Υπάρχουν παραδοσιακές αξίες και αρχές που δεν απαξιώνονται με τις αλλαγές που επιφέρει ο χρόνος.

Η Ελλάδα θα έχει μία ακόμα ευκαιρία, τα επόμενα δέκα χρόνια, για να προλάβει την ανάπτυξη που θα έπρεπε να είχε πετύχει μεταπολεμικά με το σχέδιο Μάρσαλ και τα Μεσογειακά προγράμματα με την είσοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δυστυχώς  η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται πίσω γιατί βασίζεται σε ανάπτυξη που εξαρτάται από την  μονόπλευρη υποδομή της τουριστικής βιομηχανίας.

Ταυτόχρονα μεταφέρει ένα δυσανάλογο βάρος ενός υπερμεγέθους και δυσκίνητου δημοσίου μη παραγωγικού τομέα .

Και οι δύο παραπάνω ανασταλτικοί παράγοντες έχουν το πλεονέκτημα ότι αποτελούν δύο ευκρινείς στόχους  ώστε να επικεντρωθεί  η προσπάθεια βελτίωσης σε αυτούς τους τομείς.

Επίσης  η επιδιωκόμενη ανάπτυξη είναι σχεδόν μονόδρομος διότι αφορά την εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας για τον ψηφιακό μετασχηματισμό τόσο του δημοσίου όσο και το ιδιωτικού τομέα.

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός στον δημόσιο τομέα επηρεάζει άμεσα την παραγωγικότητα, συνεπώς αμβλύνει το μεγάλο πρόβλημα του δημοσίου τομέα.

Ο ιδιωτικός τομέας παρουσιάζει ευκαιρίες ανάπτυξης στις εξαγωγές της πρωτογενούς παραγωγής ενώ εμφανίζονται σιγά σιγά δείγματα ευκαιριών ανάπτυξης στην εφαρμογή και ανάπτυξη της τεχνολογίας της πληροφορικής με προοπτικές τόσο στο εσωτερικό όσο και εξωτερικό κυρίως γιατί οι επικοινωνίες έχουν μηδενιστεί οι αποστάσεις.

Η αξιοποίηση της εφαρμοσμένης τεχνολογίας πληροφορικής στον υπόλοιπο ιδιωτικό τομέα αποτελεί σήμερα πεδίο οριζόντιων εφαρμογών που αφορά επιχειρήσεις ανεξάρτητα ιδιότητας, που περιλαμβάνουν υπηρεσίες, κατασκευές, βιομηχανία, διανομές, ναυτιλία, υγεία, τουρισμό, εκπαίδευση, πολιτισμό, άμυνα κλπ.

Επομένως, η δικαιολογία έλλειψης χρηματοδότησης, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον.

Εδώ είναι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ρήση, ‘Λεφτά υπάρχουν’.

Ο μόνος εχθρός είναι η αδράνεια και η έλλειψη πρωτοβουλίας.

Εδώ κλείνω με την εισαγωγή του άρθρου που έθεσα, υπάρχουν παραδοσιακές αξίες και αρχές που δεν απαξιώνονται με την πρόοδο και τις αλλαγές που επιφέρει ο χρόνος, η ‘νιρβάνα’ που δημιουργεί η αδράνεια και η έλλειψη πρωτοβουλίας είναι χαρακτηριστικό στοιχείο αποτυχίας.