Archives for category: Πολιτικές Σκέψεις

ΔΙΑΦΘΟΡΑ.jpg

images.jpg

Σε αρκετές περιόδους της Νεοελληνικής ιστορίας βιώνεται η διαφθορά και είναι φυσικό, το φαινόμενο αυτό συχνά να αποτελεί την “αχίλλειο πτέρνα”  στην πολιτική ζωή της χώρας.

Αν προσπαθήσει κανείς να αναλύσει το φαινόμενο θα αντιληφθεί ότι  το πρόβλημα είναι παγκόσμιο αλλά έχει τοπικές ιδιομορφίες.

Το παράδειγμα της  NOVARTIS ήρθε και ανέδειξε επίκαιρο το πρόβλημα, επισκιάζοντας την διαφθορά που συγκλόνισε και ακόμα συγκλονίζει  την οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας καθημερινά σε όλους τους τομείς.

Κανείς  δεν μπορεί να φέρει αντίρρηση ότι η εξουσία και το κυνήγι του κέρδους διαφθείρει.

Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα είναι η δημιουργία θεσμών και διαδικασιών που να το περιορίζει.

Δυστυχώς το κέρδος και η εξουσία αλληλοϋποστηρίζονται γεγονός που καθιστά την αντιμετώπιση ιδιαίτερα πολυδιάστατη.

Είναι λοιπόν  σημαντικό  να δημιουργηθούν θεσμοί και διαδικασίες ελέγχου τόσο της εξουσίας όσο και του κέρδους.

Έλεγχος της εξουσίας σε αυταρχικά καθεστώτα είναι αδύνατη εξ ορισμού.

Έλεγχος του κέρδους είναι καθαρά θέμα ελεύθερου ανταγωνισμού σε συνδυασμό με την εφαρμογή διαδικασιών ελέγχου που θα διασφαλίζουν ακριβώς αυτόν τον ελεύθερο ανταγωνισμό.

Η ανάμιξη της εξουσίας στις διαδικασίες ελέγχου ακυρώνει την αξιοπιστία της ίδιας της εξουσίας.

Η πιο επικίνδυνη ανάμιξη   της εξουσίας γίνεται με την κατάλυση της ανεξαρτησίας των αρχών.

Η ανεξαρτησία των αρχών καταλύεται  με την συναλλαγή, συναλλαγή γίνεται με τον καθορισμό της μισθοδοσίας των στελεχών των ανεξαρτήτων αρχών, με την πρόσληψη φιλικά προσκείμενων στελεχών, η αντικατάσταση κατά βούληση άλλων.

Βέβαια η παρέμβαση στην ανεξαρτησία των θεσμών δεν είναι ο μόνος τρόπος να μεθοδεύει θετικά η αρνητικά τα αποτελέσματα της λειτουργίας της δικαστικής εξουσίας σε ότι αφορά την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι που δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για  την ανάπτυξη της διαφθοράς, όπως, η υπερβολική γραφειοκρατία, η πολυνομία, ο φανατισμός, η μεροληπτική μεταχείριση ομάδων του πληθυσμού, η ανικανότητα διοίκησης, κλπ.

Για να υπάρξει αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της διαφθοράς θα πρέπει να μελετηθούν οι περισσότεροι από τους παραπάνω λόγους που επηρεάζουν και δημιουργούν τις συνθήκες αυτές ώστε να σχεδιαστούν μέθοδοί και διαδικασίες  ελέγχου ανεξάρτητοι από την εκτελεστική εξουσία.

Δεν είναι βέβαια εύκολο αυτό, είναι όμως πρωταρχικής σημασίας άλλως ματαιοπονούμε και καταντάμε σε “κυνηγούς μαγισσών”.

Δεν έχω πραγματικά δει ουσιαστικά αποτελέσματα αντιμετώπισης του φαινομένου της διαφθοράς αντίθετα  λειτουργεί μόνο σαν όπλο στο πεδίο διαμάχης των πολιτικών παρατάξεων για τη διεκδίκηση της εξουσίας, χωρίς όμως κανένας να ασχολείται με τις πηγές που προβλήματος  που ανέφερα παραπάνω.

Advertisements

ΠΡΟΒΑΤΑ.jpg

Επιτέλους ας αναπτύξουν οι πολιτικοί μας λίγο κοινό νου (common sense).
Αλλά και σαν λαός ας σταματήσουμε να τρώμε τόσο πολύ κουτόχορτο που μας ταΐζουν, ανεξαιρέτως, οι ωφελιμιστές πολιτικοί από κάθε πλευρά και περισσότερο απ’ όλους οι κυβερνόντες γιατί πέραν της οικονομικής καταστροφής μας οδηγούν και στην απαξίωση του πολιτεύματος.
1. Δεν έχει γίνει μεταρρύθμιση στο κράτος
2. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με τους μισούς Έλληνες να βρίσκονται σε αδυναμία πληρωμών από τους δυσβάστακτους φόρους.
3. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με κρατισμό.
4. Δεν καταπολεμάται η φοροδιαφυγή με την υπερ φορολόγηση.
5. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με δάνεια από ομόλογα που γίνονται για παροχές, προκειμένου να εξυπηρετούνται ψηφοθηρικοί λόγοι.
6. Δεν υπάρχει ανάπτυξη με γραφειοκρατικές διαδικασίες. Οι γραφειοκράτες, από την φύση τους, δεν κατανοούν την ζημιά που προκαλούν, η γραφειοκρατία γίνεται αυτοσκοπός και συντηρούν την υπαρξιακή συνείδηση.
7. Το ψέμα των πολιτικών έχει σημαντικό ποσοστό σκοπιμότητας.
8. Η ανικανότητα στην διοίκηση ενός κράτους ενισχύει τον φανατισμό.
9. Ο φανατισμός είναι το χαρακτηριστικό του ηλίθιου.
10. Ο μηδενισμός είναι μία ακόμα μορφή ανικανότητας.
11. Η διαφθορά δημιουργείται από τον κρατισμό.
12. Δεν μπορεί να υπάρξει βελτίωση της αποδοτικότητας του δημοσίου χωρίς αξιολόγηση.
13. Οι φόροι δεν πρέπει να επιβάλλονται χωρίς ανταποδοτικότητα.
14. Ο διαχωρισμός των τριών εξουσιών και οι θεσμοθετημένες ανεξάρτητες αρχές προστατεύουν από τις καθεστωτικές αδυναμίες του κοινοβουλευτισμού. Δεν μπορεί η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία να συναλλάσσoνται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με την δικαστική εξουσία και τις ανεξάρτητες αρχές, πολύ δε περισσότερο να προσλαμβάνει, να ορίζει μισθούς και αυξήσεις η άλλου είδους παροχές, σε δικαστές ή να ορίζει  μέλη στις ανεξάρτητες επιτροπές.

 

 

Διαδύλωση για την Μακεδονία.jpg

Εδώ ο κόσμος καίγεται…..

Δεν μπορώ να σιωπήσω μετά τον απόηχο της κινητοποίησης- συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη   για  με το θέμα εκχώρησης του ονόματος ‘Μακεδονία΄ σαν μέρος της ονομασίας της FYROM.

Για μία ακόμη φορά συγκλονίζομαι με τις διαχρονικές παθογένειες του Ελληνικού πολιτικού κατεστημένου, δυστυχώς διαπιστώνω ότι είμαστε αδιόρθωτοι, παρά τα επανειλημμένα δεινοπαθήματα που έχει προκαλέσει ο διχασμός και η αδυναμία των πολιτικών μας .

Λυπάμαι για την υποκριτική μικροπολιτική συμπεριφορά σχεδόν όλων των  πολιτικών κομμάτων που δεν μπόρεσαν να υπερβούν την εξάρτησή τους από τους τακτισμούς και τις ιδεοληψίες τους.

Είναι ξεκάθαρο για εμένα ότι με βάση την πατριδοκαπηλία κινούνται τόσο το κόμμα των ΑΝΕΛ αλλά και άλλων μικρών κομμάτων.

Από πλευράς  της Νέας Δημοκρατίας δεν διατυπώνει ξεκάθαρα την θέση της προφασιζόμενη την διάσπαση του κυβερνητικού συνασπισμού.

Από την άλλη πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να προσπορισθεί μία πιθανή επιτυχία που ενδεχομένως να επιτευχθεί από την συγκυρία των διεθνών γεωπολιτικών συνθηκών, διακυβεύοντας το τελικό αποτέλεσμα, ακροβατώντας μεταξύ της παλαιότερης αριστερής διεθνιστικής τοποθέτησης και της όξυνσης των αντιδράσεων εθνικιστικών παραγόντων.

Κατά την γνώμη μου, ο κ Πρωθυπουργός θα έπρεπε να επικαλεσθεί υψηλής σημασίας διαβουλεύσεις και να προσπαθήσει να εμφανίσει μία συνολική ενιαία  Εθνική θέση με ενημέρωση και σύμπραξη με τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ποιος θα διαφωνούσε με μία τοποθέτηση της Ελλάδας που θα πρόβαλε  τα δίκαια αιτήματα της Ελλάδας σχετικά με τις α λυτρωτικές διεκδικήσεις  και τα περί ύπαρξης Μακεδονικής Εθνότητας και γλώσσας ή Εθνικών μειονοτήτων σε στην Ελλάδα και Βουλγαρία;

Ποιος δεν θα θεωρούσε λογική και αυτονόητη την απαίτηση της Ελλάδας να μην θεωρεί σύμμαχο μία χώρα στα πλαίσια οποιουδήποτε συμμαχικού συνασπισμού, όταν αυτή αφήνει σε  εκκρεμότητα α λυτρωτικές  διεκδικήσεις;

Αντ’ αυτού  ο ΣΥΡΙΖΑ και η αντιπολίτευση αλληλοκατηγορούνται υποτιμώντας το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων.

Είναι φυσικό να αναρωτιέται κανείς τι κρύβεται πίσω από όλα αυτά, μήπως έχουμε φθάσει στο απροχώρητο και ένας αναγκαστικός συμβιβασμός έχει γίνει απαραίτητος και ποιος θα υποστεί τις συνέπειες;

Ανεξάρτητα πολιτικών πεποιθήσεων δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η δημόσια τηλεόραση δεν αναφέρθηκε καθόλου στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης;

Γιατί ο Μητσοτάκης συμπεριφέρεται τιμωριτικά προς τον Τσίπρα δηλώνοντας ότι δεν θα προσέλθει σε πιθανή πρόσκληση για ενημέρωση και ταυτόχρονα γιατί ο Τσίπρας δεν ενημέρωσε  τα κόμματα για τις προθέσεις της Κυβέρνησης ;

Όλα αυτά δεν ικανοποιούν το αίσθημα ασφάλειας του Έλληνα παρά δίνουν τροφή για άγονους διαπληκτισμούς.

‘Όλοι γνωρίζουν τις προθέσεις της Αμερικής να προσχωρήσει η FYROM στο ΝΑΤΟ, η Ρωσία επιθυμεί το αντίθετο, η Τουρκία στηρίζει την ενίσχυση της Αλβανίας και του Αλβανικού στοιχείου σε βαθμό να στηρίζουν την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας, η Βουλγαρία υποστηρίζει την άποψη της ύπαρξης Βουλγαρικής Μακεδονίας και αντιτίθεται στην ιδέα της Σλαβικής Μακεδονίας.

Που βρίσκεται η Ελλάς; Θα έπρεπε, κατά την γνώμη μου να τοποθετηθεί ρεαλιστικά αποδεχόμενη την ύπαρξη τριών Γεωγραφικών τμημάτων της Μακεδονίας με διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αρχαίας και απόλυτα Ελληνικής Μακεδονίας και ξεκάθαρα να διατυπώσει ότι δεν υπάρχει θέμα Μακεδονικής Εθνότητας, να στηρίξει την αλήθεια της ύπαρξης τριών βασικών εθνοτήτων στην  FYROM, που θα πρέπει να λειτουργήσουν στα πρότυπα άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, όπως είναι το Λουξεμβούργο κλπ.

Είναι τόσο δύσκολο να συμφωνήσουν οι βασικοί πολιτικοί παίκτες σε αυτή την  θέση, και να μην γίνονται έρμαια των κάθε λογής πολιτικών άκρων;

 

2018.jpg

Παρακολουθώ την προσπάθεια επιβίωσης της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που βλέπει την έλευση του νέου έτους σαν το σημείο κρίσης των όσων έπραξε από το 2015.

Δύσκολο έργο, γιατί τώρα αποκαλύπτονται, ή μάλλον τώρα γίνονται ποιο εμφανείς οι μεθοδεύσεις και τακτική που εφάρμοσε υποκαθιστώντας μία στρατηγική  στην οποία προσέβλεπαν πολλοί Έλληνες που πίστεψαν ότι θα εφαρμόσει.

Η ελπίδα του μύθους του ‘ ηθικού πλεονεκτήματος’ της αριστεράς σιγά σιγα αποκαλύπτεται ότι αφορά μία πολύ μικρή μερίδα αφελών συμπατριωτών μας που άλλοτε εμφανίζονται σαν μία πλειοψηφία ‘αγανακτισμένων’, άλλοτε σαν μία ρομαντική μειοψηφία ιδεολόγων προστατών των αδυνάτων και των καταπιεσμένων περιθωριακών μειονοτήτων , άλλοτε σαν μία φωτισμένη ομάδα τεχνοκρατών, masters της εφαρμοσμένης επιστήμης της Μαρξιστικής οικονομίας, άλλοτε σαν αδιαπραγμάτευτοι μαχητές της ριζοσπαστικής αριστεράς που αμύνεται κατά του διεφθαρμένου κατεστημένου μιας κατάπτυστης καπιταλιστικής κοινωνίας.

Τι αποκαλύπτεται τελικά; Αποκαλύπτεται ότι πρεσβεύουν μία ουτοπία, δεδομένου ότι χρησιμοποιούν τα ίδια μέσα και εργαλεία που τα προηγούμενα χρόνια επικαλούντο σαν  διαβολικά και καταδυναστευτικά του λαού.

Βασίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, τις τράπεζες, τα διεθνή funds, τους πλειστηριασμούς, τους διεθνείς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ, τους στρατηγικούς συμμάχους όπως οι ΗΠΑ, το διεθνές κεφάλαιο σαν βασικούς επενδυτές, για να πέτυχουν τα ίδια επιθυμητά   αποτελέσματα, δηλαδή την ανάπτυξη  σαν την μοναδική διέξοδο.

Πια είναι λοιπόν η διαφορά;

Θέλουν να μας πείσουν ότι αυτοί διαχειρίζονται τα κοινά καλύτερα, με διαφάνεια και νομιμότητα, προστατεύοντας περισσότερο τις αδύνατες μειονότητες, χωρίς την παλαιοκομματική κρατικοδίαιτη διαφθορά.

Μα πως είναι δυνατόν να γίνονται πιστευτοί όταν κάθε μέρα αποδεικνύονται ανεπαρκείς και ανειλικρινείς, με τις προσπάθειες να ελέγξουν τα  Media περιορίζοντας την πολυφωνία, με τις απροκάλυπτες απόπειρες να επηρεάσουν την λειτουργία και τις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας, με επιλεκτικές  παρεμβάσεις σε πολλούς τομείς όπως προστασία από την δράση ακραίων αντιστασιακών ομάδων, επιλεκτική εφαρμογή οικονομικών ψηφοθηρικών μέτρων με το πρόσχημα προστασίας αδυνάτων μερίδων του λαού χρησιμοποιώντας  επιδοματική πολιτική   που βαρύνει ευρύτερες μερίδες του λαού, που περιλαμβάνουν και πτωχούς συνταξιούχους αλλά και ομάδες που κρύβουν δυναμισμό, όπως ελεύθερους επαγγελματίες, προμηθευτές δημοσίου αλλά και τόσους άλλους.

Πώς να πιστέψουμε πλέον σ’ αυτούς που χρησιμοποιούν φιλοσοφίες ισοπέδωσης όπως η κατάργηση θεσμών όπως η αριστεία, η αντίδραση  στην δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα προσέφεραν χιλιάδες θέσεις εργασίας στους  Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν  στο εξωτερικό;

Πώς να πιστέψουμε σ’ αυτούς που αυξάνουν την φοροδιαφυγή λόγω της αμετροεπούς εφαρμογής υπερφορολογήσης;

Και ερωτώ τον ανεξάρτητο ελεύθερα σκεπτόμενο Έλληνα, είναι δυνατόν να πετύχουμε ανάπτυξη με αυτούς τους φορολογικούς δείκτες με μοναδική αιτιολογία την ανακατανομή πλούτου, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν ένα υφέρποντα κρατισμό, της κοινωνίας των…διορισμών;

Ασφαλώς όχι, γι’ αυτό ήδη ανακοινώνει ο πρωθυπουργός φορολογικές ελαφρύνσεις αλλά και νέες προσλήψεις.

Ακόμα και αν το εννοεί, το μάθημα κόστισε πολύ ακριβά στην πατρίδα που έφθασε να βλέπει σαν προοπτική την συρρίκνωση σε πληθυσμό 8 εκ κατοίκων,  μέσα σε λίγα χρόνια, εκτός αν μας σώσουν από την υπογεννητικότητα οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες, τους οποίους δεν βλέπω αρνητικά αλλά είναι σημαντικό, για την επιβίωση του Ελληνισμού, να τους απορροφήσουμε πολιτιστικά, πράγμα που δεν το βλέπω με τον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ .

 

Κολυμβήθρα του Σιλωάμ’

ΚΟΛΥΜΒΉΘΡΑ.jpg

Είναι εκπληκτικό πως η ιδεοληψία ορισμένων Ελλήνων  προξενεί αμνησία για ότι προεκλογικά η παρούσα κυβέρνηση εξήγγελλε προκειμένου να υφαρπάξει την εξουσία σε αυτή την χώρα.

Οι παλαιότεροι από εμάς θυμούνται τα πολλά…. ‘θα’ που εξαγγέλλονταν από τον αείμνηστο ‘Γέρο της δημοκρατίας’ αλλά και τον Ανδρέα.

Όλα αυτά αποτέλεσαν αντικείμενο διακωμώδησης για δεκαετίες, είχαν όμως σημαντική διαφορά από τις σημερινές προεκλογικές εξαγγελίες, διότι τότε γινόντουσαν, θέλω να πιστεύω, χωρίς τόσο εμφανείς και θα τολμούσα να πω θρασύτατες σκοπιμότητες.

Και ποιες είναι η βασικές δικαιολογίες;

Άλλοτε είναι οι αυταπάτες που αποδέχτηκε ότι είχε η παρούσα κυβέρνηση , άλλοτε ότι το δημοψήφισμα και η δεύτερη εκλογική αναμέτρηση λειτουργούν σαν ‘Κολυμβήθρα του Σιλωάμ’.

Ας θυμηθούμε λοιπόν μερικές εξαγγελίες:

  1. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη
  2. Θα προστατεύσουμε την….πρώτη κατοικία
  3. Θα προστατεύονται οι λαϊκές κατοικίες
  4. Θα σκίσουμε τα μνημόνια!
  5. Όχι πλέον γενιές των 750€
  6. Δεν θα εφαρμόσουμε άλλα μέτρα λιτότητας.
  7. Καμία μείωση των συντάξεων.
  8. Το ΕΜΦΙΑ είναι ένας νόμος παράνομος και θα καταργηθεί
  9. Δεν δεσμευόμαστε από τις υπογραφές της προηγούμενης κυβέρνησης.
  10. Θα διασφαλίσουμε το ελάχιστο εθνικό εισόδημα
  11. Θα εφαρμόσουμε παράλληλο πρόγραμμα για να αντισταθμίσουμε τα νέα μέτρα λιτότητας.
  12. Βγαίνουμε από τα μνημόνια, μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργήσαμε νέες θέσεις εργασίας
  13. Το 2018 βγαίνουμε από τα μνημόνια
  14. Θα από κοματοποιήσουμε το κράτος
  15. Θα πραγματοποιήσουμε μεταρρυθμίσεις
  16. Θα μειώσουμε την γραφειοκρατία.
  17. Θα διώξουμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
  18. Θα μειώσουμε την φοροδιαφυγή.
  19. Θα αυξήσουμε τις επενδύσεις.

Έναντι όλων αυτών των εξαγγελιών τι τελικά έγινε;

Ας απαντήσει ο ειλικρινής αναγνώστης, τι επετεύχθη.

Κατά την γνώμη μου:

  1. Κλείσαμε τις Ελληνικές τράπεζες και ανοίξαμε τον δρόμο για τα ξένα Funds
  2. Επιβάλαμε capital controls
  3. Αυξήσαμε το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος
  4. Αναστείλαμε την ανάπτυξη
  5. Μειώθηκαν οι συντάξεις με πολλούς τρόπους
  6. Μετατρέψαμε μέρος της ανεργίας σε μερική απασχόληση των 400€ και σε μετανάστευση σημαντικού επιστημονικού προσωπικού στο εξωτερικό.
  7. Δεσμευτήκαμε σε μελλοντικές μειώσεις συντάξεων και λιτότητα που θα αναγκαστεί να επιβάλει η όποια νέα κυβέρνηση.
  8. Υπογράψαμε τρίτο και τέταρτο μνημόνιο, στα….τέσσερα….
  9. Δεσμευτήκαμε σε αυτόματη ρυθμιζόμενη λιτότητα για 90 χρόνια.
  10. Κομματοποιήσαμε το κράτος χειρότερα από αυτά που έκανε το πολιτικό σύστημα τα προηγούμενα χρόνια.
  11. Μειώσαμε εικονικά το έλλειμα αυξάνοντας τα χρέη του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα και πτωχοποιόντας την μέση , την εργατική τάξη τους αγρότες και τους ελεύθερους . επαγγελματίες
  12. Σταματήσαμε τις επενδύσεις.

 

Πως τα καταφέραμε όλα αυτά;

Απλά τα καταφέραμε με ένα παραπλανητικό  δημοψήφισμα μία εκλογική αναμέτρηση και μία ‘Κολοτούμπα’,  όρος που διεθνοποιήθηκε και αποτέλεσε την ‘Κολυμβήθρα του Σιλωάμ’

 

 

 

Στο μέσο του κυκλώνα 

ΚΥΚΛ'ΩΝΑΣ.jpg

 

Με πιάνει κάθε λίγο η φιλοσοφική μου διάθεση και προβληματίζομαι προσπαθώντας κάθε φορά να βλέπω τα πράγματα απαλλαγμένος από τυχόν δικές μου προκαταλήψεις και το κατεστημένο του περιβάλλοντός μου, εθνικό, πολιτικό ακόμα και θρησκευτικό.

Δύσκολο πράγμα, θα έλεγα ακόμα και λίγο υπεροπτικό.

Προσπαθώ να αντιληφθώ τους λόγους που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την δραματική πτωχευτική κατάσταση χωρίς να επηρεάζομαι από καμία κομματική συνταγή ή σκοπιμότητα.

Συνειδητοποιώ ότι ανήκω σε μία γενιά που ευνοήθηκε και βρίσκεται μεταξύ γενεών που από την μία πλευρά υπάρχει η γενιά που έζησε στα αποκαΐδια μεγάλων πολέμων, καταστροφών, και εθνικών ανακατατάξεων και από την άλλη πλευρά ακολουθεί η γενιά που  ακολουθεί, η οποία επιβιώνει σε  μία  κατάσταση που υποκρύπτει μία εικονική ‘Νιρβάνα’. Μία Νιρβάνα που μοιάζει με το κέντρο ενός κυκλώνα, χωρίς να γίνεται αντιληπτό ακόμα τι ακολουθεί. Μια ‘νεολαία’ αιώνιων φοιτητών και μεσηλίκων ‘ηλικιωμένων’ που γεύεται το γλυκό επιδόρπιο ενός πλούσιου γεύματος, που μερικούς αποχαυνώνει, άλλους καταβάλει, άλλους, τους περισσότερο αφυπνισμένους, τους δραστηριοποιεί γιατί υποψιάζονται την επερχόμενη λαίλαπα αλλαγών που δεν μπορούν να ελέγξουν. Την τρέχουσα κρίση της Ελλάδας την θεωρώ ‘Νιρβάνα’ μπροστά στις αναστατώσεις που προβλέπω  ότι θα έρθουν.

Στους προβληματισμούς μου αυτούς με βοηθούν να εμβαθύνω, οι αντιφατικές απόψεις και συμπεριφορές συγχρόνων μου καθώς και οι μελέτες της ιστορίας, οι αφηγήσεις και εμπειρίες των μεγαλύτερων μου, και οι παρατηρήσεις των δραστηριοτήτων των νεότερων.

Το μείγμα των παρατηρήσεων και των συγκρούσεων συνθέτουν ένα πολύ παραγωγικό περιβάλλον, χωρίς, όμως, πάντα, να φτάνω σε τελικά συμπεράσματα.

Ποιοι είναι λοιπόν οι προβληματισμοί που με ταλαιπωρούν;

Δεν είναι πολύ μακριά από τους κοινούς προβληματισμούς, που αφορούν τα τρέχοντα προβλήματα και τις διαθέσιμες επιλογές που έχουμε σαν κοινωνία.

Πώς αντιμετωπίζει κανείς την τρομοκρατία, πολιτική ή θρησκευτική, την μετανάστευση που αλλοιώνει τα εθνικά χαρακτηριστικά ολόκληρων κρατών, την διαφορετικότητα, την τεχνολογική εξέλιξη, την εξάρτηση της οικονομίας από την πολεμική βιομηχανία, ποια είναι τα όρια του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού στην ανάπτυξη, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις.

Ποια η ηθική των πολέμων ; Υπάρχει;

Πώς αντιμετωπίζεις τον θρησκευτικό φανατισμό σε συνδυασμό με τις πολιτισμικές αποστάσεις. Πώς αντιμετωπίζεις τον θρησκευτικό μεσαίωνα του ISIS, αλλά και άλλων ηπιότερης μορφής φανατισμούς.

Πως βοηθάς να φέρεις τις γενιές κοντύτερα; Μπορείς; Μήπως και δεν έχει σημασία;

Πολύ ανησυχώ  για την γενιά που θα χρειαστεί ν απαντήσει στα διλήμματα αυτά, ταυτόχρονα με πάρα πολλά πρακτικά προβλήματα, με κυριότερο απ’ όλα τον ταχύ ρυθμό των εξελίξεων και τον καταιγισμό των μεταβολών που θα έρχονται σε όλους τους τομείς.

Από πλευράς μου τείνω να επικεντρώνομαι στα γενικά ανθρώπινα χαρακτηριστικά και στις επιπτώσεις τους όπως, για παράδειγμα, την θετική επίπτωση της αυτογνωσίας και αντίθετα, την αρνητική επίπτωση του φανατισμού.

Ξεκινώ από τα γενικά και ανθρώπινα χαρακτηριστικά, κυρίως των ανθρώπων που καθοδηγούν τις κοινωνίες μας γιατί αυτά είναι καθοριστικά στην διαμόρφωση των συνθηκών που επιτρέπουν την υιοθέτηση βέλτιστων επιλογών.

Δεν πιστεύω στους αιθεροβάμονες, ανερμάτιστους πολιτικούς, τους ανελαστικούς, δογματικούς και αμετροεπείς, θεωρητικούς, τους φανατικούς εκφραστές οιασδήποτε παράταξης η κοσμοθεωρίας.

Μου αρέσουν οι ρεαλιστές, οραματιστές πολιτικοί, που είναι σε θέση να αντιληφθούν την ταχύτητα με την οποία επέρχονται δραματικές αλλαγές που δεν προσομοιάζουν με τις παλαιότερες εμπειρίες που επέβαλαν λύσεις με μέσα και μεθόδους κατάλληλες για παρελθούσες εποχές .

Έχουμε μάθει να παρατηρούμε τις εξελίξεις των κοινωνιών, ανάπτυξη και πτώση πολιτισμών που χαρακτηρίζονται από συνθήκες ανεξάντλητων πόρων , μέσων και γης.

Για πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε προβλήματα με χαρακτηριστικά ‘κλειστού κυκλώματος’, πεπερασμένων μέσων , υπερπληθυσμού, ανεξέλεγκτης τρομοκρατίας, μέσων μαζικής καταστροφής κλπ.

Οι διάδοχες γενεές θα πρέπει να συμβιβαστούν με τις αλλαγές των παραδοσιακών αξιών όπως η αποδοχή των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, την ανοχή στην διαφορετικότητα αλλά και στην σκληρότητα νόμων που θα επιβάλλονται για την βιωσιμότητα σε περιβάλλοντα ‘κλειστών κυκλωμάτων’. Πρώτο θύμα των αλλαγών θα είναι το μοντέλο ανάπτυξης.

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα προκύψει από το καινούριο μοντέλο ανάπτυξης, ελεγχόμενος καπιταλισμός, κατάργηση των δημοκρατικών πολιτικών συστημάτων, επιβίωση του ισχυρότερου, ισοπεδοτικές κοινωνίες ολοκληρωτικών καθεστώτων;

Πλησιάζουμε να διερωτηθούμε στα όρια επιστημονικής φαντασίας.

Όμως ακριβώς για τον λόγο αυτό χρειαζόμαστε πολιτικούς με διορατικότητα και ευρηματικότητα, απαλλαγμένους από αγκυλώσεις και προκαταλήψεις κολλημένους σε αρχέγονα πρότυπα που δεν προσφέρουν πολλά στην σημερινή εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας.

ΝΚ

 

 

Ο ΜΑΓΟΣ.jpg

Τσίπρας: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΓΟΙ, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ ΜΑΓΟΙ

 

Απαντήσεις, (σε χρώμα), κατά παράγραφο στις εξαγγελίες του κ Τσίπρα στο 2ο Thessaloniki Summit που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος.

 Σοβαροφανείς εξαγγελίες του πρωθυπουργού της Ελλάδας με τον μεγαλύτερο αριθμό ψευδών που τόλμησε να εκστομίσει Έλληνας πολιτικός!!!

Τσίπρας: Βγαίνουμε από τα μνημόνια, μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργήσαμε 263.000 θέσεις εργασίας

Δεν μας λέει όμως πως βρεθήκαμε από την 6 η θέση που είχαμε το 2005 στην 300 η παγκόσμια στην εικόνα της οικονομίας.

Δεν μας λέει αν οι θέσεις αυτές είναι κάτω του ορίου της φτώχειας, (κάτω από 350€) πόσες από αυτές είναι εποχιακές, πόσες εικονικής μερικής απασχόλησης και πόσες είναι διορισμοί στο δημόσιο ακολουθώντας την προσφιλή παλαιοκομματική τακτική της ψηφοθηρίας που ο ίδιος είχε καταγγείλει.    

 «Η χρονιά που διανύουμε είναι η τελευταία για τη χώρα μας σε καθεστώς μνημονίου αλλά και η πιο κρίσιμη» δήλωσε ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του στο 2ο Thessaloniki Summit που διοργανώνει ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος.

  Δεν μας αναπτύσσει όμως πως έχει ναρκοθετήσει την θητεία της επόμενης κυβέρνησης με τον αυτόματο κόφτη και την υιοθέτηση παράνομων μειώσεων συντάξεων και επιβολής ληστρικών αντιαναπτυξιακών φόρων τόσο με εισφορές από τους εργαζόμενους όσο και φορολογία εισοδήματος και περιουσίας, τέτοιου μεγέθους που μόνο αδαείς από την λειτουργία της ελεύθερης οικονομίας θα μπορούσαν να εφαρμόσουν.

Διαβεβαίωσε ότι «το πρόγραμμα θα τελειώσει στην ώρα του», υποστήριξε ότι «βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικά θετικό μομέντουμ για την ελληνική Οικονομία» και υποσχέθηκε ότι η δουλειά που κάνει η κυβέρνηση θα αποδώσει καρπούς.

Επανέλαβε δε ότι «περνάμε από το Grexit στο Grinvest» και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα φύγει η χώρα από τα μνημόνια και την επιτροπεία.

«Δεν είμαστε μάγοι, αλλά ούτε μαθητευόμενοι μάγοι. Δεν θέλω να το παινευτώ, αλλά τα δύο αυτά δύσκολα χρόνια έχουν συσσωρεύσει μια εμπειρία που άλλοι πρωθυπουργοί δεν έχουν ούτε σε δύο δεκαετίες» είπε ο Αλέξης Τσίπρας.

Δεν μας ενημερώνει όμως πόσο στοίχισε αυτή η μαθητεία και πόσο προβλέπεται να κοστίσει η Μαρξιστική οικονομική θεωρία που ο ίδιος και τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησής του ευαγγελίζονται σε ένα περιβάλλον που η βασική πολιτική ανάπτυξης βασίζεται σε φιλελεύθερο κοινωνικό καπιταλισμό, η κάποιας μορφής Σοσιαλισμό που αποδέχεται με ρεαλισμό σημαντικές πτυχές του φιλευθερισμού.

Σημείωσε ότι η πολυετής ύφεση, η υψηλή ανεργία και τα προγράμματα έχουν πιέσει υπέρμετρα την ελληνική κοινωνία και οικονομία. «Τώρα πρέπει να δείξουμε αυτοπεποίθηση και μέγιστη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας».

Είμαστε υπέρ της υγιούς επιχειρηματικότητας

Παράλληλα διαβεβαίωσε ότι «η ρήξη μας με το παρελθόν της ευνοιοκρατίας πελατειακών σχέσεων προνομιούχων ελίτ ήταν είναι και θα παραμείνει απόλυτη».

Ο Αλέξης Τσίπρας διαχώρισε την επιχειρηματικότητα σε υγιή και διαπλεκόμενη. «Καταδικάζω την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα της μίζας, της διαπλοκής των θαλασσοδανείων που δημιούργησαν, εξέθρεψαν και αξιοποίησαν οι κυβερνήσεις του «χθες» με την βοήθεια κάποιων «επιχειρηματιών» χωρίς καμία επένδυση των οποίων η μόνη τους προσφορά ήταν η απομύζηση κρατικών κονδυλίων. Και αυτή ήταν μια από τις μεγαλύτερες αιτίες της κρίσης» είπε με έμφαση.

Τόνισε δε ότι αυτή η πρακτική οδήγησε σε «φαλκίδευση της αριστείας – την οποία τελευταία κάποιοι επικαλούνται».

Μεγάλη υπόθεση να ομιλεί ο κ Τσίπρας για την αριστεία.

Από την άλλη, είπε ο Πρωθυπουργός «υπάρχει η υγιής επιχειρηματικότητα. Η επιχειρηματικότητα που σέβεται τους νόμους, το περιβάλλον και τον εργαζόμενο, το ανθρώπινο δυναμικό. Αυτό είναι το μοντέλο που θα βγάλει τη χώρα στην λεωφόρο της ανάπτυξης. Το μοντέλο της έντασης στη γνώση και όχι της έντασης στην εργασία».

Αλλά σε ποιον τα λέει αυτό ο κ Τσίπρας, ο ίδιος θέλει να αντικαταστήσει την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα της μίζας, της διαπλοκής των θαλασσοδανείων με την προσφιλή στον ίδιον επιχειρηματικότητα. Το έχει αποδείξει αυτό με την προώθηση φιλικών προς τον ίδιο επιχειρηματικών συμφερόντων. Αλλά το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η βασική αντίληψη του κρατισμού, όσο και αν προσπαθεί να αποκρύψει τις βαθιά Μαρξιστικές ιδεοληψίες του που  τον συνοδεύουν από τα φοιτητικά του χρόνια που επιτρέπει να του ξεφεύγουν με τις επιλογές των συνεργατών του όπως ο Καρανίκας, ο Κατρούγκαλος, ο Πολάκης και πολλοί άλλοι.

Παράλληλα ο Αλ. Τσίπρας επεσήμανε: «Μιλούσαν κάποιοι για ελεύθερη αγορά αλλά όταν ήρθαν στα πράγματα εφάρμοσαν προστατευτισμό των ημετέρων, προίκιζαν τους δικούς τους με επιδοτήσεις, θαλασσοδάνεια, αφήνοντας στη «ζώνη του λυκόφωτος» χιλιάδες επιχειρηματίες, αυτούς που εμείς ονομάζουμε υγιή επιχειρηματικότητα. Έτσι φτάσαμε στα μνημόνια. Να είναι πάμπλουτοι οι ιδιοκτήτες και να είναι πτωχευμένες οι επιχειρήσεις».

Πολύ απλοϊκές σκέψεις,, όλοι συμφωνούμε στην καταπολέμηση της κακιάς και δόλιας επιχειρηματικότητας, δεν είναι όμως δυνατόν να χρησιμοποιείς σαν λάβαρο την κακή επιχειρηματικότητα για να βαφτίζεις τον εαυτό σου σωτήρα και αμόλυντο αγωνιστή και να μάχεσαι εναντίον ολόκληρου του επιχειρηματικού κόσμου, διότι αυτό κάνεις όταν μεταχειρίζεσαι τον φόρο για να τον εξαλείψεις, προφασιζόμενος είτε την πίεση των δανειστών  είτε την ιδεοληψία της ανακατανομής πλούτου.

Το ουσιαστικό θέμα που δεν εκμυστηρεύεσαι αλλά και δεν αντιμετωπίζεις είναι το γεγονός ότι  επιχειρηματικότητα σημαίνει κέρδος στον επιχειρηματία που η σημερινή φορολογία δεν του αποδίδει.

Στοπ στα ψέματα και την υποκρισία. Κάποια άλλη μορφή ανάπτυξης ευαγγελίζεσαι, για τον λόγο αυτό ανέχεσαι συνεργάτες που τολμούν να εκφράζονται ….στα τσακίδια!!!   

Μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης

«Σε κάθε περίπτωση έχουμε αναντίρρητα εισέλθει σε μια τροχιά ανάπτυξης και πρέπει να διατηρήσουμε τα διατηρήσιμα χαρακτηριστικά αυτής της τροχιάς στο μέλλον» είπε ο πρωθυπουργός. Έστειλε δε το μήνυμα για την ανάγκη σύντομης ολοκλήρωσης της γ’ αξιολόγησης. «Έχει μείνει η ασφαλής ολοκλήρωση που περνάει μέσα από την έγκαιρη ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Όλες οι πλευρές εργάζονται για το σκοπό αυτό γιατί όλες οι πλευρές έχουν όφελος. Το πρόγραμμα θα τελειώσει την ώρα του και θα μπει ένα τέλος σε αυτή την επώδυνη περίοδο για την Ελλάδα» διαβεβαίωσε.

Σημείωσε δε ότι η «άνεργη ανάπτυξη δημιουργεί μη βιώσιμα κέρδη και τεχνικές φούσκες χωρίς αντίκρισμα».

Ναι, η αξιολόγηση θα ολοκληρωθεί διότι οι δανειστές βρήκαν τον κατάλληλο αριστερό λαϊκιστή που κρατά τις λαϊκές μάζες υπό έλεγχο ενώ τελικά υιοθετεί  πρακτικές λιτότητας.

Τους βολεύει η κατάσταση δεδομένου ότι έχουν μεγαλύτερα προβλήματα να λύσουν. Κατά κάποιο τρόπο μας ξεφορτώνονται.

Αν τα καταφέρουμε και δανειστούμε από τις αγορές, ακόμα καλύτερα. Έστω και αν το επιτόκιο θα είναι μεγαλύτερο.

Βέβαια δεν ενοχλούνται τόσο αν ο Τσίπρας κρατά το πλεόνασμα για τις δικούς του κομματικούς σκοπούς αντί να το δίνει στην οικονομία και στους συνταξιούχους.

Ανεργία: Φέτος δημιουργήθηκαν 263.000 θέσεις εργασίας

Ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ότι «οι εξαγωγές, στο πρώτο εξάμηνο του 2017, αυξήθηκαν κατά 18%. Πρόκειται για την υψηλότερη επίδοση από το 2001».

Παράλληλα αναφερόμενος στην ανεργία είπε ότι «φέτος, μέχρι και τον Ιούλιο, δημιουργήθηκαν 263.000 νέες θέσεις εργασίας, αριθμός ρεκόρ δεκαεξαετίας. Η ανεργία των νέων παραμένει υψηλή αλλά έχει πέσει δέκα μονάδες».

Απάντησα στην εισαγωγή για τις 263.000 θέσεις εργασίας, δεν διευκρινίζει όμως για την πτώση της ανεργίας στους νέους, το κόστος της μετανάστευσης των νέων επιστημόνων και πως το ποσοστό ανεργίας επηρεάζεται από την μείωση του συνολικού αρχικού αριθμού των ανέργων, λόγο της μετανάστευσης. Αρκετή η κοροϊδία από την παραποίηση των αριθμών.   

Θα στηρίξουμε στον ΣΒΒΕ

Τόνισε δε ότι ο ΣΒΒΕ με τις παρεμβάσεις του εξελίσσεται de facto σε θεσμικό συνομιλητή και εταίρο της κυβέρνησης στην προσπάθεια για έξοδο της χώρας από την κρίση.

«Οποιαδήποτε προσπάθεια ουσιαστικής αναβάθμισης του ρόλου σας θα στηριχθεί» διαβεβαίωσε και πρόσθεσε: «Σχεδόν εδώ και ένα χρόνο μετά την ίδρυση γραφείου πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη καθιέρωσα την τακτική επίσκεψή μου στην βόρεια Ελλάδα όχι μόνο για συμβολικούς αλλά και ουσιαστικούς».

Σημείωσε δε ότι η πρόταση του ΣΒΒΕ για τη σύσταση Εθνικού συμβουλίου Βιομηχανίας έγινε δεκτή και ήδη υλοποιείται.

«Ό,τι είναι η Αθήνα για τον τριτογενή τομέα είναι και η βόρεια Ελλάδα για την Βιομηχανία. Η Θεσσαλονίκη δικαιωματικά είναι η βιομηχανική πρωτεύουσα της χώρας» είπε με έμφαση.

Οπως τόνισε ο πρωθυπουργός δημιουργείται το πλαίσιο «για να εξασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση περίπου 100.000 πολύ μικρών επιχειρήσεων».

Προσέθεσε δε ότι «οι άμεσες ξένες επενδύσεις το 2016 άγγιξαν υψηλό επταετίας» και δεσμεύτηκε ότι «τους επόμενους μήνες η Ελλάδα θα είναι από τις πρώτες χώρες παγκοσμίως όπου η σύσταση επιχειρήσεων θα έχει απολύτως ψηφιοποιημένο χαρακτήρα».

Είναι εύκολο να περηφανεύεσαι για Ξένες επενδύσεις που προετοίμασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις όταν εσύ τις πολεμούσες.

Αλλά ακόμα πιο σημαντικό, ποιο είναι το σχέδια και με τι κίνητρα θα προσκαλέσεις επενδύσεις όταν το παγκόσμιο κεφάλαιο, σήμερα, έχει πολλές ευκαιρίες να επενδύσει αλλού.

Το σημαντικότερο είναι να προσελκύσεις επενδύσεις που θα κρατούν τα κέρδη τους στην χώρα, αλλά ποιος επενδυτής θα θελήσει να κρατήσει τα κέρδη του στην  Ελλάδα με αυτή την τρομακτική φορολογία και δεν θα τα φυγαδεύει,  με κάθε τρόπο, στο εξωτερικό όπου ισχύει  χαμηλότερο ποσοστό φορολογίας.

Νομίζω ότι χρειάζεστε αρκετή εκπαίδευση για το πως κινείται το διεθνές κεφάλαιο.  

Υποστήριξε ακόμη ότι «έχουμε κατακτήσει μια από τις πρώτες θέσεις στην απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ».

«Προχωράμε ένα σχέδιο με όραμα για την αναβάθμιση της βόρειας Ελλάδας καθιστώντας την περιοχή διαμετακομιστικό κόμβο και πύλη εισόδου για ολόκληρη την Ευρώπη», πρόσθεσε ο Πρωθυπουργός.

 Και άλλα ακόμα ψέματα… αρκετά πια!!

Τολμήσαμε μεταρρυθμίσεις στη φορολογία και αποδίδουν

«Η στρατηγική μας για επιστροφή σε βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να έχει σαν κύριο άξονα τη βιομηχανία και την μεταποίηση» πρόσθεσε ο Αλέξης Τσίπρας τονίζοντας ότι πρέπει να επενδύσουμε στην καινοτομία και στο εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. «Προχωρήσαμε σε μεταρρυθμίσεις στην φορολογική πολιτική που όλοι διαπίστωναν την αναγκαιότητα τους αλλά δεν τολμούσαν. Εμείς τολμήσαμε να τις φέρουμε, και αρχίζουν να αποδίδουν» υποστήριξε.

Ναι, σε πίστεψαν οι αδαείς, μέτρησε πόσες επιχειρήσεις συγχωνεύονται με εταιρίες του εξωτερικού για να αποκτήσουν φορολογικές βάσεις στο εξωτερικό, πόσες εταιρίες καινοτομίας μετέφεραν, νόμιμα, τα κεντρικά τους γραφεία  στην Μάλτα, την Κύπρο την Αγγλία, την Βουλγαρία κλπ.

Πηγή: Τσίπρας: Βγαίνουμε από τα μνημόνια, μπήκαμε σε τροχιά ανάπτυξης, δημιουργήσαμε 263.000 θέσεις εργασίας | iefimerida.gr