Ο ‘ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ’

Τσίπρας με Ντάισελμπλουμ στη σκιά του «ούτε αξιολόγηση, ούτε 7 δισ»

m-hros-99-cover

Δεν μπορώ να μην εκφράσω  τα συναισθήματά μου μετά τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιανουαρίου 2015, την εντυπωσιακή επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και την αποτυχία του Παπανδρέου του τρίτου  που κατάφερε, για πρώτη φορά, από το τέλος του β παγκόσμιου πολέμου, να μην υπάρχει το όνομα της οικογένειας Παπανδρέου, στην Ελληνική πολιτική σκηνή ούτε στο κοινοβούλιο….

Δεν μπορώ επίσης να μην εκφράσω  τις σκέψεις μου για τις πρώτες αψιμαχίες μεταξύ της νεοσύστατης Ελληνικής κυβέρνησης και των εκπροσώπων  των θεσμοθετημένων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Προέδρου του

Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ,  του πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς  και του επικεφαλής του Euroworking Group, Τόμας Βίζερ. που επισκέφτηκαν την Ελλάδα, προφανώς για να διαπιστώσουν το μέγεθος της αλλαγής που επέφερε η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τις πραγματικές προθέσεις της νέας Ελληνικής κυβέρνησης.

Με κρατημένη την ανάσα η Ελληνική κοινή γνώμη παρακολούθησε την εξέλιξη  των συναντήσεων αυτών με τον νέο Πρωθυπουργό κ Αλέξη Τσίπρα και τον Υπουργό οικονομικών κ Γιάνη Βαρουφάκη.

Μεικτές οι αντιδράσεις, μεικτά τα συναισθήματα.  Για πρώτη φορά τόσο η Ελληνική κοινή γνώμη όσο και η Ευρώπη αντιμετώπισαν μία καινούρια εικόνα μιας Ελληνικής Κυβέρνησης που τόσο από εθιμοτυπικής πλευράς ακόμα και ενδυματολογικής δεν  φαινόταν να ακολουθεί τα γνωστά Ευρωπαϊκά πρότυπα.

Η απουσία της γραβάτας δεν φάνηκε τόσο  αντισυμβατική , άλλωστε οι Έλληνες ενθυμούνται το Ζιβάγκο του Ανδρέα Παπανδρέου, όσο η αντίφαση που δημιούργησε το μπλε ριχτό πουκάμισο του κ Βαρουφάκη σε σχέση με το συντηρητικό  κουστούμι και την συνολική εμφάνιση του κ Γερούν Ντάισελμπλουμ.

‘Αστεία πράγματα’ θα μπορούσε να πει κανείς, καιρός είναι να δείξουμε τον δρόμο της προοδευτικής σημειολογίας στο Ευρωπαϊκό συντηρητικό  κατεστημένο. .

Όμως το θέμα δεν σταματούσε εδώ, η απόλυτα ειλικρινής διατύπωση προθέσεων και απόψεων που υπέκρυπταν μία αδιαλλαξία από πλευράς της Ελληνικής κυβέρνησης που επιβεβαιωνόταν και με πράξεις που βρισκόταν σε εξ αντιδιαστολής αντίθετη ιδεολογική θέση με ότι η Ευρώπη, σαν σύνολο, που μέχρι στιγμής πρεσβεύει. Η προσέγγιση αυτή δεν άφησε περιθώριο να διαφανεί κάποιο ορόσημο για μια συμβιβαστική λύση.

Κάτω από την εμφανέστατη ιδεολογική αντίθεση αλλά και από την αναφαινόμενη πρακτική σύγκρουση υποβόσκουν και οι κατά τα άλλα… ‘

ηρωικές’ εκφράσεις των στελεχών της Ελληνικής Κυβέρνησης, όπως του κ Βαρουφάκη ο οποίος  αυτό-προσδιορίζεται ως Φιλελεύθερος Μαρξιστής.

Αλλά και η προϊστορία του ΣΥΡΙΖΑ που είναι γνωστό ότι προέρχεται από ακραία αριστερά μαρξιστικά  κινήματα με έντονο ιδεολογικό υπόβαθρο κρατισμού και συνδικαλισμού δημοσίου τομέα, πώς θα συνεργαστούν και θα συμβιβαστούν με το Ευρωπαϊκό κατεστημένο, που μέχρι στιγμής έχει αντίθετες κατευθύνσεις;

Αλλά ανεξάρτητα από όλα αυτά, σε τι εξυπηρετεί η προκλητικότητα και έμμεση ή άμεση  αμφισβήτηση των Ευρωπαϊκών και διεθνών θεσμικών  οργάνων, διότι ακόμα και αν δεν το παραδεχόμαστε η Τρόικα αποτελεί διορισμένο όργανο που εκπροσωπεί αυτά τα θεσμικά όργανα.

Στο σημείο αυτό  αντέδρασε και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, όταν ψιθύρισε στον Βαρουφάκη ότι εδώ το τράβηξε πολύ.

Ο Τσίπρας είχε αντιδράσει καλύτερα παραθέτοντας τα οικονομικά στοιχεία της αποτυχίας του προγράμματος.

Η από κάθε άποψη αποτυχία της πρώτης αυτής επαφής της Ελληνικής Κυβέρνησης προξένησε πολλαπλές αντιδράσεις στην Ελληνικής κοινής γνώμης.

Στους Ευρωπαϊστές προκάλεσε μεγάλη απογοήτευση, δεδομένου ότι χάσανε την ελπίδα ότι ο Τσίπρας απλώς χρησιμοποίησε την λαϊκή αγανάκτηση να κερδίσει τις εκλογές  για να κάνει μετά μία ρεαλιστική ‘κολοτούμπα’.

Οι αριστεροί κράτιστες ενθουσιάστηκαν από την επιβεβαίωση του Τσίπρα ότι εκείνος θα πρωτοστατήσει και δεν θα ακολουθήσει την πάγια τακτική  των προγενεστέρων του και δεν θα αθετήσει αυτά που είχε εξαγγείλει προεκλογικά.

Και βέβαια πολλοί  Έλληνες  αισθάνθηκαν περήφανοι… μπράβο Αλέξη επιτέλους τα είπες ξεκάθαρα στους Γερμαναράδες, άξιο παιδί του έθνους….

Και γυρίσαμε στην εποχή της δεκαετίας του 50 την εποχή που πολλοί από εμάς διαβάζαμε τον ‘Μικρό Ήρωα’ με τον μικρό Γιώργο Θαλάσση που ηρωικά πολεμούσε τους κακούς Γερμαναράδες…

Ζήτω ο Τσίπρας ο Μικρός Ήρωας του 2015…