Ottoman Empire expantion.jpg

Είναι εξαιρετικά ανησυχητική η αυξανόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο και  την Ανατολική Μεσόγειο στην ΑΟΖ της Κύπρου. Υπάρχουν καθημερινές παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου που αναχαιτίζονται από την Ελληνική αεροπορία γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο θερμού επεισοδίου, αλλά και επιβαρύνει σοβαρά  τις αμυντικές δαπάνες της χώρας σε περίοδο κρίσης. Είναι συνεπώς εύλογο να με απασχολεί αυτή η εξόχως επικίνδυνη και επιβαρυντική για την οικονομία κατάσταση.

Το τελευταίο διάστημα ανταλλάσσω απόψεις στο Facebook, σχετικά με την τρέχουσα αυξανόμενη επιθετικότητα της Τουρκίας τόσο στο Αιγαίο  όσο και στην Κύπρο αλλά και στην Δυτική Θράκη.

Πολλοί από τους φίλους αναρωτήθηκαν γιατί ασχολούμαι με την  ανταλλαγή απόψεων, και μάλιστα να δημοσιοποιώ τις απόψεις ενός ατόμου, Τουρκικής καταγωγής και Εθνικότητας με δηλωμένη θέση εναντίων των Ελληνικών θέσεων αλλά και των θέσεων των Ηνωμένων Εθνών όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και του Δυτικού Κόσμου γενικά.

Είναι προφανές ότι θεωρώ ότι είναι σημαντικό σε ένα πολιτισμένο περιβάλλον να επικοινωνούν οι άνθρωποι  προκειμένου να κατανοούν ο ένας την θέση του άλλου.

Από την επικοινωνία αυτή πιστεύω ότι απέκτησα μία ευρύτερη αντίληψη των ιστορικών γεγονότων και του τρόπου προσέγγισης από την Τουρκική πλευρά που μου προσέφερε πληρότητα για τα γεγονότα, χωρίς βέβαια να αλλάζει την άποψή μου για την γενοκτονία που πραγματοποιήθηκε σε βάρος των Ελλήνων και άλλων χριστιανικών πληθυσμών που ζούσαν αιώνες κάτω από την Οθωμανική αυτοκρατορία, με βοήθησε όμως να καταλάβω πως η Τουρκία ανέπτυξε την ψυχολογία του καταφρονημένου Μουσουλμάνου από την συμπεριφορά του Δυτικού κόσμου.

Βέβαια το συμπέρασμα μου είναι αρνητικό όσον αφορά την Ελλάδα δεδομένου ότι διαπιστώνω ότι η μέχρι στιγμής ακολουθούμενη στρατηγική των Ελληνικών κυβερνήσεων ήταν σαφώς λανθασμένη, πιστεύοντας ότι η είσοδος της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση  θα έλυνε και τα Ελληνοτουρκικά προβλήματα.

Δυστυχώς από την μέχρι στιγμής ανταλλαγής απόψεων ο βαθύτερος στόχος τόσο της Τουρκίας όσο και της υπόλοιπης Ευρώπης ήταν να συμβιώσουν με βάση ορισμένα οικονομικά συμφέροντα χωρίς να πλησιάσουν η μία την άλλη πολιτισμικά η γεωπολιτικά.

Αυτό αφήνει την Ελλάδα εκτεθειμένη στις ορέξεις της Τουρκίας που ουσιαστικά εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν το καταφρονημένο από την δύση  κράτος  που ενδιαφέρεται να την διαμελίσει όπως προσπάθησε να κάνει παλαιότερα μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο.

Αυτό σε συνδυασμό με τον Νέο Οθωμανισμό και μεγαλοϊδεατισμό της Τουρκίας που πιστεύει ότι αδικήθηκε από τις διεθνείς συνθήκες αλλά και το δίκαιο της Θαλάσσης αλλά και την πίστη ότι το διεθνές δίκαιο, το δικαστήριο της Χάγης,  ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελούν όργανα της Δύσης, δεν δεσμεύεται σε τίποτα όσον αφορά τα σύνορα, προς το Αιγαίο αλλά και προς την Ανατολή.

Στην ουσία βρίσκετε σε διάσταση με την Αμερική και τους συμμάχους της στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ και πιστεύει ότι αυτή η κατάσταση έχει αλλάξει από την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και του ψυχρού πολέμου.

Μόνο έτσι εξηγείται η αναβίωση της Εχθρότητας προς την Δύση και την Ελλάδα την οποία θεωρούν όργανο της Δύσης.

Είναι φανερό ότι θεωρεί το μισό Αιγαίο δικό της και την Ελλάδα σαν κατακτητή με δικαιώματα που δεν είναι κατοχυρωμένα ούτε πιστεύει ότι η καταφυγή σε διεθνή δικαστήρια θα την βοηθήσουν εφόσον αυτά ελέγχονται από την Δύση.

Όσον αφορά την Δυτική Θράκη και την Μουσουλμανική μειονότητα αποτελούν τον προμαχώνα για την επόμενη φάση προσάρτησης της περιοχής στην Τουρκία διότι αυτοί είναι τα… “αδέρφια” τους που προσβλέπουν στην προστασία της… ‘Μητέρας’ Τουρκίας.

Γενικότερα η αναθεωρητική κατεύθυνση που παίρνει σήμερα η Τουρκία, ανεξάρτητα εσωτερικής πολιτικής κατάστασης, εγκυμονεί πραγματικούς κίνδυνους           να βρεθεί η Ελλάδα στο μέσον μίας παρόμοιας θέσεις που βρέθηκε το 1922  με τους ρόλους των διαφόρων κρατών, Αμερικής και Ευρώπης που αντιστοιχούν την ‘Αντάντ’ (Λέξη που προήλθε εκ του γαλλικού Entente) του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου.

Οι συνθήκες βέβαια σήμερα είναι αρκετά διαφορετικές, αλλά υπάρχουν και πολλές ομοιότητες.

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα αλλά και η ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας της Τουρκίας παίζουν καθοριστικό ρόλο. Όμως το σημαντικότερο είναι ότι το πραγματικό παιχνίδι παίζεται αλλού, και αφορά στις σχέσεις και στα συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ Ρωσίας, Ευρωπαϊκής Ένωσης  και Ηνωμένων Πολιτειών .

Η ισορροπία μεταξύ αυτών των δυνάμεων  θα καθορίσει και το μέλλον της Ελλάδας γιατί θεωρώ ότι η απευθείας προσέγγιση της Ελλάδας με την Τουρκία είναι μία ουτοπία.

Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που μία Αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα έχει αναγκαστικά προσαρμοστεί σε ρόλους που παραδοσιακά δεν ακολουθούσε παλαιότερα.

Αυτό καθιστά τις αποφάσεις της Ελλάδας άμεσα επιτακτικές και θέτει όλα τα θέματα πολιτικά και οικονομικά σε δεύτερη προτεραιότητα σε σχέση με την προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος των Ελληνοτουρκικών σχέσεων που σήμερα βρίσκονται στο χειρότερο σημείο.

Ποια είναι λοιπόν η θέση της Ελλάδας απέναντι στην ποιο ισχυρή Τουρκία;

Όταν ο Ερντογάν κέρδισε τον άτυπο εσωτερικό πόλεμο με το βαθύ κεμαλικό κράτος και κυριάρχησε στην τουρκική πολιτική σκηνή, άρχισε να ξεδιπλώνει τη δική του ατζέντα. Δρομολόγησε όχι μόνο την ισλαμοποίηση της Τουρκίας, αλλά και το σχέδιό του για πολιτική αυτονόμηση από τη Δύση.

Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ο νεοοθωμανισμός του Ερντογάν δεν ήταν αυτό που νόμιζαν. Όταν, λοιπόν, η Τουρκία άρχισε να διολισθαίνει, άρχισαν και οι Δυτικοί να την βλέπουν διαφορετικά.

 

Τυπικά δεν έχει αλλάξει τίποτα. Η Τουρκία παραμένει χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Στην πραγματικότητα, όμως, έχει αλλάξει ο τρόπος, με τον οποίο οι Δυτικοί βλέπουν την Τουρκία. Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι προσχηματική. Ούτε η ΕΕ θέλει την Τουρκία στους κόλπους της, αλλά ούτε και η Τουρκία είναι πια ένθερμη όσον αφορά την ένταξή της.

Η αλλαγή του τρόπου που οι Δυτικοί βλέπουν την Τουρκία αλλάζει και τον τρόπο που βλέπουν την Ελλάδα. Αυτό ισχύει κυρίως για τους Αμερικανούς, οι οποίοι έχουν πιο σφαιρική ματιά και όχι τη στενά οικονομίστικη ματιά της ΕΕ. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα  επανατοποθετείται στον γεωπολιτικό χάρτη. Αυτός είναι και ο φόβος της Τουρκίας. Μακάρι η Τουρκία να ήταν περισσότερο φιλική στην προσέγγισή της στις απαιτήσεις της απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο για να μην την σπρώχνει με τον τρόπο αυτό στους παραδοσιακούς της συμμάχους.

Σημείωση:

Σε ξεχωριστή δημοσίευση Άρθρο στο ίδιο blog με το όνομα  THE MAIN REASON WHY GREECE’S EFFORT TO SURPASS THE CRISIS IS MADE IN VAIN υπάρχει μετάφραση στα Αγγλικά με ανταλλαγή απόψεων με Τούρκο φίλο που εκφράζει την Τουρκική άποψη με αντίστοιχες απαντήσεις

 

 

 

 

Advertisements