υπό τον τίτλο «Letter From Macedonia: Owning Alexander», που δημοσιεύθηκε στο προηγούμενο τεύχος Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου του καταξιωμένου αμερικανικού περιοδικού «Archaeology», ανατρέπει με γραπτή επιστολή του το «θεμελιώδες ιδεολόγημα» των Σκοπίων, τεκμηριώνοντας πως η περιοχή εκείνη ήταν η Παιονία και πως δεν έχουν δικαίωμα άρα οι σημερινοί Σκοπιανοί κάτοικοι της, να αποκαλούν το κράτος τους «Μακεδονία», αλλά ούτε και τους εαυτούς τους «Μακεδόνες», όπως δεν μπορούν να το κάνουν λόγου χάρη και «οι Αιγύπτιοι»!



        Συγκεκριμένα, γράφει κατά λέξη ο διάσημος Αμερικανός Καθηγητής προς τον Εκδότη του Archaeology:

«Ανοίγοντας σήμερα το τεύχος Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου του περιοδικού Archaeology, ανέτρεξα με ενδιαφέρον στο «Γράμμα από τη Μακεδονία», και διαπίστωσα ότι στην πραγματικότητα ήταν ένα γράμμα από την Παιονία – περιοχή βόρεια του όρους Βαρνούς και του όρους Όρβηλος. Η περιγραφή του Livy για τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Μακεδονίας (45.29.7 και 12) κάνει σαφές ότι οι Παίονες ζούσαν βόρεια των εν λόγω βουνών, (τα οποία σήμερα αποτελούν γεωγραφικά τα φυσικά όρια της Ελλάδας) και νότια της Δαρδανίας, που σήμερα βρίσκεται το Κόσοβο.

        Κατά το Στράβωνα (7.τμ.4) είναι ακόμη περισσότερο σαφές να λεχθεί, ότι η Παιονία βρισκόταν βόρεια της Μακεδονίας και η μόνη δίοδος από την μία στην άλλη περιοχή ήταν (και παραμένει σήμερα) η διάβαση μέσω του στενού περάσματος του Αξιού ποταμού (ή Βαρδάρη). Με άλλα λόγια η περιοχή την οποία περιγράφει ο Matthew Brunwasser στο άρθρο του «Owning Alexander», ήταν στην αρχαιότητα η Παιονία.

        Αν και είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι εκείνοι υποτάχτηκαν στον Φίλιππο τον Β΄, πατέρα του Αλεξάνδρου το 359 π.Χ. (Διόδωρος Σικελός 16.4.2), δεν ήταν ποτέ Μακεδόνες και ποτέ δεν έζησαν στη Μακεδονία. Πραγματικά, ο Δημοσθένης (Ολυνθιακός 1.230), μας λέγει ότι είχαν σκλαβωθεί από τον Μακεδόνα Φίλιππο και σαφώς κατά συνέπεια δεν ήταν Μακεδόνες. Ο Ισοκράτης (5.23) σημειώνει τα ίδια. Ομοίως, για παράδειγμα, οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι υποτάχτηκαν από τον Αλέξανδρο, ήταν υπό μακεδονική μεν διοίκηση, συμπεριλαμβανομένης και της Κλεοπάτρας, αλλά ποτέ δεν υπήρξαν οι ίδιοι Μακεδόνες και η Αίγυπτος ποτέ δεν ονομαζόταν Μακεδονία (και από όσα γνωρίζω δεν επιζητεί αυτή την ονομασία σήμερα).



        Βεβαίως (συνεχίζει ο Καθηγητής), όπως μας λέει ο Θουκυδίδης (2.99), οι Μακεδόνες είχαν καταλάβει «μία στενή λωρίδα της Παιονίας, που εκτείνεται από το εσωτερικό μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, κατά μήκος του Αξιού ποταμού. Θα ήταν ίσως κατανοητό εάν οι σημερινοί κάτοικοι της δημοκρατίας των Σκοπίων ονόμαζαν τους εαυτούς τους Παίονες και θεωρούσαν ότι τους ανήκει η περιοχή που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Αλλά γιατί, αντίθετα, προσπαθούν οι σημερινοί κάτοικοι της αρχαίας Παιονίας να ονομάζονται Μακεδόνες και η περιοχή τους Μακεδονία;



        O κ. Brunwasser, (Σ.55) αναφέρεται στους Ελληνικούς ισχυρισμούς, ότι η στάση αυτή αποτελεί «ένδειξη διεκδικήσεων Ελληνικών εδαφών» και επισημαίνει ότι «η βόρεια περιοχή της Ελλάδας, ονομάζεται επίσης Μακεδονία». Αφήνοντας κατά μέρος ότι αυτή η βόρεια περιοχή της Ελλάδας ονομάζεται συνεχώς Μακεδονία για περισσότερα από 2500 χρόνια, (βλέπε μεταξύ άλλων και Ηρόδοτος 5.17 – 7.128 και αλλού) η πλέον σύγχρονη Ιστορία καταδεικνύει ότι οι Ελληνικές ανησυχίες είναι νόμιμες.

        Ενδεικτικά σημειώνεται ότι Χάρτης που εκτύπωσαν τα Σκόπια το 1992 δείχνει καθαρά την διεκδίκηση, ότι η Μακεδονία εκτείνεται από εκεί, μέχρι το όρος Όλυμπος, προς νότον, συγχωνεύοντας έτσι τις περιοχές της αρχαίας Παιονίας και Μακεδονίας σε μία ενότητα.

        Η ίδια διεκδίκηση είναι διακριτή και σε χαρτονόμισμα τράπεζας της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», που δείχνει ως ένα από τα Μνημεία της τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην Ελλάδα . Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα ημερολογίων, χριστουγεννιάτικων καρτών, αυτοκόλλητων για αυτοκίνητα κτλ, με τις ίδιες διεκδικήσεις.



        Ο κ. Brunwasser έχει επί πλέον αναδείξει συμφωνώντας, (International Herald Tribune 10-1-2008), εργασία του «Μακεδονικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών 16:9» που αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη (16:9), κατά την οποία ένας Μακεδόνας παρουσιάστηκε στον Απόστολο Παύλο, παρακαλώντας τον «Έλα στη Μακεδονία να μας βοηθήσεις». Σε ποίες περιοχές της Μακεδονίας πήγε ο Απόστολος Παύλος; Πήγε στη Νεάπολη (Καβάλα), στους Φιλίππους, στην Αμφίπολη, στη Απολλωνία, στη Θεσσαλονίκη και στη Βέροια (Πράξεις 16:11-17:10). Όλες αυτές οι περιοχές αποτελούν την ιστορική Μακεδονία και καμία δεν βρίσκεται στην Παιονία. Τι είδους απαίτηση εγείρεται από ένα Ινστιτούτο των Σκοπίων, που αναφέρεται σε περιγραφή της αρχαίας Μακεδονίας και στη σημερινή περιοχή της σημερινής βόρειας Ελλάδας;



        Σίγουρα δεν υπάρχει αμφιβολία για το τι είχε στο μυαλό του ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Edward Stettinious, όταν στις 26 Δεκεμβρίου 1944 έγραφε [Πηγή: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec.1944)]:

        «Το Υπουργείο (Εξωτερικών) σημείωσε με σημαντικό ενδιαφέρον αυξανόμενες προπαγανδιστικές διαδόσεις και ημιεπίσημες δηλώσεις υπέρ μιας αυτόνομης Μακεδονίας, που προέρχονται κυρίως από τη Βουλγαρία, αλλά επίσης και από Γιουγκοσλαβικές πηγές παρτιζάνων και άλλων, με την πρόθεση να συμπεριληφθούν και ελληνικές περιοχές στο υπό διαμόρφωση κράτος. Η Κυβέρνηση των ΗΠΑ θεωρεί τις συζητήσεις περί μακεδονικού «κράτους», Μακεδονικής «πατρίδας» ή Μακεδονικής «εθνικής συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία που δεν αντιπροσωπεύει εθνική ή πολιτική πραγματικότητα και διαβλέπει με τη σημερινή της επανεμφάνιση σε μια πιθανή συγκάλυψη επιθετικών προθέσεων κατά της Ελλάδας.»



         Ο κάτοικος Βουλγαρίας κ. Brunwasser αναφέρει στη συνεχεία (συνεχίζει πάντα στην Επιστολή του ο Καθηγητής), με έκδηλη καταφρόνηση, ότι η Ελλάδα ισχυρίζεται πως ο «Αλέξανδρος Γ΄, ο Μέγας Αλέξανδρος είναι …..Έλληνας». Αυτή η στάση με περιπλέκει. Τι «διεκδίκηση» υπάρχει;

        Ο προ-προ-πάππος του Αλεξάνδρου, ο Αλέξανδρος Α΄ είχε πιστοποιηθεί ως Έλληνας στην Ολυμπία και σύμφωνα με τα λεγόμενα του πατέρα της ιστορίας: «Συμβαίνει να γνωρίζω ότι [οι πρόγονοι του Αλεξάνδρου] είναι Έλληνες» (Ηρόδοτος 5.22)

Ο πατέρας του Αλεξάνδρου, ο Φίλιππος, είχε νικήσει σε διάφορα ιππευτικά αθλήματα στην Ολυμπία και τους Δελφούς (Πλούταρχος, Αλέξανδρος 4.9; Ηθικά 105A), που αποτελούν τα πλέον Ελληνικά από όλα τα Ιερά της αρχαίας Ελλάδας, στα οποία Γραμμένα με ελληνικά γράμματα, 2.300 χρόνια πριν, πιστοποιούν αδιαμφισβήτητα την ελληνικότητα των Μακεδόνων και της Μακεδονίας, που με τον Αλέξανδρο τον Α΄ έσωσε στις Πλαταιές την Ελλάδα, με τον Φίλιππο ετοίμασε το όραμα και το στράτευμα και με τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μέγα, πέτυχε την κατάλυση της απέραντης και πανίσχυρης Περσικής Αυτοκρατορίας, στο όνομα όλων των Ελλήνων δεν ήταν επιτρεπτή η συμμετοχή μη Ελλήνων σε αγώνες. Εάν ο Φίλιππος ήταν Έλληνας, δεν ήταν επίσης και ο γιός του Αλέξανδρος Έλληνας;



        Ο Ευριπίδης, ο οποίος πέθανε και ετάφη στη Μακεδονία (Θουκυδίδης apud Pal. Anth. 7.45; Παυσανίας 1.2.2; Διόδωρος ο Σικελός 13.103), έγραψε το έργο Αρχέλαος, προς τιμή τού προγόνου του Αλεξάνδρου, στη Σλαβική γλώσσα;

Όταν έγραψε τις Βάκχες, ευρισκόμενος στην Αυλή του Αρχέλαου, δεν το έγραψε στα Ελληνικά, όπως έχει διασωθεί μέχρι τις ημέρες μας;

        Μήπως πρέπει να υποθέσουμε ότι ο Ευριπίδης ήταν «Μακεδόνας», που έγραφε στα Σλαβικά (σε μια εποχή που αυτή η γλώσσα δεν υπήρχε) και μετά τα έργα του μεταφράστηκαν στα Ελληνικά;



        Ποια ήταν η γλώσσα στην οποία ο Αριστοτέλης δίδασκε τον Αλέξανδρο;

        Ποια γλώσσα μετέφερε ο Αλέξανδρος στις εκστρατείες του στην Ανατολή;

        Γιατί έχουμε σήμερα αρχαίες επιγραφές στην Ελληνική, σε πόλεις που ίδρυσε ο Αλέξανδρος, φθάνοντας μέχρι το Αφγανιστάν, και όχι στη Σλαβική;

        Γιατί η Ελληνική επικράτησε παντού στην Αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, εάν αυτός ήταν πραγματικά όχι Έλληνας αλλά «Μακεδόνας»; (σ.σ. εν. εθνικά «Μακεδόνας»)

        Γιατί η Καινή Διαθήκη γράφτηκε στην Ελληνική και όχι στη Σλαβική;



        Στη σελίδα 57 της αποκαλούμενης «Επιστολής από τη Μακεδονία», υπάρχει φωτογραφία του συγγραφέα, που στέκεται μπροστά από «μπρούτζινο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην πόλη Πριλέπ». Το άγαλμα είναι έκδηλα σύγχρονης κατασκευής, αλλά το ερώτημα είναι εάν Αλέξανδρος θα μπορούσε να διαβάσει την επιγραφή που φέρει στη Σλαβική γλώσσα, κάτω από τα πόδια του. Με την δεδομένη ιστορικά μεταγενέστερη ανάπτυξη της Σλαβικής σε σχέση με την Ελληνική γλώσσα, η απάντηση είναι προφανής.



        Παρά το ότι είναι καλοδεχούμενη η αναφορά του κ. Brunwasser σε αρχαιολογικά θέματα της Παιονίας, η εκ μέρους του υιοθέτηση και η προβολή συγχρόνων πολιτικών επιδιώξεων των κατοίκων της ως προς την χρήση της ονομασίας Μακεδονία, δεν είναι μόνο μη καλοδεχούμενη, αλλά αποτελεί παροχή κακών υπηρεσιών προς τους αναγνώστες του περιοδικού Archaeology, οι οποίοι φαντάζομαι ότι ενδιαφέρονται για ιστορικές αλήθειες. Αλλά τότε, η απόφαση εκ μέρους του περιοδικού Archaeology – ενός εντύπου του Αρχαιολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ – για την διάδοση αυτής της ιστορικής ανοησίας, αποτελεί εγχείρημα σε βάρος της αξιοπιστίας του.



        Ας λεχθεί ακόμη μία φορά: Η περιοχή της αρχαίας Παιονίας, ήταν μέρος της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας, όπως ήταν επίσης η Έφεσος, η Τύρος, η Παλαιστίνη, η Μέμφις, η Βαβυλώνα, τα Τάξιλαe και δωδεκάδες ακόμη. Όλες αυτές είχαν γίνει «Μακεδονικές» για μία περίοδο, αλλά καμία από αυτές δεν ήταν ποτέ η «Μακεδονία».


        Ας μου επιτραπεί να περατώσω αυτή τη επεξήγηση κάνοντας μία πρόταση, για την επίλυση του ερωτήματος της σύγχρονης χρήσεως της ονομασίας «Μακεδονία». ΗΕλλάδα πρέπει να προσαρτήσει την Παιονία, όπως έκανε ο Φίλιππος Β΄ το 359 π.Χ. Αυτό θα φαινόταν αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι Ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και του πλέον διάσημου τέκνου της. Τότε οι σύγχρονοι κάτοικοι αυτής της νέας Ελληνικής περιοχής, θα μπορούσαν να ασχοληθούν να μάθουν, να μιλούν και να γράφουν Ελληνικά, ας ελπίσουμε τόσο καλά, όσο τα ήξερε και ο Μέγας Αλέξανδρος.


Stephen G. Miller, Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Berkley, Καλιφόρνια, ΗΠΑ

Υ.Γ. Για μία πληρέστερη εξέταση αρχαίων αποδείξεων περί της Παιoνίας, βλέπε I. L. Merker, «The Ancient Kingdom of Paionia,» Balkan Studies 6 (1965) 35-54


C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America

Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America

Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece

Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece

Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement

Erik Meijer, Member, European Parliament »



Διαδύλωση για την Μακεδονία.jpg

Εδώ ο κόσμος καίγεται…..

Δεν μπορώ να σιωπήσω μετά τον απόηχο της κινητοποίησης- συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη   για  με το θέμα εκχώρησης του ονόματος ‘Μακεδονία΄ σαν μέρος της ονομασίας της FYROM.

Για μία ακόμη φορά συγκλονίζομαι με τις διαχρονικές παθογένειες του Ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, δυστυχώς διαπιστώνω ότι είμαστε αδιόρθωτοι, παρά τα επανειλημμένα δεινοπαθήματα που έχει προκαλέσει ο διχασμός και η αδυναμία των πολιτικών μας .

Λυπάμαι για την υποκριτική μικροπολιτική συμπεριφορά σχεδόν όλων των  πολιτικών κομμάτων που δεν μπόρεσαν να υπερβούν την εξάρτησή τους από τους τακτισμούς και τις ιδεοληψίες τους.

Είναι ξεκάθαρο για εμένα ότι με βάση την πατριδοκαπηλία κινούνται τόσο το κόμμα των ΑΝΕΛ αλλά και άλλων μικρών κομμάτων.

Από πλευράς  της Νέας Δημοκρατίας δεν διατυπώνει ξεκάθαρα την θέση της προφασιζόμενη την διάσπαση του κυβερνητικού συνασπισμού.

Από την άλλη πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να προσπορισθεί μία πιθανή επιτυχία που ενδεχομένως να επιτευχθεί από την συγκυρία των διεθνών γεωπολιτικών συνθηκών, διακυβεύοντας το τελικό αποτέλεσμα, ακροβατώντας μεταξύ της παλαιότερης αριστερής διεθνιστικής τοποθέτησης και της όξυνσης των αντιδράσεων εθνικιστικών παραγόντων.

Κατά την γνώμη μου, ο κ Πρωθυπουργός θα έπρεπε να επικαλεσθεί υψηλής σημασίας διαβουλεύσεις και να προσπαθήσει να εμφανίσει μία συνολική ενιαία  Εθνική θέση με ενημέρωση και σύμπραξη με τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ποιος θα διαφωνούσε με μία τοποθέτηση της Ελλάδας που θα πρόβαλε  τα δίκαια αιτήματα της Ελλάδας σχετικά με τις α λυτρωτικές διεκδικήσεις  και τα περί ύπαρξης Μακεδονικής Εθνότητας και γλώσσας ή Εθνικών μειονοτήτων σε στην Ελλάδα και Βουλγαρία;

Ποιος δεν θα θεωρούσε λογική και αυτονόητη την απαίτηση της Ελλάδας να μην θεωρεί σύμμαχο μία χώρα στα πλαίσια οποιουδήποτε συμμαχικού συνασπισμού, όταν αυτή αφήνει σε  εκκρεμότητα α λυτρωτικές  διεκδικήσεις;

Αντ’ αυτού  ο ΣΥΡΙΖΑ και η αντιπολίτευση αλληλοκατηγορούνται υποτιμώντας το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων.

Είναι φυσικό να αναρωτιέται κανείς τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά, μήπως έχουμε φθάσει στο απροχώρητο και ένας αναγκαστικός συμβιβασμός έχει γίνει απαραίτητος και ποιος θα υποστεί τις συνέπειες;

Ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η δημόσια τηλεόραση δεν αναφέρθηκε καθόλου στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης;

Γιατί ο Μητσοτάκης συμπεριφέρεται τιμωριτικά προς τον Τσίπρα δηλώνοντας ότι δεν θα προσέλθει σε πιθανή πρόσκληση για ενημέρωση και ταυτόχρονα γιατί ο Τσίπρας δεν ενημέρωσε  τα κόμματα για τις προθέσεις της Κυβέρνησης ;

Όλα αυτά δεν ικανοποιούν το αίσθημα ασφάλειας του Έλληνα παρά δίνουν τροφή για άγονους διαπληκτισμούς.

‘Όλοι γνωρίζουν τις προθέσεις της Αμερικής να προσχωρήσει η FYROM στο ΝΑΤΟ, η Ρωσία επιθυμεί το αντίθετο, η Τουρκία στηρίζει την ενίσχυση της Αλβανίας και του Αλβανικού στοιχείου σε βαθμό να στηρίζουν την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας, η Βουλγαρία υποστηρίζει την άποψη της ύπαρξης Βουλγαρικής Μακεδονίας και αντιτίθεται στην ιδέα της Σλαβικής Μακεδονίας.

Που βρίσκεται η Ελλάς; Θα έπρεπε, κατά την γνώμη μου να τοποθετηθεί ρεαλιστικά αποδεχόμενη την ύπαρξη τριών Γεωγραφικών τμημάτων της Μακεδονίας με διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αρχαίας και απόλυτα Ελληνικής Μακεδονίας και ξεκάθαρα να διατυπώσει ότι δεν υπάρχει θέμα Μακεδονικής Εθνότητας, να στηρίξει την αλήθεια της ύπαρξης τριών βασικών εθνοτήτων στην  FYROM, που θα πρέπει να λειτουργήσουν στα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, όπως είναι το Λουξεμβούργο κλπ.

Είναι τόσο δύσκολο να συμφωνήσουν οι βασικοί πολιτικοί παίκτες σε αυτή την  θέση, και να μην γίνονται έρμαια των κάθε λογής πολιτικών άκρων;