Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μεγάλη εύπορη πεδιάδα που είχε πολλές καλλιέργειες από φρούτα λαχανικά και αμπέλια ΚΛΠ.

Πολλοί αγρότες εργαζόντουσαν σκληράστις καλλιέργειες αυτές και η γη παρήγαγε αρκετά για να στηρίξει τους κατοίκους της περιοχής.

Οι κάτοικοι αυτοί απέκτησαν πολλά καλά και ζούσαν όμορφα. Με τα χρόνια βελτίωσαν την ζωή τους, αγόρασαν αυτοκίνητα και τηλεοράσεις και πολλά άλλα σκεύη και προϊόντα. Τα παλιά αγροτόσπιτα αντικαταστάθηκαν από όμορφα μεγάλα σπίτια.

Έστειλαν τα παιδιά τους για σπουδές στην πρωτεύουσα και προσέλαβαν εργάτες και προσωπικό να καλλιεργούν τα χωράφια γιατί η δουλειά ήταν σκληρή.

Η παραγωγή μεγάλωνε και άρχισαν να πουλάνε τα προϊόντα στην πρωτεύουσα αλλά και σε άλλες χώρες του εξωτερικού.

Για να καλύψουν τις ανάγκες της αγοράς πήραν μηχανήματα που έκανα πολλές από τις δουλειές του προσωπικού.

Το προσωπικό που περίσσευε το έβαλαν δίπλα σε εργοστάσια συσκευασίας και άλλους αξιοποίησαν σαν οδηγούς σε φορτηγά ψυγεία που μετέφεραν τα προϊόντα σε πολλά σημεία αγορών.

Το κόστος όμως μεγάλωνε το ίδιο και ο ανταγωνισμός.

Εν το μεταξύ γύρισαν και τα παιδιά από τις σπουδές, μερικά έφυγαν στο εξωτερικό γιατί δεν έβρισκαν δουλειά.

Για να μειώσουν το κόστος αύξησαν τους αυτοματισμούς και τα μηχανήματα.

Η παραγωγή μεγάλωσε και η ζήτηση μίκρυνε, άρχισαν οι εξαγωγές σε αγορές του εξωτερικού.

Στο εξωτερικό υπήρχαν διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας των αγορών.

Οι παραγγελίες γίνονται ηλεκτρονικά, υπάρχει ποιοτικός έλεγχος, υπάρχει τυποποίηση και μεγαλύτερος ανταγωνισμός, αλλά υπάρχει και μεγαλύτερη ανάγκη έρευνας αγοράς.

Τα παιδιά των αγροτών έχουν νέες ιδέες αλλά διαπιστώνουν και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό, συμβουλεύουν τους αγρότες να βελτιώσουν την ποιότητα και να μειώσουν το κόστος, περισσότερος αυτοματισμός. εκπαίδευση του προσωπικού, μέτρηση της παραγωγικότητας,  αξιολόγηση, μείωση του προσωπικού.

Πραγματοποιήθηκε προμήθεια νέων αυτόνομων φορτηγών. Τα φορτηγά ,πλέον,  μπορούσαν να λειτουργούν χωρίς οδηγούς.

-Μα τι θα κάνουμε με το περισσευούμενο προσωπικό; Αναρωτιούνται οι αγρότες.

-Πρέπει  να βρούμε δουλειά και για τους οδηγούς και τους υπόλοιπους εργάτες που δεν τους χρειαζόμαστε πια, γεράσανε μαζί μας στην επιχείρηση, δεν μπορούμε να τους πετάξουμε στον δρόμο.

-Να τους εκπαιδεύσουμε σε νέες δουλειές, σε νέες θέσεις εργασίας μέσα στα εργοστάσια να χειρίζονται τα νέα μηχανήματα, να επικοινωνούν με τους πελάτες να παίρνουν παραγγελίες. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα για κάθε εργαζόμενο είναι η προσαρμοστικότητα.

– Μερικούς θα τους  μετεκπαιδεύσουμε να γίνουν νυχτοφύλακες ή να κάνουν καλύτερο έλεγχο στα προϊόντα.

-Καλή ιδέα αλλά μας περισσεύουν και άλλοι, τις γυναίκες να τις στείλουμε να καθαρίζουν τα δωμάτια στα ξενοδοχεία στις παραλίες,  ο τουρισμός είναι μία διέξοδος.

-Μα ότι και να κάνουμε μας περισσεύει και άλλος κόσμος και από τις καλλιέργειες και τα εργοστάσια!!

-Οι παραγγελίες πληθαίνουν αλλά όλα γίνονται ηλεκτρονικά τι θα κάνουμε με τον κόσμο λένε τα  παιδιά. Δεν μπορούμε να τους απολύσουμε.

-Να μειώσουμε το οκτάωρο και να εργάζονται λιγότερεςημέρες την εβδομάδα.

-Καλή ιδέα λέει ο ένας γιος αλλά εγώ στο δικό μου εργοστάσιο έχω μόνο τρεις ,τον  γενικο διευθυντή, τον διευθυντή του λογιστηρίου και τον δικηγόρο, α! ξέχασα και τον φύλακα!!!

-Το δικό μου πρόβλημα είναι διαφορετικό, πετάχτηκε ο άλλος γιος. Οι πελάτες μου άλλαξαν πολλά από τα προϊόντα που προμηθευόντουσαν  και μου ζητάνε πρώτες ύλες τροφών αντί τα ίδια τα έτοιμα προϊόντα που παράγουμε. Οι πελάτες μου είναι ξενοδοχεία και εστιατόρια, απέλυσαν τους μαγείρους και προμηθεύτηκαν κάτι, λέει, τρισδιάστατους εκτυπωτές που μαγείρευαν κατασκευάζοντας τις τροφές από πρώτες ύλες τις οποίες και μαγείρευαν. Οι περισσότεροι μάλιστα μου ζήτησαν, αν θα μπορούσα, να προσλάβω κανένα από το διαθέσιμο προσωπικό.

– Πόσο μεγάλο πρόβλημα έχω, λέει ο επόμενος, εγώ έκλεισα την κτηνοτροφική  φάρμα γιατί τα βοσκοτόπια εξαφανίστηκαν  κάτω από τα ηλιακά για την παραγωγή πράσινης ενέργειας.

-Αχ!  λέει ο τρίτος γιος, αυτό δεν είναι τίποτα εγώ είχα επίσκεψη από τον έφορο που μου ζήτησε να πληρώνω ένσημα για τα μηχανήματα και τα αυτόνομα αυτοκίνητα. Δεν είσαι στα καλά σου του είπα. Και αυτός απάντησε: Και πώς θα πληρώσω εγώ τόσους αργόσχολους και συνταξιούχους που μου έστειλες;

Μπήκε στην συζήτηση και ένας από τους Παππούδες:

-Αν πρόκειται από τα μηχανήματα αυτοματισμού να χρηματοδοτούμε τις συντάξεις αλλά και την συντήρηση των αργόσχολων , τουλάχιστον να επενδύσουμε σε δραστηριότητες που θα αρέσκονται να ασχολούνται τα άτομα στον ελεύθερο χρόνο τους.

Να επενδύσουμε σε μικρά κρουαζιερόπλοια και τουριστικά γραφεία.

Και παραθεριστικές κατοικίες και προσωπικό ασφαλείας συμπλήρωσε ο άλλος Παππούς.

Ποδήλατα, υγειονομικές υπηρεσίες, πάρκα και θαλάσσια παιχνίδια και ίντερνετ καφέ με ολογραφικά βίντεο για διασκέδαση.

Ένα από τα εγγόνια που είχαν αρχίσει να συμμετέχουν στις συζητήσεις παρεμβαίνει:

-Δεν είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να περάσουν την ζωή τους διασκεδάζοντας με αυτό τον μονότονο τρόπο. Θα μας μείνουν μόνο οι εθισμένοι στα βιντεοπαιχνίδια.

Μεγάλη αλήθεια, ποιος θα φανταζόταν την εποχή των εργατικών αγώνων ότι θα έφτανε η στιγμή που ο ελεύθερος χρόνος θα γινόταν  ένα πρόβλημα καταστροφικού εθισμού.

Ο άνθρωπος αποζητά ελεύθερο χρόνο ανάμεσα σε κάποιες δραστηριότητες που του ικανοποιούν και κάποια αίσθηση δημιουργίας.

Όλοι συνειδητοποίησαν ότι αυτή η ισορροπία που επέτυχαν έφερνε τον ‘θάνατο της αδράνειας’.

Έπρεπε να βρούνε τρόπους να επαναφέρουν την ‘χαρά της δημιουργίας’ στον άνθρωπο. Αυτό φάνηκε λίγο πιο δύσκολο από την σκληρή αγροτική εργασία.

Τελικά επαναφέρανε, αρκετό κόσμο στην δουλειά, αλλά μοιράσανε τον χρόνο σε εργασίακαι επιμόρφωση, ανοίξανε καινούρια τμήματα στα πανεπιστήμια αλλάζοντας το αντικείμενο της εργασίας. Κυρίωςάλλαξε ο τρόπος εκπαίδευσης, ο στόχος των εκπαιδευτών έγινε η ανακάλυψη και καλλιέργεια νέων ταλέντων και ενδιαφερόντων που βρίσκονταν κρυμμένα κάτω από την πίεση των καθημερινών αναγκών.

Προστέθηκαν τμήματα τέχνης για όσους ενδιαφερόντουσαν, και ως εκ θαύματος πολλοί ανακάλυψαν ταλέντα που δεν γνώριζαν ότι έχουν, άνοιξαν νέοι δρόμοι ανάπτυξης από την επικοινωνία με άλλους λαούς και χώρες, μπήκαν στόχοι για να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη αυτών των νέων ικανοτήτων , δεξιοτήτων και ενδιαφερόντων.

Τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών πήραν πολύ χρόνο να φανούν. Δυστυχώς δεν πρόλαβαν να τα ζήσουν οι Παππούδες ούτε και τα παιδιά τους, άρχισαν όμως να τα βλέπουν τα εγγόνια τους.

Τα εγγόνια ή μερικά από αυτά πρόλαβαν να δουν αυτό που θα ονόμαζα‘στίγμα’ μιας αλλαγής της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

 Μειώθηκε, επιτέλους,  η τάση της ατομικότητας και η απληστία.

Σιγά σιγά η ποιότητα στις ανθρώπινες σχέσεις βελτιώθηκε, το άτομο γνώρισε την θέση του μέσα στην παγκόσμια κοινωνία, το κοινό συμφέρον έγινε κοινός στόχος, ο πλούτος και η καλλιέργεια μοιράστηκε μεταξύ των περιοχών και των λαών, η προσέγγιση και η συνεργασία είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία πρόσθετου πλούτου. Οι οικονομίες απαλλάχτηκαν από τις δαπάνες και την φθορά των αντιθέσεων και οι ορίζοντες της ανθρωπότητας διευρύνθηκαν.  

Η τεχνητή νοημοσύνη, το βασικότερο εργαλείο ανάπτυξης διαχωρίστηκε και πείρε ένα διαφορετικό δρόμο από τον δρόμο που η συνολική ανθρώπινη ευφυΐα  των κοινωνιών έπαιρνε. Η ανάπτυξη βρήκε καινούργιες διεξόδους με άπειρο χώρο και χρόνο.

Τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας όπως η καταστροφή του περιβάλλοντος η έλλειψη πρώτων υλών, η μόλυνση, ο υπερπληθυσμός μπόρεσαν να αντιμετωπιστούν με την ισχύ της παγκόσμιαςανθρώπινης νόησης που αξιοποίησε την τεχνητή νοημοσύνη σαν ελεγχόμενο εργαλείο, γιατί, επιτέλους, ησυνολική ανθρώπινη ευφυΐα έμαθε να βάζει κοινά όρια και κοινούς στόχους.

Βέβαια, όπως κάθε παραμύθι έχει το χαρακτηριστικό της παραγωγικής φαντασίωσης, ελπίζω η αισιοδοξία μου να μην με παρέσυρε σε ουτοπιστικούς ατραπούς, γιατί δεν μπορώ να αντέξω να φανταστώ τους κινδύνους μίας άλλης εξέλιξης με τα στα σημερινά προβλήματα της ανθρωπότητας.

Τέλος , έχοντας βιώσει τις εξελίξεις, ιστορικές , τεχνολογικές και κοινωνικές του 20ου και 21ου αιώνα, για ένα πράγμα μπορώ να είμαι βέβαιος ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πως θα είναι ο κόσμος σε 20 χρόνια.

Για τον λόγο αυτό κλείνω, με τα σοφά  λόγια των προγόνων μας και συγκεκριμένα τα λόγια του Σωκράτη, ¨Εν οίδα ότι ουδέν οίδα.