Archives for category: Επικαιρότητα -Current Affairs

ΔΙΧΑΣΜΟΣ

<<Αν μισούνται ανάμεσα τους ,δεν τους πρέπει η λευτεριά>> Διονύσιος Σολωμός

Διχόνοια 3.jpg

Πάντα ο διχασμός έβλαψε την Ελλάδα και πάντα οι οικονομικές δυσχέρειες έδωσαν την ευκαιρία ανάπτυξης του λαϊκισμού, όμως τα τελευταία χρόνια φλερτάρουμε με τον πραγματικό αφανισμό του Ελληνισμού.

Γι’ αυτό αντιδρά και ο απόδημος Ελληνισμός που σε διάφορες φάσεις της ιστορίας έχει υποστεί  τις συνέπειες  του καταστροφικού διχασμού.

Η διχόνοια υπήρξε η ‘κερκόπορτα’  που άνοιξε διάπλατα την ευκαιρία να προσβληθούν τα Εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας από τα μεταλλασσόμενα συμφέροντα  του διεθνούς παράγοντα.

Η δυσκολία είναι να αναγνωρίσει κανείς, σε κάθε εποχή,  τους υπεύθυνους η μάλλον το ποσοστό της ευθύνης που αναλογεί στον  κάθε συντελεστή της τραγωδίας που κάθε φορά ακολουθεί.

Το ίδιο σημαντικό είναι να αναγνωρίσει κανείς τα μεταλλασσόμενα συμφέροντα του διεθνούς παράγοντα, αυτή είναι και η ευθύνη των πολιτικών μας

Παρά τις επανειλημμένες  δραματικές εμπειρίες φαίνεται ότι εμείς οι Έλληνες δεν καταφέρνουμε να συνειδητοποιήσουμε την ζημιά που κάθε φορά συντελείται. Αυτό μας έχει στοιχίσει την συνεχή συρρίκνωση της πατρίδας και του ευρύτερου Ελληνισμού διεθνώς.

Σήμερα το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η μρταναστευση των νέων στο εξωτερικό που προσομοιάζει με την απώλεια νέων ζωντανών κυττάρων ενός οργανισμού.

Η Ελλάδα δυστυχώς πεθαίνει ενώ εμείς τραγουδάμε με φωνή στρουθοκαμήλου..  ‘Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει’

Ο θάνατος όμως συμβαίνει και από άλλους ποιο ύπουλους λόγους όπως ο διεθνισμός που μπορεί να  πάρει διαφορετικές ερμηνείες, πολλές φορές θετικές αλλά και άλλες τόσες  αρνητικές, όπως και η γλώσσα με την άλωση της νέας γενιάς με την διάδοση της Greeklish.

Ένα ακόμα ‘Δούρειο ίππο’ αποτελεί η πατριδοκαπηλία, τακτική που χρησιμοποιούν οι εκάστοτε διαπλεκόμενοι της  εξουσίας.

Πατριδοκαπηλία; Ποια Πατριδοκαπηλία:

Μήπως ξεχάσατε πως προκλήθηκε η επέλαση του Αττίλα στην Κύπρο;

Μήπως ξεχάσατε τα λόγια του Τσώρτσιλ προς στους Κυπρίους; Πολεμήστε για Ένωση με την Ελλάδα.

enosis1.jpg

Μήπως ξεχάσατε στο τέλος του εμφυλίου το παιδομάζωμα, και τους συμμάχους Σλαβομακεδώνες;

παιδομάζεμα.jpg

Δεν θα ξεχάσω τα τρέχοντα , ‘Η εμείς η αυτοί’,

Τους Γερμανοτσολιάδες που τελικά καταλήξαμε να εκχωρήσουμε την Μακεδονική γλώσσα και ιθαγένεια. Ποιος ξέρει που θα μας οδηγήσει αυτό. Στους Γκρεκομανους;

graikomanoi-630x400.jpg

Αλλά και η αντιμετώπιση της Ευρώπης σε συνδυασμό με τα Ελληνοτουρκικά.

Τι μας κόστισαν τα περίφημα ’Αγγλικά Δάνεια’;

ΔΑΝΕΙΑ_ΑΓΓΛΙΑ.jpg

Ο φόνος του Καποδίστρια;

kapodistrias-grfty.jpg

Δεν θα συνεχίσω γιατί θεωρώ αυτονόητο ότι η διχόνοια είναι κατάρα και η αμετροέπεια ασθένεια σοβαρής ανωριμότητας.

Προέχει σήμερα η οικονομία από την ενίσχυση της οποίας μπορούμε να αποκαταστήσουμε τις αστοχίες ώστε ρεαλιστικά να αποτρέψουμε την επερχόμενη καταστροφή.

Η οικονομία που έχει σχέση με την παραγωγικότητα, που συνεπάγεται δυνατότητα μέτρησης της αποδοτικότητας,και αξιοποίηση του πλούτου, και του ανθρώπινου δυναμικού.

παραγωγηκότητα μέτρηση.jpg

Οικονομία, που έχει σχέση με την ευρηματικότητα, την ευφυία, την γνώση, την προσαρμοστικότητα, την ικανότητα προγραμματισμού και πρόβλεψημότητας που είναι τα καινούρια χαρακτηριστικά της νέας πραγματικότητάς.

Η ένταση εργασίας είναι πάντα σημαντική αλλά στις σημερινές συνθήκες ανταγωνισμού ο ρόλος της είναι περιορισμένος.

παραγωγηκότητα .jpg

Στην οικονομία απαραίτητος συντελεστής είναι και το κεφάλαιο. Το κεφάλαιο είναι η κινητήριος δύναμη αντλείται τόσο από εσωτερικές όσο και από εξωτερικές πηγές χωρίς να  αναλίσκεται ή να διανέμεται πριν ολοκληρωθούν επενδύσεις για παραγωγικές διαδικασίες.

Κεφάλαιο αποτελεί και το ανθρώπινο δυναμικό, σωστή αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού μπορεί να συμπληρώσει  την ανάγκη εξεύρεσης κεφαλαίων.

Αυτοί οι παράγοντες μπορούν και πρέπει να συνυπολογιστούν και να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης χωρίς ιδεοληπτικές προκαταλήψεις.

Δυστυχώς όμως όλα αυτά που στις περισσότερες δυτικές χώρες αποτελούν αυτονόητες αρχές της οικονομικής ανάπτυξης στην χώρα μας γίνονται αντικείμενο νέου ιδεοληπτικού  διχασμού.

Η διανομή του παραγόμενου πλούτου, το πλεόνασμα, όταν υπάρχει διανέμεται με στόχο την ικανοποίηση ψηφοθηρικών αναγκών με τον ίδιο τρόπο  που χρησιμοποιούνται τα κεφάλαια που προέρχονται και από τον κρατικό δανεισμό.

Αυτά αποτελούν σήμερα τα σύγχρονα εγκλήματα του πολιτικού μας συστήματος.

Η έκφραση  ‘ή αυτοί ή εμείς’ επεκτείνεται πέρα από βραχυπρόθεσμη μάχη για την εξουσία, κρύβει μέσα της βαθείς κινδύνους  για καθεστωτικές συμπεριφορές που ξεπερνούν τα κλασσικά δημοκρατικά πολιτεύματα που συχνά οδηγούν σε εθνικές συμφορές γιατί στην μάχη για την εξολόθρευση  του αντιπάλου διακυβεύονται και εθνικά συμφέροντα.

ΑΟΖ.jpg

Αυτό είναι και το σημαντικότερο στοιχείο τόσο για την βλάβη που προκαλείται στα  Εθνικά συμφέροντα αλλά και στην βόμβα που βάζουν στα θεμέλια των θεσμών του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Τα ανησυχητικά σήματα που σήμερα εκπέμπονται όσον αφορά τα εθνικά συμφέροντα και τα θεμέλιά του δημοκρατικά πολιτεύματος γίνονται όλο και περισσότερα δυνατά με τις εξελίξεις στο θέμα της Βόρειας Μακεδονίας, την Ελληνική μειονότητα στην Αλβανία και την αύξηση της επιθετικότητας της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Κύπρο. Είναι εμφανές ότι η Ελληνική Κυβέρνηση εναποθέτει τις ελπίδες της και πάλι στις συμμαχικές δυνάμεις αγνοώντας τα μαθήματα της πρόσφατης και παλαιότερης ιστορίας.

Smyrna.jpg

Οι διαπραγματεύσεις αυτές με αντιπάλους και συμμάχους υπόκεινται σε  δημοκρατικές διαδικασίες που απαιτούν μία εθνική εξωτερική πολιτική ευρύτερης συναίνεσης.

Οι κίνδυνοι εσφαλμένων χειρισμών είναι τεράστια. Ας θυμηθούμε την αλλαγή των συμφερόντων των συμμαχικών δυνάμεων το 1922 που κατέληξε στην μεγαλύτερη εθνική τραγωδία.

Αλλά και στην Κύπρο για την οποία ακόμα εγκυμονεί μία δεύτερη πιθανή τραγωδία που έχει αρχίσει να συντελείται με την αποπήρα της Τουρκίας να αμφισβητήσει την  υπόσταση της Κύπρου σαν ανεξάρτητο κράτους.

Κύπρος.jpg

Είμαι βέβαιος ότι ο Ελληνικός λαός θα αντιμετώπιζε την αναδιανομή των πλεονασμάτων με διαφορετικό τρόπο αν κληθεί να διαλέξει μεταξύ υποτέλειας  και Εθνικής ανεξαρτησίας.

 

Advertisements

Κραυγή.jpg

Δεν φαίνεται η Ελλάδα να μπορεί να χειριστεί την προσαρμογή της στην σημερινή πραγματικότητα.

Επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Εξακολουθούμε να πάσχουμε από τις χρόνιες ασθένειες μεγαλοϊδεατισμού, πατριδοκαπηλίας, πολιτικαντισμου, διχόνοιας, πολιτικού αμοραλισμού και  φανατισμού. Όλα αυτά επιτρέπουν στους  άσπονδους φίλους και εχθρούς να εκμεταλλεύονται τα εθνικά μας ελαττώματα και επιπολαιότητες και να κεφαλαιοποιούν σε βάρος μας τα περισσότερα θέματα εθνικής κυριαρχίας. Βλέπε ΑΟΖ  Ελλάδας και Κύπρου, αιγιαλίτιδα ζώνη, βραχονησίδες, αποστρατικοποιημένες ζώνες, μειονότητες, Σκόπια κλπ.

Εξακολουθούμε και πιστεύουμε  ότι κάποιοι σύμμαχοι προστάτες  θα μας σώσουν από την αιώνια απειλή εξ ανατολών.

Η μάχη του Ναβαρίνου

Ναβαρινο.jpg

Πόσες φορές θα υποστούμε Εθνικές καταστροφές για να βάλουμε μυαλό;

Άλλοτε είναι το.. ξανθό γένος, πόσες φορές θα μας οδηγήσουν στα μονοπάτια της ελπίδας για να μας εγκαταλείψουν στο έλεος των κινδύνων από κοινούς εχθρούς; Αυτό γίνεται από την εποχή των Ορλόφ.orlof.jpg

Άλλοτε οι Άγγλοι σύμμαχοι που μας προέτρεψαν και παίξαμε το παιχνίδι τους στην Μικρά Ασία ενώ μας πρόδωσαν δύο φορές, τόσο στην Μικρά Ασία όσο και στην Κύπρο.

MIKRA ASIA.jpg

karaolhw.jpg

Άλλοτε στην προστασία του ΝΑΤΟ που το μόνο που λένε σε σχέση με τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία, ‘Βρείτε τα με την Τουρκία’. Βλέπετε η Τουρκία εξακολουθεί και να είναι μέλος της….Ατλαντικής Συμμαχίας

NATO.jpg

Άλλοτε πιστέψαμε  στο Ευρωπαϊκό κατεστημένο και την προστασία των κοινών Ευρωπαϊκών συνόρων την στιγμή που η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή βιομηχανική δύναμη επενδύει στην Τουρκία με περισσότερες από 70.000 επιχειρήσεις γίγαντες της Γερμανικής βιομηχανίας, ακόμα και σήμερα, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την γεωπολιτική σύγκρουση των ΗΠΑ με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο και να προσποριστεί δικά της οφέλη.

SYNORA.jpg

Άλλοτε στις συμμαχίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο που θα συμβιβαστούν μόλις τα συμφέροντα των ΗΠΑ αλλάξουν.

Τέλος πιστεύουμε στις ΗΠΑ ότι θα μας στηρίξουν εφόσον ταυτιστούμε με τα δικά τους συνολικά γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

I NEED YOU.jpg

Η εικόνα της Ελλάδας διεθνώς εμφανίζει μία χώρα υπερχρεωμένη, σε κατάσταση πτώχευσης με μειωμένη την αμυντική της δύναμη, με τις πολιτικές της δυνάμεις να αντιπαρατίθενται αγγίζοντας τα όρια του παραλογισμού προσπαθώντας η κάθε παράταξη να επιρρίψει τις ευθύνες στην άλλη ανάλογα με την ιδεολογική κοσμοθεωρία που πιστεύει ή εξυπηρετεί.

Αλληλοσπαράσσονται θυσιάζοντας στον βωμό της εξουσίας τα ευρύτερα και μακροχρόνια  Εθνικά συμφέροντα υπονομεύοντας ακόμα και τα θεμέλιά του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Συνθηματολογία, σκοπιμότητα, ψεύδος, σκανδαλολογία και παρανομία έχουν γίνει τα λάβαρα της αντιπαράθεσης, παρασύροντας το κοινοβούλιο, τον διαχωρισμό των εξουσιών, την ανεξαρτησία λειτουργίας του δημοσίου, και την ελευθεροτυπία.

Αυτό το παλιό πολιτικό παιχνίδι γίνεται και πάλι μέσα στην δύνη των διεθνών στρατιωτικών πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων που φέρνουν στην επιφάνια τόσο τα συγκρουόμενα συμφέροντα όσο και τις αδυναμίες των διεθνών οργανισμών να αντιμετωπίσουν τις διεθνείς κρίσεις.

Για την Ελλάδα η ιστορία επαναλαμβάνεται δύο διχασμοί δύο καταστροφές, μία το 22  μία την δεκαετία 40-49.

ΕΜΦΎΛΙΟς.jpg

Και από τις δύο καταστροφές υπάρχουν ακόμα τα κατάλοιπα και οι γενεσιουργικές αιτίες.

Πέρα όμως και από αυτές τις καίριες αδυναμίες που διέπουν το πολιτικό μας σύστημα, δυστυχώς μας  έχουν προλάβει και οι καταιγιστικές αλλαγές που συντελούνται στην παγκόσμια οικονομία.

ROBOT.jpg

Δεν αρκούν πλέον οι γενικόλογες ιδεολογικές κατευθύνσεις, της μίας ή άλλης οικονομικό- πολιτικής  κοσμοθεωρίας, για την ανάπτυξη, σήμερα οι συνθήκες απαιτούν πρώτα απ’ όλα. γνώση και ικανότητα διοίκησης και διαχείρισης τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

διοικηση.jpg

Σε αυτά είμαστε τελείως απροετοίμαστοι. Απλώς σκεφτείτε ότι στο δημόσιο αρνούμεθα την αξιολόγηση ενώ στον  ιδιωτικό ισχύει ακόμα η γνώμη του ενός.

αξιολογηση.jpg

Ας μην θεωρηθεί αυτό αυτονόητο γιατί οι έννοιες της απόδοσης ευθυνών είναι συνυφασμένη με την αξιολόγηση που επεκτείνεται όχι μόνο στον έλεγχο του δημοσίου υπαλλήλου και την μέτρηση της αποδοτικότητάς  του αλλά και με την απόδοση της εκάστοτε κυβέρνησης με βάση τα πεπραγμένα και υπεσχημένα.

Και εδώ φθάνουμε σε ένα καίριο σημείο ενός από τα  βασικότερα προβλήματα του Ελληνικού πολιτικού προβλήματος δηλαδή των πελατειακών σχέσεων.

Πελατειακές σχέσεις  σημαίνει απόκλιση από την εγκεκριμένη διαδικασία και την νομοθεσία που γίνεται εφικτή λόγω της έλλειψής ελέγχου της  εκτελεστικής εξουσίας.

Να γιατί η ικανότητα διοίκησης και διαχείρισης στα δημόσια πράγματα έχουν άμεση σχέση με την λειτουργία, το δίκαιο και την αποτελεσματικότητα.

Η γνώση και η ικανότητα διοίκησης δεν αποκτάται από την υιοθέτηση  και μόνο ιδεολογικών η ιδεοληπτικών θέσεων και πρακτικών.

Μερικά ακόμα χαρακτηριστικά της ικανής διοίκησης είναι η δυνατότητα προβλέψεων των εξελίξεων, η μεθοδικότητα στην υλοποίηση των προγραμμάτων και η ιεράρχηση των  προτεραιοτήτων και τέλος η προσαρμοστικότητα στις προκλήσεις που οι ταχύτατα μεταβαλλόμενες συνθήκες στην οικονομία και τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις  διεθνώς, επιβάλουν.

γεωστρατηγικες.jpg

Οι καταιγιστικές εξελίξεις καθιστούν ακόμα ποιο καθοριστικά τα παραπάνω χαρακτηριστικά των διοικούντων που απαιτούνται.

Αντ’ αυτού παρατηρούμε καθημερινά έξαρση στα μεγαλύτερα και μόνιμα ελαττώματα της φυλής μας, συνεχή προσήλωση στο παρελθόν, πρόσφατο και απώτερο, σαν μέθοδο διαφυγής από τα σημερινά προβλήματα.

Ποια είναι αυτά τα δεσμά που μας φυλακίζουν ακόμα στο παρελθόν;

Τι σχέση έχει το μεγαλείο του Μέγα Αλέξανδρου με την αξιοποίηση των απορριμμάτων για την εξοικονόμηση της ενέργειας; Διότι και αυτό ανοίκει στν κατηγορία των προβλημάτων που καλουμεθα σήμερα να λύσουμε.

energia.jpg

Ποια η συμβολή του καπετάνιου πλοιοκτήτη σε ένα «start up» που του προτείνει ο εγγονός  του;  Διότι και στον ιδιωτικό τομέα καλούμεθα να προαρμοστούμε στις ταχύτατα μεταβαλόμενες συνθήκες.

Αλλά ας πάμε στα ακόμα ποιο δύσκολα, τι αντίκτυπο θα είχε στον μέσο Έλληνα η δημιουργία στρατιωτικών και αστυνομικών τμημάτων για Έλληνες Μουσουλμάνους;

σημαια.jpg

Πως θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα την πληθυσμιακή γήρανση με βάση τις σημερινές προβλέψεις ότι από 10 εκ που είναι ο πληθυσμός της Ελλάδος σήμερα θα σμυκρινθεί σε 8.5 εκ μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια, ενώ ταυτόχρονα υπάρxει πληθυσμιακή έκρηξη στις  χώρες της Αφρικής και όχι μόνο; Ιδιαίτερα όταν οι περισσότερες χώρες της Ευρώπης έχουν εμπειρία προσαρμογής στο πρόβλημα εδώ και πολλές δεκαετίες;

dimografiko-thumb-large.jpg

Αυτοί είναι μερικοί από τους ελάχιστους προβληματισμούς που θα έπρεπε να απασχολούν τόσο τους ηγέτες όσο και τα μέσα ώστε να αφυπνίσουν και τον λαό για τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν και να μην τους απασχολούν τα πρόσκαιρα και απολύτως ψηφοθηρικά ψεύδη με τα οποία καθημερινά μας βομβαρδίζουν.

Η Αρχαία Ελλάδα έλαμψε και υπάρχει σαν πρόγονος του δυτικού πολιτισμού, η σημερινή Ελλάδα σβήνει και δεν θα υπάρξει αν δεν μετεξελιχθεί με ανάπτυξη σε μία παγκόσμια οντότητα με πυρήνα τουλάχιστον των 20 συνολικά εκατομμυρίων των πανταχού Ελλήνων που θα μπορέσει να πρωτοστατίσει στην απορρόφηση τμήμα του ανθρώπινου δυναμικού που  εμφανίζεται καλλιεργώντας τις βασικές πολιτιστικές αρχές που την βοήθησαν να επιβιώσει αυτά τα 3 χιλιάδες χρόνια χωρίς απομόνωση. Αυτή θα μπορούσε να είναι και η μοναδική μας ελπίδα και μέλλον.

Ασφαλώς δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό χωρίς βασικούς συντελεστές της οικονομικής ανάπτυξης που έχει τόσο εξωγενείς όσο και εσωγενείς παράγοντες,

Εσωγενείς όσον αφορά την παραγωγικότητα που ρόλο πέζει η διοικητική ικανότητα όσο και εξωγενείς που είναι η εκμετάλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών που σήμερα εμφανίζονται να υπάρχουν στον υποθαλάσιο χώρο της Ελληνικής ΑΟΖ.

ganti.jpg

ΝΚ

 

February-20-1959.jpg

 

Introduction

The recent developments regarding the conflict between Greece and Turkey over Aegean and Cyprus and published maps for the Greek and Cyprus Exclusive EEZ. And the sea limits that are leading to serious conflicts and Casus Belli declarations of Turkey disregarding, UN resolutions even NATO directives, international law and international treaties such as Lauzanne treaty which is fundamental for the viability of this Nation, Greece and Cyprus.

Turkey is advocating that international law for the islands and sea limits and Exclusive EEZ as well as overall strategies are questionable designed to the benefit of western powers which are positioned to violate all Turkish rights and repeat the same aggressive acts with the long term intention to partition Turkey just as they have done in the beginning of the20th century, using Greece in this dirty game.

It is particularly important, mostly during this period, to expose the truth of the historical events that took place in both recent and older times that lead Greece Turkey and Cyprus to fight over these issues.

It is exactly the opposite that has happened, Turkey has been benefiting in more than one ways from western powers especially from UK which has been encouraging Turkey to acquire rights to which they have totally abandoned with international treaties.

This is why I feel obliged to bring to your attention historical facts which have been forgotten but the Greek parliament is releasing by publishing a report on Cyprus after 30 years.

For this time I attach one extract from this report covering events up to the Zurich agreement for Cyprus among UK Greece and Turkey.

Cyprus.jpg

 Historical background for Cyprus  Covering events that led to Zurich agreement

Translated from the File “Cyprus” published by a special committee of the Greek Parliament released after 30.years.

This report covers (geographical location of Cyprus and its extent, its adventures, its sale, during 1878, by the Turkish conquerors to England – as  an English colony – Referendum – population composition – Ethnic struggle, etc.).

Cyprus, the large island of the eastern Mediterranean, has an area of 9,851 sq. Km and its population in the period 1974 was 634,654 inhabitants, of which 519,694 (81,9%) Greek Cypriots and 114,960 (18,1%) Turkish Cypriots.

Remote, as it was from the mainland of Greece, experienced many adventures and invasions over the centuries.

One of her oldest and most marked misfortunes was when, during 448 BC, Pericles, Signed a peace with the Persians, and left her out of his claims.

At later times Cyprus passed into the hands of several and many successive invaders.

Its «privileged» position in the Eastern Mediterranean, and particularly in the Cilic Sea, near the Middle East countries, made it a target for those who aimed to expand their influence to these countries (Syria, Palestine, etc.).

In every case, however, Cyprus did not fail to watch over, with great interest, the fate and the course of Hellenism during the great days of glory (Alexander the Great), and in its turbulent falls (its descendancy under the Ottoman occupation, etc.).

This last occupation was suffered by Cyprus for three whole centuries – until 1878 – the Turkish invador held it under its barbaric occupation.

This year (1878), Turkey sold to Cyprus to Great Britain, which at that time, just nine years after Suez was opened, sought to serve its worldwide interests and aspirations to acquire territories and areas of the Eastern Mediterranean. Many more areas exploiting the strategic and geographical location of Cyprus.

According to the treaty that was signed with this sale transaction, Cyprus would still typically be under Sultan’s high sovereignty, but was essentially granted to Britain, which would be paying Turkey an amount of 88,000 pounds (approximately) a year.

This was the situation, until 1914. During the First World War, Turkey declared a war against Great Britain, which, after that, denounced the above treaty and ANNEXED Cyprus on 5.11.1914 and brought Cyprus under its own absolute dominance

Thus it came 1915.

England, seeking to achieve Greece’s participation in the war, offered union of Cyprus to Greece on 17.10.1915. The Greek government in power at that time (Alexandros Zayim’s government), supporter of the German-Hellenic friendship influenced by the Greek Royal family, refused the offer.

Thus we came to the year 1923, when the Treaty of Lausanne was signed by which Turkey explicitly recognized the annexation of Cyprus to Great Britain and so waived any right in Cyprus.

Here we have the relevant provisions of the Treaty of Lausanne:

«Article 20: Turkey declares that it recognizes the annexation of Cyprus proclaimed by the British Government on 5 November 1914″.

‘Article 21: Turkish nationals established in Cyprus on 5 November 1914 shall, as provided for by national law, obtain British citizenship, and shall consequently denounce Turkish nationality.

However, up to two years after the coming into force of this Treaty, Turkish subjects may exercise a right of option over Turkish nationality. In that case, they must leave Cyprus within 12 months, after they exercise the right of choice. »

On the basis of these agreements, Kemal Atturkur called on the Turkish Cypriots to emigrate to Turkey.

However, the response of the Turkish Cypriots to this invitation of the Turkish Nation Leader was appreciably limited.

Thus on (1.5.1925) the proclamation of Cyprus as a colony of the British Crown followed.

In the meantime, from the beginning of the 20th century, the Greek Cypriot population of the island started a motion for union of Cyprus with Greece. This motion was being promoted from the Church.

As part of this demand, many Cypriot missions arrived in London submitting relevant memoranda to the Government of Great Britain, while at the same time there were mobilizations in Cyprus with a strong presence of the Greek Cypriot youth.

England’s response to all of this was clearly and steadily negative.

The top of these mobilizations lead to the revolt of Cypriot people which started on October 17, 1931 with the publication by Bishop Kiti and MP Nicodemus Mylonas manifesto which called the People to resist the English occupation. On October 21, 1931, a large popular gathering took place in Nicosia, and Dionysios Kykkotis, the priest of Phaneromeni, waved the Greek flag, declared the revolution.

The Colonial Government, operating in a totally dictatorial manner, killed this popular revolt in a few days by bringing troops from Egypt.

England was not satisfied with this but started a series of tough administrative measures and several restrictions.

More than 2,500 citizens were jailed, several others – among whom the protagonist of the outbreak Bishop Kition and MP Nikodimos Mylonas – were deported.

The Legislative Council was abolished, the use of the Greek flag or of the Greek colors or of the Greek fighters was forbidden, and the Greek National anthem was also forbidden.

Even interventions within the Church were attempted, while the effort of de-Hellenization of education, especially the primary, was intensified.

With the suppression of the 1931 uprising, and with the taking of such hardcore meters, the long-running period of the so-called «democratic rule» of the English occupation, which began to openly dominate with an authoritarian and dictatorial net perception, ends.

During the 1940 war many Cypriot volunteers fought on the side of the allies.

During 1943, the first elections took place in Cyprus after the elections of 1931, and in 1947 the new Cypriot Governor, Lord Winters, gave the Cypriots a promise for a «more liberal and democratic regime».

In 1948, the establishment of a National Council for the promotion of the National Union struggle was decided, later the Office of the Ethnarchy, which became the executive body of the Cyprus National Government, which   continued the fight for independance..

During December 1949  Archbishop of Makarios B!,  took the initiative to hold a referendum among the Greek Cypriots. This referendum, voted by all Greek Cypriots, male and female, over the age of 16, took place on January 15, 1950, and resulted in 95.7% in favor of the union with Greece. ( 224,757 voted, of whom 215,108 were in favor of joining Greece).

The Cypriot Embassy led by The Bishop of Kyrenia Kyprianos came to Athens and filed a series of volumes of the union referendum to the  President of the Hellenic Parliament Dimitrios Gontikas.

The Greek Government at that time, (the Plastiras Government) did not  take the volumes of this referendum , considering that the time was not right for that.

During 1951,  the Greek delegation at the sixth session of the UN, held in Paris,  led by the Greek political forces of the Center Party (Plastira-Venizelos Government), presented the Cyprus issue for discussion  with Georgio Mavro and Louke Akrita,  and asked to establish  for Cyprus the process of referendum for  the application of the principle of self-determination.

Meanwhile, the Archbishop’s throne of the Church of Cyprus had changed,

Makarios II had died and was succeeded (October 1950) by the then bishop Kiti, Makarios III, who during the period 1952 to 1956 attempted a series of trips to Europe, America and Asia, presenting to the International Community the whole Cypriot issue.

At the same time, the Greek Government was trying to make petitions to England, posing the same subject.

As a result a discussion took place in the House of Commons in July 54.

At the same time the Greek Government d. 16.8.54  (The Papagos Government) appeal to the United Nations, General Assembly, with the suggestion of the New Zealand delegation and the US Consent 24.8.54, decided not to discuss it «at present».

Meanwhile, the struggle for the Union is intensifying and EOKA organization is being set up, which takes on armed action.

Strong reaction and violent measures by the British do not manage to curb the rationale of the Cypriots.

And so the struggle of the EOKA continues ever more vigorously.

Since the violent measures are not enough to overcome it, the architects of the British policy are thinking of taking «diplomatic» measures.

Thus, on 30 June 1955, they invite the Governments of Greece and Turkey to take part in a tripartite conference in London to discuss both «political and defensive issues in the Eastern Mediterranean, including Cyprus». Archbishop Makarios responded to this development, stating on 16.7.55 that if this conference were to take place, it would be a «trap intended to complicate the matter in a way that is irreparable».

Makarios’ views were not heard, and on 29.8.1955 a three-party «conference» with the Foreign Ministers of all three countries (McMilan for Great Britain, Stephan Stephanopoulou for Greece and Fatin Zorlou for Turkey) began in Lancaster House.

This tripartite conference ended its work on 7 September 1955 with the publication of a communiqué that spoke of «suspending its work».

But although the conference failed to resolve the issues of the Cyprus independence fight, but it had achieved the purpose for which the British had thought of convening it. Because with this conference they managed to bring in the  show a new interested party  for   Cyprus,   Turkey, which,  with the Treaty of Lausanne, in the most formal and categorical way,  gave up all its rights on Cyprus and thus transformed the difference that existed between the Greek Cypriots and the Government of the Creat ritain  in a Greek-Turkish dispute,  limiting themselves to a third party role (arbitrators in some way).

Following the failure of the Tripartite Conference, the then Greek Government (in the 1955 Government of Karamanlis) filed a second appeal to the UN but did not succeed in obtaining the necessary number of votes to register this appeal on the General Assembly’s agenda the UN.

Meanwhile, on 4/10/55, a quarter after the failure of the «Tripartite Conference», the government of Cyprus was entrusted by the British Government to Marshal John Harting, who was more widely known than the hard ways he had used to suppress the Kenyan liberation movement. This new Governor of Cyprus, when he assumed his duties (October 1955), submitted new proposals for «liberal self-government» to Makarios.

After this, Makarios-Harting talks followed, which failed.

Of course, the struggle of the EOKA continued and intensified, causing great damage to  Harting troops,  gaining admiration not only for the Hellenic Cypriot element for its success but mainly for the heroes that had been shown through its struggles.

On March 6, 1956, an order was issued for the capture and exile of Makarios on

Seychelles. This order was executed on 9.3.56.

The leadership of the Cypriot People is then taken over by the Bishop of Kition Anthimos, while the action of EOKA IS intensified while the British position is displaying barbaric atrocities in retaliation against the Cypriot fighters and the Cypriot people. Top manifestations of this atrocities are a great series of death sentences, carried out by the method of hanging.

On 14 July 1956 – only four months after Makarios was detained and expelled – Lord Radcliffe, who was commissioned to draft a Constitution, arrived in Cyprus for on-the-spot examination of the situation.

 

Lord Radcliff submitted his constitutional proposals to the British Government in November 1956, which in December 1956 communicated them to the Greek Government and Archbishop Makarios.

The Greek Government considered that these suggestions did not lead to self-determination, and with that thought they rejected them.

Makarios, moreover, refused to discuss it like any other subject, since he was still exiled.

The British Government’s appeal to the UN was followed, accusing the Greek Government of reinforcing terrorism in Cyprus.

The return of Makarios from his exile marks the beginning of new developments in the Cyprus issue.

By arriving in Athens, Makarios declares on April 17, 1957,  that he will seek self-determination of Cyprus by every means.

On July 15, 577, the then Greek Government (Karamanlis Government) filed a new appeal to the UN,  complaining to Britain about the atrocities performed against Cypriot people, and  called for the principle of self-determination to apply in Cyprus.

The decision of the Political Committee of the General Assembly, issued in December 1957, spoke of self-determination.

Although this decision of the Political Committee was voted for by the General Assembly, it was not considered to have been ratified because it did not receive the majority of the 2/3 of the members of the General Assembly required by the Regulation.

On 3.12.57, Sir Hugh Fout, who emerged as a liberal politician, replaced Marchal John Harting in the government of Cyprus. But again, the same policy was applied against EOKA and the prospects of resolving or even promoting the solution of Cyprus problem.

The new Governor of Cyprus was persistently moving within the framework of the constitutional proposals of Lord Radcliffe, while, at the same time, he also presented, as a threat, the case of the division of the island.

New proposals from the British Government were tabled in February 1958, which were rejected by the Greek Government and Makarios.

The rejection of the proposals were followed by attacks and violence by the Turks against the Greek Cypriots, for which the  Greek Government demanded an extraordinary convocation of the NATO Council, in which  denounced the Turkish violence. But the Greek Parliament, with its unanimous resolution, called for the support of the Greek Cypriot Parliament for the immediate cease of Turkish brutality.

The latest proposals for the solution of the Cypriot issue made by the British side were proposals by the British Prime Minister Makmilan.

These proposals introduced a sort of Anglo-Hellenic Turkish co-existence on the island. As in previous plans, defense, foreign policy and internal security were to stay in the hands of the British Governor.

Of course, such a plan could not be accepted by the Greek Cypriot side. Since October 1958, without the participation of the Cypriots, considerable fermentations have begun in NATO, which had as a consequence the meeting of the Prime Ministers of Greece and Turkey in Zurich and the signing of the Zurich Treaty.

But for this treaty and more generally for the whole set of conditions relating to the independence of Cyprus in the following, , chapter C of this finding.

laikismos-275x200_c.gif

 

Οι πολύπλοκες σκέψεις στην πολιτική και την οικονομία βοηθούν στην συγκάλυψη των αποτελεσμάτων μίας τακτικής, είτε αυτά είναι θετικά είτε είναι αρνητικά.

Είναι εύκολο κανείς να λαϊκίζει με τα  αυτονόητα.

Τα αυτονόητα ήταν και  η στήριξη  των αδυνάτων, ψωμί-παιδία-ελευθερία, δωρεάν παιδία και υγεία, αλλά και η δίκαιη ανακατανομή του πλούτου, ίσες ευκαιρίες σε όλους, θέσεις εργασίας σε όλους, η εργασία είναι δικαίωμα, ανεξαρτησία των εξουσιών είναι θεμέλιο της δημοκρατίας.

Τώρα προστέθηκαν και μερικά νέα όπως λιγότεροι φόροι στην μεσαία και κατώτερη κοινωνική τάξη, βελτίωση της λειτουργίας του κράτους, διαφάνεια, ανάπτυξη, επενδύσεις.

Και αναρωτιέται κανείς μα όλοι το ίδιο λένε, γιατί δεν συμφωνούν τα κόμματα; Γιατί βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις στους πίνακες των Ευρωπαϊκών αλλά ακόμα και των υπολοίπων χωρών σε ότι αφορά την οικονομική κατάσταση, και το χειρότερο χωρίς εμφανείς προοπτικές βελτίωσης;

Γιατί μετά από μία προνομιακή μεταχείριση τόσο μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο που βγήκαμε στο πλευρό των νικητών αλλά και με τη είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση;

Είναι  το καπιταλιστικό σύστημα; Είναι η γεωγραφική θέση που μας καθιστά το σύνορο με την  Τουρκία που αντιπροσωπεύει την συνεχή  σύγκρουση της δύσης με την ανατολή;

Είναι οι ιστορικές καταβολές της μακροχρόνιας υποδούλωσης στον Τουρκικό ζυγό που αλλοίωσαν τα χαρακτηριστικά και την   προσωπικότητα του Έλληνα και τον μετέτρεψαν σε ένα μείγμα ανυπότακτου αναρχικού και δουλοπρεπή υποτακτικού που αναζητά την επιβίωση μέσα από την κουτοπονηριά;

Μάλλον λίγο από όλα αυτά, αλλά πιστεύω το πιο σημαντικό είναι ο διχασμός που επέφερε ο εμφύλιος. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν πρόλαβε να χαρεί την νίκη και έξοδο από τον Β Παγκόσμιο πόλεμο και κατασπαράχτηκε από ένα εμφύλιο που την έκανε το μήλο της ‘Έριδος μεταξύ των δυτικών δυνάμεων και της Σοβιετικής ένωσης.

Οι περισσότεροι από τους χθεσινούς ήρωες της αντίστασης έγιναν ξαφνικά  προδότες που εκδιώχτηκαν φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν. Αυτές είναι πληγές που άφησαν υπολείμματα ιδεολογικά και εθνικά που μεταφέρονται στις επόμενες δύο και τρεις γενιές των Ελλήνων.

Αυτές οι πληγές δεν έχουν επουλωθεί ακόμα και κρατούν τους Έλληνες δέσμιους ενός παρελθόντος που δεν τους επιτρέπει να προσαρμοστούν στις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της εποχής. Το βλέπει κανείς ξεκάθαρα με τις μεταβολές που γίνονται από την παρούσα κυβέρνηση της αριστεράς, η οποία προσαρμόζεται για λόγους επιβίωσης αλλά εξακολουθεί να ονειρεύεται τα ιδεοληπτικά της  όνειρα. Είναι μία πολύ επικίνδυνη μεταστροφή γι’ αυτό παρατηρεί κανείς αντιφατικές συμπεριφορές και αποφάσεις.

Χαρακτηριστικά στοιχεία αποτελούν οι ανοχές στις παράνομες ομάδες τύπου Ρουβικώνα, στο Πανεπιστημιακό Άσυλο, την έννοια της αριστείας. στην εφαρμογή φορολογικών μέτρων που στηρίζει την επιδοματική πολιτική αντί την καθαρά αναπτυξιακή που επιτυγχάνει σταθερότερα και πιο μόνιμα αποτελέσματα, μπερδεύουν την έννοια της  ισότητας με ανταμοιβή της αποτελεσματικότητας, της ομαδικότητας  με την πρωτοβουλία. Τέλος απεχθάνονται κάθε μορφή αξιολόγησης.

Γενικά προτάσσουν την ανακατανομή πλούτου πριν την παραγωγή του.

Μία τελείως αντιπαραγωγική διαδικασία που οδηγεί στην πτώχευση κάθε οικονομίας.

ΝΚ

Macedonian-Referendum.-What-s-the-Time.jpg

The result of the public referendum from Skopje (FYROM) generates some interesting but also contradictory conclusions.

It indicates how deep the nationalistic roots are in this country, how much pride they derive from the ancient Greek history that makes them forget their own origin, their roots, their history their language.

Alexander.jpg

They denounce the fact that Greece in ancient times consisted of different city states but they did share the same language, the same religion, the same nationality, the same culture, the same love for art and philosophy.  They united to fight the same enemies and they considered their civilization superior to all foreign races and nations. They declared, “Every non Greek was a Barbarian”. This conviction kept them together, Athenians, Spartans, Corinthians, Aeolis, Dorians, Ionians, Cretans, Lesbians etc

They admired and shared the same teachers like Aristotle, Socrates, Plato and Hippocrates from Samos Island, the same Historians like Homer and statesmen like Solon. They united under Alexander the Great against the mighty Persian Empire and conquered the world spreading around the Greek spirit and civilization.

What a glamour this story gives, even Slavs, Vlachs, Bulgarians and Albanians could unite to inherit part of this story.

Serbs’ ancestors settled in the Balkans somewhere in 6th and 7th century, according to the Byzantine sources. Serbs came to South Yugoslavia in similar times and assimilated with the indigenous people who lived there. Montenegrins – same time period. Croats lived in the territory that was a subject of rivalry between the Franks and Byzantine Empire, yet they united in 10th century. Slovenes in the second half of 6th century. Bosnians settled in similar period, Bulgarians as well.

Tito was very clever to sow seeds of this story to make the inhabitants of this mixture of nationalities, in the area, feel as successors of this proud past while at the same time the story was serving his plans to expand in North Greece and get access to Aegean Sea.

Macedonia.jpg

He almost forgot the Greek minority in Monastir area, a minority for which, even today, nobody talks about.

So the area of a district that used to belong to Ancient Macedonia, a City state of Greece, gives the inhabitants of this, although have nothing to do with Ancient Macedonians, who were pure Greeks, to claim Macedonian nationality living aside Greek Macedonians who have the right to claim that they are  the real successors of Ancient.

All this conflict that remains for more than 75 years, could have been solved with the name of the country to be North Macedonia and the nationality to be North Macedonians the same like New Zealand. One cannot understand the insistence of Macedonian nationality that is hiding irredentist aspirations.

The Times report that Greece has so far opposed any reference to the term «Macedonia» in the name of the country, pointing out that Alexander the Great had no relationship with FYROM and that the Skopje government was appropriating the Greek hero, perhaps by looking at territorial claims.

It is really a pity that that these two countries Greece and FYROM cannot find a solution that will help both to improve their future.

The fact is that both countries are victims of conflicting interests derived from previous years, when FYROM and the Greek part of Macedonia was the center of fights and claims between Bulgaria, Serbia, Greece, Turkey and USSR.

Now the conflict has been extended to include EU, NATO, Turkey, Albania, Greece and USA.

The result of the recent referendum is being considered as a success of Russian influence that is stopping the entry of FYROM in NATO and EU. It is also to the benefit of Turkey which is always taking advantage to promote its own commercial and military interests

Especially during recent developments that challenge the relationship between Turkey and USA the outcome of the public referendum gives a better opportunity for Turkey to take advantage of the situation destabilizing further the relationships of Turkey with Greece and West. Yet it Greece is becoming a strong hold for USA which is expanding its military basis in the area.

Politics is coming back to the Balkans and Greece is becoming a central point of conflict between East and West.

Russia is threatening that they will exercise veto in the security council of UN for the acceptance of FYROM under the name North Macedonia, but this in no way an issue that comes under the responsibility of the Security council of UN .

Turkey is also objecting the agreement signed between Greece and FYROM in Prespes and they recognize FYROM under their constitutional name Macedonia. What else one may expect from Turkey? They would always stay against Greece’s interests.

Turkey is going through a period with its worst relationship with West , mostly with  USA.

Germany is trying to protect its financial interests as they have significant investments in Turkey, but they cannot bridge the gap all the way. The distance Turkey  is taking from the European ways and regulations keep these two countries apart.

islamic clash.jpg

Turkey is also playing a double game, they maintain contact with Europe while they are also shifting towards Russia and China, not to mention Iran while they stay a NATO member, a very delicate position to maintain for long.

Turkey is also trying to establish a status quo in both Aegean and Cyprus regarding Mediterranean Sea and exploration rights. We can hear Erdogan advocating the famous Turkish statement, “Kazan-Kazan” which means “win-win”, everyone would agree with such statement but when Turkey speaks of “win –win” what they really mean is something like “karagkiozis” statement: “What is mine is mine and what is yours is 50% mine”. The following graph indicates the six miles limit set on Greek islands in Aegean Sea.

Islands.jpg

Greece has enough experience in negotiations with Turkey, this is why they would never negotiate directly with them, this is why Turks are afraid that Greece will always bring other western powers to such negotiations, hence the Greek boarders become EU boarders, and their interests become EU and USA interests. The following map indicates the real  conflict of interest with Cyprus where Turkey is denying the right for Cyprus, an UN and EU member to be an independent nation with its own AOZ. This is the risk that can cause a real war.

aoz-kypros-oikopedo-7-630x359 (1).jpg

Ankara’s recent statement that they will start explorations in  Cypriot AOZ caused the decision of the Cypriot cabinet to invite companies to express interest to receive authorization for explorations   bloke  7. of Cyprus AOZ

greciya-vs-turciya_6.jpg

nazim xikmet.jpg

Θα έλεγα μαζί με τα κείμενα μένουν οι αναμνήσεις που επενδύονται με τις ποιο έντονες μορφές  τέχνης που είναι τόσο η ποίηση όσο και η μουσική.

Οι γενιές χαρακτηρίζονται από τις τέχνες που δημιούργησαν και αφήνουν πίσω τους αφού φύγουν.

 Η τεχνολογία και οι επιστήμες  ασφαλώς αναπτύσσονται εκθετικά και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις επιπτώσεις που θα έχουν στον άνθρωπο. Ούτε και τα όρια της εξέλιξης που θα επιφέρουν .

Η τέχνη όμως είναι διαχρονική, την ίδια συγκίνηση αισθάνεται ο άνθρωπος διαβάζοντας κείμενα  της Σαπφώ, η των αρχαίων τραγωδών με τα σύγχρονα κείμενα του Ούγκο, η του Σαίξπηρ, του Ελύτη και του Σεφέρη, χωρίς κατ’ ανάγκη να πραγματεύονται το ίδιο θέμα.

Μακάρι να είχαμε και την δυνατότητα να ακούσουμε και την μουσική από όλες τις   γωνιές της  γης και τις διαφορετικές περιόδους.

Με συγκινούν ταυτόχρονα τα κείμενα και η μουσική του Nasyid – Ahmed Bukhatir η του Nazim Hikmet με μουσική Μανου Λοϊζου

‘Γράμματα στην αγαπημένη, μέσα από την φυλακή της Προύσας, Ναζιμ Χικμετ

Μονάκριβή μου ἐσὺ στὸν κόσμο
μοῦ λὲς στὸ τελευταῖο σου γράμμα:
«πάει νὰ σπάσει τὸ κεφάλι μου, σβήνει ἡ καρδιά μου,
Ἂν σὲ κρεμάσουν, ἂν σὲ χάσω θὰ πεθάνω».

Θὰ ζήσεις, καλή μου, θὰ ζήσεις,
Ἡ ἀνάμνησή μου σὰν μαῦρος καπνὸς
θὰ διαλυθεῖ στὸν ἄνεμο.
Θὰ ζήσεις, ἀδελφή με τὰ κόκκινα μαλλιὰ τῆς καρδιᾶς μου
Οἱ πεθαμένοι δὲν ἀπασχολοῦν πιότερο ἀπό ῾να χρόνο
τοὺς ἀνθρώπους τοῦ εἰκοστοῦ αἰώνα.

Ὁ θάνατος
Ἕνας νεκρὸς ποὺ τραμπαλίζεται στὴν ἄκρη τοῦ σκοινιοῦ
σὲ τοῦτον ῾δῶ τὸ θάνατο δὲν ἀντέχει ἡ καρδιά μου.
Μὰ νά ῾σαι σίγουρη, πολυαγαπημένη μου,
ἂν τὸ μαῦρο καὶ μαλλιαρὸ χέρι ἑνὸς φουκαρᾶ ἀτσίγγανου
περάσει στὸ λαιμό μου τὴ θηλειὰ
ἄδικα θὰ κοιτᾶνε μὲς στὰ γαλάζια μάτια τοῦ Ναζὶμ νὰ δοῦν τὸ φόβο.
Στὸ σούρπωμα τοῦ στερνοῦ μου πρωινοῦ
θὰ δῶ τοὺς φίλους μου καὶ σένα.
Καὶ δὲ θὰ πάρω μαζί μου κάτου ἀπὸ τὸ χῶμα
παρὰ μόνο τὴν πίκρα ἑνὸς ἀτέλειωτου τραγουδιοῦ.

Γυναίκα μου
Μέλισσά μου μὲ τὴ χρυσὴ καρδιὰ
Μέλισσά μου μὲ τὰ μάτια πιὸ γλυκὰ ἀπ᾿ τὸ μέλι
Τί κάθησα καὶ σοῦ ῾γραψα πὼς ζήτησαν τὸ θάνατό μου.

https://www.youtube.com/watch?v=qawWwWAs5aM&list=PL623473ADA1CD686C&index=6

Αυτή, η ποίηση μαζί με την Μουσική Λοϊζου γεφυρώνει τις αποστάσεις του χρόνου, των Εθνών μεταξύ τους, και των διαφορετικών επιλογών πολιτικής. Αυτά τα λόγια ενώνουν τους αγωνιστές με τους δικτάτορες, τους δικαστές με τους κατάδικους, τους καταπιεσμένους με τους δυνάστες.

Αλλά πώς να γεφυρώσω την απόσταση του συναισθήματος από την λογική, της αγάπης από την αυτοθυσία, της φιλοπατρίας από την διεθνοποίηση, της θυσίας  από την λογική; Του φυσικού θανάτου από την τεχνική παράταση της ζωής; Του έρωτα από τον πόνο της απογοήτευσης, της καθαρότητα από τον συμβιβασμό; Tου φανατισμού από την πραγματική πίστη; Της αγνής μετριότητας από την αριστεία; Της ισότητας από την διαφορετικότητα; Του αριστερού λαικού ιδεαλιστή από τον μικροαστό ανυποψύαστο και αφελή δημοκράτη;

Τον  ΝαζΊμ Χικμέτ από τον Διονύσιο Σολομό ; Τον Μπετόβεν από τον Βαμβακάρη;

Της αγωνιστικότητας από την συμβατικότητα.

Στο τέλος μένουν μόνο τα κείμενα και τα έργα που κατάφερες να κάνεις, αυτά θα μείνουν, μαζί με τους…. Οκτώ πραξικοπηματίες φυγάδες που διέφυγαν από την Τουρκία κατα το πραξηκόπημα! Πρέπει να ακούσετε τα ποιήματα του Ναζιμ Χικμετ, είναι επίκαιρο.

Όλοι φεύγουμε νωρίς, αν όμως αφήσουμε κάτι, σαν τον Μάνο και τον Ναζίμ, αυτό είναι αρκετό.

Ένα απόσπασμα στα Τουρκικά που όμως δεν είναι ακριβής μετάφραση, πιθανώς ο Ρίτσος να είχε επιρεαστεί από την πραγματική ιστορία:

Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben…
Bahtiyarım…

Μάνος Λοϊζος θεωρούσε ως έργο ζωής του τον δίσκο Γράμματα στην αγαπημένη, με μελοποιημένα ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ σε ελληνική απόδοση του Γιάννη Ρίτσου.

Ο Ναζίμ Χικμετ τελικά απελευθερώθηκε από τις Τουρκικές φυλακές και αναχώρισε για την Μόσχα όπου έζησε μέχρι το 1963 οπότε πέθανε από φυσικό θάνατο. Ετάφει στο νεκροταφείο της Μόσχας.

Πηγή: www.musicpaper.gr  

Σημείωση: Η ανάρτηση αυτή προξένησε ορισμένες αντιδράσεις στο F/B που υπογραμμίζει μερικές από τις πολιτικές και πολιτισμικές διαστάσεις. Ιδιαίτερα βρίσκω ενδιαφέρουσα την παρατήρηση του  Sukan Gurkaynak  που λέει ότι: “I think Greek is more poetic than Turkish. That is why good Turkish poetry is in Persian or the persianised Ottoman language”

Αυτό με προβληματίζει. Πώς να εξηγήσω στον Sukan ότι τα πρώτα ιστορικά και λογοτεχνικά κείμενα από την αρχαιότητα, πάνω από 3.000 χρόνια παλαιότερα, ήταν ποιητικά όπως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια του Ομήρου και μάλιστα ακόμα και η γραφή και ομιλία της αρχαίας Ελληνικής γλώσσας είχε φωνήεντα που τόνιζαν την ρυθμικότητα και ποιητικότητα της ίδιας της ομιλίας, (Βραχέα και μακρά φωνήεντα ). Είναι και αυτό μία ένδειξη της επιρροής στην παγκόσμια πολιτισμική διαφορετικότητα.    

 Παραθέτω αμιγή την ανταλλαγή των αντιπαραθέσεων στο  f/b:

Sukan Gurkaynak Atatürk put him in jail because he was producing propaganda for Stalin.

Nick Kouzos I understand but this is the point .I am trying to make. I am anything else. but a communist. I am trying to pass a message over and above politics, Nationalism and conflicts that made the 20th century a hell to live in. I am not a supporter of his ideology still his poetry is very sensitive. We need to overcome our enemies. I will translate my comments in Greek.

Sukan Gurkaynak Nick Kouzos The Stalin he loved invaded Poland. The NKVD murdered 15000 officers of the Polish army. He was producing propaganda for those people. So the Turkish officers put him in jail. His god Stalin would have had him shot!

Nick Kouzos I totally agree with you but still Comunists are a legal party in Greece. I am not a supporter of Stalin and I am totally against Stalin-ism but Nazim was a poet, most Greek poets are leftist and a lot are communists, not Stalinists.

Sukan Gurkaynak Nick Kouzos The Turkish left never understood what was wrong with Stalinism. After the Russians gave up they started calling themselves liberals, some like former (communist) labor party MP Cetin Altan claiming that was the same thing as Stalinism. Most of them are idiots including Nazim. I know his grand nephew, forget the family.

Sukan Gurkaynak Nick Kouzos There is a fascist Turkish poet Kisakürek. A nut. Erdogan loves him. they name all possible things after him. Forget most poets. They are people who cannot make money in a decent job.

Nick Kouzos I agree in a political sense and I am against Fascists as well but I love poetry

Sukan Gurkaynak I think Greek is more poetic than Turkish. That is why good Turkish poetry is in persian or the persianised Ottoman language.

Nick Kouzos I understand.

Nick Kouzos Nazim was was finally executed, wasn’t he?

Sukan Gurkaynak Nick Kouzos No. He was released from jail and went to Moscow. he lived there until a natural death in 1963. He is in a Moscow cemetery.

 

ηλίθιος.jpg
Υπάρχει πραγματική καθυστέρηση στον τρόπο που σκέπτονται οι δικοί μας ριζοσπάστες της αριστερής ιδεολογίας.

Λένε:
Με την φορολογία γίνεται αναδιανομή του εισοδήματος προς τα αδύνατα στρώματα.
Τα αδύνατα στρώματα θα αυξήσουνε την κατανάλωση.
Με την αύξηση της κατανάλωσης θα έρθει η ανάπτυξη.
Με την ανάπτυξη θα αυξηθούν οι μισθοί και οι θέσεις εργασίας.
Με την αύξηση των θέσεων εργασίας και των μισθών θα μειωθούν οι εισφορές και οι φόροι ενώ θα λυθεί το πρόβλημα των συντάξεων.
Με την ανάπτυξη θα αυξηθεί η παραγωγή.
Το πρόβλημα με τον συλλογισμό τους είναι ότι έχουν στερέψει το παραγόμενο προϊόν και έτσι αυτοί μοιράζουν αυτό που εξαφάνισαν!!!!! Θα το πάρουν από το μέλλον!!! Τι όμορφο αλλά ηλίθιο παραμύθι!!!