2018.jpg

Παρακολουθώ την προσπάθεια επιβίωσης της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που βλέπει την έλευση του νέου έτους σαν το σημείο κρίσης των όσων έπραξε από το 2015.

Δύσκολο έργο, γιατί τώρα αποκαλύπτονται, ή μάλλον τώρα γίνονται ποιο εμφανείς οι μεθοδεύσεις και τακτική που εφάρμοσε υποκαθιστώντας μία στρατηγική  στην οποία προσέβλεπαν πολλοί Έλληνες που πίστεψαν ότι θα εφαρμόσει.

Η ελπίδα του μύθους του ‘ ηθικού πλεονεκτήματος’ της αριστεράς σιγά σιγα αποκαλύπτεται ότι αφορά μία πολύ μικρή μερίδα αφελών συμπατριωτών μας που άλλοτε εμφανίζονται σαν μία πλειοψηφία ‘αγανακτισμένων’, άλλοτε σαν μία ρομαντική μειοψηφία ιδεολόγων προστατών των αδυνάτων και των καταπιεσμένων περιθωριακών μειονοτήτων , άλλοτε σαν μία φωτισμένη ομάδα τεχνοκρατών, masters της εφαρμοσμένης επιστήμης της Μαρξιστικής οικονομίας, άλλοτε σαν αδιαπραγμάτευτοι μαχητές της ριζοσπαστικής αριστεράς που αμύνεται κατά του διεφθαρμένου κατεστημένου μιας κατάπτυστης καπιταλιστικής κοινωνίας.

Τι αποκαλύπτεται τελικά; Αποκαλύπτεται ότι πρεσβεύουν μία ουτοπία, δεδομένου ότι χρησιμοποιούν τα ίδια μέσα και εργαλεία που τα προηγούμενα χρόνια επικαλούντο σαν  διαβολικά και καταδυναστευτικά του λαού.

Βασίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ, τις τράπεζες, τα διεθνή funds, τους πλειστηριασμούς, τους διεθνείς οργανισμούς όπως το ΝΑΤΟ, τους στρατηγικούς συμμάχους όπως οι ΗΠΑ, το διεθνές κεφάλαιο σαν βασικούς επενδυτές, για να πέτυχουν τα ίδια επιθυμητά   αποτελέσματα, δηλαδή την ανάπτυξη  σαν την μοναδική διέξοδο.

Πια είναι λοιπόν η διαφορά;

Θέλουν να μας πείσουν ότι αυτοί διαχειρίζονται τα κοινά καλύτερα, με διαφάνεια και νομιμότητα, προστατεύοντας περισσότερο τις αδύνατες μειονότητες, χωρίς την παλαιοκομματική κρατικοδίαιτη διαφθορά.

Μα πως είναι δυνατόν να γίνονται πιστευτοί όταν κάθε μέρα αποδεικνύονται ανεπαρκείς και ανειλικρινείς, με τις προσπάθειες να ελέγξουν τα  Media περιορίζοντας την πολυφωνία, με τις απροκάλυπτες απόπειρες να επηρεάσουν την λειτουργία και τις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας, με επιλεκτικές  παρεμβάσεις σε πολλούς τομείς όπως προστασία από την δράση ακραίων αντιστασιακών ομάδων, επιλεκτική εφαρμογή οικονομικών ψηφοθηρικών μέτρων με το πρόσχημα προστασίας αδυνάτων μερίδων του λαού χρησιμοποιώντας  επιδοματική πολιτική   που βαρύνει ευρύτερες μερίδες του λαού, που περιλαμβάνουν και πτωχούς συνταξιούχους αλλά και ομάδες που κρύβουν δυναμισμό, όπως ελεύθερους επαγγελματίες, προμηθευτές δημοσίου αλλά και τόσους άλλους.

Πώς να πιστέψουμε πλέον σ’ αυτούς που χρησιμοποιούν φιλοσοφίες ισοπέδωσης όπως η κατάργηση θεσμών όπως η αριστεία, η αντίδραση  στην δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων που θα προσέφεραν χιλιάδες θέσεις εργασίας στους  Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν  στο εξωτερικό;

Πώς να πιστέψουμε σ’ αυτούς που αυξάνουν την φοροδιαφυγή λόγω της αμετροεπούς εφαρμογής υπερφορολογήσης;

Και ερωτώ τον ανεξάρτητο ελεύθερα σκεπτόμενο Έλληνα, είναι δυνατόν να πετύχουμε ανάπτυξη με αυτούς τους φορολογικούς δείκτες με μοναδική αιτιολογία την ανακατανομή πλούτου, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν ένα υφέρποντα κρατισμό, της κοινωνίας των…διορισμών;

Ασφαλώς όχι, γι’ αυτό ήδη ανακοινώνει ο πρωθυπουργός φορολογικές ελαφρύνσεις αλλά και νέες προσλήψεις.

Ακόμα και αν το εννοεί, το μάθημα κόστισε πολύ ακριβά στην πατρίδα που έφθασε να βλέπει σαν προοπτική την συρρίκνωση σε πληθυσμό 8 εκ κατοίκων,  μέσα σε λίγα χρόνια, εκτός αν μας σώσουν από την υπογεννητικότητα οι οικονομικοί μετανάστες και οι πρόσφυγες, τους οποίους δεν βλέπω αρνητικά αλλά είναι σημαντικό, για την επιβίωση του Ελληνισμού, να τους απορροφήσουμε πολιτιστικά, πράγμα που δεν το βλέπω με τον ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ .

 

Advertisements