Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ 1922 ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
ΤΗΣ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015.

Σμύρνη 1922
Οι συγκυρία των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου με τις αναμνήσεις της Εθνικής καταστροφής ίσως να βοηθήσει τους Έλληνες πολιτικούς να αναλογιστούν τις ευθύνες τους.
Με την ευκαιρία των εκδηλώσεων για την μαύρη επέτειο δεν μπόρεσα παρά να ξανά ξύσω τις πληγές οδυνηρών Ιστορικών Εθνικών αλλά και οικογενειακών αναμνήσεων.
Δεν μπορούσα να κάνω και αλλιώς δεδομένου ότι και από τις δύο πλευρές της οικογένειας μου οι ρίζες είναι Μικρασιάτικες.
Δεν κάνει κακό να ρίχνουμε και μια ματιά προς τα πίσω, τα μαθήματα της ιστορίας είναι χρήσιμα.
Δεν μπόρεσα να αποφύγω την σύγκριση των Σύριων προσφύγων στην Μυτιλήνη με την οικογένεια της Μητέρας μου τα μέλη της οποίας ξυπόλυτα έφταναν στον ίδιο χώρο, 1.500.000 πρόσφυγες τότε.
Δεν μπόρεσα να αποφύγω τις συγκρίσεις των γεγονότων που στοιχειοθετούν πολιτικούς και κοινωνικούς παραλληλισμούς.
Εύγλωττα παραδείγματα αποτελούν τα συγκρουόμενα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, και η εύκολη εκμετάλλευση των Ελληνικών αδυναμιών, όπως εσωτερική διαμάχη και φανατισμός καθώς και οι πρακτικές των αντιμαχομένων Ελληνικών πολιτικο-κοινωνικών παρατάξεων, οι αλλαγές στην γεωπολιτική θέση της Ελλάδας. οι επιπτώσεις του αμοραλισμού των πολιτικών μας.
Το τίμημα που πλήρωσε η πατρίδα από τις συνθήκες αυτές τότε ήταν απρόβλεπτα μεγάλο και πολύ φοβάμαι παράλληλα δεινά σήμερα.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα βέβαια ξεκίνησε τότε μετά τους Βαλκανικούς πολέμους με την διχόνοια και τον φανατισμό μεταξύ Μοναρχικών και Βενιζελικων.
Μετά από την υπογραφή της συνθήκης των Σεβρών που έδινε την ευκαιρία στην Ελλάδα να καταστεί κυρίαρχος της περιοχής, ο φανατισμός οδήγησε δύο Μοναρχικούς αξιωματικούς να αποπειραθούν την δολοφονία του αρχιτέκτονα της συνθήκης Ελ. Βενιζέλου, στο Παρίσι
Ο Βενιζέλος, άρχοντας και κυρίαρχος από τις επιτυχίες αποτολμά την εκλογική αναμέτρηση.
Όμως, ο λαός κουρασμένος από τους πολέμους και κάτω από τις ποιο απίθανες εκλογικές συμμαχίες Ψηφίζει υπέρ της Μοναρχίας . Ποιο ήταν τότε το διακύβεβμα; Ειρήνη.
Τι δουλειά έχουν τα παιδιά μας στην Μικρά Ασία;
Ποιοι ήταν τότε οι ψηφοφόροι;
Ασφαλώς ήταν οι Μοναρχικοί αλλά μαζί τους ήταν και οι μειονότητες της Θράκης και της Μακεδονίας που την εποχή ήταν Βουλγαρικές, Μουσουλμανικές και Σλαβικές.
Το ποιο ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί και η συμμαχία των Μοναρχικών με το νεοσύστατο κουμουνιστικό κόμμα το ΣΕΚΕ (ΚΚΕ) που ήταν ξεκάθαρα από την αρχή κατά του πολέμου της Μικράς Ασίας, ήταν υπέρ της ειρήνης και της συμβίωσης των λαών.
Τι έγινε όμως ακριβώς μετά, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ο 1ος ξεκινά την εκστρατεία αντικαθιστώντας όλους τους έμπειρους αξιωματικούς ακόμα και υπαξιωματικούς που θεωρούντο Βενιζελικοί.
Μήπως αυτή η τακτική μας θυμίζει τίποτα; Την σημερινή εναλλαγή της δημόσιας διοίκησης, που μόνη απάντηση έχει ότι ‘όλοι τα ίδια κάνουν’.
Δεν είναι λοιπόν η πρώτη φορά που μία εκλογική νίκη αλλάζει την βασική εξαγγελία ενός δημοψηφίσματος η μίας εκλογικής αναμέτρησης, την ειρήνη σε πόλεμο, τα όχι σε ναι και τα ναι σε όχι.
Αντίδραση των συμμάχων
Το τι ακολουθεί είναι σε γενικές γραμμές γνωστό, Οι Άγγλοι που είχαν θεωρήσει, από την περίοδο της ήττας τους στην Καλλίπολη, τον Κωνσταντίνο υπαίτιο για την δική τους αποτυχία, εγκαταλείπουν τον σύμμαχο τους την Ελλάδα που την χρησιμοποιούσαν μέχρι τότε για διευκόλυνση των σχεδίων τους να διασφαλίσουν πρόσβαση προς τα πετρέλαια της Μοσούλης , εκτελούν αυτό που ο Πρόξενος των Ηνωμένων πολιτειών στην Σμύρνη, George Horton ονόμασε ‘Η μεγάλη προδοσία’. Συνθηκολογούν με τον Κεμάλ.
Και το κουμουνιστικό κόμμα τι θα έλεγε; Ο Λένιν θεώρησε το κίνημα του Κεμάλ σαν ένα λαϊκό κίνημα, πάει και αυτός ο σύμμαχος, πάλι μόνη της η Ελλάς. Ποιος φταίει;
Το δράμα που ακολούθησε ήταν ανείπωτο για την παγκόσμια ιστορία.
Η δημιουργία του Νέου Τουρκικού κράτους θεμελιώθηκε πάνω σε εκατοντάδες χιλιάδες πτώματα Ελλήνων στρατιωτών και μικρασιατών που ιδιαίτερα για αυτούς τους στερήθηκε, από την ίδια την πατρίδα η δυνατότητα ακόμα και να αμυνθούν.
Τα σφάλματα και η αντίφαση στα πεπραγμένα της Μητέρας πατρίδας είναι ντροπή ακόμα και να αναφερθούν. Απλώς να αναφερθώ ότι τον Σεπτέμβριο του 1922, ταυτόχρονα με τους βιασμούς και τους φόνους από τους Τσέτες στην Σμύρνη, τα θέατρα της Αθήνας ήταν ανοιχτά και τα τραγούδια αντηχούσαν στην πρωτεύουσα.
Μήπως πρέπει να διδαχτούμε τίποτα από όλα αυτά; Μήπως σας θυμίζουν τίποτα αυτά που μοιάζουν με τις παλινωδίες της σημερινής Ελλάδας , μεταξύ των συμφερόντων των σημερινών μεγάλων δυνάμεων ; Ρωσία Αμερική Κίνα Γερμανία.
Αλλά και η μετά την καταστροφή εξέλιξη έχει πολλά να μας διδάξει.
Η συμπεριφορά των Ελλαδητών, δηλαδή της Μητέρας πατρίδας προς τους πρόσφυγες.
Ο κατατρεγμός η εκμετάλλευση, η προσπάθεια των προσφύγων να επιβιώσουν, η προσέλκυση κεφαλαίων του Ελληνισμού του εξωτερικού, η συγκρούσεις της Ελιτ της κεντρικής Ελλάδας με την προσφυγιά που ξεπερνούσε τους κανόνες και τις αριστοκρατικές δομές του κράτους. Παρακαλούσαν οι πρόσφυγες να εργαστούν τις Κυριακές. Οκτάωρη εργασία, τι είναι αυτό;
Oι πρόσφυγες ήταν παραδοσιακά Βενιζελικοί και οι Ελλαδήτες της Ελιτ Μοναρχικοί.
Οι Βενιζελικοί σιγά σιγα δημιουργούσαν δύο πολιτικές παρατάξεις, την Κουμουνιστική παράταξη στην περιφέρεια γύρω από την Αθήνα, κοκκινιά, Ταμπούρια, Καισαριανή κλπ και την αστική κεντρώα Βενιζελική.
Έτσι οδηγήθηκε η Ελλάς στο Β παγκόσμιο πόλεμο, έτσι δημιουργήθηκε και η αντίσταση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στην Γερμανική κατοχή, τα μπλόκα της κοκκινιάς και της Καισαριανής. Και τέλος ο εμφύλιος σπαραγμός
Μία τελείως διαφορετική εξέλιξη από τα Ευρωπαϊκά Εργατικά η σοσιαλιστικά αριστερά κινήματα.
Δεν είναι εύκολο να γίνει κατανοητή, στους δυτικούς, η δομή της Ελληνικής κοινωνίας, γι αυτό και δεν μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα Ευρωπαϊκές συνταγές συναινετικής κουλτούρας.
Η Μικρασιατική καταστροφή και ο μετέπειτα εμφύλιος έχουν ρίζες που ακόμα δεν επέτρεψαν στον Ελληνικό λαό να Εξευρωπαϊστεί. Ίσως γι’ αυτό υπάρχει έντονη διάθεση Ευρωπαϊκών συντηρητικών κύκλων να απαλλαγεί από την Ελλάδα σαν μέλλος της Νομισματικής Ένωσης έστω και με την καταβολή σημαντικού ποσού για διευκόλυνση.
Είναι μεγάλη η καθυστέρηση που αυτές οι δύο δραματικές στιγμές στην ιστορία του Ελληνισμού επέβαλαν στην ανάπτυξη της Ελλάδας που σήμερα πλασάρεται και σαν προοδευτικός προσανατολισμός.
Ασφαλώς ο δυτικός πολιτισμός και οι δυτικές δημοκρατίες δεν έχουν φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο αλλά η Ελληνική οικονομική και πολιτική κατάσταση μας θυμίζει προπολεμικές καταστάσεις την περίοδο διαμόρφωσης των εθνών και κοινωνιών της Ευρώπης.
Σαν αργά ξυπνήσαμε και μοιάζουμε σε μαθητευόμενους μάγους. Οι κίνδυνοι ελλοχεύουν στις γύρω περιοχές, στην καταστροφή της κοινωνικής δομής και της οικονομίας.