Το παγκάκι 3.jpg

 

Σε ένα ξύλινο παγκάκι,

καθισμένος ένας γέρος προβληματίζεται.

Το παγκάκι είναι φθαρμένο.

Φθαρμένο και το χέρι που με νεύμα με καλεί.

Τι θέλει άραγε να  πει;

Ένας γέρος μόνος ατενίζει, απορεί.

Κάτι θέλει να μου πει.

Που κοιτά μ ’αυτό το βλέμα το θαμπό ;

Την  φθορά της φύσης καλά γνωρίζει, αυτή ανανεώνεται, σκέπτεται και ελπίζει.

Τον χειμώνα ακολουθεί η άνοιξη, η ανανέωση, η αναγέννηση.

Ο χειμώνας;  Χειμέρια  νάρκη; Αναμονή του τέλους;  Αναμονή της αναγέννησης;

Τι αντίφαση της φύσης με την ζωή του!

Η ομορφιά της φύσης δεν χάθηκε, το ίδιο όμορφα ρέει το ρυάκι,

Το ίδιο όμορφα ακούγεται ο φλοίσβος του κύματος που σκάει,

Ο δρόμος του φεγγαριού στην θάλασσα. η ευωδιά του πεύκου η πληθώρα των ήχων της φύσης.

Η ομορφιά δεν χάνεται και όμως ο γέρος θλίβεται, δεν χαίρεται.

Έλα, το νεύμα του καλεί, νομίζει ότι κατάλαβε.

Τι είναι ο χειμώνας;

Έλα και άκουσε προσεκτικά:

Η ανανέωση είναι νόμος της φύσης για την ύλη, μην παρασύρεσαι, δεν αφορά την ανθρώπινη σου φύση , την ζωής σου και τον θανάτο.

Η χειμέρια νάρκη ή ο Θάνατος ελλοχεύει μέσα στον ατομισμό σου και στην απομόνωσή σου.

Μοιράσου και μπορείς ακόμα ν ‘απολαύσεις την φύση  την τέχνη, την μουσική την διανόηση, μες στον  χειμώνας σου.

Μόνο το μοίρασμα που η Αγάπη και Ο Έρωτας σε κάνει ακόμα να απολαμβάνεις την ομορφιά της φύσης και της ύπαρξης που είναι διάχυτη παντού.

Είσαι νεκρός αν είσαι μόνος, αν δεν αγαπάς και δεν μοιράζεσαι.. Τον δικό σου χειμώνα δεν θα διαδεχτεί  η άνοιξη.

ΝΚ

Advertisements