Translated version of recent publications in the Greek press describing the threat that Turkish allegations present for Greece and Eastern Mediterranean Sea. September 2022

Translated version of recent publications in the Greek press describing the threat that Turkish allegations present for Greece and Eastern Mediterranean Sea.

Turkish allegations that violate international law for the sea

“Τουρκία, η μεγαλύτερη απειλή για την Ανατολική Μεσόγειο”.

Ως τη μεγαλύτερη απειλή για την Ανατολική Μεσόγειο χαρακτήρισε την Τουρκία ο Αμερικανός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ.  

Ο κ. Μενέντεζ , είπε επίσης ότι οι τακτικές της Άγκυρας δεν χαρακτηρίζουν μία δημοκρατική χώρα και επανέλαβε τη θέση του ότι δεν πρέπει να εγκριθεί η συμφωνία για την αναβάθμιση των F-16, που επιδιώκει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και οι συνεργάτες του..

«Turkey, the biggest threat to the Eastern Mediterranean».

American Senator Robert Menendez described Turkey as the biggest threat to the Eastern Mediterranean.

Mr. Menendez also said that Ankara’s tactics do not characterize a democratic country and reiterated his position that the agreement to upgrade the F-16s, sought by Recep Tayyip Erdogan and his associates, should not be approved.

«Αξιόπιστος σύμμαχος και πυλώνας σταθερότητας η Ελλάδα»

Κατά τον διάλογο που είχαν μπροστά στις κάμερες, ο κ. Μενέντεζ τόνισε μεταξύ άλλων την πρόοδο που έχει γίνει στην Αλεξανδρούπολη και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι θα γίνει «γεωστρατηγικό κέντρο για την Ελλάδα, την περιοχή και τους συμμάχους μας».

«Πήγα στην Αλεξανδρούπολη. Φοβερή πρόοδος. Θα γίνει γεωστρατηγικό κέντρο για την Ελλάδα, την περιοχή και τους συμμάχους μας. Απεριόριστες δυνατότητες» πρόσθεσε.

«Greece is a reliable ally and a pillar of stability»

During the dialogue they had in front of the cameras, Mr. Menendez emphasized, among other things, the progress that has been made in Alexandroupoli and expressed his belief that it will become a «geostrategic center for Greece, the region and our allies.»

«I went to Alexandroupoli. Awesome progress. It will become a geostrategic center for Greece, the region and our allies. Unlimited possibilities,» he added.

Πεπραγμένα της Τουρκικής πλευράς

Ο Χουλουσί Ακάρ ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας  Φουάτ Οκτάι, προχώρησε σε νέες προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας ανήμερα της επετείου της νίκης των Σελτζούκων επί των Βυζαντινών στη μάχη του Μαντζικέρτ και στην επέτειο των 100 ετών από τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και από την κήρυξη του πολέμου κατά της Ελλάδας από τον Κεμάλ Ατατούρκ, σημειώνοντας:

«Όταν αυτή τη στιγμή υπάρχει μια τέτοια δυνατή Τουρκία, όπως και στην Γαλάζια Πατρίδα, όσοι με απερισκεψία παλεύουν λαθραία μπορούν να δείξουν την ίδια γενναιότητα; Ο Έλληνας, όπως και χθες, έτσι και σήμερα δεν έχει θάρρος, ούτε ο Έλληνας ούτε κάποιος άλλος,.

Όσοι εποφθαλμιούν και βάζουν στο στόχαστρο του τη δημοκρατία, την σταθερότητα και τα συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή, γνωρίζουν τις επιπτώσεις που θα έχουν;

Αυτούς που έχουν φθόνο εντός και εκτός της χώρας θα τους ρίξουμε ξανά στην θάλασσα, όπως κάναμε και στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας μας. Κανείς να μην αμφιβάλει για αυτό».

Πώς να αντιμετωπίσει  κανείς αυτή την συμπεριφορά;

Με φιλική διάθεση γύρω από ένα κοινό τραπέζι;

Actions of the Turkish side

Hulusi Akar, the vice president of Turkey, Fuat Oktay, made new provocative statements against Greece on the anniversary of the victory of the Seljuks over the Byzantines in the Battle of Manzikert and on the 100th anniversary of the Asia Minor Disaster, as well as the declaration of war against Greece by Kemal Atatürk, noting:

«When at this moment there is such a strong Turkey, as in the Blue Fatherland, can those who recklessly fight clandestinely show the same bravery? The Greek, as yesterday, so today, has no courage, neither the Greek nor anyone else.

Those who are eyeing and targeting Turkey’s democracy, stability and interests in the region, do they know the consequences they will have?

Those who have envy inside and outside the country we will throw them back into the sea, as we did in our Independence Struggle. Let no one doubt that.»

How to deal with this behavior?

In a friendly mood around a common table?

Τουρκικά “fake news” και παραβιάσεις.

Την τακτική της προβολής  (fake news) συμπεριλαμβάνει πλέον στη συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη προκλητική, έναντι της χώρας μας, στρατηγική της η Άγκυρα , εμπλέκοντας μάλιστα και την Ατλαντική Συμμαχία, σε μια προσπάθεια που εκτιμάται πως έχει διπλό στόχο: Αφενός να απαντήσει στις βάσιμες, λόγω διεθνούς δικαίου, διπλωματικές αντιδράσεις της Αθήνας, μέσω συνεχών διαβημάτων για την παραβατική δραστηριότητα της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στο Αιγαίο, καθώς και για τις λοιπές ακραίες προκλήσεις, όπως οι χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας.

Αφετέρου να διασκεδάσει τις αρνητικές για την Άγκυρα εντυπώσεις στους κόλπους του ΝΑΤΟ, εξαιτίας των φιλικών προς τη Μόσχα επιλογών της τόσο στο Ουκρανικό όσο και στο ζήτημα των εξοπλισμών της με ρωσικά όπλα. Επιδίωξή της, επί του προκειμένου, είναι να εμφανίσει την Ελλάδα ως προβληματικό εταίρο της Συμμαχίας.

Ενδεικτικά αυτής της τακτικής είναι τα δύο τελευταία περιστατικά, με τον ισχυρισμό της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της γείτονος ότι δήθεν ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη παρενόχλησαν τουρκικά, που πραγματοποιούσαν σε περιοχές του Αιγαίου νατοϊκές ασκήσεις μαζί με αμερικανικά.

Turkish «fake news» and violations.

Ankara now includes the promotion tactic (fake news) in its ongoing and escalating provocative strategy against our country, even involving the Atlantic Alliance, in an effort that is estimated to have a double objective: On the one hand, to respond to the valid ones, due to of international law, diplomatic reactions of Athens, through constant denunciations about the illegal activity of the Turkish air force in the Aegean, as well as about the other extreme challenges, such as the maps of the Blue Homeland.

On the one hand, to entertain the negative impressions of Ankara within NATO, due to its Moscow-friendly choices both in the Ukrainian and in the issue of its armaments with Russian weapons. Its aim, in this regard, is to present Greece as a problematic partner of the Alliance.

Indicative of this tactic are the last two incidents, with the claim of the civil-military leadership of the neighbor that allegedly Greek fighter jets harassed Turkish ones, which were carrying out NATO exercises together with American ones in areas of the Aegean.

Αποστολή Nexus Ace

Το πιο πρόσφατο εξ αυτών σημειώθηκε στις 24 Αυγούστου, στο Βορειοανατολικό Αιγαίο. Πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι αεροσκάφη τύπου AWACS του ΝΑΤΟ και δύο τουρκικά F-16, που εκτελούσαν την εκπαιδευτική αποστολή Nexus Ace στο Αιγαίο, παρενοχλήθηκαν από ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη. Ωστόσο, ελληνικές στρατιωτικές πηγές κατέδειξαν ποια είναι τα όρια της αλήθειας και ποια του ψεύδους των τουρκικών ισχυρισμών. Συγκεκριμένα σημείωσαν πως εξελισσόταν πράγματι στρατιωτική άσκηση τουρκικών μαχητικών, με τον μανδύα μεν του ΝΑΤΟ, αλλά δίχως τη συμμετοχή σε αυτή αεροσκαφών άλλων κρατών-μελών της Συμμαχίας, όπως κανονικά συμβαίνει με τις πραγματικές νατοϊκές ασκήσεις, πλην ενός ιπτάμενου ραντάρ τύπου AWACS που ζήτησαν οι γείτονες για την εκτέλεση της άσκησης που ήταν σχεδιασμένη μόνο σε περιοχές του τουρκικού εναέριου χώρου.

Nexus Ace Mission

The most recent of these occurred on August 24, in the Northeast Aegean. Turkish Defense Ministry sources have claimed that NATO AWACS aircraft and two Turkish F-16s, carrying out the Nexus Ace training mission in the Aegean, were harassed by Greek warplanes. However, Greek military sources have demonstrated what are the limits of truth and lies of the Turkish claims. In particular, they noted that a military exercise of Turkish fighters was indeed taking place, with the mantle of NATO, but without the participation of aircraft from other member states of the Alliance, as is normally the case with real NATO exercises, except for an AWACS-type flying radar requested by the neighbors for the execution of the exercise that was planned only in areas of Turkish airspace.

Βορείως της Λέσβου

Με αναλυτικά στοιχεία η Αθήνα κατέρριψε τον ισχυρισμό ότι αεροσκάφη τύπου AWACS του ΝΑΤΟ και δύο τουρκικά F-16 παρενοχλήθηκαν από ελληνικά μαχητικά.

Για να προκαλέσουν επεισόδιο, ωστόσο, προκειμένου να κατασκευάσουν το σενάριό τους ως πρώτη ύλη για fake news, έδωσαν εντολή σε ζεύγος μαχητικών F-16 να πραγματοποιήσει πτήση εντός του ελληνικού εναέριου χώρου, βορείως της Λέσβου, χωρίς να έχουν ενημερώσει, ούτε καταθέσει σχέδιο πτήσης στις αρμόδιες ελληνικές αρχές. Οπως παγίως συμβαίνει και σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, ελληνικά μαχητικά προέβησαν σε διαδικασία αναγνώρισης και αναχαίτισης. Η διαδικασία εξελίχθηκε σε εμπλοκή εξαιτίας της άρνησης των Τούρκων να φύγουν από την περιοχή ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, η οποία κλιμακώθηκε από την Αγκυρα, στέλνοντας στην περιοχή ακόμα δέκα μαχητικά, τα τέσσερα εκ των οποίων ήταν οπλισμένα.

North of Lesbos

With detailed evidence, Athens refuted the claim that NATO AWACS aircraft and two Turkish F-16s were harassed by Greek fighters.

In order to cause an episode, however, in order to construct their scenario as raw material for fake news, they ordered a pair of F-16 fighters to fly into Greek airspace, north of Lesbos, without informing or filing a flight plan to the competent Greek authorities. As always happens and according to international rules, Greek fighter jets went through the process of identification and interception. The process turned into a standoff due to the refusal of the Turks to leave the area of ​​Greek national sovereignty, which was escalated by Ankara, sending ten more fighters to the area, four of which were armed.

Σε και Κάρπαθο Μεγίστη

Στο έτερο περιστατικό, σε περιοχή ανάμεσα στις νήσους Μεγίστη και Κάρπαθο, η Τουρκία ισχυρίστηκε –ψευδώς όπως αποδεικνύεται– ότι ελληνικά F-16 παρενόχλησαν τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη που εκτελούσαν αποστολές του NATO πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα και για αυτό το περιστατικό έδωσε τις πραγματικές παραμέτρους: Κατόπιν συνεννόησης και συμφωνίας μεταξύ ΓΕΕΘΑ και Αεροπορικής Διοίκησης (AIRCOM) του ΝΑΤΟ, το μεσημέρι της 22ας Αυγούστου πραγματοποιήθηκε πτήση αμερικανικών αεροσκαφών τύπου Β-52 στο FIR Αθηνών, στο πλαίσιο επίδειξης διασυμμαχικής συνοχής και αλληλεγγύης. Τα Β-52 εισήλθαν από το νοτιοδυτικό όριο του FIR Αθηνών προκειμένου να εξέλθουν από αυτό δυτικά της νήσου Μεγίστης. Αν και η πτήση αυτή δεν προβλεπόταν να γίνει με συνοδεία μαχητικών αεροσκαφών, όπως έχει συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν, πέντε άγνωστα ίχνη αέρος κινήθηκαν ανατολικά της Καρπάθου παρεμβαλλόμενα στο δρομολόγιο των Β-52 δίχως να έχουν καταθέσει σχέδιο πτήσης. Γι’ αυτό και ακολουθήθηκε η διαδικασία αναχαίτισής τους.

In and Karpathos Megisti

In the other incident, in the area between the islands of Megisti and Karpathos, Turkey claimed – falsely as it turns out – that Greek F-16s had harassed Turkish fighter jets carrying out NATO missions over the Eastern Mediterranean. Athens also provided the real parameters for this incident: Following consultation and agreement between GEETHA and NATO Air Command (AIRCOM), at noon on August 22, a flight of American B-52 aircraft took place in the Athens FIR, as part of a demonstration of inter-allied cohesion and solidarity. The B-52s entered from the southwest border of the Athens FIR in order to exit it west of the island of Megistis. Although this flight was not intended to be escorted by fighter aircraft, as has happened other times in the past, five unidentified air trails moved east of Karpathos interfering with the B-52’s route without having filed a flight plan. That is why the process of intercepting them was followed.

FIR Αθηνών

Η Τουρκία ανέκαθεν αρνείτο να καταθέσει σχέδια πτήσης για τα μαχητικά της στο FIR Αθηνών, υποστηρίζοντας ατύπως ότι ως νατοϊκά αεροσκάφη κινούνται στο πλαίσιο των αποστολών εντός, δήθεν, ενιαίου συμμαχικού χώρου. Τα τελευταία χρόνια, δε, προβάλλει τον ψευδή ισχυρισμό ότι η Σύμβαση του Σικάγου του 1944 και οι κανόνες και συστάσεις του ICAO δεν εφαρμόζονται έναντι των κρατικών αεροσκαφών, κάτι το οποίο προφανώς δεν ισχύει, καθώς υπάρχει η ανάγκη ασφάλειας των πτήσεων. Ως προς τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, ο τουρκικός επεκτατισμός είναι γνωστό ότι αμφισβητεί το εύρος του ελληνικού εναέριου χώρου.

Σημειώνεται, τέλος, ότι πρόσφατα διεξήχθη συνεκπαίδευση μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας μας με το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman των ΗΠΑ, στην ευρύτερη περιοχή δυτικά της Πελοποννήσου. Συμμετείχαν δύο ελληνικά αεροσκάφη τύπου F-16 Block 52+ Advanced και δύο αμερικανικά F-18 από το αεροπλανοφόρο.

Athens FIR

Turkey has always refused to file flight plans for its fighters in the Athens FIR, informally claiming that as NATO aircraft they are operating as part of missions within, supposedly, single allied space. In recent years, it has been making the false claim that the 1944 Chicago Convention and ICAO rules and recommendations do not apply to state aircraft, which is obviously not the case, as there is a need for flight safety. As for violations of national airspace, Turkish expansionism is known to challenge the scope of Greek airspace.

It should be noted, finally, that a joint training of fighter aircraft of our Air Force with the aircraft carrier USS Harry S. Truman of the USA was recently carried out, in the wider area west of the Peloponnese. Two Greek F-16 Block 52+ Advanced aircraft and two American F-18s from the aircraft carrier participated.

Τουρκικές απειλές και… πρόσκληση σε διάλογο

 Ο Χουλουσί Ακάρ με δηλώσεις του κατηγόρησε για άλλη μια φορά την Ελλάδα και ισχυρίστηκε ότι δεν έρχεται για συνομιλίες, δεν κάθεται στο τραπέζι, δεν ακούει, λέει συνέχεια ψέματα. Κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο και ένα ψέμα. Έχουμε βαρεθεί να το αποδεικνύουμε ότι είναι ψέμα. Ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας αφού υποστήριξε πως η χώρα του είναι έτοιμη για συνομιλίες δήλωσε χαρακτηριστικά: Είμαστε αποφασισμένοι και ικανοί για να μην επιτρέψουμε να καταπατηθούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και των 85 εκατομμυρίων πολιτών μας, ούτε τα δικαιώματα των Κυπρίων αδελφών μας και να μην επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο γεγονός. Οι χθεσινές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Άμυνας αποτελούν συνέχεια της σταθερής προσπάθειας της Άγκυρας να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι δεν είναι η πολιτική της, αλλά η Αθήνα υπεύθυνη για την ένταση στις διμερείς σχέσεις. Προστίθεται δε, στην αλυσίδα άλλων καταγγελιών, σύμφωνα με τις οποίες η ελληνική πλευρά παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες με κινήσεις, όπως η στρατιωτικοποίηση των νησιών, ή με πολιτικές εις βάρος της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες φαίνεται από σχετικές ανακοινώσεις του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ή σχετικές διαρροές ότι η Άγκυρα επιχειρεί να διευρύνει την ατζέντα των καταγγελιών της με ανυπόστατους ισχυρισμούς περί παρενόχλησης τουρκικών αεροσκαφών από ελληνικά F-16.

Turkish threats and… an invitation to dialogue

 Hulusi Akar, with his statements, once again accused Greece and claimed that he does not come for talks, does not sit at the table, does not listen, he constantly lies. Every minute, every second and a lie. We are tired of proving it a lie. After asserting that his country is ready for talks, the Turkish Defense Minister said: We are determined and capable not to allow the rights and interests of Turkey and our 85 million citizens to be violated, nor the rights of our Cypriot brothers and to allow no fait accompli. Yesterday’s statements by the Turkish Minister of Defense are a continuation of Ankara’s constant effort to convince the international community that it is not its policy, but Athens, that is responsible for the tension in bilateral relations. It is added to the chain of other complaints, according to which the Greek side violates international treaties with moves, such as the militarization of the islands, or with policies to the detriment of the Muslim minority in Thrace. In fact, in recent days it appears from relevant announcements by the Turkish Ministry of Defense or related leaks that Ankara is attempting to expand its agenda of complaints with non-existent allegations of harassment of Turkish aircraft by Greek F-16s.

Συνάντηση Ρωσίας, Ιράν, Τουρκίας

Η θέση της Τουρκίας σε μια συνάντηση που στόχο είχε την υπονόμευση της θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στη Συρία, την αντιμετώπιση του ΝΑΤΟ ως εχθρικού «δυτικού» σχηματισμού, την αντιμετώπιση της «δυτικής ηγεμονίας» στην περιοχή, είναι μάλλον περίεργη. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από αυτή τη συνάντηση ακόμα και η Γερμανίδα Υπουργός Εξωτερικών επιτέθηκε ανοικτά στην Τουρκία, δηλώνοντας ότι η οικογενειακή φωτογραφία των τριών ηγετών είναι «ακατανόητη» και ότι η παρουσία μιας χώρας του ΝΑΤΟ στη συνάντηση συνιστά, τουλάχιστον, «πρόκληση». Γιατί είναι προφανές ότι η Τουρκία παίζει τον ρόλο που ο Πούτιν ήθελε γι’ αυτήν, δηλαδή, τόσο τον ρόλο του αποσταθεροποιητή των ΗΠΑ στη Συρία όσο και του αποσταθεροποιητή του ΝΑΤΟ.

Και αυτή τη θέση της Τουρκίας, που προσπάθησε να την καλύψει ο Πούτιν με το κερασάκι της υποτιθέμενης συμφωνίας για την εξαγωγή Ουκρανικών σιτηρών, θα πρέπει η ελληνική διπλωματία να την εκμεταλλευτεί κατάλληλα έτσι ώστε να πληγεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία της Τουρκίας. 

Εάν κάτι προκύπτει από αυτή την τριμερή συνάντηση είναι ότι ο άλλος πόλος που διαμορφώνεται σταδιακά μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, μόνον απαθής δεν παραμείνει στις νέες εξελίξεις. Το Ιράν ήδη έχει πρόσφατα υπογράψει μια 25ετή συμφωνία με την Κίνα. Στη συμφωνία αναφέρεται ότι η Κίνα θα επενδύσει 280 δισεκατομμύρια δολάρια στην ενεργειακή βιομηχανία του Ιράν και 120 δισεκατομμύρια στις συγκοινωνίες.

Meeting of Russia, Iran, Turkey

The position of Turkey in a meeting aimed at undermining the position of the United States in the Middle East and especially in Syria, dealing with NATO as a hostile «Western» formation, dealing with «Western hegemony» in the region, is rather strange. It is no coincidence that after this meeting even the German Foreign Minister openly attacked Turkey, stating that the family photo of the three leaders is «incomprehensible» and that the presence of a NATO country at the meeting is, to say the least, a «provocation». Because it is clear that Turkey is playing the role that Putin wanted for it, that is, both the role of the destabilizer of the US in Syria and the destabilizer of NATO.

And this position of Turkey, which Putin tried to cover with the icing on the cake of the supposed agreement on the export of Ukrainian grain, should be properly exploited by Greek diplomacy in order to damage Turkey’s credibility even more.

If anything emerges from this tripartite meeting, it is that the other pole that is gradually forming after Russia’s invasion of Ukraine, will not remain indifferent to the new developments. Iran has already recently signed a 25-year deal with China. The agreement states that China will invest $280 billion in Iran’s energy industry and $120 billion in transportation.

Η απομάκρυνση της Τουρκίας από την δύση.

Πολλές χώρες απομακρύνονται από τη Ρωσία, αλλά μία πλησιάζει: η Τουρκία.

Ρώσοι τουρίστες και μετανάστες ξεχύνονται στην Κωνσταντινούπολη και στα παράκτια θέρετρα της χώρας, αρπάζοντας ακίνητα κατά χιλιάδες. Η Ρωσία βοηθά στη χρηματοδότηση ενός πυρηνικού εργοστασίου κόστους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Akkuyu, στο νότο. Ενώ πολλές χώρες έχουν περικόψει τις εξαγωγές στη Ρωσία από την εισβολή της στην Ουκρανία, οι εξαγωγές της Τουρκίας έχουν αυξηθεί κατά 60% σε όρους δολαρίου. Οι δυτικές εταιρείες, που περιορίζονται από κυρώσεις, φαίνεται να χρησιμοποιούν την Τουρκία ως ενδιάμεσο για τις εξαγωγές τους στη Ρωσία.

,

Η περίεργη νομισματική πολιτική της Τουρκίας είναι ένας λόγος για τον οποίο η χώρα ενδιαφέρεται τόσο πολύ για ρωσικά μετρητά. Παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 80%, στις 18 Αυγούστου η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας μείωσε το επιτόκιο από 14% σε 13%—η αντίθετη απάντηση από ό,τι θα συνιστούσε οποιοσδήποτε υγιής οικονομολόγος. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, θέλει χαμηλότερο κόστος δανεισμού προκειμένου να ρυθμίσει την οικονομία και έτσι να βελτιώσει τις πιθανότητές του στις εκλογές του επόμενου καλοκαιριού. Όμως, η χαλαρή νομισματική πολιτική έχει προκαλέσει τη διολίσθηση της λίρας. Έχει χάσει τα τρία τέταρτα της αξίας του έναντι του δολαρίου από το 2018 και ένα ασθενέστερο νόμισμα προσθέτει στις δυσκολίες πληθωρισμού της Τουρκίας αυξάνοντας το κόστος των εισαγωγών ακόμα υψηλότερα.

The distancing of Turkey from the West.

Many countries are moving away from Russia, but one is moving closer: Turkey.

Russian tourists and immigrants are pouring into Istanbul and the country’s coastal resorts, snapping up properties by the thousands. Russia is helping finance a $20 billion nuclear plant at Akkuyu in the south. While many countries have cut exports to Russia since its invasion of Ukraine, Turkey’s exports have increased by 60% in dollar terms. Western companies, constrained by sanctions, appear to be using Turkey as an intermediary for their exports to Russia.

,

Turkey’s strange monetary policy is one reason why the country is so interested in Russian cash. Despite inflation soaring to 80%, on August 18 Turkey’s central bank cut interest rates from 14% to 13%—the opposite response to what any sane economist would recommend. Recep Tayyip Erdogan, Turkey’s president, wants lower borrowing costs in order to regulate the economy and thus improve his chances in next summer’s elections. But loose monetary policy has caused the pound to slide. It has lost three-quarters of its value against the dollar since 2018, and a weaker currency is adding to Turkey’s inflation woes by pushing the cost of imports even higher.

Κίνα

Όπως είχε πει και ο Μπρεζίνσκυ το 1997, «Το πιο επικίνδυνο σενάριο [για την Αμερική] θα είναι μια ευρεία συμμαχία μεταξύ Κίνας, Ρωσίας και πιθανά του Ιράν, μια ”αντιηγεμονική” συμμαχία κάτω από τη σκέπη όχι της ιδεολογίας αλλά από συμπληρωματικές αιτιάσεις». Προφανώς ο Μπάιντεν χρειάζεται πολύ περισσότερα ταξίδια στην περιοχή για να αντιμετωπίσει αυτό το επικίνδυνο σενάριο. 

China

As Brzezinski had said in 1997, «The most dangerous scenario [for America] will be a broad alliance between China, Russia and possibly Iran, an ‘anti-hegemonic’ alliance under the guise not of ideology but of complementary grievances.» . Obviously Biden needs a lot more trips to the region to deal with this dangerous scenario.

Κύπρος

Ο πρόεδρος Αναστασιαδις  σημείωσε πως χαίρεται διότι «κάποιοι οι οποίοι υιοθέτησαν αφηγήματα όχι φίλων της Κύπρου , αλλά υπηρετών σκοπιμοτήτων, διαψεύστηκαν μέσα από τα πρακτικά των ΟΗΕ  που καταδεικνύουν από τη μια την καλή πίστη της ελληνοκυπριακής πλευράς και από την άλλη το απαράδεκτο των αξιώσεων της Τουρκίας , και να διατηρεί μονίμως στρατό στην Κύπρο και να είναι εγγυήτρια της Κύπρου, και είμαστε μάρτυρες του τι συνέβη με αυτή τη Συνθήκη Εγγύησης το 1974, αλλά και για κάθε απόφαση του κεντρικού κράτους να απαιτείται μια θετική ψήφος των Τουρκοκυπρίων που κατά τους ίδιους αποτελεί πολιτική ισότητα.

Μπορείτε εύκολα να αντιληφθείτε πόσο πολιτική ανισότητα είναι όταν εάν η μικρότερη σε πληθυσμό δεν δώσει θετική ψήφο δεν θα λαμβάνεται απόφαση, ή και για το πόσο θα ελέγχεται αυτή η κοινότητα, η οποία κατά πλειοψηφία σήμερα αποτελείται από Τούρκους έποικους. Έποικους ύστερα από τον ακολουθήσαντα το 1974 στοχευμένο εποικισμό», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Έχω τη συνείδηση μου ήσυχη ότι έπραξα ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να φέρω μια αξιοπρεπή λύση», επεσήμανε ο κος Αναστασιάδης και πρόσθεσε: «Βλέποντας τους σχεδιασμούς της Τουρκίας, τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, τα όσα παρακολουθούμε και καταγράφονται από τις συμπεριφορές της Τουρκίας, είτε στις παρεμβάσεις της στη Λιβύη, τη Συρία, το Ιράκ, πιο σημαντικό όμως είναι οι αξιώσεις έναντι της Ελλάδας και οι αξιώσεις που πλέον γίνονται εμφανέστερες μετά την 25η Απριλίου του 2021 όταν υπέβαλαν στον ΓΓ των ΟΗΕ την αξίωση για δύο κράτη, ένας στόχος που ετέθη το 1956 από την Τουρκία, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι υποχρέωση μας είναι τουλάχιστον να προστατεύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, να προστατεύσουμε το κράτος που με το αίμα τους οι αγωνιστές της ελευθερίας θεμελίωσαν, τόσο πολιτικά μέσα από τις συμμαχίες που έχουμε συνάψει και καλλιεργούμε όσο και αμυντικά».

«Δεν θέλω να πω περισσότερο όσον αφορά το τι έγινε στον τομέα της Άμυνας. Αρκεί να πω ότι η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ έχει επιτρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία να μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά έναντι σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Πέραν τούτου δεν θέλω να προσθέσω τίποτα όσον αφορά τουλάχιστον τον αποτελεσματικό, αποτρεπτικό ρόλο που θέλουμε να διαδραματίζει η Κυπριακή Δημοκρατία, για την προστασία των Ελλήνων, της Κύπρου γενικότερα.

Έχω κατ΄επανάληψη αποδείξει με έργα ότι επιθυμία δική μας είναι επιτέλους να επιτύχουμε μια ειρηνική λύση στο Κυπριακό, με βάση κάποιες προϋποθέσεις ή προ απαιτούμενα που δεν τα θέτουμε ως ιδιοτροπία εμείς οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά τα υπαγορεύουν τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, τα υπαγορεύουν οι αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα υπαγορεύουν οι πανανθρώπινες, γενικότερα, αξίες. Και αυτό που ζητούμε είναι σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων».

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας επανέλαβε ότι ζητούμε να απεξαρτηθούμε από τις όποιες εγγυήσεις, να απαλλαγούμε από τα όποια στρατεύματα κατοχής, να δημιουργήσουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος που να μην ελέγχεται από τρίτους, που να μη μετατρέπεται σε προτεκτοράτο μιας δύναμης που μέσα από τις αξιώσεις που διεκδικεί εν τη ουσία θέλει να ελέγχει και τον τρόπο λήψης ή και τις όποιες αποφάσεις θα παίρνει το κράτος.

Σε μια προσωπική αναφορά, 6 μήνες πριν από την διεξαγωγή των Προεδρικών εκλογών στην Κύπρο, είπε: «Αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι με μέλη της οικογένειας μου, με αγαπημένους φίλους με τους οποίους ανδρώθηκα, έφτασα σε μια ηλικία που έφτασε η ώρα να παραδώσουμε τα ηνία σε κάποιους άλλους.

Είναι φυσικό κάποια στιγμή αντί να σου το πουν να έχεις τη δύναμη να το αντιλαμβάνεσαι. Από το 1981 είμαι ενεργά στην πολιτική σκηνή της Κύπρου για να μην πω από το ’64 στα φοιτητικά μου χρόνια.

Αυτό που θα μου μείνει οπωσδήποτε ως ένα αποτύπωμα ψυχής είναι η συνεργασία που είχα με τους Συνδέσμους Αγωνιστών, ιδιαίτερα τους εφέδρους αξιωματικούς Λεμεσού, γενικότερα όσους πιστεύουν σε αυτή την πατρίδα, όσους τάχθηκαν, όπως και οι προγενέστεροι, και έχουν στόχο ζωής την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας».

Cyprus

President Anastasiadis noted that he is happy because «some who adopted narratives that are not friends of Cyprus, but servants of expediency, were refuted through the UN minutes which demonstrate on the one hand the good faith of the Greek Cypriot side and on the other hand the inadmissibility of Turkey’s claims , and to permanently maintain an army in Cyprus and to be a guarantor of Cyprus, and we are witnesses of what happened with this Treaty of Guarantee in 1974, but also for every decision of the central state to require a positive vote of the Turkish Cypriots which according to them is a policy equality.

You can easily understand how much political inequality it is when if the smallest in population does not give a positive vote no decision will be made, or how much this community will be controlled, the majority of which today consists of Turkish settlers. Settlers after the targeted settlement that followed in 1974,» he said characteristically.

«I have a clear conscience that I did everything humanly possible to bring about a decent solution,» Mr. Anastasiadis pointed out and added: «Seeing Turkey’s plans, Turkey’s revisionism, what we are watching and recorded by its behaviors of Turkey, whether in its interventions in Libya, Syria, Iraq, but more important are the claims against Greece and the claims that now become more apparent after April 25, 2021 when they submitted to the UN Secretary General the claim for two states, one goal set in 1956 by Turkey, everyone understands that our obligation is at least to protect the Republic of Cyprus, to protect the state that the freedom fighters founded with their blood, both politically through the alliances we have concluded and cultivate as and defensively».

«I don’t want to say more about what happened in the Defense sector. Suffice it to say that the strategic cooperation with Israel has allowed the Republic of Cyprus to be able to defend itself effectively against modern weapon systems. Apart from that, I do not want to add anything regarding at least the effective, deterrent role that we want the Republic of Cyprus to play, for the protection of the Greeks, of Cyprus in general.

I have repeatedly demonstrated through projects that our desire is finally to achieve a peaceful solution to the Cyprus problem, based on some conditions or prerequisites that we Greeks of Cyprus do not set as a whim, but are dictated by the resolutions of the United Nations, the dictated by the principles and values ​​of the European Union, dictated by universal human values ​​in general. And what we are asking for is respect for the human rights of all, Greek Cypriots and Turkish Cypriots».

The president of the Republic of Cyprus reiterated that we ask to be independent from any guarantees, to get rid of any occupying troops, to create a truly independent and sovereign state that is not controlled by third parties, that does not turn into a protectorate of a power that through the claims he asserts, in essence he wants to control the manner of making or any decisions the state will make.

In a personal report, 6 months before the Presidential elections in Cyprus, he said: «I feel like I am with my family members, with dear friends with whom I grew up, I have reached an age when the time has come to hand over the reins to some others.

It is natural that at some point instead of being told, you have the power to realize it. Since 1981 I have been active in the political scene of Cyprus, not to mention since 1964 during my student years.

What will definitely remain with me as an imprint of my soul is the cooperation I had with the Associations of Fighters, especially the reserve officers of Limassol, in general those who believe in this homeland, those who fought, like the previous ones, and whose life goal is liberation and reunification of our country».

Συμπέρασμα

Από τα παραπάνω γεγονότα, πέρα από κάθε αμφιβολία ή πολιτικό-θεωρητική, άποψη προβλέπω ότι η σύγκληση Ρωσίας Ιράν και Τουρκίας θα δημιουργήσει νέες ισορροπίες και συμβιβασμούς για την αποφυγή ευρύτερης συμπλοκής στον πλανήτη μας.

Επίσης πιστεύω ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας δεν θα θιγούν ενώ η Δύση θα υποχρεωθεί σε συν- διαχείριση ορισμένων πλουτοπαραγωγικών πηγών, ενώ η Κίνα δεν θα έρθει σε μεγαλύτερη σύγκρουση με την Δύση.

Η Ρωσία σε αυτή την διαμάχη θα χάσει κατά κράτος μαζί με την Τουρκία γιατί αμφισβητούν την Εθνική ακεραιότητα κρατών.  

Αυτά είναι τα αισιόδοξα συμπεράσματα που βγάζω με βάση την κοινή λογική και την ανάγκη επιβίωσης της ανθρωπότητας ανεξάρτητα σκοπιμοτήτων θρησκευτικού η πολιτικού φανατισμού.

Conclusion

From the above facts, beyond any doubt or political-theoretical point of view, I predict that the convening of Russia, Iran and Turkey will create new balances and compromises to avoid a wider conflict on our planet.

I also believe that the sovereign rights of our country will not be violated while the West will be forced to co-manage certain wealth-producing sources, while China will not come into greater conflict with the West.

Russia in this dispute will lose state by state together with Turkey because they question the national integrity of states.

These are the optimistic conclusions I draw based on common sense and the need for the survival of humanity regardless of the expediency of religious or political fanaticism.

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στον Ελληνικό τύπο που αναδεικνύουν την Τουρκική απειλή

“Τουρκία, η μεγαλύτερη απειλή για την Ανατολική Μεσόγειο”.

Ως τη μεγαλύτερη απειλή για την Ανατολική Μεσόγειο χαρακτήρισε την Τουρκία ο Αμερικανός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ.  

Ο κ. Μενέντεζ , είπε επίσης ότι οι τακτικές της Άγκυρας δεν χαρακτηρίζουν μία δημοκρατική χώρα και επανέλαβε τη θέση του ότι δεν πρέπει να εγκριθεί η συμφωνία για την αναβάθμιση των F-16, που επιδιώκει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και οι συνεργάτες του..

«Αξιόπιστος σύμμαχος και πυλώνας σταθερότητας η Ελλάδα»

Κατά τον διάλογο που είχαν μπροστά στις κάμερες, ο κ. Μενέντεζ τόνισε μεταξύ άλλων την πρόοδο που έχει γίνει στην Αλεξανδρούπολη και εξέφρασε την πεποίθησή του ότι θα γίνει «γεωστρατηγικό κέντρο για την Ελλάδα, την περιοχή και τους συμμάχους μας».

«Πήγα στην Αλεξανδρούπολη. Φοβερή πρόοδος. Θα γίνει γεωστρατηγικό κέντρο για την Ελλάδα, την περιοχή και τους συμμάχους μας. Απεριόριστες δυνατότητες» πρόσθεσε.

Πεπραγμένα της Τουρκικής πλευράς

Ο Χουλουσί Ακάρ ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας  Φουάτ Οκτάι, προχώρησε σε νέες προκλητικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας ανήμερα της επετείου της νίκης των Σελτζούκων επί των Βυζαντινών στη μάχη του Μαντζικέρτ και στην επέτειο των 100 ετών από τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά και από την κήρυξη του πολέμου κατά της Ελλάδας από τον Κεμάλ Ατατούρκ, σημειώνοντας:

«Όταν αυτή τη στιγμή υπάρχει μια τέτοια δυνατή Τουρκία, όπως και στην Γαλάζια Πατρίδα, όσοι με απερισκεψία παλεύουν λαθραία μπορούν να δείξουν την ίδια γενναιότητα; Ο Έλληνας, όπως και χθες, έτσι και σήμερα δεν έχει θάρρος, ούτε ο Έλληνας ούτε κάποιος άλλος,.

Όσοι εποφθαλμιούν και βάζουν στο στόχαστρο του τη δημοκρατία, την σταθερότητα και τα συμφέροντα της Τουρκίας στην περιοχή, γνωρίζουν τις επιπτώσεις που θα έχουν;

Αυτούς που έχουν φθόνο εντός και εκτός της χώρας θα τους ρίξουμε ξανά στην θάλασσα, όπως κάναμε και στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας μας. Κανείς να μην αμφιβάλει για αυτό».

Πώς να αντιμετωπίσει  κανείς αυτή την συμπεριφορά;

Με φιλική διάθεση γύρω από ένα κοινό τραπέζι;

Τουρκικά “fake news” και παραβιάσεις.

Την τακτική της προβολής  (fake news) συμπεριλαμβάνει πλέον στη συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη προκλητική, έναντι της χώρας μας, στρατηγική της η Άγκυρα , εμπλέκοντας μάλιστα και την Ατλαντική Συμμαχία, σε μια προσπάθεια που εκτιμάται πως έχει διπλό στόχο: Αφενός να απαντήσει στις βάσιμες, λόγω διεθνούς δικαίου, διπλωματικές αντιδράσεις της Αθήνας, μέσω συνεχών διαβημάτων για την παραβατική δραστηριότητα της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στο Αιγαίο, καθώς και για τις λοιπές ακραίες προκλήσεις, όπως οι χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας.

Αφετέρου να διασκεδάσει τις αρνητικές για την Άγκυρα εντυπώσεις στους κόλπους του ΝΑΤΟ, εξαιτίας των φιλικών προς τη Μόσχα επιλογών της τόσο στο Ουκρανικό όσο και στο ζήτημα των εξοπλισμών της με ρωσικά όπλα. Επιδίωξή της, επί του προκειμένου, είναι να εμφανίσει την Ελλάδα ως προβληματικό εταίρο της Συμμαχίας.

Ενδεικτικά αυτής της τακτικής είναι τα δύο τελευταία περιστατικά, με τον ισχυρισμό της πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας της γείτονος ότι δήθεν ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη παρενόχλησαν τουρκικά, που πραγματοποιούσαν σε περιοχές του Αιγαίου νατοϊκές ασκήσεις μαζί με αμερικανικά.

Αποστολή Nexus Ace

Το πιο πρόσφατο εξ αυτών σημειώθηκε στις 24 Αυγούστου, στο Βορειοανατολικό Αιγαίο. Πηγές του τουρκικού υπουργείου Άμυνας προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι αεροσκάφη τύπου AWACS του ΝΑΤΟ και δύο τουρκικά F-16, που εκτελούσαν την εκπαιδευτική αποστολή Nexus Ace στο Αιγαίο, παρενοχλήθηκαν από ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη. Ωστόσο, ελληνικές στρατιωτικές πηγές κατέδειξαν ποια είναι τα όρια της αλήθειας και ποια του ψεύδους των τουρκικών ισχυρισμών. Συγκεκριμένα σημείωσαν πως εξελισσόταν πράγματι στρατιωτική άσκηση τουρκικών μαχητικών, με τον μανδύα μεν του ΝΑΤΟ, αλλά δίχως τη συμμετοχή σε αυτή αεροσκαφών άλλων κρατών-μελών της Συμμαχίας, όπως κανονικά συμβαίνει με τις πραγματικές νατοϊκές ασκήσεις, πλην ενός ιπτάμενου ραντάρ τύπου AWACS που ζήτησαν οι γείτονες για την εκτέλεση της άσκησης που ήταν σχεδιασμένη μόνο σε περιοχές του τουρκικού εναέριου χώρου.

Βορείως της Λέσβου

Με αναλυτικά στοιχεία η Αθήνα κατέρριψε τον ισχυρισμό ότι αεροσκάφη τύπου AWACS του ΝΑΤΟ και δύο τουρκικά F-16 παρενοχλήθηκαν από ελληνικά μαχητικά.

Για να προκαλέσουν επεισόδιο, ωστόσο, προκειμένου να κατασκευάσουν το σενάριό τους ως πρώτη ύλη για fake news, έδωσαν εντολή σε ζεύγος μαχητικών F-16 να πραγματοποιήσει πτήση εντός του ελληνικού εναέριου χώρου, βορείως της Λέσβου, χωρίς να έχουν ενημερώσει, ούτε καταθέσει σχέδιο πτήσης στις αρμόδιες ελληνικές αρχές. Οπως παγίως συμβαίνει και σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, ελληνικά μαχητικά προέβησαν σε διαδικασία αναγνώρισης και αναχαίτισης. Η διαδικασία εξελίχθηκε σε εμπλοκή εξαιτίας της άρνησης των Τούρκων να φύγουν από την περιοχή ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, η οποία κλιμακώθηκε από την Αγκυρα, στέλνοντας στην περιοχή ακόμα δέκα μαχητικά, τα τέσσερα εκ των οποίων ήταν οπλισμένα.

Σε και Κάρπαθο Μεγίστη

Στο έτερο περιστατικό, σε περιοχή ανάμεσα στις νήσους Μεγίστη και Κάρπαθο, η Τουρκία ισχυρίστηκε –ψευδώς όπως αποδεικνύεται– ότι ελληνικά F-16 παρενόχλησαν τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη που εκτελούσαν αποστολές του NATO πάνω από την Ανατολική Μεσόγειο. Η Αθήνα και για αυτό το περιστατικό έδωσε τις πραγματικές παραμέτρους: Κατόπιν συνεννόησης και συμφωνίας μεταξύ ΓΕΕΘΑ και Αεροπορικής Διοίκησης (AIRCOM) του ΝΑΤΟ, το μεσημέρι της 22ας Αυγούστου πραγματοποιήθηκε πτήση αμερικανικών αεροσκαφών τύπου Β-52 στο FIR Αθηνών, στο πλαίσιο επίδειξης διασυμμαχικής συνοχής και αλληλεγγύης. Τα Β-52 εισήλθαν από το νοτιοδυτικό όριο του FIR Αθηνών προκειμένου να εξέλθουν από αυτό δυτικά της νήσου Μεγίστης. Αν και η πτήση αυτή δεν προβλεπόταν να γίνει με συνοδεία μαχητικών αεροσκαφών, όπως έχει συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν, πέντε άγνωστα ίχνη αέρος κινήθηκαν ανατολικά της Καρπάθου παρεμβαλλόμενα στο δρομολόγιο των Β-52 δίχως να έχουν καταθέσει σχέδιο πτήσης. Γι’ αυτό και ακολουθήθηκε η διαδικασία αναχαίτισής τους.

 

 

FIR Αθηνών

Η Τουρκία ανέκαθεν αρνείτο να καταθέσει σχέδια πτήσης για τα μαχητικά της στο FIR Αθηνών, υποστηρίζοντας ατύπως ότι ως νατοϊκά αεροσκάφη κινούνται στο πλαίσιο των αποστολών εντός, δήθεν, ενιαίου συμμαχικού χώρου. Τα τελευταία χρόνια, δε, προβάλλει τον ψευδή ισχυρισμό ότι η Σύμβαση του Σικάγου του 1944 και οι κανόνες και συστάσεις του ICAO δεν εφαρμόζονται έναντι των κρατικών αεροσκαφών, κάτι το οποίο προφανώς δεν ισχύει, καθώς υπάρχει η ανάγκη ασφάλειας των πτήσεων. Ως προς τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, ο τουρκικός επεκτατισμός είναι γνωστό ότι αμφισβητεί το εύρος του ελληνικού εναέριου χώρου.

Σημειώνεται, τέλος, ότι πρόσφατα διεξήχθη συνεκπαίδευση μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας μας με το αεροπλανοφόρο USS Harry S. Truman των ΗΠΑ, στην ευρύτερη περιοχή δυτικά της Πελοποννήσου. Συμμετείχαν δύο ελληνικά αεροσκάφη τύπου F-16 Block 52+ Advanced και δύο αμερικανικά F-18 από το αεροπλανοφόρο.

Τουρκικές απειλές και… πρόσκληση σε διάλογο

 Ο Χουλουσί Ακάρ με δηλώσεις του κατηγόρησε για άλλη μια φορά την Ελλάδα και ισχυρίστηκε ότι δεν έρχεται για συνομιλίες, δεν κάθεται στο τραπέζι, δεν ακούει, λέει συνέχεια ψέματα. Κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο και ένα ψέμα. Έχουμε βαρεθεί να το αποδεικνύουμε ότι είναι ψέμα. Ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας αφού υποστήριξε πως η χώρα του είναι έτοιμη για συνομιλίες δήλωσε χαρακτηριστικά: Είμαστε αποφασισμένοι και ικανοί για να μην επιτρέψουμε να καταπατηθούν τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και των 85 εκατομμυρίων πολιτών μας, ούτε τα δικαιώματα των Κυπρίων αδελφών μας και να μην επιτρέψουμε κανένα τετελεσμένο γεγονός. Οι χθεσινές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Άμυνας αποτελούν συνέχεια της σταθερής προσπάθειας της Άγκυρας να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι δεν είναι η πολιτική της, αλλά η Αθήνα υπεύθυνη για την ένταση στις διμερείς σχέσεις. Προστίθεται δε, στην αλυσίδα άλλων καταγγελιών, σύμφωνα με τις οποίες η ελληνική πλευρά παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες με κινήσεις, όπως η στρατιωτικοποίηση των νησιών, ή με πολιτικές εις βάρος της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες φαίνεται από σχετικές ανακοινώσεις του τουρκικού υπουργείου Άμυνας ή σχετικές διαρροές ότι η Άγκυρα επιχειρεί να διευρύνει την ατζέντα των καταγγελιών της με ανυπόστατους ισχυρισμούς περί παρενόχλησης τουρκικών αεροσκαφών από ελληνικά F-16.

Συνάντηση Ρωσίας, Ιράν, Τουρκίας

Η θέση της Τουρκίας σε μια συνάντηση που στόχο είχε την υπονόμευση της θέσης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στη Συρία, την αντιμετώπιση του ΝΑΤΟ ως εχθρικού «δυτικού» σχηματισμού, την αντιμετώπιση της «δυτικής ηγεμονίας» στην περιοχή, είναι μάλλον περίεργη. Δεν είναι τυχαίο ότι μετά από αυτή τη συνάντηση ακόμα και η Γερμανίδα Υπουργός Εξωτερικών επιτέθηκε ανοικτά στην Τουρκία, δηλώνοντας ότι η οικογενειακή φωτογραφία των τριών ηγετών είναι «ακατανόητη» και ότι η παρουσία μιας χώρας του ΝΑΤΟ στη συνάντηση συνιστά, τουλάχιστον, «πρόκληση». Γιατί είναι προφανές ότι η Τουρκία παίζει τον ρόλο που ο Πούτιν ήθελε γι’ αυτήν, δηλαδή, τόσο τον ρόλο του αποσταθεροποιητή των ΗΠΑ στη Συρία όσο και του αποσταθεροποιητή του ΝΑΤΟ.

Και αυτή τη θέση της Τουρκίας, που προσπάθησε να την καλύψει ο Πούτιν με το κερασάκι της υποτιθέμενης συμφωνίας για την εξαγωγή Ουκρανικών σιτηρών, θα πρέπει η ελληνική διπλωματία να την εκμεταλλευτεί κατάλληλα έτσι ώστε να πληγεί ακόμα περισσότερο η αξιοπιστία της Τουρκίας. 

Εάν κάτι προκύπτει από αυτή την τριμερή συνάντηση είναι ότι ο άλλος πόλος που διαμορφώνεται σταδιακά μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, μόνον απαθής δεν παραμείνει στις νέες εξελίξεις. Το Ιράν ήδη έχει πρόσφατα υπογράψει μια 25ετή συμφωνία με την Κίνα. Στη συμφωνία αναφέρεται ότι η Κίνα θα επενδύσει 280 δισεκατομμύρια δολάρια στην ενεργειακή βιομηχανία του Ιράν και 120 δισεκατομμύρια στις συγκοινωνίες.

Η απομάκρυνση της Τουρκίας από την δύση.

Πολλές χώρες απομακρύνονται από τη Ρωσία, αλλά μία πλησιάζει: η Τουρκία.

Ρώσοι τουρίστες και μετανάστες ξεχύνονται στην Κωνσταντινούπολη και στα παράκτια θέρετρα της χώρας, αρπάζοντας ακίνητα κατά χιλιάδες. Η Ρωσία βοηθά στη χρηματοδότηση ενός πυρηνικού εργοστασίου κόστους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Akkuyu, στο νότο. Ενώ πολλές χώρες έχουν περικόψει τις εξαγωγές στη Ρωσία από την εισβολή της στην Ουκρανία, οι εξαγωγές της Τουρκίας έχουν αυξηθεί κατά 60% σε όρους δολαρίου. Οι δυτικές εταιρείες, που περιορίζονται από κυρώσεις, φαίνεται να χρησιμοποιούν την Τουρκία ως ενδιάμεσο για τις εξαγωγές τους στη Ρωσία.

,

Η περίεργη νομισματική πολιτική της Τουρκίας είναι ένας λόγος για τον οποίο η χώρα ενδιαφέρεται τόσο πολύ για ρωσικά μετρητά. Παρά το γεγονός ότι ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στο 80%, στις 18 Αυγούστου η κεντρική τράπεζα της Τουρκίας μείωσε το επιτόκιο από 14% σε 13%—η αντίθετη απάντηση από ό,τι θα συνιστούσε οποιοσδήποτε υγιής οικονομολόγος. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο Πρόεδρος της Τουρκίας, θέλει χαμηλότερο κόστος δανεισμού προκειμένου να ρυθμίσει την οικονομία και έτσι να βελτιώσει τις πιθανότητές του στις εκλογές του επόμενου καλοκαιριού. Όμως, η χαλαρή νομισματική πολιτική έχει προκαλέσει τη διολίσθηση της λίρας. Έχει χάσει τα τρία τέταρτα της αξίας του έναντι του δολαρίου από το 2018 και ένα ασθενέστερο νόμισμα προσθέτει στις δυσκολίες πληθωρισμού της Τουρκίας αυξάνοντας το κόστος των εισαγωγών ακόμα υψηλότερα.

Κίνα

Όπως είχε πει και ο Μπρεζίνσκυ το 1997, «Το πιο επικίνδυνο σενάριο [για την Αμερική] θα είναι μια ευρεία συμμαχία μεταξύ Κίνας, Ρωσίας και πιθανά του Ιράν, μια ”αντιηγεμονική” συμμαχία κάτω από τη σκέπη όχι της ιδεολογίας αλλά από συμπληρωματικές αιτιάσεις». Προφανώς ο Μπάιντεν χρειάζεται πολύ περισσότερα ταξίδια στην περιοχή για να αντιμετωπίσει αυτό το επικίνδυνο σενάριο. 

Κύπρος

Ο πρόεδρος Αναστασιαδις  σημείωσε πως χαίρεται διότι «κάποιοι οι οποίοι υιοθέτησαν αφηγήματα όχι φίλων της Κύπρου , αλλά υπηρετών σκοπιμοτήτων, διαψεύστηκαν μέσα από τα πρακτικά των ΟΗΕ  που καταδεικνύουν από τη μια την καλή πίστη της ελληνοκυπριακής πλευράς και από την άλλη το απαράδεκτο των αξιώσεων της Τουρκίας , και να διατηρεί μονίμως στρατό στην Κύπρο και να είναι εγγυήτρια της Κύπρου, και είμαστε μάρτυρες του τι συνέβη με αυτή τη Συνθήκη Εγγύησης το 1974, αλλά και για κάθε απόφαση του κεντρικού κράτους να απαιτείται μια θετική ψήφος των Τουρκοκυπρίων που κατά τους ίδιους αποτελεί πολιτική ισότητα.

Μπορείτε εύκολα να αντιληφθείτε πόσο πολιτική ανισότητα είναι όταν εάν η μικρότερη σε πληθυσμό δεν δώσει θετική ψήφο δεν θα λαμβάνεται απόφαση, ή και για το πόσο θα ελέγχεται αυτή η κοινότητα, η οποία κατά πλειοψηφία σήμερα αποτελείται από Τούρκους έποικους. Έποικους ύστερα από τον ακολουθήσαντα το 1974 στοχευμένο εποικισμό», δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Έχω τη συνείδηση μου ήσυχη ότι έπραξα ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να φέρω μια αξιοπρεπή λύση», επεσήμανε ο κος Αναστασιάδης και πρόσθεσε: «Βλέποντας τους σχεδιασμούς της Τουρκίας, τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, τα όσα παρακολουθούμε και καταγράφονται από τις συμπεριφορές της Τουρκίας, είτε στις παρεμβάσεις της στη Λιβύη, τη Συρία, το Ιράκ, πιο σημαντικό όμως είναι οι αξιώσεις έναντι της Ελλάδας και οι αξιώσεις που πλέον γίνονται εμφανέστερες μετά την 25η Απριλίου του 2021 όταν υπέβαλαν στον ΓΓ των ΟΗΕ την αξίωση για δύο κράτη, ένας στόχος που ετέθη το 1956 από την Τουρκία, αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι υποχρέωση μας είναι τουλάχιστον να προστατεύσουμε την Κυπριακή Δημοκρατία, να προστατεύσουμε το κράτος που με το αίμα τους οι αγωνιστές της ελευθερίας θεμελίωσαν, τόσο πολιτικά μέσα από τις συμμαχίες που έχουμε συνάψει και καλλιεργούμε όσο και αμυντικά».

«Δεν θέλω να πω περισσότερο όσον αφορά το τι έγινε στον τομέα της Άμυνας. Αρκεί να πω ότι η στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ έχει επιτρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία να μπορεί να αμυνθεί αποτελεσματικά έναντι σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Πέραν τούτου δεν θέλω να προσθέσω τίποτα όσον αφορά τουλάχιστον τον αποτελεσματικό, αποτρεπτικό ρόλο που θέλουμε να διαδραματίζει η Κυπριακή Δημοκρατία, για την προστασία των Ελλήνων, της Κύπρου γενικότερα.

Έχω κατ΄επανάληψη αποδείξει με έργα ότι επιθυμία δική μας είναι επιτέλους να επιτύχουμε μια ειρηνική λύση στο Κυπριακό, με βάση κάποιες προϋποθέσεις ή προ απαιτούμενα που δεν τα θέτουμε ως ιδιοτροπία εμείς οι Έλληνες της Κύπρου, αλλά τα υπαγορεύουν τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, τα υπαγορεύουν οι αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα υπαγορεύουν οι πανανθρώπινες, γενικότερα, αξίες. Και αυτό που ζητούμε είναι σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων».

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας επανέλαβε ότι ζητούμε να απεξαρτηθούμε από τις όποιες εγγυήσεις, να απαλλαγούμε από τα όποια στρατεύματα κατοχής, να δημιουργήσουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος που να μην ελέγχεται από τρίτους, που να μη μετατρέπεται σε προτεκτοράτο μιας δύναμης που μέσα από τις αξιώσεις που διεκδικεί εν τη ουσία θέλει να ελέγχει και τον τρόπο λήψης ή και τις όποιες αποφάσεις θα παίρνει το κράτος.

Σε μια προσωπική αναφορά, 6 μήνες πριν από την διεξαγωγή των Προεδρικών εκλογών στην Κύπρο, είπε: «Αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι με μέλη της οικογένειας μου, με αγαπημένους φίλους με τους οποίους ανδρώθηκα, έφτασα σε μια ηλικία που έφτασε η ώρα να παραδώσουμε τα ηνία σε κάποιους άλλους.

Είναι φυσικό κάποια στιγμή αντί να σου το πουν να έχεις τη δύναμη να το αντιλαμβάνεσαι. Από το 1981 είμαι ενεργά στην πολιτική σκηνή της Κύπρου για να μην πω από το ’64 στα φοιτητικά μου χρόνια.

Αυτό που θα μου μείνει οπωσδήποτε ως ένα αποτύπωμα ψυχής είναι η συνεργασία που είχα με τους Συνδέσμους Αγωνιστών, ιδιαίτερα τους εφέδρους αξιωματικούς Λεμεσού, γενικότερα όσους πιστεύουν σε αυτή την πατρίδα, όσους τάχθηκαν, όπως και οι προγενέστεροι, και έχουν στόχο ζωής την απελευθέρωση και επανένωση της πατρίδας μας».

Συμπέρασμα

Από τα παραπάνω γεγονότα, πέρα από κάθε αμφιβολία ή πολιτικό-θεωρητική, άποψη προβλέπω ότι η σύγκληση Ρωσίας Ιράν και Τουρκίας θα δημιουργήσει νέες ισορροπίες και συμβιβασμούς για την αποφυγή ευρύτερης συμπλοκής στον πλανήτη μας.

Επίσης πιστεύω ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας δεν θα θιγούν ενώ η Δύση θα υποχρεωθεί σε συν- διαχείριση ορισμένων πλουτοπαραγωγικών πηγών, ενώ η Κίνα δεν θα έρθει σε μεγαλύτερη σύγκρουση με την Δύση.

Η Ρωσία σε αυτή την διαμάχη θα χάσει κατά κράτος μαζί με την Τουρκία γιατί αμφισβητούν την Εθνική ακεραιότητα κρατών.  

Αυτά είναι τα αισιόδοξα συμπεράσματα που βγάζω με βάση την κοινή λογική και την ανάγκη επιβίωσης της ανθρωπότητας ανεξάρτητα σκοπιμοτήτων θρησκευτικού η πολιτικού φανατισμού.

Turkey is trying desperately to legalize its claims against Greece

Turkey is trying, desperately, to legalize its claims against Greece basing its claim on one term included in the Lausanne agreement which states that the islands close to Turkey’s coαst should be disarmed. This is true, yet the same treaty states that Turkey has no rights to claim any sovereignty outside the limit of 3 miles from the Turkish cost.

The treaty does not state that disarmament is a condition that Greece will loose sovereign rights if such term is violated. In addition, Turkey does not respect international law as Turkey has not signed the international law or the international law for the sea that almost all countries have signed.

Further, the treaty specifically includes two islands that were given to Turkey, Imbros and Tenedos with conditions allowing the island population to have local government rights that Turkey has violated.

The reasons that all Aegean islands have not been mentioned by name in the treaty is obvious, no treaty can include a list of 2.500 names, it is obvious that the 3miles limit mentioned was considered enough to clarify the problem of sovereignty.

Apart from the actual reason why the term of disarmament of the islands was included, which was to ensure that the islands will not be used to attack Turkey after the defeat of the Greek army during 1922, there is a term under UN international law that every country has the right to defend itself against any foreign threat. Turkey has already concentrated a huge army exactly opposite the Greek islands and threaten Greece with “casus belli” if Greece exercises its rights to extend its territorial waters from six miles to twelve.

Then a reasonable question rises, why Turkey is starting such an aggressive activity against Greece, but it is obvious, geopolitical conditions have changed in the area and the islands have acquired more importance than 100 years ago.

This is not a good enough reason to violate International law and sovereignty of any country

.

What a beautiful world!!!!!

Turkey openly declares to the world that Turkey is bigger than its current frontiers and needs to expand to retain and honor its obligation to its history and the future generations!!!!

Can anyone imagine UK, Germany, France, Portugal, US, Italy, even Greece making similar statements?

ΝΑΙ ΜΕΝ ΑΛΛΑΔΕΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΑΚΙΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ στο άρθρο του Γιάννη, Μυλόπουλου στη Ναυτεμπορική.

Με όλον τον σεβασμό από Νίκο Κούζο

Κείμενο κατά παράγραφο με απαντήσεις

«Πλανώνται πλάνην οικτράν» όσοι πιστεύουν ότι ο πόλεμος μπορεί να απονείμει κάποια μορφή δικαιοσύνης. Κανείς ποτέ δεν βρήκε το δίκιο του πολεμώντας.

Το μόνο που απονέμει ο πόλεμος είναι το δίκαιο του ισχυροτέρου. Γιατί στον πόλεμο δεν επικρατεί ποτέ αυτός που έχει το δίκιο με το μέρος του. Επικρατεί ο πιο δυνατός.

ΑΠΆΝΤΗΣΗ:

Σύμφωνοι

Γι’ αυτό και το καλύτερο που έχει να κάνει όποιος θέλει να βοηθήσει σε έναν πόλεμο, δεν είναι να στέλνει όπλα για να ενισχύσει τον πιο αδύναμο. Η αποστολή όπλων το μόνο που επιτυγχάνει είναι τη συντήρηση του ολέθρου. Ενός ολέθρου που στο τέλος θα διαλύσει τον αδύναμο και θα δώσει τη νίκη στον πιο ισχυρό.

Απάντηση:

  • Δεν συμφωνούμε διότι εάν ο επιτιθέμενος αντί να διαπραγματευτεί στέλνει μηνύματα και όρους προσχώρησης και παράδοσης άνευ όρων, αν δεν προβάλεις αντίσταση σε κάθε περίπτωση ο δυνατότερος θα επιβάλει την άποψή του, δηλαδή το δίκαιο του ισχυρότερου θα υπερισχύει. Ας θυμηθούμε τον Λεωνίδα και τους 300, το ΟΧΙ των Ελλήνων στους Ιταλούς, τους ελεύθερους πολιορκιμένους στο Μεσολόγγι. Αλλά και τον  Τσώρτσιλ στον Β παγκόσμιο πόλεμο. Εάν ο επιτιθέμενος διατίθεται να διαπραγματευτεί τότε τα πράγματα θα είναι διαφορετικά, δεν είναι όμως έτσι στην περίπτωση του Πούτιν

Αν κάποιος θέλει να προσφέρει καλή υπηρεσία σε έναν πόλεμο, επιλέγει την οδό των διαπραγματεύσεων και της ειρήνης.

Ο πόλεμος είναι το απόλυτο κακό. Είναι η χειρότερη από τις εκδοχές που μπορεί να συμβούν. Γιατί ο πόλεμος είναι φωτιά, καταστροφή και θάνατος.

Η ειρήνη είναι αυτή που απονέμει δικαιοσύνη και δίνει ευκαιρίες για ανάπτυξη και ευημερία.

Γι’ αυτό και ο Ηρόδοτος έλεγε ότι κανείς δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. Γιατί ενώ στον καιρό της ειρήνης τα παιδιά θάβουν τους γονείς, στον καιρό του πολέμου συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Οι γονείς θάβουν τα παιδιά τους.

Απάντηση:

Συμφωνούμε, θα έπρεπε να το πούμε στον Πούτιν όχι στην Ουκρανία.

Μύθος 2ος: Η Ουκρανία έχει δίκιο και η Ρωσία άδικο

Οι αρχαίοι έλεγαν: «Μηδενί δίκην δικάσεις πριν αμφοίν μύθον ακούσεις». Που σημαίνει ποτέ να μην δικάζεις χωρίς να ακούς και τις δύο πλευρές.

Είναι γεγονός ότι τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας τον ξεκίνησαν οι Ρώσοι. Εισέβαλαν σε μια ανεξάρτητη χώρα και με τη στρατιωτική υπεροπλία τους προσπαθούν να επιβάλουν αυτό που εκείνοι θεωρούν δίκαιο και σωστό. Σκορπώντας τον όλεθρο και τον θάνατο στην Ουκρανία.

Είναι προφανές ότι οι Ρώσοι έχουν άδικο να εισβάλουν στην Ουκρανία, γιατί παραβιάζουν τη διεθνή νομιμότητα και καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, προκαλώντας μια τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή.

Απάντηση:

  • Συμφωνούμε

Αν ακούσουμε όμως και την άλλη πλευρά, θα διαπιστώσουμε ότι και η Ουκρανία, παρά το γεγονός ότι κερδίζει τις πρώτες εντυπώσεις σαν η πιο αδύναμη και σαν το θύμα αυτού του πολέμου, δεν είναι κι αυτή… αθώα περιστερά.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, εδώ και χρόνια το Ουκρανικό καθεστώς χρησιμοποιεί εθνικιστικές ομάδες, όπως τα αποκαλούμενα τάγματα του Αζόφ, προκειμένου να εξαπολύουν εκστρατείες εθνοκάθαρσης σε βάρος των Ρωσόφωνων της ανατολικής Ουκρανίας. Μεταξύ των θυμάτων αυτών των επιθέσεων είναι και οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που κατοικούν εκεί. Ήδη η Ρωσική πλευρά αποκάλυψε μυστικά έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι η Ουκρανική πλευρά προετοίμαζε επέμβαση στη Ρωσόφωνη ανατολική περιφέρεια της χώρας.

Απάντηση:

  • Διαφωνούμε, διότι η δράση μίας μικρής μειονότητας όπως είναι τα τάγματα των Αζοφ που δεν είναι περισσότεροι από 2% δεν δίδουν το δικαίωμα σε μία χώρα να εισβάλει και να καταστρέψει ολόκληρη την χώρα εκτελώντας και εγκλήματα πολέμου βομβαρδίζοντας κατοικίες, νοσοκομεία, μαιευτήρια, μοναστήρια, νηπιαγωγεία και πολίτες που προσπαθούν να διαφύγουν. Άλλωστε η Ουκρανία είχε δεχτεί το θέμα να γίνει θέμα διαπραγμάτευσης. Ο Πούτιν κορόιδευέ την Ουκρανία και την δύση όσον αφορά τις πραγματικές προθέσεις του.

.Ήδη η Ρωσική πλευρά αποκάλυψε μυστικά έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι η Ουκρανική πλευρά προετοίμαζε επέμβαση στη Ρωσόφωνη ανατολική περιφέρεια της χώρας.

Απάντηση:

  • Η Ρωσία έχει χάσει την αξιοπιστία της, αλλά και αυτό είχε γίνει αποδεκτό να ανακτήσει η περιοχή κάποια ανεξαρτησία.

Σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν καλοί και κακοί. Η μόνη επιλογή σε έναν πόλεμο που αντέχει στη λογική, είναι η επιλογή της ειρήνης.

. Ήδη η Ρωσική πλευρά αποκάλυψε μυστικά έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν ότι η Ουκρανική πλευρά προετοίμαζε επέμβαση στη Ρωσόφωνη ανατολική περιφέρεια της χώρας.

Απάντηση:

  • Η Ρωσία έχει χάσει την αξιοπιστία της, αλλά και αυτό είχε γίνει αποδεκτό να ανακτήσει η περιοχή κάποια ανεξαρτησία.

Απάντηση:

  • Διαφωνούμε, υπάρχουν κακοί και καλοί ανάλογα ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο.

Μύθος 3ος: Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν ευθύνονται για τον πόλεμο στην Ουκρανία

Η πλευρά της Δύσης, η πλευρά των ΗΠΑ και των χωρών του ΝΑΤΟ δηλαδή, δεν είναι αθώα του αίματος του πολέμου.

Οι δυτικοί παραβιάζουν εδώ και χρόνια την υπόσχεση που έδωσαν στη Ρωσία το 1991, όταν κατέρρευσε η ΕΣΣΔ. Σύμφωνα με την υπόσχεση αυτή, το ΝΑΤΟ δεν θα περνούσε τα σύνορα του Έλβα στην Πολωνία και δεν θα προχωρούσε απειλητικά στη γειτονιά των Ρώσων.

Μια απλή ματιά στον χάρτη των χωρών που ανήκουν στο ΝΑΤΟ πριν και μετά το 1991 δείχνει την επεκτατική και συγχρόνως απειλητική για τη Ρωσία πολιτική της Δύσης.

Η προοπτική ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ δεν ήταν παρά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Η μεγαλύτερη ευθύνη των ΗΠΑ όμως γι’ αυτόν τον πόλεμο είναι ότι αντί να προσπαθήσουν από το 1991 μέχρι σήμερα να ενσωματώσουν τη Ρωσία σε μια ειρηνική συμμαχία, εκείνο που προσπάθησαν ήταν να την απομονώσουν από την υπόλοιπη Δύση, πολιορκώντας την μέσω του ΝΑΤΟικού εξοπλισμού.

Αν λοιπόν η Ρωσία είναι ο εκτελεστικός βραχίονας αυτού του πολέμου, οι ΗΠΑ και η ΝΑΤΟική συμμαχία είναι υπεύθυνες γιατί τον προκάλεσαν.

Όσο για την Ουκρανία, αυτή είναι μια αδύναμη χώρα που όπως συμβαίνει συνήθως, πληρώνει τα σπασμένα των δύο αντιμαχόμενων πλευρών.

Απάντηση:

  • Διαφωνούμε, διότι η Ουκρανία δεν είναι υπεύθυνη για το ΝΑΤΟ. Η Ρωσία μπορούσε να ενεργήσει στα πλαίσια του ΟΗΕ για την παραβίαση των υποσχέσεων του ΝΑΤΟ ή ακόμα και να προσφύγει σε διεθνές δικαστήριο και να μην προχωρήσει στην παραβίαση του διεθνούς δικαίου και να τιμωρήσει μία μικρότερη και ανεξάρτητη χώρα σε τέτοιο βαθμό που να σκοτώνει άμαχο πληθυσμό και να ξεριζώνει 15 εκατομμύρια γυναικόπαιδα. Ο ίδιος ο Πούτιν εκμυστηρεύτηκε τον πραγματικό λόγο που ήθελε να εξαλείψει την Ουκρανία, την θεωρούσε μέρος της Αυτοκρατορικής Ρωσίας και λάθος της Σοβιετικής Ένωσης η δημιουργίας της. Δηλαδή χρησιμοποιεί αναθεωρητική πολιτική εναντίον του ΟΗΕ και της διεθνούς νομοθεσίας περί υφισταμένων συνόρων μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο. Το χειρότερο είναι η απειλή για την χρήση πυρηνικών για πρώτη φορά. Ελπίζω να μην γίνει παράδειγμα για την Τουρκία που και αυτή ακολουθεί παρόμοια τακτική στο Αιγαίο και την Κύπρο.

Μύθος 4ος: Η ελληνική κυβέρνηση, ως μέλος της ΝΑΤΟικής συμμαχίας, έπραξε σωστά και έστειλε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.

Σε έναν πόλεμο η καλύτερη επιλογή είναι η επένδυση στη διπλωματία και στην ειρήνη.

Οι Τούρκοι, αν και αυτοί μέλη του ΝΑΤΟ, το έχουν αντιληφθεί αυτό από την αρχή και παίζοντας το ρόλο του ειρηνοποιού, ενισχύονται γεωστρατηγικά και αναβαθμίζουν διεθνώς τη θέση τους, εισπράττοντας τα εύσημα και από τις ΗΠΑ και από τη Ρωσία.

Απάντηση:

  • Διαφωνούμε διότι η Τουρκία παραβιάζει τις κυρώσεις που έβαλε το ΝΑΤΟ του οποίου είναι μέλος και παραβιάζοντάς το για ωφελιμιστικούς λόγους παρέχει διέξοδο στην Ρωσία, δηλαδή εκμεταλλεύεται τον πόλεμο για να κερδοσκοπήσει σε βάρος των συμμάχων της και της Ουκρανίας που είναι ο αδύνατος παράγοντας. Δεν κέρδισε έχασε γεωστρατηγικά έχασε διότι δεν μπορεί να επικαλεστεί την ίδια δικαιολογία στο Αιγαίο για τον αφοπλισμό και στην Κύπρο για την δημιουργία ανεξάρτητου Βόρειο Κυπριακού κράτους.

Αντίθετα η ελληνική πλευρά, με μια προσωπική απόφαση του πρωθυπουργού για την οποία δεν ρωτήθηκε και συνεπώς δεν συναίνεσε ούτε ο υπουργός των εξωτερικών της κυβέρνησης και η οποία δεν συζητήθηκε ούτε στη Βουλή, ούτε σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών υπό την πρόεδρο της Δημοκρατίας, επέλεξε τον φαινομενικά εύκολο δρόμο του δεδομένου εχθρού της μιας εκ των δύο πλευρών, ενισχύοντας στρατιωτικά την Ουκρανία.

Απάντηση:

  • H απόφαση ελήφθη μετά σύσκεψη του ΚΥΣΕΑ. Δεν ήταν υποχρεωμένος να συγκαλέσει συμβούλιο αρχηγών κομμάτων σύμφωνα με το σύνταγμα. Ο υπουργός των εξωτερικών βρίσκεται σε συνεχή επαφή με τον Πρωθυπουργό.  

Η αποστολή στρατιωτικής βοήθειας όμως στον πόλεμο σημαίνει εμπλοκή. Με αποτέλεσμα από μέρος της λύσης, η Ελλάδα να γίνει οικειοθελώς και αυτοβούλως μέρος του προβλήματος του πολέμου.

Απάντηση:

  • Διαφωνούμε γιατί η αποστολή μίας μικρής στρατιωτικής βοήθειας μαζί με την ανθρωπιστική είναι ειλικρινής δήλωσης της τοποθέτησης και όχι υποκριτική

Μύθος 5ος: Το δόγμα «Ανήκουμε στη Δύση» μας υποχρεώνει να στείλουμε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.

Ο μύθος αυτός καταρρίπτεται από τη στάση των υπολοίπων συμμάχων μας τόσο στην Ενωμένη Ευρώπη, όσο και στο ΝΑΤΟ.

Το γεγονός ότι ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μας υποχρεώνει να στέλνουμε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Το επιβεβαιώνει η στάση των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών και συγκεκριμένα των 17 από τις 27 χώρες της Ε.Ε., που επέλεξαν να μην εμπλακούν στρατιωτικά.

Ούτε όμως και το γεγονός ότι είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ μας επιβάλλει να στείλουμε στρατιωτική βοήθεια. Το επιβεβαιώνει η στάση των περισσότερων από τις 37 χώρες του ΝΑΤΟ, που επέλεξαν να μην εμπλακούν στρατιωτικά στον πόλεμο.

Απάντηση:

  • Δεν υπήρχε υποχρέωση από την Ευρώπη η το ΝΑΤΟ αλλά ήταν θέμα επιλογής γιατί η ενέργεια της Ρωσίας δεν αφήνει περιθώρια ουδετερότητας ιδιαίτερα διότι η Ρωσία ήδη ονόμασε την βόρεια Κύπρο σαν ανεξάρτητη δημοκρατία αγνοώντας τις διακηρύξεις του ΟΗΕ και τους Διεθνούς δικαίου

Αλήθεια 1η: Η Ελλάδα έπρεπε να παραμείνει μέρος της λύσης και όχι να γίνει μέρος του προβλήματος του πολέμου.

Αυτό που έπρεπε δηλαδή εξ αρχής να κάνει η Ελλάδα ήταν να επιμείνει στην αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Ουκρανία. Ιατροφαρμακευτικό υλικό, τρόφιμα, ρούχα, κουβέρτες και ό,τι άλλο χρειάζεται ο πληττόμενος βίαια Ουκρανικός λαός, η χώρα μας έπρεπε να το προσφέρει αφειδώς.

Όχι όμως στρατιωτική βοήθεια γιατί αυτή ανατροφοδοτεί τον όλεθρο του πολέμου με τον οποίο εξ αρχής έπρεπε να δηλώσουμε πως είμαστε αντίθετοι, εργαζόμενοι για την ειρήνη.

Απάντηση:

  • Η χρησιμοποίηση μισθοφόρων από την Ρωσία είναι εξοργιστική, το ίδιο εξοργιστικός είναι και ο θάνατος αμάχων ακόμα και δημοσιογράφων. Η γλώσσα της Ελλάδας δεν πρέπει να είναι αμφίσημη  

Αλήθεια 2η: Η Ελλάδα λόγω ιστορίας και λόγω γεωστρατηγικής θέσης πρέπει να επιμείνει στο δόγμα της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που την καθιστά δύναμη ειρήνης.

Η εγκατάλειψη του δόγματος της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που η Ελλάδα ακολούθησε μέχρι σήμερα και η αυτόκλητη επιλογή του ρόλου του «προκεχωρημένου φυλακίου της Δύσης», μόνο δεινά και συμφορές θα φέρει.

Γιατί αυτό το δόγμα σημαίνει ότι θα είμαστε εκείνοι που θα αποδυναμωθούμε γεωστρατηγικά στην ευρύτερη περιοχή, θα χάσουμε παραδοσιακούς ιστορικά και χρήσιμους για την ελληνοτουρκική διένεξη φίλους και θα υποστούμε πρώτοι τις συνέπειες της απερίσκεπτης επιλογής μας.

Οι παραδοσιακά φιλικές σχέσεις που όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διατηρήσει μέχρι σήμερα με τη Ρωσία, μόνο οφέλη είχαν για τη χώρα μας.

Η απώλεια εκατοντάδων χιλιάδων Ρώσων τουριστών το επόμενο καλοκαίρι, που όπως ανακοινώθηκε από τη Ρωσία θα κατευθυνθούν προς την Τουρκία και την Αίγυπτο που δεν έστειλαν στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία, δίνει μια πρόγευση των αντιποίνων με τη μορφή των οικονομικών συνεπειών που θα έχει η εμπλοκή μας στον πόλεμο.

Κι έπεται συνέχεια με την επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης, μετά τη μεγαλύτερη εξάρτησή μας από το εισαγόμενο από τη Ρωσία φυσικό αέριο, αποτέλεσμα της ενεργειακής πολιτικής της βίαιης και βεβιασμένης απολιγνιτοποίησης της χώρας. Την οποία τώρα πρέπει να αναστρέψουμε, αν θέλουμε να ενισχύσουμε την ενεργειακή μας αυτοδυναμία και να μειώσουμε την εξάρτησή μας από το εισαγόμενο από την εμπόλεμη περιοχή φυσικό αέριο.

Δυστυχώς, οι μέχρι τώρα ενδείξεις δείχνουν ότι οι συνέπειες της αιφνίδιας, μονομερούς από πλευράς κυβέρνησης και απερίσκεπτης αλλαγής του δόγματος της εξωτερικής μας πολιτικής θα φέρουν τη χώρα μας σε πολύ δυσχερή θέση τα επόμενα χρόνια.

Γιάννης Μυλόπουλος στη Ναυτεμπορική.

Απάντηση:

  • H συμπεριφορά της Ρωσίας ήδη έχει δείξει ότι παίρνουν θέση ενάντια στη διεθνή νομοθεσία και των συμφερόντων της Ελλάδας ούτως ή άλλως. Τους τουρίστες τους χάνουμε από τις κυρώσεις που δεν θέλει η Ελλάδα να παραβιάσει όπως κάνει η Τουρκία ωφελιμιστικά και προδοτικά.
  • Η απολιγνιτοτοποίση είναι ανεξάρτητη διότι δεν επηρεάζει το κόστος.
  • Η παραδοσιακές σχέσεις με την Ρωσία δεν μας ωφέλησαν από τον Α και Β παγκόσμιο πόλεμο.

Η θέση της Ελλάδα στην σύγκρουση Ρωσίας Ουκρανίας

 ,

Οι σχέσεις Ελλάδας Ρωσία  έχουν περάσει από πολλές φάσεις κατά την διάρκεια των τριών αιώνων, κυρίως λόγω των Ρωσο Τουρκικών πολέμων και της Ορθοδόξου Θρησκείας σε σημείο που οι Έλληνες περίμεναν την βοήθεια του ονομαζόμενου ‘ξανθού γένους’.

Αυτές οι ελπίδες διαψεύστηκαν επανειλημμένα και κόστισαν τις ζωές χιλιάδων Ελλήνων με κορύφωμα την περίοδο της Οκτωβριανής επανάστασης που με την σύμπλευση της Ρωσίας με την Τουρκία του Κεμάλ  λόγω της πτώσης του Σουλτάνου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο ρόλος της Ρωσίας, μετά το τέλος του ΙΙ Παγκοσμίου πολέμου, κατά τον εμφύλιο, ήταν και πάλι ανθελληνικός λόγω του Μακεδονικού.

Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης υπήρξε μία περίοδος ηρεμίας και ελπίδας για την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο. Η Ευρώπη ανασυγκροτήθηκε με την ένωση της δυτικής με την ανατολική Γερμανία τόσο που η Ευρώπη δημιούργησε τον τρίτο οικονομικό πόλο αμελώντας όμως την στρατιωτική της υπόσταση επαφίοντας  την άμυνά της  στον ΝΑΤΟ και την Αμερική.

Αλλά και το ίδιο το ΝΑΤΟ βασίστηκε στην συμμετοχή της Τουρκίας πιστεύοντας  στην μεταμόρφωση της Τουρκίας σε μία δυτικού τύπου δημοκρατία, υπόδειγμα για τα υπόλοιπα ισλαμικά κράτη.

Σε αυτή την φάση η Ελλάδα έχασε την γεωπολιτική της σημασία δίνοντας την ευκαιρία στην Τουρκία να εισβάλει  στην Κύπρο το 1974, καταπατώντας κάθε έννοια νομιμότητας και των  αποφάσεων του ΟΗΕ εναντίον της Τουρκίας, με την ανοχή του ΝΑΤΟ της  Ευρώπης και της Αμερικής.

Παρά τις ανοχές της περιόδου  αυτής η Ευρώπη κατάφερε να διατηρήσει και να καθιερώσει τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου αρχές για τις οποίες  συνέβαλαν τόσο οι περισσότερες χώρες στον ΟΗΕ ακόμα και η Ρωσία εκτός μίας μειονότητας κρατών μεταξύ των οποίων και η Τουρκία.

 Η περίοδος ειρήνης  μίας τριακονταετίας επέτρεψε την οικονομική ανάπτυξη της Κίνας της Τουρκίας και της Ρωσίας έτσι ώστε να επιτρέψει την  ανάπτυξη απολυταρχικών καθεστώτων που ξεκίνησαν  αναθεωρητικές πολιτικές με στόχο ορισμένες χώρες να αναβιώσουν τις αυτοκρατορίες που κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα καταστράφηκαν.

Το 2022 ο πρόεδρος της Ρωσίας κ Πούτιν αισθάνθηκε την επέκταση του ΝΑΤΟ προς την ανατολή  σαν υπερβολική απειλή για την Ρωσία και εξέφρασε αυτό, προσχηματικά, για να επιτεθεί στην Ουκρανία η οποία είχε επιδείξει ενδιαφέρον να ενταχθεί στην συμμαχία του ΝΑΤΟ και να συνδεθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στην  επίθεση της Ρωσίας προηγήθηκε μία ομιλία του Προέδρου Πούτιν που αποκάλυψε τις πραγματικές αναθεωρητικές σκέψεις, που παραποιούν τα ιστορικά γεγονότα και αμφισβητούν την εθνική οντότητα των Ουκρανών προκειμένου να αμφισβητηθεί ακόμα και η ίδια η ύπαρξη της Ουκρανίας ως ανεξάρτητου κράτους.

Σε ένα εκτενές κείμενο που γράφτηκε τον Ιούλιο του 2021, ο Πούτιν αναφέρθηκε στους Ρώσους και τους Ουκρανούς ως «έναν λαό» και ανέφερε ότι η Δύση είχε διαφθείρει την Ουκρανία και την είχε απομακρύνει από την τροχιά της Ρωσίας μέσω μιας «αναγκαστικής αλλαγής ταυτότητας».

Αυτός ο τύπος ιστορικού ρεβιζιονισμού εμφανίστηκε πλήρως στη συναισθηματική και γεμάτη παράπονα ομιλία του Πούτιν προς το έθνος, ανακοινώνοντας την απόφασή του να αναγνωρίσει τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ, ενώ δημιουργούσε αμφιβολίες για την κυριαρχία της ίδιας της Ουκρανίας.

Ο Πούτιν  προχώρησε τόσο που κατηγόρησε τον Πρόεδρο Ζελένσκι της Ουκρανίας ως Ναζί ενώ αυτός είναι εβραϊκής καταγωγής και πραγματικός Ουκρανός πατριώτης.

Όμως η σθεναρή και ηρωική αντίσταση, του Ουκρανικού λαού επί τόσες ημέρες , που ακολούθησαν την εισβολή των Ρωσικών στρατευμάτων, συγκίνησε την ανθρωπότητα και ιδιαίτερα την Ευρώπη που την ώθησε να προβεί σε ενέργειες που από δεκαετίες καθυστερούσε να προβεί, όπως η ολοκλήρωση της πολιτικής ενοποίησης, την δημιουργία ενός ανεξάρτητου Ευρωπαϊκού στρατού που θα μπορούσε να ενεργεί ανεξάρτητα ή συμπληρωματικά από το ΝΑΤΟ.

Η ενοποιημένη ανταπόκριση της ανθρωπότητας έπεισε την Ευρώπη να ξεκινήσει τις παραπάνω διαδικασίες άμεσα.

Μέσα σε αυτόν τον κύκλο γεγονότων,  η Ελλάδα, από την πολιτική ηγεσία μέχρι το μεγαλύτερο ποσοστό του Ελληνισμού, συγκινήθηκε από τον ηρωισμό του  Ουκρανικού λαού, την αυτοθυσία αλλά πέραν αυτού του ο Ελληνικός κόσμος είχε και τους δικούς του πρόσθετους λόγους: ,

Ένας λόγος βρίσκεται μέσα στους 110.000 Έλληνες της Ουκρανίας που για δύο χιλιάδες χρόνια, ίσως και περισσότερα, από την εποχή των αργοναυτών του Ιάσωνα που έκαναν την περιοχή αυτή πατρίδα τους.

Ένας ακόμα λόγος είναι η απέχθεια στην προσωπικότητα του Πούτιν που προσομοιάζει  τόσο στον  Πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογκάν που ακολουθεί μια παρόμοια τακτική, που αγνοεί την διεθνή νομοθεσία, που δεν σέβεται την ανεξαρτησία κρατών, που παραποιεί τα ιστορικά γεγονότα εκατοντάδων ετών, που αμφισβητεί την κρατική οντότητα ενός κράτους μέλους του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που εισέβαλε σε μία ανεξάρτητη χώρα της οποίας παραβίασε την πληθυσμιακή σχέση και αμφισβητεί και την κυριότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα σημαντικού τμήματος της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, που τελικά αμφισβητεί ακόμα και την ίδια την εθνική υπόσταση μιας χώρας όπως η Ελλάδα ακόμα και τον πολιτισμό της.

Οι Έλληνες, βλέποντας τους Ουκρανούς να μάχονται υπέρ βωμών και εστιών, θυμούνται τις Θερμοπύλες, την εποποιΐα του 40, την Γερμανική κατοχή και αναρωτιόνται, όπως αναρωτήθηκαν το 1974 στην Τουρκική εισβολή της Κύπρου, είναι δυνατόν να γίνονται αυτά την εποχή του 20ου αιώνα;

Είναι λοιπόν πολύ δύσκολο να μην συμπαρασταθούν στον Ουκρανικό λαό και να μην κατακρίνουν τον Πούτιν και την διπρόσωπη υποκριτική  τακτική της Τουρκίας που ακολουθεί την ίδια πολιτική μου ακολούθησε τον Β Παγκόσμιο πόλεμο. Στην ουσία και οι δύο προσπαθούν να ρίξουν στο παρελθόν τα λάθη που στέρησαν τις χώρες τους από εδάφη και άλλα συμφέροντα, ο Πούτιν κατηγορεί τον Λένιν για την δημιουργία της Ουκρανίας και ο Ερντογκάν για την υπογραφή της συνθήκης της Λοζάνης.

Ο μεγαλύτερος φόβος της Ελλάδας είναι, μήπως πάνω στην απόγνωση της Ουκρανίας και της οικονομικής πίεσης από τις επιπτώσεις του πολέμου γίνουν συγκεκριμένες παραχωρήσεις και συμβιβασμοί κατά παράβαση της διεθνούς νομοθεσίας, όπως μήπως η αναγνώριση των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ αποτελέσουν προηγούμενο για την υπόθεση της αναγνώρισης της διχοτόμησης της Κύπρου ή ακόμα και του αφοπλισμού των νήσων του ανατολικού Αιγαίου. Αυτό είναι το αποτέλεσμα που καραδοκεί η Τουρκία, με μεγάλη αδημονία.

Κάτι τέτοιο θα τίναζε στον αέρα την παγκόσμια ισορροπία.

An attempt to obtain a wider view of the political and economic situation in Greece and the wider world.

In the context of globalization, public organizations are undergoing rapid transformation, and how to govern them scientifically has become an important research topic.

Recent developments in Greece and the world, including the crisis in Ukraine, the conflict between Russia and the West, the withdrawal of the United States from Afghanistan, the abandonment of the Kurds by the United States in Syria and Iraq, the escalation of Turkey’s aggressive behavior in the Aegean, Cyprus and the Mediterranean, the involvement of Turkey in Syria, and Libya, the conflict between America and China, are of great concern to most of us.

I acknowledge that the most important factor in shaping politics is the conflict of interests, but I am surprised that cultural, nationalist and religious parameters continue to influence the world today, in a similar as they did centuries back.

One could say that with the progress of humanity, a way would have been found to minimize the conflicts with the adoption of religious tolerance and multicultural diversity, but also, controlling of nationalist and economic competitiveness in a more intelligent way, after so painful experiences, adhering to rules for human rights and international law.

On the contrary, religious, and cultural contradictions become tools of exploitation of political, economic, nationalist and geopolitical interests…

Unfortunately, recent events, both local and international, have dashed any optimistic expectations.

Expectations in domestic politics, international geopolitical conflicts, nationalist revisionism, religious fanaticism, and cultural contradictions are being dashed, so much so that we have reached a point where a new world war does not seem so distant. This seems to me so backward.

.

The political dimension

The basic political-economic theories (that mainly cover the space, from free economy, to socialism, and radical left), compete, in the best case, within the democratic principles and much more with autocratic regimes, internationally.  

The main difference lies in planning and control of the economy that takes place based, either on central administration of public funds, capital and investments under government control or on private economy under the rules free economy. .

Such economic policies. directly and indirectly determine the distribution of wealth.

Both systems seem to have respective advantages and disadvantages. A crucial element is the identification of ‘golden section’ to be applied and the choices of control methods, as well as compliance with specific limits to be applied by each system in order to maintain the balance between productivity performance and social policy that eventually, determines the overall benefit.

The problem is that both systems have followed a different historical path within each nation and state in various periods. This affects the transition to a new environment created by the evolution of humanity.

In addition to the influence that the historical path, clearly, has on the implementation of any state’s optimum economic policy, an important role is played by various factors, such as the educational status, social level, climatic conditions, health, geopolitical conditions, religion, etc.

All this needs to be considered, to draw conclusions for the implementation of an optimal policy.

Unfortunately, people make decisions based on dogmatic theories without considering all above factors, this creates contradictions and conflicts among groups within states but also among states globally.

Shaping of politics in Greece

A key element to remember is that the Greeks are one of the ethnic groups preserved from the ancient times, which also include the Jews, the Chinese and some others such as the Egyptians, the Persians, etc. These peoples have friendly feelings and respect for each other’s culture.

Especially the Greeks survived through cosmogenic rearrangements from the Hellenistic times of the empire of Alexander the Great, the founding of the Roman Empire, the creation of the Eastern Roman Empire under the influence of Christianity that gave birth to the Byzantine Empire, a multinational Empire that mainly survived due to the Greek element (Greek language and culture) and Christianity and led the world for more than a thousand years. 

Byzantium withstood multiple invasions from the East and the West and eventually fell from the expansion of Islam.

The failure of Christians to unite and solve the problem of the split between the Eastern Orthodox Church and the Catholic Church played a major role in this.

In this way Hellenism ended up being confined to a poor Ottoman province while many Greek Christians, in Asia Minor, were converted to Islam under barbaric conditions that prevailed for many years.

Hellenism eventually survived once more because of religion and its cultural heritage.

The conditions of oppression forced many Greeks to emigrate or to create a merchant fleet which gave them some independence, which, in turn, led this group of people to communicate with the West and to create the expatriate Hellenism that played a dominant role in the revolution and the creation of the New Greek state. .

At the same time, Europe was experiencing the Renaissance followed by the French and American revolution and the creation of philhellenic movements.

The fear of the expansion of the Ottoman Empire to the west strengthened the pro-Greek tendencies.

It was natural consequence for the great Western powers to coordinate with Russia and help Greece’s liberation struggle.

It was also natural for these forces to compete and influence political affairs in Greece.

Therefore, it was also natural to create tendencies of influence in the Greek political system.

At the same time, it is a great achievement that Greece managed to obtain one of the most developed and modern constitutions in the world, at a time when empires were disappearing and new states formed were vulnerable to instability, as they developed new national and social claims.

Also, a great achievement was the doubling of Greece’s size during the Balkan wars.  

Another achievement can be considered the reconstruction of the country after the Asia Minor catastrophe, at a time when Europe and the whole world were plagued by the rise of nationalist fascism and the emergence of the Communist movement.

All this cosmogony, together with the effects of Second World War and the shortly followed events of a civil war could not leave the Greek political life unaffected.

I conclude that the evolution of the political position that gave an opportunity for Greece to become a full member of the European Union helped the country to overcome serious economic and national security problems

In addition, EU helped Greece to improve competitiveness and public administration, leading to a modern state governance, covering the need to balance between social policy and competitiveness and to secure the true principles of democratic governance

In particular, it helped to maintain the principles of human rights and the foundations of democracy, which  is, most of all, the distinct separation of political powers into Legislative, Executive, and Judicial..

Undermining these basic principles is like destroying the evolutionary course not only of the last 200 years but the 2,500 years of the survival of Hellenism.

The economic dimension

As mentioned above, the crucial point in the implementation of an economic policy is identifying the “golden section” between social policy and competitiveness for survival within the global economic community.

Public capital investments are based on the collection of taxes on private and public production, the management of these funds affects productivity.

Raising capital in any country depends, first and foremost, on the stability of the economy and the prospect of making a profit.

Without raising funds, there is no prospect of producing wealth and any mismanagement destroys both wealth and prospects.

A long-standing problem of the political scene in Greece is populism, which usually finds ripe and suitable ground to evolve in western democracies and not only.

Populism grows in times of crisis, economic or national, which finds vulnerable masses, affected by these crises, and is adopted usually by political extremists of right or left.

In mature democratic regimes, the influence of populism decreases, unfortunately Greece is a relatively new democracy with deep wounds from its recent history; it will take some more time to get rid of these syndromes, derived from past .

A second old problem is inherent within Greece’s geopolitical position, as the end of both World Wars seems to have left an unfinished abeyance between West and Turkey, and the Islamic world in general, whose leadership Turkey is seeking.

This is expressed by the revisionism of Turkey, as the successor of the Ottoman Empire trying to resolve these outstanding issues in its interest.

This policy is confirmed this period with the involvement of Turkey in Syria and Iraq with the main target Kurdistan, which is the main issue. This directly affects Turkey’s aspirations against Greece and Cyprus along with its aspirations for the Mediterranean gas, overlooking all international treaties, international law and UN resolutions.

For Turkey the signing of the Lausanne agreement was a mistake that they have never accepted, especially after the Cyprus invasion during 1974 when NATO and USA as well as UN have indicated hesitation to apply UN resolutions, and international law, Turkey considered that its international position was so strong that it could force it’s interests above any law or UN decision, hence it gradually raised issues such as grey zones in Aegean and Mediterranean sea, even in challenging sovereignty of Dodecanese and Eastern Aegean Greek islands. This is an extraordinary hostile attitude which cannot be accommodated by anybody.    

This situation forces Greece to maintain defense programs beyond its capabilities.

In this context, social policy and economic development becomes a difficult task for any government and an easy target for populism.

An additional intractable problem of Greece in the field of Public Administration is the large number of civil servants that resulted from the frequent changes of governments. In addition to this is the constitutional restriction to apply normal workforce legislation for performance evaluation, let alone imagine how difficult it is to implement any efficient operating system under these conditions

As a result of these problems, Greece has survived due to the development of the private sector, mainly tourism and shipping so far, and sets as a basis and perspective, first the improvement of the efficiency of the public sector, which has huge room for improvement and secondly expansion of the private sector in sectors. new technology and finance..

A precondition for all this is the elimination of Populism and the confrontation of the Turkish threat which has recently exceeded the limits of any logic demanding restriction relocation of Greek populations among Greek islands and other locations. On the other hand, they are not referring to the relocation and settlement of Turkish immigrants from Turkish mainland to Cyprus with the aim of altering the population ratios in Cyprus after the Turkish invasion of 74, an act that is a war crime under International law.

Επιρροές από πολιτισμικούς, εθνικιστικούς και θρησκευτικούς παράγοντες

Κανείς δεν πρέπει να υποτιμήσει την σημασία που έχουν παράγοντες που δεν θα έπρεπε να επηρεάζουν τον τρόπο διακυβέρνησης, κυρίως στην εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής και ακόμα περισσότερο, της εκλογικής διαδικασίας μιας χώρας, στις  σημερινές συνθήκες, αλλά δυστυχώς αυτές εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο.

Influences from cultural, nationalist, and religious factors

One should not underestimate the importance of other factors that should not affect the way of governance, especially affect the implementation of economic policy and even more so, the electoral process in a country, under the current conditions.

Yet such parameters, unfortunately, still play an important role.

Theocratic states decide their economic policy even the policy of independent institutions such as national banks, in many issues like interest rates, as happens today in Turkey. According to Islam, applying interest is a sin, in other countries Saria is the supreme penal code. Look what is happening in Afghanistan.

In the past, there were crusades engaged by Christians, today there are ‘holy wars’ provoked by Islam.

Entire states were created or destroyed even more recently, Yugoslavia was disintegrated and so many states and even new national entities were created.

We thought that all this could be a thing of the past, but it still affects the world community, and it is certainly not limited to Islam, it applies to Christian or other states to varying degrees.

Other religions accuse Christian states of colonialism and exploitation of many people and territories.

Communism is not a religion; on the contrary, it accuses religion as the «opium» of the peoples. Communism did this because, historically, the religious hierarchy collaborated with the political power for sharing political power, but conversely the political power collaborated with the religious one.

Mixing nationalism with religion can create very difficult situations, contrary to popular tradition that helps preserve the identity of peoples.

Despite the fact that religion was and still is one of the most important factor influencing political power and developments, there are many other factors that are not so, immediately, obvious.

Art is a great force that influences crowds and their emotional state.

Sport is another area that inspires masses and drives fans and fanatics who end up, easily, victims of populism.

The press, and television, has traditionally been seen as the ‘fourth political power’, recently reinforced by the evolution of social media, the easiest medium to influence the spread of fake news and theories. This ‘fourth political power’ is today the most common tool of populism, of course, this introduced additional methods of communication, mainly, for the younger generations who, despite the great technological advantages offered by the internet, led people to abandon the effort of written and oral communication and simplified communication in a form of codes and images.

In my opinion this deprived younger generations of some form of brain activity and human competence related to productive imagination, which, in turn is replaced by some new, more technical competences, allowing people to become more adaptable and efficient in the use of computer technology. 

With all this, which I have mentioned in this article, indicats how much more complicated the process of democratic operation, in a country, has become, in order to maintain the balance in the implementation of social policy with productivity and competiveness.

Μία σύντομη θεώρηση της πολιτικής και οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα και τον ευρύτερο κόσμο.

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα και τον κόσμο συμπεριλαμβανομένων των κρίσεων στη Ουκρανία, της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης, της αποχώρησης της Αμερικής από το Αφγανιστάν, την εγκατάλειψη των Κούρδων από την Αμερική, στην Συρία και το Ιράκ, την όξυνση της επιθετικής συμπεριφοράς της Τουρκίας στο Αιγαίο την Κύπρο και την Μεσόγειο, την ανάμιξη της Τουρκίας στην Συρία, και την Λιβύη, την προβλεπόμενη σύγκρουση Αμερικής με Κίνα, με  προβληματίζουν για τα πολιτικά πράγματα όπως διαμορφώνονται στην Ελλάδα αλλά και τον κόσμο.

Αναγνωρίζω ότι ο σημαντικότερος παράγοντας διαμόρφωσης της πολιτικής είναι τα συμφέροντα αλλά εκπλήσσομαι ότι εξακολουθούν να εμφανίζονται και σήμερα, στην παγκόσμια σκηνή, επιρροές από πολιτισμικούς, εθνικιστικούς και θρησκευτικούς παράγοντες.

Θα έλεγε κανείς ότι με την πρόοδο της ανθρωπότητας θα είχε βρεθεί τρόπος να εξομαλυνθούν οι αντιθέσειςμε την υιοθέτηση της ανεξιθρησκία και την ανοχή στην πολιτισμική  διαφορετικότητα αλλά και τον έλεγχο της εθνικιστικής και οικονομικής ανταγωνιστικότητας με την εφαρμογή κανόνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο.

Αντίθετα οι θρησκευτικές και πολιτιστικές αντιθέσεις γίνονται εργαλεία εκμετάλλευσης από τα πολιτικά, οικονομικά, εθνικιστικά και γεωπολιτικά συμφέροντα.

Δυστυχώς τα τελευταία γεγονότα τόσο τοπικά όσο και διεθνή γεγονότα διαψεύδουν τις όποιες αισιόδοξες προσδοκίες.

Διαψεύδονται οι προσδοκίες τόσο στην εσωτερική πολιτική, τις διεθνείς γεωπολιτικές συγκρούσεις, τον εθνικιστικό  αναθεωρητισμό, τον Θρησκευτικό φανατισμό και τις πολιτισμικές αντιθέσεις, τόσο που έχουμε φθάσει πάλι σε σημείο που ένας παγκόσμιος πόλεμος δεν φαίνεται μία τόσο απόμακρη αλλά και αναχρονιστική πιθανότητα.

Η πολιτική διάσταση

Στο δυτικό κόσμο ανταγωνίζονται, στα πλαίσια δημοκρατικών αρχών, οι βασικές πολιτικό-οικονομικές θεωρίες που κυρίως καλύπτουν τον χώρο, από την ελεύθερη οικονομία, στον σοσιαλισμό, και την ριζοσπαστική αριστερά, όλα σε διάφορες εκφράσεις.

Η βασική διαφορά έγκειται στον προγραμματισμό και έλεγχο της οικονομίας και της ανάπτυξης που συντελείται με βάση, αφ’ ενός την αξιοποίηση των δημοσίων μέσων, κεφαλαίων και επενδύσεων και αφ’ εταίρου με βάση την ιδιωτική οικονομία, με πολλές διαβαθμίσεις ενδιάμεσα και για τις δύο οικονομικές πολιτικές που καθορίζουν άμεσα και έμμεσα την διανομή κερδών .

Και τα δύο συστήματα έχουν αντίστοιχα μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα. Κρίσιμο στοιχείο αποτελεί η χρυσή τομή και οι επιλογές των μεθόδων ελέγχου και τήρησης συγκεκριμένων ορίων σε κάθε σύστημα έτσι ώστε να διατηρηθεί η ισορροπία μεταξύ παραγωγικότητας και κοινωνικής πολιτικής που καθορίζει το συνολικό όφελος.

Το πρόβλημα υφίσταται διότι και τα δύο συστήματα έχουν ξεχωριστή ιστορική διαδρομή, για κάθε έθνος και κράτος, που επηρεάζει την μετάβαση σ’ ένα νέο παγκόσμιο περιβάλλον που δημιουργείται με την εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας

Εκτός από την επιρροή που ξεκάθαρα ασκεί η ιστορική διαδρομή στην εφαρμογή της βέλτιστης οικονομικής πολιτικής ενός κράτους. σημαντικό ρόλο παίζουν και διάφοροι παράγοντες όπως  το μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο, κλιματολογικές, υγειονομικές, γεωπολιτικές συνθήκες, θρησκεία κλπ.

Όλα αυτά συνυπολογίζονται για να βγουν συμπεράσματα για την εφαρμογή μιας βέλτιστη πολιτικής.

Δυστυχώς οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις βασισμένες σε δογματικές θεωρίες χωρίς να συνυπολογίζουν όλους τους παραπάνω παράγοντες, αυτό δημιουργεί αντιφάσεις και συγκρούσεις  μεταξύ ομάδων εσωτερικά μέσα στα κράτη αλλά και μεταξύ των κρατών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η διαμόρφωση της πολιτικής στην Ελλάδα

Βασικό στοιχείο, να θυμηθούμε, είναι ότι οι Έλληνες είναι μία από τις εθνότητες  που διατηρήθηκαν από τους αρχαίους λαούς μεταξύ των οποίων ο Εβραϊκός, ο Κινεζικός και μερικοί ακόμα όπως ο Αιγυπτιακός, ο Περσικός κλπ . Αυτοί οι λαοί έχουν μεταξύ τους φιλικά αισθήματα και σεβασμό στον πολιτισμό του καθενός .

Ειδικά οι Έλληνες επέζησαν μέσα από κοσμογονικές ανακατατάξεις από τους Ελληνιστικούς χρόνους της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την καθίδρυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την δημιουργία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κάτω από την επιρροή του Χριστιανισμού που γέννησε το Βυζάντιο, μίας πολυεθνικής Αυτοκρατορία που κυρίως επιβίωσε λόγω του Ελληνικού στοιχείου και του Χριστιανισμού και πρωτοστάτησε για περισσότερο από χίλια χρόνια.

 Το Βυζάντιο άντεξε πολλαπλές επελάσεις από την Ανατολή και την Δύση και τελικά κατέπεσε από την επέλαση των Οθωμανών. Σημαντικό ρόλο έπαιξε γ’ αυτό η αδυναμία των χριστιανών να λύσουν το πρόβλημα του σχίσματος της Ανατολικής ορθόδοξης εκκλησίας με την καθολική εκκλησία.

Με τον τρόπο αυτό ο Ελληνισμός κατέληξε να περιοριστεί σε μία πτωχή Οθωμανική επαρχεία ενώ μεγάλος αριθμός Ελλήνων Χριστιανών της μικράς Ασίας εξισλαμίστηκε κάτω από βάρβαρες συνθήκες που επικράτησαν για πολλά χρόνια.

Ο Ελληνισμός τελικά επέζησε πάλι λόγω της θρησκείας και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι συνθήκες της καταπίεσης ώθησε πολλούς Έλληνες στην μετανάστευση και στην δημιουργία εμπορικού στόλου που με την σειρά του έσπρωξε αυτό το τμήμα του λαού να επικοινωνήσει με την Δύση και να δημιουργήσει τον απόδημο Ελληνισμό που έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στην επανάσταση και την δημιουργία του νέου κράτους των Ελλήνων.

Ταυτόχρονα η Ευρώπη βίωνε την Αναγέννηση και την δημιουργία φιλελληνικών κινημάτων.

Ο φόβος επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας προς τα δυτικά ενίσχυε τις φιλελληνικές τάσεις.

Ήταν φυσικό να συντονιστούν οι τότε δυτικές μεγάλες δυνάμεις μαζί με την Ρωσία και να βοηθήσουν στον απελευθερωτικό αγώνα της Ελλάδας.

Φυσικό ήταν επίσης να ανταγωνιστούν οι δυνάμεις αυτές και να επηρεάσουν τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα.

Επομένως, φυσικό ήταν επίσης να δημιουργηθούν τάσεις επιρροής στο Ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Ταυτόχρονα αποτελεί μεγάλο επίτευγμα το γεγονός ότι η Ελλάδα, κατάφερε να  αποκτήσει ένα από τα περισσότερο ανεπτυγμένα και σύγχρονα συντάγματα στον κόσμο, σε μία περίοδο που οι αυτοκρατορίες έσβηναν και δημιουργούντο καινούρια κράτη ευάλωτα στις ανατροπές, καθώς ανέπτυσσαν και νέες εθνικές αλλά και κοινωνικές διεκδικήσεις.

Επίσης μεγάλο επίτευγμα αποτέλεσε ο διπλασιασμός της έκτασης της Ελλάδας με τους Βαλκανικούς πόλεμους και η ανασύνταξη της μετά την μικρασιατική καταστροφή ,σε περίοδο που η Ευρώπη και ο κόσμος ολόκληρος μαστιγωνόταν από την άνοδο του φασισμού των εθνικών ανακατατάξεων αλλά και την εμφάνιση του Κουμμουνιστικού κινήματος,.

Δεν μπορεί όλη αυτή η κοσμογονία μαζί με τον Β παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο που ακολούθησε να αφήσουν ανεπηρέαστη την Ελληνική πολιτική ζωή.

Συμπερασματικά καταλήγω ότι η εξέλιξη της πολιτικής θέσης της Ελλάδας που τις έδωσε την ευκαιρία να γίνει ουσιαστικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης την βοήθησε να προσπεράσει σοβαρά οικονομικά και εθνικά προβλήματα και να συνειδητοποιήσει θέματα όπως η ανταγωνιστικότητα η διοίκηση ενός σύγχρονου κράτους, η ανάγκη ισορροπίας μεταξύ κοινωνικής  πολιτικής και ανταγωνιστικότητας και να διασφαλίσει τις πραγματικές αρχές μιας δημοκρατικής διακυβέρνησης .

Ιδιαίτερα διασφάλισε τις αρχές των δικαιωμάτων του ανθρώπου και τα θεμέλια της δημοκρατίας που είναι, η διάκριση των εξουσιών σε Νομοθετική, Εκτελεστική, και Δικαστική.

Υπονόμευση αυτών των βασικών αρχών είναι σαν να καταστρέφουμε την εξελικτική πορεία όχι μόνον των τελευταίων 200 ετών αλλά τις 2.500 έτη της επιβίωσης του Ελληνισμού.

Η οικονομική διάσταση

Όπως αναφέρθηκε και πάρα πάνω το κρίσιμο σημείο στην εφαρμογή μίας οικονομικής πολιτικής είναι η χρυσή τομή μεταξύ κοινωνικής πολιτικής και ανταγωνιστικότητας για την επιβίωση μέσα στην παγκόσμια οικονομική κοινότητα..

Οι επενδύσεις δημοσίων κεφαλαίων βασίζονται στην είσπραξη φόρων ιδιωτικής και δημόσιας παραγωγής, η διαχείριση των κεφαλαίων αυτών επηρεάζει την παραγωγικότητα.

Η προσέλκυση κεφαλαίων σε κάθε χώρα εξαρτάτε, πρωταρχικά, από την σταθερότητα της οικονομίας και της προοπτικής δημιουργίας κερδών.

Χωρίς προσέλκυση κεφαλαίων δεν υπάρχει καμία προοπτική δημιουργίας κερδών και η κακή διαχείριση εξαφανίζει κέρδη και προοπτικές.

Ένα διαχρονικό πρόβλημα της πολιτικής σκηνής στην Ελλάδα είναι ο λαϊκισμός που συνήθως βρίσκει κατάλληλο έδαφος στις δυτικές δημοκρατίες.

Ο λαϊκισμός θρέφεται σε περιόδους κρίσεων, οικονομικών ή εθνικιστικών, που βρίσκει ευάλωτες μάζες που θίγονται από τις κρίσεις αυτές, και υιοθετείται από τα πολιτικά άκρα.

Με την ωρίμανση των δημοκρατικών καθεστώτων μειώνεται και η επιρροή του λαϊκισμού, δυστυχώς η Ελλάδα είναι μία σχετικά νέα δημοκρατία με βαθειά τραύματα από την πρόσφατη ιστορία της, θα χρειαστεί λίγος χρόνος ακόμα για να απαλλαγεί από αυτό το σύνδρομο.

Ένα δεύτερο διαχρονικό πρόβλημα είναι η γεωπολιτική της θέση δεδομένου ότι φαίνεται η λήξη του Α και Β Παγκοσμίων πολέμων να άφησε εκκρεμότητες σε ότι αφορά τις σχέσεις της Δύσης με την Τουρκία, και γενικότερα με τον Ισλαμικό κόσμο του οποίου την ηγεσία προσδοκά η Τουρκία. Αυτό εκφράζεται με τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας σαν διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που προσπαθεί να λύσει τις εκκρεμότητες αυτές προς το συμφέρον της. Εδώ επιβεβαιώνεται η πολιτική αυτή με την ανάμιξη της Τουρκίας στην Συρία και το Ιράκ με κύριο στόχο το Κουρδιστάν που είναι η βασική εκκρεμότητα. Αυτό επηρεάζει άμεσα και τις βλέψεις της Τουρκίας εναντίων της Ελλάδας και της Κύπρου μαζί με τις  βλέψεις για το αέριο της Μεσογείου.

Αυτή η κατάσταση υποχρεώνει την Ελλάδα να διατηρεί εξοπλιστικά προγράμματα πάνω από τις δυνάμεις της.

Στα πλαίσια αυτά η κοινωνική πολιτική και η οικονομική ανάπτυξη γίνεται ένα ποιο δύσκολο έργο για οποιαδήποτε κυβέρνηση και εύκολος στόχος για λαϊκισμό.

Ένα επιπλέον δυσεπίλυτο πρόβλημα της Ελλάδας που πρόσκειται στον τομέα της Δημόσιας διοίκησης είναι ο υπερμεγέθης  αριθμός δημοσίων υπαλλήλων που προέκυψε από τις συχνές εναλλαγές των κυβερνήσεων. Σε αυτό προστίθεται και η μονιμότητα και η αδυναμία εφαρμογής κριτηρίων αποδοτικότητας, ας φανταστεί κανείς πόσο δύσκολο είναι να εφαρμοστεί οποιοδήποτε αποδοτικό σύστημα λειτουργίας κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Σαν αποτέλεσμα αυτών των προβλημάτων η Ελλάς επέζησε λόγω της ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα και κυρίως του τουρισμού και της ναυτιλίας μέχρι στιγμής, και θέτει σαν βάση και προοπτική την βελτίωση της αποδοτικότητας του δημοσίου τομέα που έχει τεράστια περιθώρια βελτίωσης και της επέκτασης του ιδιωτικού τομέα σε τομείς νέας τεχνολογίας.

Προϋπόθεση για όλα αυτά αποτελεί η εξάλειψη του Λαϊκισμού και αντιμετώπιση της Τουρκικής απειλής η οποία πρόσφατα έχει ξεπεράσει τα όρια της όποιας λογικής με την απαίτηση να μην μετακομίζουν  Έλληνες στα Νησιά υπό αμφισβήτηση. Δεν απαντούν βέβαια για τον εποικισμό της Κύπρου με στόχο να αλλοιώσουν την πληθυσμιακή  σχέση της Κύπρου μετά την εισβολή του 74, πράξη που αποτελεί έγκλημα πολέμου.

Επιρροές από πολιτισμικούς, εθνικιστικούς και θρησκευτικούς παράγοντες

Κανείς δεν πρέπει να υποτιμήσει την σημασία που έχουν παράγοντες που δεν θα έπρεπε να επηρεάζουν τον τρόπο διακυβέρνησης, κυρίως στην εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής και ακόμα περισσότερο, της εκλογικής διαδικασίας μιας χώρας, στις  σημερινές συνθήκες, αλλά δυστυχώς αυτές εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο.

Θεοκρατικά κράτη αποφασίζουν οικονομική πολιτική ακόμα και την πολιτική της εθνικής τους Τράπεζας για τα επιτόκια, όπως σήμερα η Τουρκία, κατά το Ισλάμ ο τόκος είναι αμαρτία, σε άλλες χώρες η Σαρία είναι ο υπέρτατος ποινικός κώδικας.

Παλαιότερα γινόντουσαν σταυροφορίες από τους Χριστιανούς σήμερα γίνονται  ιεροί πόλεμοι από το Ισλάμ. Ολόκληρα κράτη δημιουργήθηκαν η καταστράφηκαν ακόμα και πιο πρόσφατα, Η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε και δημιουργήθηκαν τόσα κράτη ακόμα και εθνικές οντότητες.

Θεωρήσαμε ότι όλα αυτά μπορεί να γίνουν παρελθόν αλλά αυτά εξακολουθούν να ταλαιπωρούν την παγκόσμια κοινότητα και ασφαλώς δεν περιορίζονται στο Ισλάμ αφορούν και τα χριστιανικά κράτη σε διαφορετικό βαθμό.

Άλλες θρησκείες κατηγορούν τα Χριστιανικά κράτη για αποικιοκρατία και εκμετάλλευση πολλών ανθρώπων και περιοχών.

Ο κουμμουνισμός δεν είναι θρησκεία κατηγορεί όμως την θρησκεία σαν το… ‘όπιον’ των λαών. Ο κουμμουνισμός το έκανε αυτό γιατί Ιστορικά η θρησκευτική ιεραρχία συνεργάστηκε με την πολιτική εξουσία για την νομή της εξουσίας, αλλά και αντίστροφα η πολιτική εξουσία συνεργάστηκε με την θρησκευτική.

Η ανάμιξη του εθνικισμού με την θρησκεία μπορεί να δημιουργήσει πολύ άσχημες καταστάσεις, αντίθετα με τις λαϊκές παραδόσεις που βοηθούν την διατήρηση της ταυτότητας των λαών.

Παρά το γεγονός ότι η θρησκεία ήταν και εξακολουθεί να είναι ο σημαντικότερος παράγοντας επιρροής της εξουσίας και των εξελίξεων υπάρχουν πολλοί ακόμα παράγοντες που δεν είναι τόσο άμεσα εμφανείς.

Η τέχνη αποτελεί μεγάλη δύναμη που επηρεάζει τα πλήθη και την συναισθηματική τους κατάσταση.

Ο αθλητισμός αποτελεί ένα ακόμα χώρο που εμπνέει τις μάζες και ποδηγετεί φιλάθλους αλλά και φανατικούς οπαδούς που καταλήγουν σε εύκολα θύματα λαϊκισμού.

Ο τύπος, και η τηλεόραση, παραδοσιακά, θεωρείται σαν η ‘τέταρτη εξουσία’ που πρόσφατα ενισχύθηκε με την  ανάπτυξη των κοινωνικών μέσων, αποτελεί το ευκολότερο μέσο που επηρεάζει την διασπορά ψευδών και ανεξέλεγκτων ειδήσεων και θεωριών. Αυτή η τέταρτη εξουσία αποτελεί σήμερα το καταλληλότερο εργαλείο λαϊκισμού, βέβαια δημιούργησε επιπλέον αλλαγές και στον τρόπο επικοινωνίας στις νεότερες γενιές που, παρά τα μεγάλα τεχνολογικά πλεονεκτήματα που προσφέρει το διαδύκτιο, εγκατέλειψαν την προσπάθεια γραπτής  και προφορικής επικοινωνίας και την απλοποίησαν  σε μορφή κωδικών και εικόνων που κατά την γνώμη μου μειώνει το πνευματικό επίπεδο της κοινωνίας ολόκληρης.

Με όλα αυτά, που ενδεικτικά ανέφερα, δείχνουν πόσο περισσότερο πολύπλοκη έχει γίνει η διαδικασία δημοκρατικής λειτουργίας μίας χώρας, προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία στην εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής με την παραγωγικότητα.

Θεωρίες συνομωσίας για την πανδημία σαν αποτέλεσμα ανασφάλειας.

(Αμφισβήτηση των θεσμών, της επιστήμης και της νομοθεσίας από αρνητές των εμβολίων, μάσκας και νοσηλείας )

Αναρωτιόμαστε πολλοί από εμάς πως φτάσαμε στο σημείο να πεθαίνει κόσμος από τον κορωναιό αρνούμενος την νοσηλεία που του προσφέρει η ιατρική επιστήμη και το υγειονομικό σύστημα της κάθε χώρας.

Πως πολύς κόσμος είναι τόσο ευάλωτος στην υιοθέτηση  θεωριών συνομωσίας, απίστευτης φαντασίωσης, που δημιουργεί ο ανθρώπινος νους, ενώ ταυτόχρονα αγνοούν τον κίνδυνο μόλυνσης των συνανθρώπων τους από τις δικές τους αντιεπιστημονικές εμμονές και ιδεοληψίες.

Κατ’ επέκταση,  πως δημιουργούνται αντιφάσεις μεταξύ πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτιστικών, φιλοσοφικών, ακόμα και επιστημονικών κοσμοθεωριών.

Με προβληματίζουν οι αντιθέσεις αυτές που μετατρέπουν τις αγνότερες προθέσεις σε αμφιλεγόμενες και συγκρουόμενες πράξεις που διαιρούν την κοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι αντιθέσεις αυτές γίνονται τόσο ισχυρές που λειτουργούν, για τους ανθρώπους, σε υπαρξιακό επίπεδο.

Είναι γεγονός ο ι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις δεν αποτελούν ένα συγκυριακό φαινόμενο, σε άλλη μορφή και διαφορετικές συνθήκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας, που άλλοτε λειτούργησε θετικά και άλλοτε αρνητικά. Η διαφοροποίησή τους έγκειται στις σημερινές συνθήκες, κυρίως της επικοινωνίας μέσω των κοινωνικών δικτύων και της ψηφιακής διακυβέρνησης.

Τι ρόλο έπαιξε ο αρχαίος Ελληνικός  πολιτισμός με τα θετικά των δημοκρατικών ιδεών αλλά και της παράλληλης έπαρσης του ‘Πας μη Έλλην βάρβαρος’ αλλά και της επιρροής των σοφιστών , τι ρόλο έπαιξαν οι διάφορες θρησκείες σε διάφορες χρονικές περιόδους, την περίοδο της διάδοσης του Χριστιανισμού από το Βυζάντιο αλλά και της Ιεράς εξέτασης του Μεσαίωνα ; Tι ρόλο έπαιξαν, η επιστήμη, οι διάφορες πολιτικές θεωρίες, η Γαλλική επανάσταση, η κουμμουνιστική, αλλά και οι διάφορες κοινωνικές θωρήσεις για την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζούμε σήμερα;

Είναι λοιπόν φυσιολογικό να διερωτώμαι σήμερα για την επιρροή που έχουν  όλοι αυτοί οι παράγοντες στην συμπεριφορά των ανθρώπων στα διαφορετικά περιβάλλοντα κάτω από συνθήκες αλλαγών, πολέμων, κοινωνικών συγκρούσεων, και περιόδων ανεξέλεγκτης υγειονομικής πανδημίας, η ακόμα και ανεξέλεγκτων καταστροφών του περιβάλλοντος. Πώς οι άνθρωποι να δικαιολογήσουν την φτώχια, την ανισότητα, την λιμοκτονία, τα σφάλματα παρόντα και παρελθόντα και τον θάνατο;  

Όλα αυτά είναι εύλογο να δημιουργούν φαινόμενα αμφισβήτησης της εξουσίας, δημιουργία αναρχικών κινημάτων, αμφισβήτησης των θεσμών και δημιουργίας μεγάλης ανασφάλειας πολλών ανθρώπων για το λεγόμενο ‘κατεστημένο’.                         

 Πως αντιμετωπίζει την κατάσταση αυτή, το ‘κατεστημένο’;

 Οπωσδήποτε διαφορετικά από το κάθε διαφορετικό περιβάλλον, κοινωνικό, πολιτιστικό, ή πολιτικό.

Την διαφορετικότητα την παρατηρούμε άμεσα σήμερα, δύση, ανατολή, απολυταρχικά η δημοκρατικά καθεστώτα αλλά και πολιτιστικά, βλέπε διαφορές στα Βαλκάνια, την Κίνα και την Αφρική κλπ.

Η αμφισβήτηση όμως αυτή διευκολύνει και την ανάπτυξη των  ‘θεωριών συνομωσίας’.

Παρατηρούμε τις αντιθέσεις που συντηρούνται ακόμη και στις αρχές της οικονομίας μεταξύ διαφορετικών πολιτικών συστημάτων ακόμα και θρησκειών, όπως πχ Ισλάμ και χριστιανισμού, βλέπε Islamic Banking,  που αντιμετωπίζουν διαφορετικά το τόκο στα τραπεζικά δάνεια, αλλά και στην υπόθεση μόλυνσης του περιβάλλοντος για τον περιορισμό του διοξειδίου του άνθρακος. κλπ

Ιδιαίτερα στο περιβάλλον της θρησκείας βλέπουμε να αισθάνονται οι πιστοί απειλές και να κλονίζεται η πίστη τους, λόγω της σύγκρουσης μεταξύ της κατεστημένης ιεραρχίας και ορισμένων ιερωμένων ή μοναχών που λειτουργούν σαν αντιστασιακοί επαναστάτες, αμφισβητίες της επίσημης εκκλησιαστικής διοίκησης, αλλά και της επιστήμης.

Τι να πιστέψει ένας πιστός όταν αμφισβητείται, κατά την γνώμη του,  το θεμέλιο του βασικού θρησκευτικού δόγματος;

Εδώ δημιουργούνται μερικές από τις θεωρίες συνομωσίας.  

Η περισσότερες θρησκείες αποτελούν τον πυρήνα της εκάστοτε αστικής κοινωνίας στις περισσότερες χώρες, εξ’ ου και   είναι φυσικά αδύνατον να αγνοήσει η κάθε πολιτική εξουσία την θρησκεία.  

Είναι σχεδόν αναγκαίο να συμπορεύονται η πολιτική με την εκκλησιαστική εξουσία , για τον λόγο αυτό  βλέπουμε κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις να συμβιβάζονται και να προσέχουν, ιδιαίτερα,  την εκκλησία σε κάθε χειρισμό της κατάστασης.

Ένα κλασικό παράδειγμα της αμφισβήτησης του κατεστημένου αποτελεί και η βιντεοσκοπημένη ομιλία του Γέροντα Νεκτάριου, για την Ηλεκτρονική διακυβέρνηση που ακολουθεί στον ιστότοπο  https://www.youtube.com/watch?v=p-dWXp802us  ‘Η πανδημία φέρνει την ηλεκτρονική διακυβέρνηση’; η οποία συγχέει την αγνή και όμορφη χριστιανική πίστη στον Χριστό της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας με αντικαθεστωτικά κηρύγματα εναντίον του κατεστημένου της Ευρωπαϊκής ένωσης και όχι μόνο.

Η προσεκτική ακρόαση του παραπάνω κηρύγματος μου έδωσε πολλές απαντήσεις για τον τρόπο που αυτή η μορφή έκφραση της θρησκείας μπορεί να επηρεάσει βαθιά τους πιστούς σε θέματα εφαρμογής μίας νέας  κυβερνητικής πολιτικής.

Ας μη γελιόμαστε λοιπόν ότι δεν αντιλαμβανόμαστε  πως δημιουργούνται οι διάφορες θεωρίες συνομωσίας που παρασύρουν τους πολίτες σε αυτό το βαθμό που μαζί με τους καλοθελητές οπορτουνιστές δικηγόρους ιατρούς πολιτικούς και τσαρλατάνους εκμεταλλεύονται την αφέλεια, την  άγνοια και αθωότητα πολλών πολιτών που τους οδηγούν μέχρι και τον θάνατο.

Τα συμπεράσματα δικά σας αφού ακούσετε προσεκτικά την ομιλία του Γέροντα Νεκτάριου με όλο τον σεβασμό. αλλά νομίζω ότι αποτελεί αρνητικό δείγμα της επιρροής που θα έχει η η θρησκεία στους Έλληνες. Δεν χρειάζεται η θρησκεία να είναι τόσο φοβική στην εξέλιξη.

Πραγματισμός και συναισθηματική νοημοσύνη σαν γλώσσες επικοινωνίας στις σημερινές συνθήκες κοινωνικών και οικονομικών μεταβολών.

Το γεωπολιτικό παιχνίδι έχει γίνει πολύ πολύπλοκο για να το παρακολουθεί ο μέσος Έλληνας και αυτό δημιουργεί πολύ χώρο για λαϊκισμό.

Η ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και κοινωνικών παροχών επιβάλουν τον  ανταγωνισμό  μεταξύ δημοκρατίας και δημοκρατικών θεσμών  με τον ρεαλισμό και την κατανόηση των κοσμογονικών αλλαγών που πραγματοποιούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα σήμερα.

Υπάρχει άμεση  ανάγκη ανύψωσης του επιπέδου επικοινωνίας μεταξύ λαού και της εκάστοτε κυβέρνησης, αν πρόκειται να επιβιώσουν οι δημοκρατικοί θεσμοί.

Η ανάγκη κατανόησης των επιπτώσεων των αλλαγών που συμβαίνουν και θα εξακολουθήσουν να συμβαίνουν, είναι μεγάλη γιατί οι αποφάσεις που θα λαμβάνονται απαιτούν κατανόηση για τις θυσίες που επιβάλλεται να γίνονται.

Η Ελλάδα βρίσκεται στο μέσον ενός πραγματικού κυκλώνα διεθνών ανακατατάξεων που απαιτούν ιδιαίτερα ευφυή ηγεσία που θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να κατανοεί τις αλλαγές, και την ανάγκη λήψεως άμεσων αποφάσεων, ενώ ταυτόχρονα να επικοινωνεί την αναγκαιότητα αυτή με πειστικότητα στον λαό για να επιβιώσουν οι δημοκρατικοί θεσμοί και οι διαδικασίες.

Η Ελλάδα μας είναι μία μικρή χώρα με πληθυσμό 11 εκατομμυρίων, ενώ οι συγκρουσμένες ομάδες διαθέτουν πληθυσμούς και μέσα πολλαπλάσια από κάθε πλευρά.

Σήμερα βρισκόμαστε  στα σύνορα της Ευρώπης στην οποία ανήκουμε που ακόμα και η ίδια είναι μικρή σε σχέση με τους παίχτες στο γεωπολιτικό παιχνίδι που παίζεται.

Δεν χρειάζεται να τονίσουμε΄΄ότι η Ελλάδα είναι μικρή σε σχέση με την Αμερική την Κίνα, τον Ισλαμικό κόσμο, την Ρωσία, την Ινδία, την Ιαπωνία κλπ.

 Οι προσδοκίες, όμως, ακόμα και των γιγάντων της παγκόσμιας οικονομίας αλληλοσυγκρούονται μέσα στις αλλαγές που οι συνθήκες επιβάλουν.

Η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας σε συνδυασμό με τις πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ δίνουν την ευκαιρία σε άλλες δυνάμεις να εκμεταλλευτούν την σύγκρουση αυτή, η κάθε μία προς το συμφέρον της. Ακόμα και μεταξύ των κρατών της Ευρώπης αναφύονται αντιθέσεις και οικονομικές συγκρούσεις.

Όμως οι παγκόσμιες αντιθέσεις δεν έχουν μόνο οικονομικό χαρακτήρα, υπεισέρχεται και ο εξτρεμισμός του Ισλάμ με προεκτάσεις στην τρομοκρατία.

Αυτός ο διαχρονικός θρησκευτικός φανατισμός δίνει την ευκαιρία στην Τουρκία να αναζητά τον ρόλο του μεσολαβητού μεταξύ δύσης και ανατολής, με το αζημίωτο βέβαια.

Αυτό αφορά την Ελλάδα άμεσα γιατί η αναθεωρητική στρατηγική της Τουρκίας θέλει να φέρει σαν ‘αντίπαλο δέος’ το σύνολο του Ισλάμ και ειδικότερα τους Τουρκόφωνους λαούς απέναντι στην Ελλάδα, που την θεωρεί προμαχώνα της δύσης, δηλαδή 300 εκ πληθυσμού σε σχέση με τα 10 εκ των Ελλήνων. Ο προμαχώνας αυτός είναι ανεπαρκής για την δύση, ενώ αν Δύση συμβιβαστεί με τις απαιτήσεις της Τουρκίας, θα ωφεληθεί πολλαπλά.

Οι Τουρκικές απειλές έχουν γίνει ξεκάθαρες, από τον Εύρο στα νησιά, τόσο για θέματα μεθορίου όσο και για την αμυντική θωράκιση που έχει  άμεση σχέση με την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Το βασικό πρόβλημα της Τουρκίας είναι ο διεθνής νόμος και ο ΟΗΕ διότι η διεθνής νομοθεσία και ο ΟΗΕ αποτελούν το ανάχωμα στην υλοποίηση των στρατηγικών σχεδίων της Τουρκίας να αναβαθμιστεί σε περιφερειακή δύναμη που θα ελέγχει την περιοχή που άλλοτε ήλεγχε η Οθωμανική αυτοκρατορία.

Το ειδικό πρόβλημα της Ελλάδας αποτελεί μόνο ένα μικρό τμήμα από τις αναμενόμενες εξελίξεις και ανακατατάξεις σε τομείς όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, η κλιματική αλλαγή, ο υπερπληθυσμός στον τρίτο κόσμο σε αντίθεση με την υπογεννητικότητα της Ευρώπης,   η μετάβαση σε πράσινη ενέργεια, η εξαφάνιση πρώτων υλών κλπ.

 Η Ελλάδα παρά  τα όποια προβλήματα εξακολουθεί να βρίσκεται σε προνομιούχο θέση λόγο γεωγραφικής τοποθεσίας με κλιματικές συνθήκες που αποτελούν ελκυστικό παράγοντα τόσο για τον βορά όσο και τον νότο.  

Η διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας αποτελεί τον πλέον σημαντικό παράγοντα επιβίωσης της χώρας και του Ελληνισμού με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η οικονομική ανάπτυξη είναι απόλυτα συνυφασμένη με την διαφύλαξη της Εθνικής κυριαρχίας. Εδώ υπεισέρχεται και η απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και κοινωνικών παροχών. Εδώ υπεισέρχεται και η ισορροπία μεταξύ εισροής οικονομικών μεταναστών και δυνατότητας ενσωμάτωσης και απορρόφησης πολυπολιτισμικών στοιχείων που δεν θα αλλοιώσουν το πολιτισμικό υπόβαθρο της χώρας.

Αυτές είναι οι ευαίσθητες ισορροπίες που αποτελούν το έδαφος που μπορεί να αναπτυχθεί και ο λαϊκισμός.

Πάνω σε αυτές τις ισορροπίες αναπτύσσονται και οι πολιτικές κοσμοθεωρίες που επηρεάζουν και τους πολίτες των κρατών.

Αλλά και οι κοσμοθεωρίες έχουν διαφορετική εφαρμογή σε χώρες με διαφορετική ιστορική διαδρομή και διαφορετική πολιτισμική υποδομή, όπως συμβαίνει να παρατηρούμε σε χώρες όπως οι Αραβικές χώρες, η Βόρειος και η Νότιος Αμερική, η Ευρώπη, η Ασία κλπ.

Το συναίσθημα εδώ παίζει πρωταρχικό ρόλο, το ίδιο και η θρησκεία, ενώ πάνω απ’ όλα ο λαϊκισμός εκμεταλλεύεται το συναίσθημα.

Το συναίσθημα είναι ισχυρό ανθρώπινο χαρακτηριστικό και είναι το πιο ευάλωτο σημείο για να ελέγξει ο καθείς την συμπεριφορά των ανθρώπων. Ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον μέσο Εγγλέζο γιατί αγαπά τον θεσμό της Βασιλείας;  Ποιος ,μπορεί μα κατηγορήσει τον ήρωα που μάχεται για την πατρίδα του; Ποιος μπορεί να κατηγορήσει τον θρησκευόμενο γιατί έχει ευλάβεια για τον Θεό στον οποίο πιστεύει; ,Ποιος μπορεί να κατηγορήσει αυτόν που πιστεύει στο δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα; Και όμως υπάρχουν πολλές θρησκείες, πολλές ερμηνείες δικαίου και πολλοί τρόποι να βλέπεις τα ανθρώπινα δικαιώματα, και πάνω απ’ όλα ποια δικαιώματα όταν κάποια από αυτά συγκρούονται μεταξύ τους;

Τα βλέπουμε αυτά καθημερινά, στις συγκρούσεις, με τα θύματα πολέμων, στους πρόσφυγες, στις αντιθέσεις μεταξύ διαφορετικών κοσμοθεωριών ακόμα και μεταξύ θρησκειών και πολιτικών κομμάτων. Δημιουργούνται διαφορετικές αξίες. Η Αξία της ανθρώπινης ζωής, η αξία του δικαιώματος της διαφορετικότητας, η αξία της παραγωγικότητας, η αξία της ισότητας, η αξία της προσπάθειας, η αξία της αποτελεσματικότητας, η αξία της γνώσης, η αξία της περιουσίας. Για αιώνες διαφορετικά οικονομικό-πολιτικά συστήματα ανταγωνίζονται για την υπεροχή και την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα του ενός η του άλλου, σε όλες τις φάσεις όμως επικρατεί ο συναισθηματισμός.

Ο πραγματισμός έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

 Ο πραγματισμός όμως είναι ο κοινός παρονομαστής γιατί μέσα στους συναισθηματισμούς διαφορετικών θεωριών, θρησκειών, πολιτικών συστημάτων  και συμφερόντων δεν θα βρούμε άκρη.

Σε εθνικό επίπεδο ο πραγματισμός πρέπει να γίνει η γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ λαού και κυβέρνησης αλλά και μεταξύ Κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, τώρα και στο μέλλον γιατί η εκμετάλλευση της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι πολύ εύκολα να μας οδηγήσει σε αφανισμό.

Another interesting discussion between a Turk and a Greek during 2021

It is always very constructive to have open discussions among Greeks and Turks because one can unfold the way of thinking of each other. In this way you may discover ways to bring both parties closer together, or you may discover the abyss that exists between these two nations. The following two statements underline part of the abyss

“Just accept us as a part of ancient Greece and we will accept you as a part of the Ottoman heritage. What you say that we could not absorb Greece and Armenia are wrong. We absorbed the majority.”

The Ottoman Empire held for 600 years, the core is still there. It took England, Russia, France, Italy, and the US over 100 years of war to reduce her to the core, the project to totally erase us from the map failed even at the point where the named states controlled the world.

Εικόνα που περιέχει χάρτης

Περιγραφή που δημιουργήθηκε αυτόματαMAP OF HELLENISM IN Asia Minor

Sukan Gurkaynak

Nothing for Turks. This is how Greeks justify genocide.

Nick Kouzos

These are the areas that were all conquered by Turks. The mapshows the areas that existed before and after the fall of Byzantine empire Turks are everywhere because the conquered all the area. The Turks are everywhere and changed the names for example Frygia Lydia, Kappadocia, Pondos, Thrace were there are thousands of years before Turks arrived. The realquestion is why Turks conquered these areas and why they did not manage to integrate these populations during the Ottoman time. Why did they have to impose national cleansing?This is the real question. The answerexplains why Modern Turkey cannot integrate with EU.

SukanGurkaynak

 I thought they had all been conquered by Alexander!

Nick Kouzos

Alexander was before the Romans but I had already described how Alexander, in addition to strategy, he acted

SukanGurkaynak

 Alexander went all the way to India. He was no better or worse than the Turks. Until 1945, all powers conquered all lands they could. The Turks in their day were just better at it than others

Nick Kouzos

Alexander had two things, he had the culture to distribute and the intelligence to adopt local traditions and culture in such a way that he was loved and admired as a god. He became an Egyptian God. Even the Romans were so influenced by Greek culture that adopted many aspects in art philosophy to an extend that they created a Greek Byzantine Eastern Roman Empire. The Byzantines integrated many nations that adopted language and religion that was ahead of medieval time in science and culture. The problem with Ottomans is that they did not manage to integrate within their empire and way of life the local ethnicities. Instead of integrating, Ottomans had to apply national cleansing in order to survive. It is a matter of give and take, which is the difference of Alexander and the Hellenistic period. The Ottomans had nothing to give in exchange to gain full integration or absorption. This is proven over the years and Historical facts. The Turks had militancy and absorbed Persian culture and Arab religion.

Nick Kouzos

If, as a Turk, you do not appreciate what is the difference between what Hellenistic period contributed to the world and Asia up to India and North Africa even to Romans and if you do not understand the real reasons why an Empire collapsed under the Turks you will never understand the current events and the ties of Greece with West, neither the problem between Greece and Turkey.

.

SukanGurkaynak

 The Ottoman Empire held for 600 years, the core is still there. It took England, Russia, France, Italy, and the US over 100 years of war to reduce her to the core, the project to totally erase us from the map failed even at the point where the named states controlled the world. The Hellenistic period was ok but by now over for 2000 years!

Nick Kouzos

I don’tdisagree but you are missing my points. I am not saying that Turkey is not a powerful country I am talking about the reason Why failed to do what Alexander and Byzantines did. It is a historical fact that Turkey had to apply national cleansing to survive. The fall of Byzantine empire fall for a specific reason and I was trying to make you think why this empire that existed for 1300 years was destroyed. This is not to reduce the military strength of Turks, but to make you think out of the Turkish thinking and look at history in a wider sense. I would be delighted if the Ottomans had managed to integrate Greeks Armenians and Jews into the Empire. This would have been a great Middle land empire, but they failed, may be for religious or culturalreasons, whatever reason it is great pity.

SukanGurkaynak

  •  How long did Alexander’s Empire lasted beyond his death? 3 days? The Ottoman Empire only did ethnic cleansing when Greeks and Armenians were trying to erase us from the map. Maybe you people should think about that

Listen to the film you sent me about Greek genetics, above.

We remember the Greek invasion and the atrocities. I understand, they did not think of us as their fellow beings.

Nick Kouzos

I don’t disclaim that atrocities have happened during the invasion of Greek army in Turkey. You have always excused Turkish atrocities as a just reaction due to the Greek revolution during 1821. Only in Chios 50.000 Greeks were murdered, just in the island, innocent people women and children, an event that socked Europe. There is no comparison of atrocities made over 400 years to what a regular army could do. There is no conclusive evidence to the extent of these alleged atrocities, which, by the way, I believe have happened, but there is no comparison.

  •  

Nick Kouzos

My point of view is that as an Empire you had two options, either to integrate and absorb us as a conquering entity or eliminate us. Alexander integrated, in 10 years multiple civilizations and was adored as god and he was loved, and his culture survived till today with no ethnic cleansing and was admired, while Turkey destroyed a unique culture in 600 years. Turkey has not approached West which is based on classical Greek principles of democracy and other cultural issues that survived till today, as western civilization.  

If Turkey could have integrated Greeks, Armenians and others you wouldn’t have to destroy them. Thanks for letting us live even today.

 It will be difficult to compare Hellenistic period with Ottoman period in terms of cultural contribution to the world even if that was done 2000 years ago.

Nick Kouzos

Turkey could have absorbed Greece and Armenia and Assyrians if it could present higher culture.This is what has been happening in the world history all along.

Nick Kouzos

Greek genetics and spread of Hellenism – video

Greek genetics and spread of Hellenism - video Dailymotion

DAILYMOTION.COM

Greek genetics and spread of Hellenism – video Dailymotion

SukanGurkaynak

Just accept us as a part of ancient Greece and we will accept you as a part of the Ottoman heritage. What you say that we could not absorb Greece and Armenia are wrong. We absorbed the majority.

Nick Kouzos

This is not so, you have applied force and ethnic cleansing, there is no way, at all to accept Ottoman practices and culture.

I hope Turkey will eventually accept the rules that 153 countries have accepted. Turkey stands out on its own since it admires Attila and Barbarossa. Now is the chance forTurkey to join the international community.

Greece has forgotten the brutality that Turkey has practiced to diminish our nation. It is now the turn forTurkey to stop its monolithic and imperialistic approach.

Nick Kouzos

It is unbelievable that you ask me to accept that Turkey is part of Ancient Greece. I am thinking all this time and I cannot understand the way of thinking. Greece has been fighting Persians and later Arabs for two thousand years. The conflict has been going on for cultural and religious reasons. The years that followed led to the revolution and the repercussions that followed divided our nations to an extend that the images produced were impossible. Then we had to face Cyprus and the extinction of last Greeks during 1955. Nobody was left in Turkey.

The plan was concluded with partitioning Cyprus. Now we must face threats for Dodecanese and Turkish Blue Fatherland, what type of heritance are you talking about? The Byzantine Empire was conquered y Turks and 2.5 million Greeks were killed or made refugees. The Turkish image for Greeks is the worst possible. The Greek government banned films made for this period. The stories about atrocities and the way Greeks suffered after the defeat of the Greek army and the atrocities during 1914 and 1923 cannot be described. How can you ask me to accept that Turkey is the continuation of Ancient Greece?

I here under give you the address on YOUTUBE that, if you want you can see to get an idea of the image of Turkey Greek refugees passed to the Greek public. This film was banned from general distribution. The film is in Greek language, but you don’t have to speak Greek to get the message. It starts with a parody of what the Greeks of Smyrna did demonstrating the stupid nationalism, but the film goes further describing what the Turkish Mob, the irregulars, Tsetes and the official Turkish army did as well as the description of the behavior of allied forces. You don’t have to see all the film, but you get an idea of the image that Greeks have for the Turks of this period.

Η Απαγορευμένη ταινία: "Η καταστροφή της Σμύρνης 1922" του Νίκου Κούνδουρου

YOUTUBE.COM

Η Απαγορευμένη ταινία: «Η καταστροφή της Σμύρνης 1922» του Νίκου Κούνδουρου

Η Απαγορευμένη ταινία: «Η καταστροφή της Σμύρνης 1922» του Νίκου Κούνδουρου

SukanGurkaynak

Listen to the film you sent me about Greek genetics, above.

We remember the Greek invasion and the atrocities. I understand, they did not think of us as their fellow beings.

Nick Kouzos

I don’t disclaim that atrocities have happened during the invasion of Greek army in Turkey. You have always excused Turkish atrocities, as a just reaction due to the Greek revolution of 1821. Only in Chios 50.000 Greeks were murdered, just in the island, innocent people, women and children, an event that socked Europe. There is no comparison of atrocities made over 400 years to what a regular army could have done. There is no conclusive evidence as to the extent of these alleged atrocities, which by the way I believe have happened, yet there is no comparison.