Prosfyges.jpg

Δεν μπορεί παρά να πιστέψει κανείς ότι η ανθρώπινη μνήμη είναι πολύ κοντή όταν αναλογιστεί  τα  σημερινά γεγονότα, με τις συγκρούσεις, τους εμπορικούς και συμβατικούς πολέμους  και τις επιπτώσεις που βιώνουν οι σημερινές γενιές σε σχέση με τις προηγούμενες.

Είναι εμφανές ότι οι μνήμες και οι εμπειρίες της κάθε γενιάς δύσκολα μεταλαμπαδεύονται στις επόμενες, με αποτέλεσμα η κάθε γενιά να περνά, υποχρεωτικά, από την οδυνηρή διαδικασία της ωρίμανσης μέσα από τα δικά της λάθη και εμπειρίες.

Τα λέω αυτά παρατηρώντας τα σύννεφα των πολέμων και των συγκρούσεων κάθε μορφής που βρισκονται μπροστά μας.

Η ιστορία κάτι διδάσκει, αλλά δυστυχώς τίποτα δεν  αντικαθιστά τις βιωματικές εμπειρίες.

Τις μόνες διαφορές, στην σημερινή πραγματικότητα, αποτελούν η ταχύτητα στην εξέλιξη  των γεγονότων, και τα μεγέθη των κινδύνων αλλά και των επιπτώσεων που δημιουργούνται.

Τα προβλήματα υπήρχαν και παλαιότερα αλλά σε μικρογραφία  και επαναλαμβάνονται,  για λόγους, επιβολής εξουσίας, οικονομικούς, ιδεολογικούς, θρησκευτικούς, γεωπολιτικούς., μόνο που σήμερα στις επιπτώσεις έχουν προστεθεί και άλλοι παράμετροι όπως, οι κλιματολογικές συνθήκες, πληθυσμιακές διακυμάνσεις, περιβαλλοντολογικές καταστροφές, που έχουν ακόμα μεγαλύτερες ανθρωπιστικές επιπτώσεις σε νεκρούς και μεταναστευτικά και προσφυγικά κύματα.

Εμείς σαν Έλληνες  βιώσαμε πολλές από τις επιπτώσεις αυτές λόγω γεωπολιτικών, Ιστορικών, οικονομικών και ιδεολογικών παραγόντων.

Στην πράξη η μία γενιά θυσιαζόταν για την επόμενη, κυρίως με βάση τις οικογενειακές και πολιτισμικές παραδώσεις.

Η θυσία έπαιρνε την μορφή μετανάστευσης, κυρίως των ανδρών αλλά και γυναικών, εργατών και ναυτικών σε κοινωνίες που μπορούσαν να προσφέρουν συνθήκες επιβίωσης.

Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που συνέβαλε στην επιβίωση. Όμως υπήρξαν και άλλοι λόγοι που συνέτειναν, όπως, η μορφολογία του εδάφους και η τοποθεσία, δημιουργούσαν δύσκολες συνθήκες επιβίωσης που πέρα από το προσφυγικό, λόγω των Ελληνο Τουρκικών,  από τον 19 αιώνα, έσπρωξαν  τους Έλληνες στο ελεύθερο εμπόριο και την ναυτιλία  .

Τι βλέπουμε όμως σήμερα;

Νέες συνθήκες  υποχρεώνουν ξανά  νέους παραγωγικούς Έλληνες να μεταναστεύουν ενώ ταυτόχρονα, άλλοι πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες κατακλύζουν την Ευρώπη και την Ελλάδα λόγω πολεμικών συγκρούσεων αλλά και κλιματολογικών συνθηκών.

Αυτοί οι πρόσφυγες που μοιάζουν πολύ στους Έλληνες  του 19ου και 20ου αιώνα βλέπουμε να  διακινδυνεύοντας ακόμα και την ζωή τους, για τι αντάλλαγμα; Για ένα διαβατήριο! Ελληνικό η Ευρωπαϊκό η Αμερικανικό.

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται, η σημερινή γενιά θυσιάζεται για την επόμενη για ένα διαβατήριο που θα επιτρέψει την επιβίωση των παιδιών της. Πόσο ευγνώμονες πρέπει να είναι η δική μας γενιά για τις θυσίες των προηγουμένων, γονιών και Παππούδων;

Ένα διαβατήριο για την επιβίωση και βελτίωση των συνθηκών ζωής της επόμενης γενιάς.

Εμείς οι Έλληνες είμαστε ακριβώς στη θέση να εκτιμήσουμε τον πόνο και τις θυσίες αυτών των γενεών.

Ευγνώμονες για αυτούς που θυσιάστηκαν αλλά και σε θέση να επαναλάβουμε το ίδιο.

Την ίδια ευγνωμοσύνη αισθάνομαι ότι οφείλω σε αυτή την γενιά των σημερινών παραγωγικών  Ελλήνων,  νέων,  που τόλμησαν είτε από ανάγκη η επιλογή να προτάξουν το όφελος και την επιβίωση της επόμενης γενιάς.

Στην πραγματικότητα γίνονται ένας βατήρας,  πλατφόρμα για το άλμα που είναι σήμερα απαραίτητο για την επιβίωση αυτού του παραπαίω ντος έθνους.