ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

euro_0.png

Σε αυτό το άρθρο αποτυπώνονται στιγμές  «δύσπνοιας»  που προκαλούνται από τις πολιτικές εξελίξεις.

Σημείωση 1

Ο παραλληλισμός του κράτους με την τυπική αστική Ελληνική οικογένεια.

Θεωρώ ότι είναι εκπληκτικό να ακούω δηλώσεις που απηχούν απόψεις που αποτελούν αντιφάσεις με βασικές αυτονόητες αρχές.
Ο παραλληλισμός του κράτους με την κατάσταση στην οποία έχει εγκλωβιστεί μίας μέση Ελληνική οικογένεια ίσως να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει.
Μία τυπική αστική Ελληνική οικογένεια έχει τα χαρακτηριστικά ενός ζευγαριού που στην καλύτερη περίπτωση ο ένας εκ των δύο συζύγων είναι ελεύθερος επαγγελματίας και ο δεύτερος είναι άνεργος, που έχει ένα σπίτι που αποκτήθηκε με δάνειο, ένα παιδί σε ηλικία σπουδών και ένα δεύτερο παιδί άνεργο, γονείς σε σύνταξη που και αυτοί έχουν αποκτήσει ένα σπίτι με κάποιο υπόλοιπο ανεξόφλητου χρέους, κάποιο χρέος από καταναλωτικές πιστωτικές κάρτες.
Μία τέτοια οικογένεια πληρώνει φόρους ΕΝΦΙΑ, φόρους εισοδήματος, φόρους κυκλοφορίας για δύο αυτοκίνητα, έξοδα διαβίωσης, ασφάλιστρα, έξοδα εκπαίδευσης, ασφάλιστρα ζωής, αποπληρωμή δανείων με ρυθμίσεις που αυξάνουν το δανεισμένο κεφάλαιο αντί να το μειώνουν.
Μία τέτοια οικογένεια βλέπει την αξία της περιουσίας, που συνήθως έχει υποθηκευθεί σε δάνεια, να μειώνεται, τα δάνεια να αυξάνουν λόγω κεφαλαιοποίησης τόκων, τις δαπάνες υγείας να αυξάνουν, τον μισθό και τις συντάξεις να μειώνονται, τις εισφορές να αυξάνονται, το παιδί να φεύγει στο εξωτερικό.
Μία τέτοια οικογένεια έχει τον εφιάλτη των ηλεκτρονικών κατασχέσεων και πλειστηριασμών μπροστά της.
Από την άλλη πλευρά ΄έχουμε ένα κράτος που συντηρείται από τους φόρους χωρίς ανταποδοτικότητα που όσο αυξάνεται η απόγνωση στον ιδιωτικό τομέα τόσο αυξάνει και η δύναμη της πελατειακής διακυβέρνησης.
Είναι τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό που ευρίσκεται το πρόβλημα;

Σημείωση 2.

Ο επιμερισμός της ευθύνης για την κατάντια της Ελλάδας

Είναι πλέον σαφές ακόμα και στον ποιο φανατικό ιδεοληπτικής αντίληψης άτομο ότι ο επιμερισμός της ευθύνης για την κατάντια της Ελλάδας είναι πολύ περισσότερο σύνθετο θέμα από ότι μία απλοϊκή σκέψη που βασίζεται σε απηρχαιωμένες ιδέες και οικονομικό πολιτικές τακτικές.
Δεν είναι δυνατόν να θεωρούμε ότι είναι ανεύθυνη σαν την αγνή περιστερά η συνδικαλιστική ανάμειξη την περίοδο της μεταπολίτευσης, ούτε και ο κρατισμός αριστερών αλλά και δεξιών κυβερνήσεων που είναι και η πηγή της συναλλαγής και της διαφθοράς αφού είναι ξεκάθαρο ότι η διαχείριση γίνεται από το κράτος. Το ίδιο γίνεται και σήμερα με την νέα μορφή της διοικούσας αριστεράς.
Δεν μπορώ να ξεχάσω τις εποχές του Φωτόπουλου της ΔΕΗ ούτε και τους Κολάτους στις συγκοινωνίες αλλά και τις απεργίες για την ΑΤΑ και τόσα άλλα.
Αρά το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ότι δεν θα εμπιστευτούμε αυτούς που μας έφεραν εδώ δεν είναι απόλυτα ειλικρινής, οι ομάδες των ‘πρασινοφρουρών’ της δεκαετίας του 80 που βρίσκονται μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να μας κοροϊδεύουν άλλο.
 

Δεν δίνω κανένα συγχωροχάρτι στους κακούς επιχειρηματίες αλλά ούτε και θα αποδεχτώ ότι ο κρατισμός και μία αναχρονιστική αντίληψη μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο.
Δεν είμαι αφελής να μην αντιλαμβάνομαι τα συγκρουόμενα συμφέροντα μέσα στη Ευρώπη αλλά διεθνώς μεταξύ των γιγάντων όπως Αμερική Γερμανία Ρωσία και Κίνα, αλλά οπωσδήποτε η ποιότητα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε πολιτικό προσωπικό δεν είναι αντάξια των προκλήσεων της εποχής.

Ο Τσίπρας και οι περί αυτού έχουν εμπειρία μελών κομματικού σωλήνα, αφισοκολλητών και καταλήψεων παλαιό φοιτητικής αντίληψης. Δεν τους εμπιστεύομαι. Αναζητώ ποιο ώριμους εκπροσώπους να με αντιπροσωπεύσουν. Οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί.

 

Σημείωση 3

Επιλεκτική συναίνεση

Είναι κωμικοτραγικό να ακούω την κυβέρνηση να κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι δεν συναινεί στην προσπάθεια της κυβέρνησης να διαπραγματευτεί το χρέος.
Γιατί η ίδια, από την θέση της αντιπολίτευσης δεν επέτρεψε στον Σαμαρά να πάρει την προληπτική γραμμή πίστωσης και να ολοκληρώσει την θητείας της και να αναγνωρίσει την συνέχεια του κράτους;
Τώρα που αποδεικνύεται η λανθασμένη τακτική και που η ίδια βρίσκεται στα …τέσσερα, ζητά την επιλεκτική συναίνεση σε ένα θέμα που όλοι συμφωνούν, αλλά που ακόμα και αν αυτό επιτευχθεί, με την συνέχιση του κρατισμού και εφ’ όσον η επιβίωση θα συνεχίσει να εξαρτάτε από τον δανεισμό και τους διορισμούς των φίλων εκλεκτόρων δεν θα επιτευκτή μακροπρόθεσμα η ανάπτυξη.

Σημείωση 4

Τα πολλά λόγια είναι ΦΤΩΧΙΑ….
Είμαστε στην 56 χειρότερη θέση από 61 χώρες. Αρνητικά πρόσημα σε όλα τα οικονομικά μεγέθη σε σύγκριση με το 2014. Τι άλλο να πούμε;

Σημείωση 5

Σύγκρουση με τους δανειστές

Το θέμα έφτασε στο απροχώρητο και φοβάμαι ότι οι διαρροές από τον Γερμανικό τύπο ότι η Ελληνική κυβέρνηση θα διακινδυνεύσει την σύγκρουση με τους δανειστές.
Αλλά και εκφράσεις όπως:
Δεν πρέπει να αφήσουμε την μπότα του Σόιμπλε.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δικαίωμα να υποχωρήσει. Κλπ

Διαισθάνομαι καταστροφή είτε της Κυβέρνησης, η των Ελλήνων.

Σημείωση 6

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΣΤΟΚΙΕΣ ΣΤΟ EUROGROUP ΛΟΓΩ ΔΥΣΠΙΣΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ακολουθεί απόσπασμα του άρθρου μου. ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ…….

Η Ιστορία ξεκίνησε με το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ, που υιοθετήθηκε σαν αντιπολίτευση του 4%… “ Δεν αναγνωρίζουμε τις υπογραφές των προηγουμένων κυβερνήσεων σαν κρατική και εθνική δέσμευση” .

Αυτό φαίνεται, εκ πρώτης, σαν μία απλή μορφή πολιτικής θέσης, δεν ήταν όμως, στην πραγματικότητα ήταν αμφισβήτηση των θεσμών απέναντι στην Ευρώπη και τον επιχειρηματικό κόσμο..

Η συμπεριφορά αυτή αφύπνισε τους δανειστές (γνωστοί στον λαϊκό Έλληνα σαν κουτόφραγκοι) οι οποίοι πλέον αμφισβητούν την αξιοπιστία όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων, ώστε, σαν αντιστάθμισμα, υιοθέτησαν τον αυτόματο “κόφτη” , που αποτελεί την πρώτη μορφή απώλειας της Εθνικής κυριαρχίας και μόνιμη αμφισβήτηση της αξιοπιστίας της Ελληνικής πολιτικής και δεσμεύσεων.

Σημείωση 7

Ο νευρικός κλονισμός ενός ολόκληρου Έθνους

Στον απόηχο των αποτελεσμάτων του τελευταίου κρίσιμου Eurogroup.
Η κατάντια της Ελλάδας δεν έφτασε στο ζενίθ από αυτούς που επί πολλά χρόνια την προξενούσαν αλλά από αυτούς που την εκμεταλλεύτηκαν για να αναρριχηθούν εκεί που βρίσκονται.
Η σημερινή κατάσταση έχει οδηγήσει την πλειονότητα του έθνους σε έξαρση μίας πραγματικής ασθένειας που δεν είναι μακριά από την κατάθλιψη, γιατί δεν υπάρχει χειρότερη κατάπτωση από αυτή που προκαλείται από την απώλεια της αυτοεκτίμησης και την καταστροφή κάθε ελπίδας.
Αυτοί που κατάφεραν να το κάνουν αυτό το πέτυχαν με την συνεχή παραποίηση της αλήθειας, το ξεδιάντροπο ψεύδος, την συνεχή μετάθεση των στόχων κάθε φορά που διαψεύδονται οι προσδοκίες.
Έτσι δημιουργείται και ο νευρικός κλονισμός ενός ολόκληρου Έθνους.
Το επιστέγασμα αυτής της τακτικής είναι η δημιουργία εικονικών εχθρών που λειτουργούν σαν αποδιοπομπαίοι τράγοι κάθε φορά που αποκαλύπτονται οι λανθασμένοι χειρισμοί των σφετεριστών κάθε λαϊκής εντολής.

Σημείωση 8

Το άλλοθι της δημιουργίας ενός εχθρού

Όσο και να αντιλαμβάνεται κανείς ‘ότι υπάρχουν διάχυτες ευθύνες για την κατάντια της Ελληνικής οικονομίας για την οποία ευθύνονται σχεδόν όλες οι πολιτικές παρατάξεις, που λειτούργησαν είτε από κυβερνητικές είτε αντιπολιτευτικές θέσεις, δεν παύει η πρόσφατη συμπεριφορά της Γερμανίας στο τελευταίο Eurogroup, να προξενεί απορία για τους απώτερους στόχους της μεγαλύτερης Ευρωπαϊκής δύναμης, για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει πίσω από την συμπεριφορά αυτή είναι να προσφερθεί στην Ελληνική κυβέρνηση το άλλοθι της δημιουργίας ενός εχθρού που να δικαιολογεί την ανάπτυξη αντιευρωπαϊσμού στην Ελλάδα.
Ο ίδιος ο Τσίπρας, που βοήθησε να αναπτυχθεί η αντιευρωπαϊκή τάση που έφερε το αρνητικό αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα και που άμεσα συνειδητοποίησε το αδιέξοδο, για την Ελλάδα, που δημιουργούσε η πολιτική αυτή, ίσως σήμερα χρησιμοποιήσει την αδιάλλακτη θέση της Γερμανίας για να δικαιολογήσει την δική του αποτυχία στην τακτική διαπραγμάτευσης.
Για μία ακόμη φορά η Ελλάδα βρίσκεται επί ξύλου κρεμάμενη, παιχνίδι στα χέρια των δανειστώv

Σημείωση 9

Θανατική καταδίκη λαού και κράτους.

Όταν η Αttica Bank αναγκάζεται να πουλήσει 807 εκατ. ευρώ κόκκινα δάνεια στην τιμή των 70 εκατ. ευρώ αντιλαμβάνεστε ότι όλα έχουν τελειώσει.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βγήκε στην κυριολεξία στο σφυρί. Χρειάστηκε να περάσουν 7 χρόνια και να έλθει ένας “αριστερός” πρωθυπουργός να υπογράψει την θανατική καταδίκη λαού και κράτους. Και ο λόγος δεν ήταν άλλος από το να επιστρέψουμε στους δανειστές τα τρις ευρώ που καταχραστήκαμε στην διάρκεια της μεταπολίτευσης.

 

Σημείωση 10

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ,ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ “ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΩΝ” ΠΟΥ ΣΤΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ “ΒΟΛΕΨΗΜΑΤΙΕΣ” ΜΕ “ΘΥΜΑΜΑΤΑ” ΤΗΝ ΑΠΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ.

https://timesforchange.wordpress.com/2016/05/21/%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%B1%CE%B2%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CF%83-%CF%80%CF%84/

Advertisements