Archives for category: Πολιτικές Σκέψεις

Στο μέσο του κυκλώνα 

ΚΥΚΛ'ΩΝΑΣ.jpg

 

Με πιάνει κάθε λίγο η φιλοσοφική μου διάθεση και προβληματίζομαι προσπαθώντας κάθε φορά να βλέπω τα πράγματα απαλλαγμένος από τυχόν δικές μου προκαταλήψεις και το κατεστημένο του περιβάλλοντός μου, εθνικό, πολιτικό ακόμα και θρησκευτικό.

Δύσκολο πράγμα, θα έλεγα ακόμα και λίγο υπεροπτικό.

Προσπαθώ να αντιληφθώ τους λόγους που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την δραματική πτωχευτική κατάσταση χωρίς να επηρεάζομαι από καμία κομματική συνταγή ή σκοπιμότητα.

Συνειδητοποιώ ότι ανήκω σε μία γενιά που ευνοήθηκε και βρίσκεται μεταξύ γενεών που από την μία πλευρά υπάρχει η γενιά που έζησε στα αποκαΐδια μεγάλων πολέμων, καταστροφών, και εθνικών ανακατατάξεων και από την άλλη πλευρά ακολουθεί η γενιά που  ακολουθεί, η οποία επιβιώνει σε  μία  κατάσταση που υποκρύπτει μία εικονική ‘Νιρβάνα’. Μία Νιρβάνα που μοιάζει με το κέντρο ενός κυκλώνα, χωρίς να γίνεται αντιληπτό ακόμα τι ακολουθεί. Μια ‘νεολαία’ αιώνιων φοιτητών και μεσηλίκων ‘ηλικιωμένων’ που γεύεται το γλυκό επιδόρπιο ενός πλούσιου γεύματος, που μερικούς αποχαυνώνει, άλλους καταβάλει, άλλους, τους περισσότερο αφυπνισμένους, τους δραστηριοποιεί γιατί υποψιάζονται την επερχόμενη λαίλαπα αλλαγών που δεν μπορούν να ελέγξουν. Την τρέχουσα κρίση της Ελλάδας την θεωρώ ‘Νιρβάνα’ μπροστά στις αναστατώσεις που προβλέπω  ότι θα έρθουν.

Στους προβληματισμούς μου αυτούς με βοηθούν να εμβαθύνω, οι αντιφατικές απόψεις και συμπεριφορές συγχρόνων μου καθώς και οι μελέτες της ιστορίας, οι αφηγήσεις και εμπειρίες των μεγαλύτερων μου, και οι παρατηρήσεις των δραστηριοτήτων των νεότερων.

Το μείγμα των παρατηρήσεων και των συγκρούσεων συνθέτουν ένα πολύ παραγωγικό περιβάλλον, χωρίς, όμως, πάντα, να φτάνω σε τελικά συμπεράσματα.

Ποιοι είναι λοιπόν οι προβληματισμοί που με ταλαιπωρούν;

Δεν είναι πολύ μακριά από τους κοινούς προβληματισμούς, που αφορούν τα τρέχοντα προβλήματα και τις διαθέσιμες επιλογές που έχουμε σαν κοινωνία.

Πώς αντιμετωπίζει κανείς την τρομοκρατία, πολιτική ή θρησκευτική, την μετανάστευση που αλλοιώνει τα εθνικά χαρακτηριστικά ολόκληρων κρατών, την διαφορετικότητα, την τεχνολογική εξέλιξη, την εξάρτηση της οικονομίας από την πολεμική βιομηχανία, ποια είναι τα όρια του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού στην ανάπτυξη, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις.

Ποια η ηθική των πολέμων ; Υπάρχει;

Πώς αντιμετωπίζεις τον θρησκευτικό φανατισμό σε συνδυασμό με τις πολιτισμικές αποστάσεις. Πώς αντιμετωπίζεις τον θρησκευτικό μεσαίωνα του ISIS, αλλά και άλλων ηπιότερης μορφής φανατισμούς.

Πως βοηθάς να φέρεις τις γενιές κοντύτερα; Μπορείς; Μήπως και δεν έχει σημασία;

Πολύ ανησυχώ  για την γενιά που θα χρειαστεί ν απαντήσει στα διλήμματα αυτά, ταυτόχρονα με πάρα πολλά πρακτικά προβλήματα, με κυριότερο απ’ όλα τον ταχύ ρυθμό των εξελίξεων και τον καταιγισμό των μεταβολών που θα έρχονται σε όλους τους τομείς.

Από πλευράς μου τείνω να επικεντρώνομαι στα γενικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά και στις επιπτώσεις τους όπως, για παράδειγμα, την θετική επίπτωση της αυτογνωσίας και αντίθετα, την αρνητική επίπτωση του φανατισμού.

Ξεκινώ από τα γενικά και ανθρώπινα χαρακτηριστικά, κυρίως των ανθρώπων που καθοδηγούν τις κοινωνίες μας γιατί αυτά είναι καθοριστικά στην διαμόρφωση των συνθηκών που επιτρέπουν την υιοθέτηση βέλτιστων επιλογών.

Δεν πιστεύω στους αιθεροβάμονες, ανερμάτιστους πολιτικούς, τους ανελαστικούς, δογματικούς και αμετροεπείς, θεωρητικούς, τους φανατικούς εκφραστές οιασδήποτε παράταξης η κοσμοθεωρίας.

Μου αρέσουν οι ρεαλιστές, οραματιστές πολιτικοί, που είναι σε θέση να αντιληφθούν την ταχύτητα με την οποία επέρχονται δραματικές αλλαγές που δεν προσομοιάζουν με τις παλαιότερες εμπειρίες που επέβαλαν λύσεις με μέσα και μεθόδους κατάλληλες για παρελθούσες εποχές .

Έχουμε μάθει να παρατηρούμε τις εξελίξεις των κοινωνιών, ανάπτυξη και πτώση πολιτισμών που χαρακτηρίζονται από συνθήκες ανεξάντλητων πόρων , μέσων και γης.

Για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε προβλήματα με χαρακτηριστικά ‘κλειστού κυκλώματος’, πεπερασμένων μέσων , υπερπληθυσμού, ανεξέλεγκτης τρομοκρατίας, μέσων μαζικής καταστροφής κλπ.

Οι διάδοχες γενεές θα πρέπει να συμβιβαστούν με τις αλλαγές των παραδοσιακών αξιών όπως η αποδοχή των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, την ανοχή στην διαφορετικότητα αλλά και στην σκληρότητα νόμων που θα επιβάλλονται για την βιωσιμότητα σε περιβάλλοντα ‘κλειστών κυκλωμάτων’. Πρώτο θύμα των αλλαγών θα είναι το μοντέλο ανάπτυξης.

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα προκύψει από το καινούριο μοντέλο ανάπτυξης, ελεγχόμενος καπιταλισμός, κατάργηση των δημοκρατικών πολιτικών συστημάτων, επιβίωση του ισχυρότερου, ισοπεδοτικές κοινωνίες ολοκληρωτικών καθεστώτων;

Πλησιάζουμε να διερωτηθούμε στα όρια επιστημονικής φαντασίας.

Όμως ακριβώς για τον λόγο αυτό χρειαζόμαστε πολιτικούς με διορατικότητα και ευρηματικότητα, απαλλαγμένους από αγκυλώσεις και προκαταλήψεις κολλημένους σε αρχέγονα πρότυπα που δεν προσφέρουν πολλά στην σημερινή εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας.

ΝΚ

Advertisements

 

 

Ο ΜΑΓΟΣ.jpg

Τσίπρας: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΓΟΙ, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΓΟΙ

 

Απαντήσεις, (σε χρώμα), κατά παράγραφο στις εξαγγελίες του κ Τσίπρα στο 2ο Thessaloniki Summit που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος.

 Σοβαροφανείς εξαγγελίες του πρωθυπουργού της Ελλάδας με τον μεγαλύτερο αριθμό ψευδών που τόλμησε να εκστομίσει Έλληνας πολιτικός!!!

Τσίπρας: Βγαίνουμε από τα μνημόνια, μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργήσαμε 263.000 θέσεις εργασίας

Δεν μας λέει όμως πως βρεθήκαμε από την 6 η θέση που είχαμε το 2005 στην 300 η παγκόσμια στην εικόνα της οικονομίας.

Δεν μας λέει αν οι θέσεις αυτές είναι κάτω του ορίου της φτώχειας, (κάτω από 350€) πόσες από αυτές είναι εποχιακές, πόσες εικονικής μερικής απασχόλησης και πόσες είναι διορισμοί στο δημόσιο ακολουθώντας την προσφιλή παλαιοκομματική τακτική της ψηφοθηρίας που ο ίδιος είχε καταγγείλει.    

 «Η χρονιά που διανύουμε είναι η τελευταία για τη χώρα μας σε καθεστώς μνημονίου αλλά και η πιο κρίσιμη» δήλωσε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του στο 2ο Thessaloniki Summit που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος.

  Δεν μας αναπτύσσει όμως πως έχει ναρκοθετήσει την θητεία της επόμενης κυβέρνησης με τον αυτόματο κόφτη και την υιοθέτηση παράνομων μειώσεων συντάξεων και επιβολής ληστρικών αντιαναπτυξιακών φόρων τόσο με εισφορές από τους εργαζόμενους όσο και φορολογία εισοδήματος και περιουσίας, τέτοιου μεγέθους που μόνο αδαείς από την λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας θα μπορούσαν να εφαρμόσουν.

Διαβεβαίωσε ότι «το πρόγραμμα θα τελειώσει στην ώρα του», υποστήριξε ότι «βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικά θετικό μομέντουμ για την ελληνική Οικονομία» και υποσχέθηκε ότι η δουλειά που κάνει η κυβέρνηση θα αποδώσει καρπούς.

Επανέλαβε δε ότι «περνάμε από το Grexit στο Grinvest» και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα φύγει η χώρα από τα μνημόνια και την επιτροπεία.

«Δεν είμαστε μάγοι, αλλά ούτε μαθητευόμενοι μάγοι. Δεν θέλω να το παινευτώ, αλλά τα δύο αυτά δύσκολα χρόνια έχουν συσσωρεύσει μια εμπειρία που άλλοι πρωθυπουργοί δεν έχουν ούτε σε δύο δεκαετίες» είπε ο Αλέξης Τσίπρας.

Δεν μας ενημερώνει όμως πόσο στοίχισε αυτή η μαθητεία και πόσο προβλέπεται να κοστίσει η Μαρξιστική οικονομική θεωρία που ο ίδιος και τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησής του ευαγγελίζονται σε ένα περιβάλλον που η βασική πολιτική ανάπτυξης βασίζεται σε φιλελεύθερο κοινωνικό καπιταλισμό, η κάποιας μορφής Σοσιαλισμό που αποδέχεται με ρεαλισμό σημαντικές πτυχές του φιλευθερισμού.

Σημείωσε ότι η πολυετής ύφεση, η υψηλή ανεργία και τα προγράμματα έχουν πιέσει υπέρμετρα την ελληνική κοινωνία και οικονομία. «Τώρα πρέπει να δείξουμε αυτοπεποίθηση και μέγιστη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας».

Είμαστε υπέρ της υγιούς επιχειρηματικότητας

Παράλληλα διαβεβαίωσε ότι «η ρήξη μας με το παρελθόν της ευνοιοκρατίας πελατειακών σχέσεων προνομιούχων ελίτ ήταν είναι και θα παραμείνει απόλυτη».

Ο Αλέξης Τσίπρας διαχώρισε την επιχειρηματικότητα σε υγιή και διαπλεκόμενη. «Καταδικάζω την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα της μίζας, της διαπλοκής των θαλασσοδανείων που δημιούργησαν, εξέθρεψαν και αξιοποίησαν οι κυβερνήσεις του «χθες» με την βοήθεια κάποιων «επιχειρηματιών» χωρίς καμία επένδυση των οποίων η μόνη τους προσφορά ήταν η απομύζηση κρατικών κονδυλίων. Και αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες αιτίες της κρίσης» είπε με έμφαση.

Τόνισε δε ότι αυτή η πρακτική οδήγησε σε «φαλκίδευση της αριστείας – την οποία τελευταία κάποιοι επικαλούνται».

Μεγάλη υπόθεση να ομιλεί ο κ Τσίπρας για την αριστεία.

Από την άλλη, είπε ο Πρωθυπουργός «υπάρχει η υγιής επιχειρηματικότητα. Η επιχειρηματικότητα που σέβεται τους νόμους, το περιβάλλον και τον εργαζόμενο, το ανθρώπινο δυναμικό. Αυτό είναι το μοντέλο που θα βγάλει τη χώρα στην λεωφόρο της ανάπτυξης. Το μοντέλο της έντασης στη γνώση και όχι της έντασης στην εργασία».

Αλλά σε ποιον τα λέει αυτό ο κ Τσίπρας, ο ίδιος θέλει να αντικαταστήσει την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα της μίζας, της διαπλοκής των θαλασσοδανείων με την προσφιλή στον ίδιον επιχειρηματικότητα. Το έχει αποδείξει αυτό με την προώθηση φιλικών προς τον ίδιο επιχειρηματικών συμφερόντων. Αλλά το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η βασική αντίληψη του κρατισμού, όσο και αν προσπαθεί να αποκρύψει τις βαθιά Μαρξιστικές ιδεοληψίες του που  τον συνοδεύουν από τα φοιτητικά του χρόνια που επιτρέπει να του ξεφεύγουν με τις επιλογές των συνεργατών του όπως ο Καρανίκας, ο Κατρούγκαλος, ο Πολάκης και πολλοί άλλοι.

Παράλληλα ο Αλ. Τσίπρας επεσήμανε: «Μιλούσαν κάποιοι για ελεύθερη αγορά αλλά όταν ήρθαν στα πράγματα εφάρμοσαν προστατευτισμό των ημετέρων, προίκιζαν τους δικούς τους με επιδοτήσεις, θαλασσοδάνεια, αφήνοντας στη «ζώνη του λυκόφωτος» χιλιάδες επιχειρηματίες, αυτούς που εμείς ονομάζουμε υγιή επιχειρηματικότητα. Έτσι φτάσαμε στα μνημόνια. Να είναι πάμπλουτοι οι ιδιοκτήτες και να είναι πτωχευμένες οι επιχειρήσεις».

Πολύ απλοϊκές σκέψεις,, όλοι συμφωνούμε στην καταπολέμηση της κακιάς και δόλιας επιχειρηματικότητας, δεν είναι όμως δυνατόν να χρησιμοποιείς σαν λάβαρο την κακή επιχειρηματικότητα για να βαφτίζεις τον εαυτό σου σωτήρα και αμόλυντο αγωνιστή και να μάχεσαι εναντίον ολόκληρου του επιχειρηματικού κόσμου, διότι αυτό κάνεις όταν μεταχειρίζεσαι τον φόρο για να τον εξαλείψεις, προφασιζόμενος είτε την πίεση των δανειστών  είτε την ιδεοληψία της ανακατανομής πλούτου.

Το ουσιαστικό θέμα που δεν εκμυστηρεύεσαι αλλά και δεν αντιμετωπίζεις είναι το γεγονός ότι  επιχειρηματικότητα σημαίνει κέρδος στον επιχειρηματία που η σημερινή φορολογία δεν του αποδίδει.

Στοπ στα ψέματα και την υποκρισία. Κάποια άλλη μορφή ανάπτυξης ευαγγελίζεσαι, για τον λόγο αυτό ανέχεσαι συνεργάτες που τολμούν να εκφράζονται ….στα τσακίδια!!!   

Μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης

«Σε κάθε περίπτωση έχουμε αναντίρρητα εισέλθει σε μια τροχιά ανάπτυξης και πρέπει να διατηρήσουμε τα διατηρήσιμα χαρακτηριστικά αυτής της τροχιάς στο μέλλον» είπε ο πρωθυπουργός. Έστειλε δε το μήνυμα για την ανάγκη σύντομης ολοκλήρωσης της γ’ αξιολόγησης. «Έχει μείνει η ασφαλής ολοκλήρωση που περνάει μέσα από την έγκαιρη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Όλες οι πλευρές εργάζονται για το σκοπό αυτό γιατί όλες οι πλευρές έχουν όφελος. Το πρόγραμμα θα τελειώσει την ώρα του και θα μπει ένα τέλος σε αυτή την επώδυνη περίοδο για την Ελλάδα» διαβεβαίωσε.

Σημείωσε δε ότι η «άνεργη ανάπτυξη δημιουργεί μη βιώσιμα κέρδη και τεχνικές φούσκες χωρίς αντίκρισμα».

Ναι, η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί διότι οι δανειστές βρήκαν τον κατάλληλο αριστερό λαϊκιστή που κρατά τις λαϊκές μάζες υπό έλεγχο ενώ τελικά υιοθετεί  πρακτικές λιτότητας.

Τους βολεύει η κατάσταση δεδομένου ότι έχουν μεγαλύτερα προβλήματα να λύσουν. Κατά κάποιο τρόπο μας ξεφορτώνονται.

Αν τα καταφέρουμε και δανειστούμε από τις αγορές, ακόμα καλύτερα. Έστω και αν το επιτόκιο θα είναι μεγαλύτερο.

Βέβαια δεν ενοχλούνται τόσο αν ο Τσίπρας κρατά το πλεόνασμα για τις δικούς του κομματικούς σκοπούς αντί να το δίνει στην οικονομία και στους συνταξιούχους.

Ανεργία: Φέτος δημιουργήθηκαν 263.000 θέσεις εργασίας

Ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ότι «οι εξαγωγές, στο πρώτο εξάμηνο του 2017, αυξήθηκαν κατά 18%. Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση από το 2001».

Παράλληλα αναφερόμενος στην ανεργία είπε ότι «φέτος, μέχρι και τον Ιούλιο, δημιουργήθηκαν 263.000 νέες θέσεις εργασίας, αριθμός ρεκόρ δεκαεξαετίας. Η ανεργία των νέων παραμένει υψηλή αλλά έχει πέσει δέκα μονάδες».

Απάντησα στην εισαγωγή για τις 263.000 θέσεις εργασίας, δεν διευκρινίζει όμως για την πτώση της ανεργίας στους νέους, το κόστος της μετανάστευσης των νέων επιστημόνων και πως το ποσοστό ανεργίας επηρεάζεται από την μείωση του συνολικού αρχικού αριθμού των ανέργων, λόγο της μετανάστευσης. Αρκετή η κοροϊδία από την παραποίηση των αριθμών.   

Θα στηρίξουμε στον ΣΒΒΕ

Τόνισε δε ότι ο ΣΒΒΕ με τις παρεμβάσεις του εξελίσσεται de facto σε θεσμικό συνομιλητή και εταίρο της κυβέρνησης στην προσπάθεια για έξοδο της χώρας από την κρίση.

«Οποιαδήποτε προσπάθεια ουσιαστικής αναβάθμισης του ρόλου σας θα στηριχθεί» διαβεβαίωσε και πρόσθεσε: «Σχεδόν εδώ και ένα χρόνο μετά την ίδρυση γραφείου πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη καθιέρωσα την τακτική επίσκεψή μου στην βόρεια Ελλάδα όχι μόνο για συμβολικούς αλλά και ουσιαστικούς».

Σημείωσε δε ότι η πρόταση του ΣΒΒΕ για τη σύσταση Εθνικού συμβουλίου Βιομηχανίας έγινε δεκτή και ήδη υλοποιείται.

«Ό,τι είναι η Αθήνα για τον τριτογενή τομέα είναι και η βόρεια Ελλάδα για την Βιομηχανία. Η Θεσσαλονίκη δικαιωματικά είναι η βιομηχανική πρωτεύουσα της χώρας» είπε με έμφαση.

Οπως τόνισε ο πρωθυπουργός δημιουργείται το πλαίσιο «για να εξασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση περίπου 100.000 πολύ μικρών επιχειρήσεων».

Προσέθεσε δε ότι «οι άμεσες ξένες επενδύσεις το 2016 άγγιξαν υψηλό επταετίας» και δεσμεύτηκε ότι «τους επόμενους μήνες η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως όπου η σύσταση επιχειρήσεων θα έχει απολύτως ψηφιοποιημένο χαρακτήρα».

Είναι εύκολο να περηφανεύεσαι για Ξένες επενδύσεις που προετοίμασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις όταν εσύ τις πολεμούσες.

Αλλά ακόμα πιο σημαντικό, ποιο είναι το σχέδια και με τι κίνητρα θα προσκαλέσεις επενδύσεις όταν το παγκόσμιο κεφάλαιο, σήμερα, έχει πολλές ευκαιρίες να επενδύσει αλλού.

Το σημαντικότερο είναι να προσελκύσεις επενδύσεις που θα κρατούν τα κέρδη τους στην χώρα, αλλά ποιος επενδυτής θα θελήσει να κρατήσει τα κέρδη του στην  Ελλάδα με αυτή την τρομακτική φορολογία και δεν θα τα φυγαδεύει,  με κάθε τρόπο, στο εξωτερικό όπου ισχύει  χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας.

Νομίζω ότι χρειάζεστε αρκετή εκπαίδευση για το πως κινείται το διεθνές κεφάλαιο.  

Υποστήριξε ακόμη ότι «έχουμε κατακτήσει μια από τις πρώτες θέσεις στην απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ».

«Προχωράμε ένα σχέδιο με όραμα για την αναβάθμιση της βόρειας Ελλάδας καθιστώντας την περιοχή διαμετακομιστικό κόμβο και πύλη εισόδου για ολόκληρη την Ευρώπη», πρόσθεσε ο Πρωθυπουργός.

 Και άλλα ακόμα ψέματα… αρκετά πια!!

Τολμήσαμε μεταρρυθμίσεις στη φορολογία και αποδίδουν

«Η στρατηγική μας για επιστροφή σε βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να έχει σαν κύριο άξονα τη βιομηχανία και την μεταποίηση» πρόσθεσε ο Αλέξης Τσίπρας τονίζοντας ότι πρέπει να επενδύσουμε στην καινοτομία και στο εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. «Προχωρήσαμε σε μεταρρυθμίσεις στην φορολογική πολιτική που όλοι διαπίστωναν την αναγκαιότητα τους αλλά δεν τολμούσαν. Εμείς τολμήσαμε να τις φέρουμε, και αρχίζουν να αποδίδουν» υποστήριξε.

Ναι, σε πίστεψαν οι αδαείς, μέτρησε πόσες επιχειρήσεις συγχωνεύονται με εταιρίες του εξωτερικού για να αποκτήσουν φορολογικές βάσεις στο εξωτερικό, πόσες εταιρίες καινοτομίας μετέφεραν, νόμιμα, τα κεντρικά τους γραφεία  στην Μάλτα, την Κύπρο την Αγγλία, την Βουλγαρία κλπ.

Πηγή: Τσίπρας: Βγαίνουμε από τα μνημόνια, μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργήσαμε 263.000 θέσεις εργασίας | iefimerida.gr

 

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.jpg

                                                          Είναι πράγματι προφανές;

Αναντιστοιχία εξαγγελιών με τα αποτελέσματα της Ελληνικής οικονομίας.

Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να υποτιμηθεί  η αναντιστοιχία των εξαγγελιών της κυβέρνησης  με τα πραγματικά αποτελέσματα της Ελληνικής οικονομίας.

Το έγκλημα της παραπλάνησης και παραπληροφόρησης τόσο σε επίπεδο κοινοβουλίου όσο και ευρύτερα στο έθνος δεν μπορεί πλέον να ξεπεραστεί με δηλώσεις όπως ‘Mea Culpa’ ή ‘είχαμε αυταπάτες’..

Η εσφαλμένη παρουσίαση των οικονομικών στοιχείων ακόμα και  μίας απλής ΑΕ αποτελεί  ποινικό αδίκημα που συνεπάγεται την δίωξη και αντικατάσταση ολόκληρου του ΔΣ. Πολύ δε περισσότερο αυτό θα έπρεπε να ισχύει για ένα Πρωθυπουργό και την παρέα του, που παραπλανούν ένα ολόκληρο έθνος.

Υιοθέτησης ιδεοληπτικών επιχειρημάτων σαν  έκφραση επιβεβαίωσης  της υπαρξιακής υπόστασης μίας πολιτικής παράταξης

Είναι άξιο απορίας, ποιους πίστεψε ο Ελληνικός λαός και ποιους εμπιστεύτηκε, μέσα στην απόγνωσή του, να τον οδηγήσουν σε διέξοδο, αυτήν την περίοδο της κρίσης.

Παρακολουθώ  Έλληνες και ξένους να αναρωτιούνται:

Μα, πως είναι δυνατόν να μην βλέπουν την μη ρεαλιστική, καταστροφική πορεία στην οποία οδηγούν την χώρα τους αλλά και τους εαυτούς τους με την αναχρονιστική ιδεοληψία που τους διακατέχει;

Ποιο είναι το είδος του ‘αναβολικού’ που παίρνουν για να μην συνειδητοποιούν την καταστροφή που δημιουργούν;

MARX.jpg

Ο Μαρξ είχε πει το φημισμένο ‘Η θρησκεία είναι το όποιο των λαών’, σήμερα αντίστοιχα μπορούμε να πούμε  ότι ο πολιτικός φανατισμός και η ιδεοληψία είναι το ‘αναβολικό’  που τυφλώνει και παραλύει πολιτικές παρατάξεις και ηγεσίες απέναντι  στον ρεαλισμό.

Προσωπικά ερμηνεύω την επιμονή υιοθέτησης ιδεοληπτικών επιχειρημάτων σαν  έκφραση επιβεβαίωσης  της υπαρξιακής υπόστασης μίας πολιτικής παράταξης που υιοθετεί συνθήματα όπως   Ή αυτοί ή εμείς’ .

Αλλιώς δεν μπορώ να ερμηνεύσω την άρνηση της κυβέρνησης να καταδικάσει τα εγκλήματα του Σταλινισμού, έστω και με την πρόφαση ότι δεν μπορούν να συγκριθούν με τα εγκλήματα του Ναζισμού.

STALIN.jpg

Αυτή η συμπεριφορά υποκρύπτει στόχους και τακτικές που με ανησυχούν για το τι μπορεί να μου επιφυλάσσει το μέλλον.

ΓΛΕΖΟΣ.jpg

Ο πυρήνας των αντιπαραθέσεων πάνω στην οικονομική και κοινωνική πολιτική.

Στον πυρήνα των αντιπαραθέσεων βρίσκονται οι βασικοί στόχοι και φιλοσοφίες  της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής των κομμάτων.

Οι γενικόλογες διακηρύξεις, πλέον, όπως προστασία των αδυνάτων, αναδιανομή πλούτου, ανάπτυξη με γνώμονα το περιβάλλον ,προστασία του δημόσιου  χαρακτήρα συγκεκριμένων δραστηριοτήτων, αποτελούν κενό γράμμα λαϊκισμού αν δεν συνοδεύονται από πειστικά στοιχεία που δεν θα αντιφάσκουν με τα συγκεκριμένα αποτελέσματα.

Τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να είναι μετρήσιμα και να δίνουν απαντήσεις ως προς  το πραγματικό γεγονός της καταπόντισης  του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων, της φτωχοποίησης της μέσης αστικής τάξης αλλά και της εργατικής που πραγματοποιείται με την υπερβολική φορολόγηση εισοδήματος πχ φόρος εισοδήματος εισπράττεται ακόμα και από άνεργους που φορολογούνται  βάσει τεκμηρίων που δεν αντιστοιχούν στα πραγματικά εισοδήματα.

Η καταπόντιση του βιοτικού επιπέδου γίνεται  και από την υπερβολική φορολόγηση της περιουσίας της μέσης αστικής τάξης καθώς  επίσης και από την ανεργία και την μάστιγα της μερικής απασχόλησης που υποκρύπτει την πραγματική ανεργία.

Τον κύριο παράγοντα για όλες αυτές τις συνέπειες αποτελεί  η έλλειψη επενδύσεων και ρευστότητας που προκύπτει από αλυσιδωτές αλληλοεπιδράσεις και παρενέργειες , πρακτικών όπως γραφειοκρατία, αντι επενδυτική ιδεοληψία, προστατευτισμού  συνδικαλιστικών κινημάτων που μείωσαν την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας με τελικό αποτέλεσμα την πλήρη αποβιομηχάνιση.

 

Το νέο αφήγημα.

Τι μας έμεινε τελικά;  Ο ήλιος και η θάλασσα που μας χάρισε απλόχερα η φύση, για την οποία δεν δουλέψαμε για να παράγουμε κάποιο έργο.

Ακόμα και αυτά αδυνατούμε να διατηρήσουμε, αποχαυνωμένοι μέσα στο λήθαργο της αυταρέσκειας και του ψεύδους ενός πρωθυπουργού, που πάντα χαμογελά ανίκανος να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της καταστροφής που δημιουργεί.

tsipras.jpg

Μέσα σε αυτό το χάλι θα έπρεπε να δημιουργηθεί κάποιο καινούριο αφήγημα που θα δικαιολογεί την μέχρι στιγμής αποτυχία αλλά και μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά τις μη υιοθετημένες εξαγγελίες.

Η συνταγή είναι απλή: Παραλάβαμε καμένη γη, τι περιμένατε θα διορθώσουμε τα σφάλματα μίας τριακονταετίας;

Βέβαια να μην γίνεται λόγος για τα ψεύδη προκυμμένου να αναρριχηθούμε στην εξουσία.

Αλλά όλα αυτά είναι ‘χθεσινά ξινά σταφύλια’.

Το βαθύτερο πρόβλημα του διχασμού της Ελληνικής κοινωνίας.

Παρ όλα αυτά το πρόβλημα είναι βαθύτερο και διαχρονικό, έχει να κάνει με τα ρίζες του διχασμού της Ελληνικής κοινωνίας.

Η πτώση του υπαρκτού Σοσιαλισμού της Σοβιετικής Ένωσης απελευθέρωσε τις χώρες της κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης που είχαν βιώσει την καταπίεση των ολοκληρωτικών καθεστώτων, είχε σαν  αποτέλεσμα την τροφοδότηση της δύσης με προσωπικό διψασμένο για ελευθερία και ανάπτυξη και γενικότερα προσέφερε χώρο ανάπτυξης για όλους  μέσα στο περιβάλλον μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία παρά τα προβλήματα που δημιουργούσε η καθυστέρηση της πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης είχε θετικό αποτέλεσμα.

Αντίθετα στην Ελλάδα που ήταν η μόνη χώρα που, μεταπολεμικά, βίωσε το πλήγμα του εμφυλίου, παρέμεινε με το σύμπλεγμα του ηττημένου που διακατείχε το μισό πληθυσμό, σε σημείο που παρά την οικονομική βοήθεια, αρχικά του σχεδίου Μάρσαλ και αργότερα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπόρεσε να εξαλείψει τις  αναχρονιστικές ιδεοληψίες που πήγαζαν από τις Μαρξιστικές επιρροές της Σοβιετικής Ένωσης.

EAM 2.jpg

EAM.jpg

Ταυτόχρονα βιώσαμε το πλήγμα μίας στρατιωτικής δικτατορίας που καθυστέρησε ακόμη περισσότερο  την ένταξη της  Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια.

Το αποτέλεσμα, η Ελλάδα με μία ελλειμματική παράδοση δημοκρατικής διακυβέρνησης, έδωσε χώρο στην ανάπτυξη έντονου συνδικαλιστικού κινήματος,  ταυτόχρονα με την ευκαιρία που της δινόταν   για την  ανάπτυξη της βιομηχανίας της.

Η αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας ήταν αποτέλεσμα πολλαπλών παραγόντων μεταξύ των οποίων μετατόπιση των γεωπολιτικών συνθηκών, η ανάγκη υπέρογκων αμυντικών δαπανών, μεγάλου δανεισμού, πολιτικού συστήματος που παρήγαγε κρατισμό και πελατειακές σχέσεις τόσο από δεξιά όσο και αριστερά, χαμηλή ανταγωνιστικότητα κλπ.

Τελικά φτάσαμε στην παρούσα κατάσταση που οι χώρες της πρώην Σοβιετικής ένωσης όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία η Πολωνία κλπ ξεπερνούν σιγά σιγά την Ελλάδα σε ρυθμούς ανάπτυξης και άλλων οικονομικών μεγεθών.

Το χαμηλό επίπεδο των πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση ανταλλάσσουν κατηγορίες για τις εκατέρωθεν ευθηνές που έφεραν την Ελλάδα στην πτώχευση αποτελούν, για τις επόμενες γενιές, μνημείο πολιτισμικής καθυστέρησης.

Και οι δύο υποτιμούν την νοημοσύνη των Ελλήνων.

Οι αντιπαραθέσεις εξακολουθούν να βασίζονται σε ξεπερασμένους προβληματισμούς προηγουμένων δεκαετιών, σε περιπτώσεις ακόμα και εκατονταετιών.

Το βάθος και η ακεραιότητα των απόψεων, η πίστη σε ιδέες,  οι πεποιθήσεις σε συγκεκριμένες αρχές και ιδεολογίες κατάντησε να  αποτελούν μόνο  μέσα λαϊκισμού και τακτικής. Το αποτέλεσμα είναι ότι το πολιτικό μας σύστημα έχει χάσει πλέον την αξιοπιστία του.

Έχω να προσάψω πολλά στα κόμματα της αριστεράς που έκαναν τα πιο εμφανή και θεαματικά άλματα αναξιοπιστίας αλλά και  τα κόμματα της αντιπολίτευσης  υπολείπονται σημαντικά στον τομέα της αναγνώρισης σοβαρών σφαλμάτων και δικών τους ιδεοληψιών.

Δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε απόψεις και προκαταλήψεις της αριστεράς που άλλοτε αφορούν θεωρητικά θέματα  όπως   αν η αριστεία αποτελεί επιθυμητό χαρακτηριστικό, η θέματα ψηφοθηρικής τακτικής όπως αν οι νέοι πρέπει να ψηφίζουν από τα 16 και πολλά άλλα. Το σημαντικότερο όμως αφορά την έλλειψη ρεαλισμού στην αντιμετώπιση προβλημάτων μίας σύγχρονης οικονομίας.

ARISTIA.jpg

Όσον αφορά τις σημερινές αντιπαλευόμενες παρατάξεις δεν μπορώ να μην τις κατηγορήσω για σοβαρό στρουθοκαμηλισμό  για τον δικό της λαϊκισμό, τις δικές της πελατειακές σχέσεις και το σοβαρότερο την δική της συμμετοχής στην ευθύνη γιγάντωσης του ελλείματος στην οικονομία.

Πίσω από όλα αυτά κρύβονται ‘τακτισμοί’ και όχι πραγματικοί προβληματισμοί  για την βελτίωση της κατάστασης της χώρας.

Οι προβλέψεις για τις επόμενες εξελίξεις

Κάτω από τις συνθήκες αυτές ποιες μπορεί να είναι οι προβλέψεις για τις εξελίξεις τα επόμενα χρόνια;

Όπως  πάντα, ιστορικά, οι εξελίξεις στην Ελλάδα επηρεάζονται πολύ από τον ρόλο της στο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον.

Η μέχρι στιγμής συμπεριφορά της Ευρώπης και της Αμερικής θα προσδιορίσουν τις εξελίξεις και αυτή την φορά.

Η Ελληνική αριστερά, για την Ευρώπη και την Αμερική, ήταν αναγκαίο κακό, ώστε η προσαρμογή της Ελληνικής οικονομίας να γίνει με περισσότερο έλεγχο των λαϊκών στρωμάτων. Δεν χύθηκε αίμα παρά την δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου.

η αξιολόγηση.jpg

Βέβαια στον βωμό αυτού του συμβιβασμού θυσιάζεται η σημερινή συγκυβέρνηση που έχασε οριστικά την αξιοπιστία της.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρει ποια θα είναι η καινούρια εκλογική εικόνα που θα εμφανιστεί στην Ελλάδα μετά τις Γερμανικές εκλογές.

Είναι βέβαιο ότι η Γερμανία θα σκληρύνει την θέση της και θα εγκαταλείψει την όποια ανοχή είχε στις αβρότητες με τον κ Τσίπρα.

Ο κίνδυνος εστιάζεται στα αναμενόμενα αρνητικά  αποτελέσματα της τρίτης αξιολόγησης, κυρίως λόγω της μείωσης της φοροδοτικής ικανότητας των Ελλήνων και της αύξησης του χρέους του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα.

‘Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια’

 Στα πλαίσια της προετοιμασίας των νέων εξαγγελιών στην έκθεση Θεσσαλονίκης ο Πρωθυπουργός αλλά και ο Αρχηγός της αντιπολίτευσης προετοιμάζονται για καινούριες εξαγγελίες.

Έχει όμως σημασία τι θα εξαγγείλουν αν τελικά δεν τα υλοποιήσουν;

Σύμφωνα με τον κ Τσίπρα το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Πράγματι, αυτό όμως ισχύει και για τον ίδιο και για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που θεωρούν δόκιμο να προσπερνούν τις κριτικές για ανεκπλήρωτες εξαγγελίες, ονοματίζοντάστες  ‘Περσινά ξινά σταφύλια’. Πολύ άστοχο κύριε Αλεξιάδη.

Είναι κουραστικό να υπενθυμίζει κανείς συνέχεια στον κόσμο τον αριθμό των ψευδών υποσχέσεων, ανακοινώσεων, αναφορών, ειδήσεων, εξαγγελιών, παραποιήσεων, υπαναχωρήσεων, ιδιαίτερα όταν η αποκάλυψη των παραπάνω παράγουν προφάσεις και δικαιολογούνται σαν αποτέλεσμα πιέσεων των δανειστών, ή αποτέλεσμα παραπλάνησης , ή ‘αυταπάτης’.

Η ελεγχόμενη πληροφόρηση

Η υπενθύμιση για την σωρεία των ψευδών εξαγγελιών,  θεωρείται από τον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μία κακοπροαίρετη τακτική δυσφήμισης του ‘εξωραϊστικού’ έργου της κυβέρνησης, τακτική που κατά την κυβέρνηση ακολουθείται από την αντιπολίτευση  με τα γνωστά μας ‘Βοθροκάναλα’ που εξυπηρετούν κατά αυτήν μόνο τα συμφέροντα των ‘καλαναρχών’.

Ας ακούσουμε, λοιπόν, τι μας λέει ο υφυπουργός υγείας και περήφανος κουμουνιστής κ Πολάκης: Όσοι αναφέρονταν η έκαναν ρεπορτάζ για τον εκλιπόντα πρώην Πρωθυπουργό Κωσταντίνο Μητσοτάκη το έκαναν για να έχουν μελλοντικά χαριστικά οφέλη από τον υιό του Κυριάκο…

Όταν όμως κάποιος αποφασίσει να παρακολουθήσει τα δημόσια κανάλια, ταυτόχρονα με τα περισσότερα ιδιωτικά, νομίζει πως βρίσκεται σε δύο διαφορετικές χώρες.

Αυτά αποτελούν, αναμφισβήτητα δείγματα ελεγχόμενης πληροφόρησης από την εκάστοτε κυβέρνηση, πρακτική που αντιμετωπίζεται, κατά κοινή ομολογία, μόνο με την πολυφωνία. Αυτήν την πολυφωνία προσπαθεί να ελέγξει ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με κάθε μεθόδευση και μέσο.

Η πρακτικής υιοθέτησης του ψεύδους

Για να επανέλθω στο θέμα της πρακτικής υιοθέτησης του ψεύδους, από την οποιαδήποτε παράταξη, πιστεύω ότι ο ανεπηρέαστος αναγνώστης, θα συμφωνήσει μαζί μου ότι η εξάλειψη του  ψεύδους αποτελεί θέμα αλλαγής κουλτούρας, ώστε ο ψευδόμενος πολιτικός, τελικά, να τιμωρείται ενώ ο ειλικρινής να επιβραβεύεται.

Ασφαλώς, θέλω να υπογραμμίσω, ότι το ψεύδος δεν είναι αποκλειστικό ‘προνόμιο’ της  παρούσας κυβερνητικής παράταξης και αναγνωρίζω ότι η πρακτική των ψευδών, προεκλογικών και μη, εξαγγελιών, αποτελούσε και αποτελεί πρακτική των περισσοτέρων πολιτικών παρατάξεων, αλλά ο λαϊκισμός και το ψεύδος με στόχο την παραπλάνηση και υφαρπαγή των ψήφων των λαϊκών στρωμάτων έχει ξεπεράσει τα όρια, σε βαθμό που τελικά υιοθετείται από τους φανατικούς σαν αποδεκτή τακτική που ‘Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα’

Αυτή η τακτική κατάντησε εξιλέωση  για κάθε είδους ιδεοληψία.

Για τον λόγο αυτό τα ψέματα δεν θα έπρεπε να εξισώνονται, για να αμβλύνεται η σημασία του εγκλήματος, αντίθετα θα πρέπει να αναλύονται για την σκοπιμότητά τους , να αποτελούν  κριτήριο των πράξεων των εκάστοτε κυβερνόντων και να γίνεται μάθημα για τους ψηφοφόρους μίας υγειούς δημοκρατίας.

Το ψεύδος αλλοιώνει βασικές αρχές των πολιτικών παρατάξεων

Τα ψεύδη όμως αλλοιώνουν ακόμα και τις βασικές αρχές και ιδεολογίες των πολιτικών παρατάξεων, που εγκαταλείπονται μπροστά στην αίγλη και έλξη της εξουσίας.

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί, για ένα κουμουνιστή, ότι βασική αρχή για ανάπτυξη θα αποτελούσε η ενίσχυση της ιδιωτικής οικονομίας;

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η Ευρωπαϊκή ‘νομενκλατούρα’ που αντιπροσωπευόταν κατά τον κ Τσίπρα από την κα Μέρκελ θα μετατρεπόταν για τον ίδιο σε προσφιλή και επιθυμητό εταίρο;

Μήπως εδώ υποκρύπτονται κάποιου είδους συμβιβασμοί που έχουν σχέση με τη αλλαγή των πραγματικών προθέσεων και συμφερόντων  των δυο μερών;

Γιατί, ποιος μπορεί να ξεχνά την κα Μέρκελ να λέει ότι η Γερμανία είναι έτοιμη να δεχτεί τους νέους επιστήμονες από την Ελλάδα προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μεγάλης ανεργίας νέων στην Ελλάδα.

Και τι γίνεται σήμερα μετά από δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ;

Έχουν μεταναστεύσει 500.000  νέοι Έλληνες προς το εξωτερικό, και η κυβέρνηση περηφανεύεται για την μείωση της ανεργίας, ενώ ο Υφυπουργός παιδείας κ Ζουράρης αλλά και ο ίδιος ο Υπουργός παιδείας προτρέπουν τους νέους να αποδημήσουν αν δεν βρίσκουν εργασία.

Νομίζω ότι θα πρέπει να γίνουμε  λίγο περισσότερο υποψιασμένοι για τις πραγματικές προθέσεις των κυβερνώντων πίσω από τις γενικόλογες εξαγγελίες, κυρίως για ταξική δικαιοσύνη, ανακατανομή πλούτου, ισότητα, Εθνική ανεξαρτησία, μελλοντική ανάπτυξη που συνεχώς αναβάλλεται, διότι τα θέματα αυτά, συχνά εμπεριέχουν τελείως αντιφατικά στοιχεία.

Τι είδους ανάπτυξη έχει επιτευχθεί όταν έχει εξολοθρευθεί η τάξη των συνταξιούχων που αναπτύσσουν τάσεις αυτοκτονία, όταν η μέση τάξη ασχολείται μόνο με τις σκέψεις πως θα πληρώσει τους φόρους, όταν η ίδια η κυβέρνηση εξαγγέλλει ότι ο καιρός των μικρό επιχειρηματιών, δηλαδή η ραχοκοκαλιά της Ελληνικής οικονομίας  έχει τελειώσει, όταν αντιδρά στην δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα μπορούσε να προσελκύσει συνάλλαγμα από φοιτητές του τρίτου κόσμου, όταν αρνείται την δημιουργία ξενόγλωσσων τμημάτων ακόμα και στα δημόσια πανεπιστήμια, την στιγμή που η Αγγλική γλώσσα έχει καταστεί, παγκόσμια, η γλώσσα της τεχνολογίας της οικονομίας, των εξαγωγών και του τουρισμού .

Η γλώσσα του μεταλλαγμένου καπιταλιστή

Ποια είναι, επιτέλους, η γλώσσα του κ Τσίπρα, του μεταλλαγμένου καπιταλιστή ή του ‘κρυφό κουμουνιστή’;

Μία πρώτη ένδειξη για προσαρμογή της κυβέρνησης στον χώρο της ιδιωτικής οικονομίας είναι η επένδυση της Παπαστράτος ΑΒΕΕ με τα 300 εκ €. Ελπίζω πραγματικά να βοηθηθούν  οι Νεοφυείς και εξαγωγικές επιχειρήσεις με άμεση αλλαγή του γραφειοκρατικού περιβάλλοντος και της υπερφορολόγησης.

Η επιχειρηματικότητα και η ιδιωτική πρωτοβουλία δεν συμβαδίζουν με τον κρατισμό. Η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα δεν είναι προϊόν της ελεύθερης οικονομίας, αντίθετα βρίσκει πρόσφορο έδαφος σε  συνθήκες κρατισμού.

Ο δρόμος προς την ανάπτυξη

Το τελικό ερώτημα που αιωρείται και παραμένει είναι, αν ο δρόμος προς την ανάπτυξη εμπεριέχει συμβιβασμούς μεταξύ φιλελεύθερης οικονομικής πολιτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς που μεταλλάσσεται, ποια θα μπορούσε να αποβεί μία πιο αποτελεσματική λύση,  η ριζοσπαστική αριστερή κυβέρνηση που ακολουθεί στην πράξη μία ακραία φιλελεύθερη πολιτική που επιβάλει την εξολόθρευση των μη παραγωγικών στρωμάτων όπως, οι συνταξιούχοι και αρκετοί παρασιτικοί κλάδοι της οικονομίας, ή μία ακραιφνώς φιλελεύθερη κυβέρνησης, που κάτω από την πίεση των ισχυρότατων συνδικαλιστικών κινημάτων, θα αναγκαστεί να συμβιβαστεί σε πολλούς τομείς;

Μήπως λοιπόν ο κ Τσίπρας, με την διγλωσσία του και το ‘ρουσφέτι’ αποτελεί  τον καλλίτερο σύμμαχο του ΔΝΤ και του Ευρωπαϊκού κατεστημένου;

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

 

Βρισκόμαστε στα μέσα προς το τέλος του 2017 και αν θα ήθελε κανείς να περιγράψει με λίγα λόγια το αποτύπωμα της εποχής θα μπορούσε να πει:

Την εποχή χαρακτηρίζουν:

  1. H αποκάλυψη της ’Πρώτη φορά αριστερά’ παρά το γεγονός ότι κατα κυριολεξία αποτελεί την συνέχεια της ‘μεταπολιτευτικής πρώτης φοράς αριστερά’ του Ανδρέα Παπανδρέου, που κέρδισε την λαϊκή ψήφο με εξαγγελίες όπως: Έξω οι βάσεις του θανάτου, ΕΟΚ ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο κλπ, και βέβαια όλοι θυμόμαστε τι ακολούθησε. Ακολουθώντας την ίδια τακτική ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εξήγγειλε το σκίσιμο των μνημονίων, την σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές, εκμεταλλεύτηκε το κύμα των αγανακτισμένων πολιτών και αφού αναρριχήθηκε στην εξουσία, προσγειώθηκε στην σκληρή πραγματικότητα του παγκόσμιου ανταγωνισμού.          .
  2. Η οικονομική και κοινωνική κρίση που την πληρώνει κυρίως η γενιά των συνταξιούχων σαν αποτέλεσμα της εκδικητικότητας δύο προηγουμένων γενεών.
  • Της γενιάς των χαμένων του εμφυλίου πολέμου που δεν εκτονώθηκε με την αναγνώριση του κουμμουνιστικού κόμματος που έγινε από τον Κωσταντίνο Καραμανλή, και
  • Της ‘κακομαθημένης’ γενιάς του άκρατου δανεισμού της περιόδου μετά την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σκόρπισε αλόγιστα επιδοτήσεις και χαριστικές χρηματοδοτήσεις.
  1. Ο κρατισμός, και οι ανεξάρτητα πολιτικής προέλευσης, πελατειακές σχέσεις κάθε μορφής, μία πραγματική διαχρονική ασθένεια της κοινοβουλευτικής πρωθυπουργικής δημοκρατίας μας, που δεν κατάφερε κανένας, μέχρι σήμερα, να θεραπεύσει .
  2. Η αφύπνιση του Νέο Οθωμανισμού στην Τουρκία που επιδεινώνει την οικονομική δυσχέρεια στην Ελλάδα.
  3. Το μεταναστευτικό κύμα από Ασία , Μέση Ανατολή, και Βόρειο Αφρική προς την Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη.
  4. Η μετακίνηση επιστημονικού προσωπικού από την Ελλάδα στην δύση και την Μέση Ανατολή λόγω αρνητικών συνθηκών, με αποτέλεσμα την πληθυσμιακή μείωση στην Ελλάδα και αντίστοιχη γήρανση του πληθυσμού που στερεί τις ελπίδες για μία ανάκαμψη, όταν οι νέοι επιστήμονες αποτελούν το κυριότερο πλουτοπαραγωγικό μέσο της σημερινής κοινωνίας .
  5. Τέλος η αστάθεια που δημιουργεί η τρομοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο που δημιουργήθηκε από την σύγκρουση φανατικών ισλαμιστών με τα πρότυπα τις αρχές και τις αξίες του δυτικού τρόπου ζωής που δεν μπορεί να απορροφήσει δύο ίσως και τρεις γενεές οικονομικών μεταναστών και προσφύγων.

Το συμπέρασμα που βγάζω από αυτή  την συνοπτικού παρουσίαση της κατάστασης είναι ότι η Ελληνική πατρίδα έχει πολύ λίγα περιθώρια να ανασυνταχθεί και να αντιμετωπίσει τα αυξανόμενα προβλήματα με πρώτο γνώμονα την απαλλαγή από όλους τους φορείς των φανατικών που λειτουργούν απωθητικά σε όλες τις   προσπάθειες συνεργασίας, σε πολιτικό και επιχειρηματικό περιβάλλον.

Η άντληση ισχύος από όλες ανεξαιρέτως τις πηγές και μέσα δημιουργικής παραγωγής που διαθέτει ο Ελληνισμός είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να σχηματιστεί η ελάχιστη κρίσιμη μάζα  δυναμισμού που θα μπορέσει να φέρει ένα θετικό  ελπιδοφόρο αποτέλεσμα.

Είναι πραγματικά περίοδος άμεσης ανάγκης ανασυγκρότησης.

Ο Ελληνισμός  έχει  πηγές από τις οποίες μπορεί να αντλήσει δυναμισμό, τόσο στο εσωτερικό όσο και παγκόσμια, μία κυβέρνηση πρέπει να αναγνωρίσει τον χώρο του Ελληνισμού στην διεθνή του διάσταση για να αποκτήσει την κρίσιμη μάζα.

Σαν παράδειγμα μπορούμε να δούμε τι πέτυχε το Ισραήλ. Ο Ελληνισμός είναι παγκόσμιος και σαν τέτοιο πρέπει κάθε κυβέρνηση της Μητέρας  πατρίδας να τον δει.

Papas.png

Μετά τον πανηγυρισμό για τις αποφάσεις του χθεσινού Eurogroup δεν ξέρω ποιον να μεμφθώ περισσότερο την Ελληνική κυβέρνηση , το ΔΝΤ η την Ευρώπη.
Μας δίνουν σκοινί για να κρεμαστούμε και η κυβέρνηση, για μία ακόμη φορά ψεύδεται ασύστολα με πλήρη συνείδηση ότι οδηγούν την χώρα στην τελική καταστροφή.
Είναι αδύνατο κατά την γνώμη μου να υπάρξει ανάπτυξη με φόρους που αποτρέπουν τις επενδύσεις, φόρους που θα οδηγήσουν στις κατασχέσεις των τραπεζικών λογαριασμών και αφού αδειάσουν αυτοί θα οδηγηθούμε σε κύμα κατασχέσεων των περιουσιακών στοιχείων με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Πως θα επιτευχθούν πλεονάσματα 3.5% κάτω από τις συνθήκες αυτές;
Το πρόσχημα της στήριξης με κεφάλαια για ανάπτυξη δεν διευκολύνουν την κατάσταση αν δεν συνδυαστούν με φορολογικές μειώσεις και πολιτική προώθησης των εξαγωγικών επιχειρήσεων.
Η αποταμίευση της μέσης αστικής τάξης που για μισό αιώνα, καλώς η κακώς, προσανατολίστηκε σε επενδύσεις ακίνητης περιουσίας, εξανεμίζεται και αφελληνίζεται, μετά τον αφελληνισμό της βιομηχανίας.
Δεν θυμάμαι χειρότερη κυβέρνηση, εξαιρουμένης της επταετίας των συνταγματαρχών, από αυτή που βιώνουμε σήμερα. Ήταν τελικά η μόνη που θα μπορούσε να περάσει τόσο καταστροφικά αντιλαϊκά μέτρα από οποιαδήποτε άλλη.

Όπως πάντα όμως, υπάρχει ένας μονότονα επαναλαμβανόμενος διάλογος. “Παραλάβαμε καμένη γη , τι περιμένατε να διορθωθούν όλες οι διαχρονικές παθογένειες σε δύο χρόνια;”

Εδώ όμως υπάρχει μία παράμετρος με σοβαρή ηθική διάσταση: Πως, δηλαδή, θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ο πολιτικός που, είτε έχει κρυφή ατζέντα την οποία αποκρύπτει συνειδητά, ή ψεύδεται ασύστολα με στόχο την νομή της εξουσία ή τελικά πιστεύει σε αυτά που εξαγγέλλει από αφέλεια η αυταπάτη;

Αυτό ας το αντιμετωπίσει η συνείδησή των Ελλήνων ψηφοφόρων.

ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

arkas2 (1).jpg

Μέγα σφάλμα για κάθε δραστηριότητα αποτελεί η έλλειψη σαφούς μακροχρόνιου και βραχυχρόνιου προγραμματισμού.
Η επιτυχία ενός , διευθυντού και η διατήρηση στην θέση του, επιβάλει ακριβώς την αυστηρή τήρηση των παραπάνω κανόνων, τόσο για την ορθότητα του μακροχρόνιου προγραμματισμού όσο και για την επίτευξη των βραχυχρόνιων στόχων, τα λεγόμενα ‘milestones’.
Η αποτυχία στις μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα συνεπάγεται την απόλυση.
Δυστυχώς εδώ οφείλεται η αναποτελεσματικότητα, τόσο του δημοσίου τομέα όσο και του πολιτικού μας συστήματος, διαχρονικά, ανεξάρτητα του ιδεολογικού προσανατολισμού.
Ασυγχώρητα λάθη αποτελούν, η έλλειψη συστήματος αξιολόγησης των στελεχών του δημοσίου τομέα, αλλά και η έλλειψη προγραμματισμού της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας η οποία, επιπλέον, αρνείται την ανάληψη της ευθηνής για την μη επίτευξη βραχυχρόνιων και μακροχρόνιων στόχων.
Η ‘Δημιουργική ασάφεια’ και οι …‘αυταπάτες’ δεν αποτελούν δικαιολογίες στον ιδιωτικό τομέα.
Αυτές οι εκφράσεις προεξοφλούν απόπειρες αποφυγής απολογισμού και μετάθεσης των ευθηνών, καθώς και δικαιολογίες που αποσκοπούν στη παράταση μίας λανθασμένης πολιτικής. Δεν αποτελούν διατυπώσεις ώριμων πολιτικών ανδρών. Αντίθετα θα μείνουν στην ιστορία σαν αποφθέγματα πολιτικών με ελλειμματική προσωπικότητα και αξιοπιστία.
Το πολιτικό μας σύστημα προσφέρεται για την ανοχή τέτοιου είδους συμπεριφορών των πολιτικών μας, ο οποίοι αποφεύγουν την κρίση προφασιζόμενοι την ανάγκη μακροχρόνιας αντιμετώπισης των διαχρονικών προβλημάτων προκειμένου να παραμείνουν στην εξουσία.
Δυστυχώς αποτελούν πολύ άσχημα παραδείγματα που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν ούτε ακόμα και από μία ιδεοληπτική σκοπιμότητα.